Γιάννης Πετρίδης στο klik: «Η δισκογραφική αγορά ελέγχεται πλέον από λογιστές και δικηγόρους»

Είναι μια πραγματική απόλαυση να συζητάς με τον Γιάννη Πετρίδη για μουσική. Ο παραγωγός με τη μακροβιότερη εκπομπή στο ελληνικό ραδιόφωνο, είναι ο άνθρωπος στον οποίο οφείλουν την αγάπη τους στη ροκ μουσική (και όχι μόνο),  γενιές Ελλήνων. Επί 38 χρόνια στην ΕΡΤ και στη συνέχεια στον Βήμα FM, προσφέρει πάντα όχι μόνο την έγκυρη ενημέρωση αλλά και την τεκμηριωμένη κριτική ματιά σε οτιδήποτε καινούργιο κυκλοφορεί. Η γνώμη του όμως δεν έχει αξία μόνο για τους Έλληνες  Ο Γιάννης Πετρίδης είναι μέλος του αμερικανικού Rock ‘n Roll Hall Of Fame με δικαίωμα ψήφου. Μάλιστα όπως μας αποκάλυψε, στη φετινή ψηφοφορία οι επιλογές του ήταν οι Chic, Kraftwerk, Nine Inch Nails, The Smiths και Bill Whithers

Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν 28 χρόνια από την ίδρυση των δύο πρώτων μη κρατικών ραδιοφωνικών σταθμών, του 9.84 και του Καναλιού 1. Τι πιστεύετε ότι προσέφερε η ιδιωτική ραδιοφωνία που δεν μπορούσε να προσφέρει η κρατική ;

Η ιδιωτική ραδιοφωνία προσέφερε μια ελευθερία στην πληροφόρηση και συγκεκριμένα στις ειδήσεις. Γιατί μην γελιόμαστε, η κρατική ραδιοφωνία σε όλες τις φάσεις της ήταν όργανο της κάθε κυβέρνησης. Βέβαια τώρα πια οι περισσότεροι σταθμοί ή σχεδόν όλοι ανήκουν σε διάφορα εκδοτικά γκρουπ.  

Αισθανθήκατε ποτέ στα χρόνια της ΕΡΤ να απειλείται η ελευθερία στην εκπομπή σας  ;

Η ελευθερία μου απειλήθηκε σε μία συγκεκριμένη εποχή. Υπάρχει μια περίοδος όταν το ΠΑΣΟΚ ήρθε στην εξουσία στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Εκεί θα θυμούνται αρκετοί ότι μέσα στην μανία του αντιαμερικανισμού, είχε πει ο  Μαρούδας «Δεν θα αφήσουμε να μολύνουν τους ελληνικούς ουρανούς οι ξένοι δορυφόροι». Μέσα σε αυτήν την μανία έπεσα και εγώ θύμα. Μου περιόρισαν την εκπομπή και την έκαναν μέρα παρά μέρα. Με βρίσκει ο Βασίλης Ριζιώτης, τότε στέλεχος της ΕΡΤ -ήταν μάλιστα και συνεργάτης του Μάνου Χατζιδάκι ο οποίος είχε φύγει τότε από το ραδιόφωνο-  και μου λέει: «Γιάννη θα πρέπει να αποφασίσεις ή θα κάνεις μέρα παρά μέρα εκπομπή και θα περιορίσεις τα αμερικάνικα τραγούδια ή θα πρέπει να σταματήσουμε την εκπομπή σου». Τελικά αποφάσισα μετά από πολλή σκέψη με τον Κώστα τον Ζουγρή, να συνεχίσουμε με τον τρόπο που αυτοί ήθελαν. Η εκπομπή έγινε μέρα παρά μέρα και από μουσική παίζαμε μόνο ιταλικά και γενικά παλιά τραγούδια.  Για καλή μας τύχη ήρθε λίγο αργότερα διευθυντής ραδιοφωνίας στην ΕΡΤ ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και ζήτησε να μας δει. Στη συνάντηση μας είπε : «Εσείς κάνατε εκπομπή κάθε μέρα και τώρα κάνετε μέρα παρά μέρα. Γιατί;» Του απάντησα ότι ο λόγος ήταν ότι προηγουμένως παίζαμε πολλά καινούργια ξένα αμερικάνικα τραγούδια. Άκουσε την απάντηση μου χωρίς να τη σχολιάσει. Την άλλη μέρα μας παίρνει τηλέφωνο η γραμματέας του και μας λέει «από σήμερα ξεκινάτε κανονικά κάθε μέρα την εκπομπή σας και θα παίζετε ότι θέλετε».  Ε, λοιπόν δεν είναι εξωφρενικό; Βλέπετε τι έκαναν τα κόμματα;

