Common People? || Helene Athanasiadis, μια αισθητηριακή καλλιτέχνης.

Κάποια μέρα, εντελώς τυχαία, έπεσα πάνω στην δουλειά της Ελληνο-Αυστραλής, Ελένης Αθανασιάδη. Λάτρεψα τις δημιουργίες της, το πώς εντάσσει στοιχεία της φύσης σε κάθε της έργο, και έσπευσα να γνωρίσω τη περιβαλλόμενη από μυστήριο καλλιτέχνη. Σειρά σας να γνωρίσετε ένα μοναδικό κοινό(;) άνθρωπο.

Η Ελένη Αθανασιάδη, είναι μια ελληνίδα της Αυστραλίας. Οι γονείς της τη δεκαετία του ’60  εγκαταστάθηκαν τη Βικτώρια της Μελβούρνης, όπου και η Έλενα γεννήθηκε. «Μεγάλωσα βυθισμένη στον ελληνικό πολιτισμό. Η μουσική, το φαγητό, η  ελληνική γλώσσα είναι τεράστια κομμάτια της προσωπικότητας μου. Στο στούντιο μου παίζει ακόμα ελληνική μουσική όταν δημιουργώ.» Υπήρξε πάντα πολύ δημιουργική, από πολύ νεαρή ηλικία. Η πρώτη της φωτογραφική μηχανή της δόθηκε όταν ήταν 15 χρονών, σε ένα ταξίδι στην Ελλάδα μαζί με την οικογένεια της, τότε είναι που άρχισε να τραβά φωτογραφίες.

Αρχικά σπούδασε Σχέδιο Μόδας, και εργάστηκε σε αυτή τη βιομηχανία για αρκετά χρόνια. Ασχολήθηκε με το Costume Design και με το φωτογραφικό styling, αλλά δέκα χρόνια αργότερα αποφάσισε να αλλάξει την καριέρα της και να γίνει αρχαιολόγος(!) «Αποφοίτησα το 2006, με διπλό πτυχίο στην Αρχαιολογία και την Ιστορία της Τέχνης. Εργάστηκα ως αρχαιολόγος για 8 χρόνια. Και τότε ήταν που ένιωσα την ανάγκη να δημιουργήσω! Έτσι μετακόμισα σε μια πόλη που λέγεται Castlemaine στην κεντρική Βικτώρια, που είχε  μεγαλύτερη συγκέντρωση καλλιτεχνών και συγγραφέων από οπουδήποτε στην Αυστραλία. Παρόλο που ακόμα εργάζομαι περιστασιακά ως αρχαιολόγος, είμαι πολύ τυχερή που μπορώ να περνώ τον περισσότερο χρόνο μου στο studio που βρίσκεται μέσα στο σπίτι μου, και να ασχολούμαι με τη δημιουργία έργων.»

Η Ελένη όπως καταλαβαίνετε είναι εξαιρετικά πολυπράγμων, και έχει σπουδάσει πολύ στη ζωή της. Ως εκ τούτου η τέχνη που παράγει δε θα μπορούσε να περιορίζεται σε ένα μονάχα πράγμα. Τα έργα της συνδυάζουν πολλά μέσα, ενώ προς δική μου έκπληξη, ασχολείται και με την εσωτερική διακόσμηση. Λάτρεψα τις συνθέσεις που βρήκα στο site της, το πόσο όμορφα και απλά αναδεικνύει απλούς χώρους σε αριστουργήματα. Τη ρωτάω πως συνδέθηκε η ανάγκη της για παραγωγή τέχνης, με την εσωτερική διακόσμηση. «Είναι πολύ απλό, ως καλλιτέχνης πρέπει να ξυπνάω και να εμπνέομαι από τον χώρο μου. Το περιβάλλον μου είναι πολύ σημαντικό για εμένα, το σπίτι μου πρέπει να είναι όμορφο. Έτσι πάντα αγαπούσα την εσωτερική διακόσμηση, έχω συλλέξει με τα χρόνια πάρα πολλά βιβλία σχετικά με τη διακόσμηση και την αρχιτεκτονική. Με ενδιαφέρει πολύ επίσης το πώς ζούνε οι άνθρωποι, οπότε πάντα προσπαθώ να το καταγράψω φωτογραφικά. Όχι με τον τρόπο που αυτό γίνεται στα περιοδικά εσωτερικής διακόσμησης όμως.»

Αυτό που δεν της αρέσει καθόλου όσον αφορά την εσωτερική διακόσμηση  είναι οι υπερ-στυλιζαρισμένοι χώροι που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματική ζωή σε ένα σπίτι. Πάντα ψάχνει να φωτογραφίσει όμορφους εσωτερικούς χώρους για το site της και για τα τρέχοντα projects. Είχε μάλιστα σκεφτεί κάποια στιγμή να ασχοληθεί με τη φωτογράφιση εσωτερικών χώρων, αλλά αποφάσισε πως δεν μπορούσε να εργαστεί καλά με ένα στυλίστα, πως έτσι δημιουργείτο μια ψευδής εικόνα εσωτερικής διακόσμησης όταν όλα στυλιζάρονται. «Μόλις ολοκλήρωσα ένα project με ένα βιβλίο, που ονομάζεται Solace. Ταξίδεψα σε όλη την Αυστραλία και φωτογράφισα γνωστές Αυστραλές γυναίκες, όλες τους γνωστές ως καλλιτέχνες και τους όμορφους προσωπικούς τους χώρους. Δεν υπήρξε κανένα styling, ήταν πολύ original, αυθεντικοί δημιουργικοί χώροι. Μερικές από τις φωτογραφίες μπορείτε να τις δείτε στο site μου. Θα εκδοθεί σε περιορισμένα τεμάχια μέσα στο χρόνο.»

Τα κυρίαρχα θέματα που βλέπουμε σε οποιαδήποτε μορφή τέχνης καταπιαστεί η Ελένη, είναι η φύση και η γή. Υπάρχει παντού μια νατουραλιστική απλότητα, ένας συνδυασμός από rustic και boho λεπτομέρειες. Τη ρωτάω, τι είναι αυτό που την τραβάει σε αυτή την αισθητική. «Με εμπνέει η παλέτα που παρέχει η φύση. Τόσο στην τέχνη μου, όσο και στον τρόπο που διακοσμώ το σπίτι μας. Είναι γεμάτο από αποκλειστικά ξύλινα έπιπλα, υφάσματα από βαμβάκι ή λινό, και καθόλου MDF (κόντρα πλακέ)! Ακόμα και στον τρόπο που ντύνομαι προτιμώ τις γήινες ίνες και χρώματα. Ζώ σε μια εξοχική πόλη που είναι περιτριγυρισμένη από τους μοναδικούς Αυστραλιανούς θάμνους, Ευκαλύπτους και ανοιχτά τοπία. Τα αποξηραμένα από τον ήλιο χρώματα και υφές αυτού το τοπίου είναι που με εξιτάρουν. Στο λογαριασμό μου στο instagram (@formofafeather) και στο facebook μοιράζομαι αυτές τις εικόνες τακτικότατα. Η κουζίνα μου είναι γεμάτη από κεραμικά, μικρά βάζα και ξύλινα μπώλ, ξεκάθαρη επιρροή από το ελληνικό χωριατόσπιτο της γιαγιάς μου… Έχω ακόμα ένα χαλί που η ίδια η γιαγιά που έπλεξε στον αργαλειό. Κοσμεί τον τοίχο του σαλονιού μου και είναι περίπου 80 ετών. Με κάποιον τρόπο νιώθω να με γειώνει και να με συνδέει με την καταγωγή μου. Αυτή η αισθητική που προτιμώ για το σπίτι μου, επεκτείνεται και στο στούντιο μου, κι έτσι εμπλέκεται και στη δουλειά μου.»

Στα περισσότερα έργα τέχνης της Ελένης, βλέπουμε κομμάτια από χαρτί στο οποίο είναι γραμμένα κείμενα, λες και προέρχεται αυτή η λεπτομέρεια από παλιά γράμματα, αποδίδοντας έτσι μια μελαγχολική αλλά ταυτόχρονα ανθρώπινη πινελιά στα έργα της. Εκείνη συμπληρώνει, «Τα collage που φτιάχνω, είναι μια σύνδεση από τις φωτογραφίες που τραβάω, τις οποίες σκίζω, ζωγραφίζω, και τροποποιώ με κάθε τρόπο πριν τις επικολλήσω σε ξύλινες επιφάνειες. Προσθέτω τα χειρόγραφα αυτά κείμενα, τα οποία μοιάζουν να προέρχονται από ένα γράμμα ή ένα σημειωματάριο. Αυτό το concept προήλθε από τα αρχαιολογικά μου ημερολόγια από όλα αυτά τα χρόνια στο χώρο. Λερωμένα, με χίλιες στρώσεις και σε αποσπασματική γραφή. Μου αρέσει η προσθήκη αυτού του στοιχείου ακόμα και στην πρόσφατη αφαιρετικά βοτανολογική δουλειά μου.»

Η επόμενη έκθεση της όπως καταλαβαίνετε γίνεται στην Αυστραλία, ως εκ τούτου οι μόνιμοι κάτοικοι που τύχει και διαβάσετε τη συνέντευξη αυτή, σπεύσετε να την δείτε. Θα εκθέσει στα πλαίσια μιας ομαδικής έκθεσης του Castlemaine Arts Open Festival, το οποίο φεστιβάλ θα τρέχει μεταξύ 12 και 20 Μαρτίου (http://www.artsopen.com.au/). «Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο φεστιβάλ στο οποίο 148 καλλιτέχνες από την περιοχή, ανοίγουν το στούντιο τους στο κοινό. Υπάρχουν πολλά εκθέματα που περιλαμβάνει το φεστιβάλ. Εγώ θα εκθέσω παρέα με μια άλλη καλλιτέχνη και αγαπημένη φίλη την Jinari Mountain. (http://www.artsopen.com.au/artist/helene-athanasiadis-jinari-mountain/)

 Υπάγεται στο γενικό τίτλο “Terain” και είναι μια συλλογή από σχέδια, φωτογραφία και mixed media με γενική θεματική την έμπνευση που προέρχεται από τη φύση, δεδομένο που υπογραμμίζει τα ανεξίτηλα στο χρόνο στοιχεία και τοπία της Κεντρικής Βικτώριας. Και των δυό μας τα έργα χειρίζονται γήινες υφές και τόνους, συνδυάζοντας οργανικές φωτογραφίες και τοπογραφίες. Δύο ακόμα εκθέσεις με περιμένουν για φέτος.»

Τη δουλειά της εκπληκτικής αυτής γυναίκας, μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο της: http://www.heleneathanasiadis.com/