Μπορώ να πω όμως ότι έχω θετικές αναμνήσεις σε γενικές γραμμές από την ΕΡΤ. Έτυχε στη ζωή μου να με βοηθήσουν μερικοί πολύ σπουδαίοι άνθρωποι .Η εκπομπή μου στην ΕΡΤ ξεκίνησε το 1975 όταν τότε ήταν διευθυντής ο Μάνος Χατζιδάκις. Κάποια χρόνια αργότερα συνέβη το περιστατικό με τον Ιάκωβο Καμπανέλλη. Στην δημοσιογραφία με έβαλε ένας από τους σπουδαιότερους στιχουργούς  ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Πού θέλω να καταλήξω. Δεν φοβήθηκαν αυτοί οι τρεις ότι ένα παιδί σαν και εμένα τότε θα άλλαζε  την μενταλιτέ των Ελλήνων παίζοντας αμερικάνικα τραγούδια,  όπως έκανα αυτοί που ήρθαν στις αρχές της δεκαετίας του 80.

Η ΕΡΤ πέρασε δύσκολες μέρες και το 2013 με τη διακοπή λειτουργίας της από την τότε κυβέρνηση

Έπαιξε μεγάλο ρόλο αυτό που έκανε η Νέα Δημοκρατία με το μαύρο στην ΕΡΤ. Δεν θα το έκανε καμία δημοκρατική κυβέρνηση αυτό που έγινε. Ήταν ένα πραξικόπημα που θα τους κυνηγάει πάντα. Ναι η ΕΡΤ ήθελε τακτοποίηση. Όχι όμως να κατεβάσεις έτσι ξαφνικά τους διακόπτες. Αυτό που συνέβη δεν το αποδέχθηκε κανένας ούτε στην Ευρώπη ούτε στην Αμερική. Πιστεύω ότι ο Σαμαράς το έχει μετανιώσει αν το έχει ξανασκεφτεί αυτό που έκανε.

Υπήρχαν όντως παθογένειες στην ΕΡΤ;

Υπήρχαν σαφώς παθογένειες . Αλλά και τι σημαίνει αυτό;  Σε μια εταιρεία που υπάρχουν παθογένειες την κλείνεις και την ξανανοίγεις; Ας την καθαρίσεις από λίγο έως πολύ. Κάποτε μου πρότειναν τη θέση του διευθυντή ραδιοφωνίας στην ΕΡΤ. Δεν  θέλησα όμως να γίνω διευθυντής γιατί έβλεπα τις επιρροές της εκάστοτε κυβέρνησης. Δεν με ενδιέφερε να κάνω καριέρα. Εμένα με ενδιέφερε να κάνω τις εκπομπές μου.

Μείνατε για πολλά χρόνια σταθερός στο κρατικό ραδιόφωνο με εξαίρεση τον Τοπ FM, τον 9.84 και τώρα τον Βήμα fm λόγω βέβαια της διακοπής λειτουργίας της ΕΡΤ.

Στον Τοπ FM όπως και στον Αθήνα 9.84 έκανα εκπομπές ειδικού περιεχομένου.  Στον 9.84 έκανα εκπομπές δίωρες  με συνεντεύξεις μεγάλων καλλιτεχνών. Στον Τοπ FM έκανα το ίδιο με την Λιάνα την Κανέλλη και μια άλλη ομάδα, τον Πολυχρονίου, τον Κωστόπουλο πριν ξεκινήσει το ΚΛΙΚ, τον Γιαννουλόπουλο κ.α. Κατάλαβα όμως ότι με ενδιέφερε περισσότερο το κρατικό ραδιόφωνο και για αυτό έμενα στην ΕΡΤ παρά τις προτάσεις ιδιωτικών ραδιοφώνων. Αυτό που με έχει στεναχωρήσει απόλυτα που έφυγα από την ΕΡΤ είναι ότι έχασα το ακροατήριό μου. Είχα ένα τεράστιο ακροατήριο στην επαρχία. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι ρόλο έχει παίξει αυτή η εκπομπή στην Ελλάδα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Θα σας διηγηθώ ένα περιστατικό που σαν αυτό μου έχουν συμβεί δεκάδες.  Μου ήρθε ένας δικηγόρος στη δεκαετία του ’90 και μου συστήθηκε. Ήταν στα βουνά της Πίνδου γιος ενός βοσκού και φρόντιζε και τα πρόβατα του πατέρα του. Άκουγε την εκπομπή μου κάθε μέρα και μου είπε όταν με συνάντησε ότι « Εσύ με έχεις φτιάξει αυτό που είμαι σήμερα». Τέτοιες περιπτώσεις και γράμματα έχω πάρα πολλά. Αυτό μου λείπει σήμερα από την ΕΡΤ.

Θα επιστρέφατε στην ΕΡΑ;

Είμαι ευχαριστημένος στον Bήμα FM. Μου έχουν συμπεριφερθεί άψογα σε αυτόν τον σταθμό, έχω την απόλυτη ελευθερία να παίζω αυτά που θέλω, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Μου λείπει όμως αυτό το κοινό που σας είπα.

Μπορούν όμως να σας ακούν διαδικτυακά.

Ναι αλλά δεν ακούν όμως όλοι.

Πώς βλέπετε την επανέναρξη της ΕΡΤ;

Είμαι επιφυλακτικός από αυτά που βλέπω όπως για παράδειγμα όταν είδα τη συνέντευξη του Ταγματάρχη και του Τσακνή. Αυτή η δωδεκάωρη διαδικασία με έχει βάλει σε πάρα πολλά ερωτήματα. Δεν μπορεί η επιλογή του πρωθυπουργού και του υπουργού Επικρατείας να αμφισβητείται.  Κάντε τους τις τυπικές ερωτήσεις και αφήστε τους να δείξουν την αξία τους. Δώστε τους κάποιο διάστημα για να τους κρίνετε αν είναι ικανοί ή όχι.

Τη νέα σας εκπομπή στον Βήμα FM καθημερινά από τις 6 το απόγευμα μέχρι τις 8 το βράδυ θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε ως τη μετεξέλιξη της εκπομπής στην ΕΡΑ;

Εν μέρει είναι η μετεξέλιξη αλλά θα έλεγα ότι είναι και προσαρμοσμένη όπως και η εκπομπή της ΕΡΤ στα νέα δεδομένα της μουσικής κατάστασης όπως εξελίσσεται.  Όπως ξέρετε πάντα έπαιζα και ποπ τραγούδια γιατί δεν μπορεί κανείς να τα αγνοεί. Τα παίζει και αφήνει το κοινό να καταλάβει. Ξέρουμε πόσο βιομηχανοποιημένα είναι τα καινούργια τραγούδια αλλά διαλέγω τα καλύτερα για την εκπομπή. Πιστεύω ότι παίζω όλα όσα πρέπει να ακουστούν από κάποιον ο οποίος θέλει να παρακολουθήσει τι γίνεται σε όλα τα είδη της μουσικής και παράλληλα ρίχνω το βάρος μου σε αφιερώματα και σε διάφορες αναφορές που έχουν σχέση με το παρελθόν και το παρόν. 

Πλέον έρχεστε σε επαφή και με ένα νέο κοινό που ενδεχομένως να μην είχατε στο «Από τις 4 στις 5». Πώς θα το σκιαγραφούσατε; 

Η διαφορά είναι ότι στην ΕΡΤ, παρόλο που στο νέο σταθμό έχουν έρθει αρκετοί στις 6 με 8, το κοινό το οποίο το είχα χτίσει εδώ και 38 χρόνια, ήταν πιο πληροφορημένο. Βλέπω μια έλλειψη που με στενοχωρεί στις νεότερες γενιές την οποία την βρίσκω όμως δικαιολογημένη όσον αφορά στη μουσική παιδεία που είχαν οι προηγούμενες γενιές. Βλέπουμε ότι μετά το 2000 η μουσική πια παίζει έναν ρόλο επιδερμικό. Ακούμε μουσική αλλά δεν την αφομοιώνουμε, δεν γινόμαστε φανατικοί και αυτό φαίνεται και στους ακροατές.

Γιάννης Πετρίδης & Peter Hammill στο studio της ΕΡΤ

Ποια είναι τα άλμπουμ που ακούτε αυτόν τον καιρό;

Διαπιστώνω με μεγάλη θλίψη μου ότι εδώ και χρόνια –στις εκπομπές μου το είχα πει από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας- ότι τα άλμπουμ εξαφανίζονται. Δηλαδή τα άλμπουμ που ξέραμε και είχαν μαγέψει επί δεκαετίες διαφορετικές γενιές νομίζω ότι είναι ελάχιστα τώρα πια. Τι θέλω να πω με αυτό. Πόσο καιρό έχουμε να ακούσουμε τη μαζικότητα των σπουδαίων δίσκων των αρχών της δεκαετίας του ’90 που ήταν και το τελευταίο μαζικό κίνημα;. Το grunge είχε σπουδαία γκρουπ όπως οι Pearl Jam, oι Nirvana, οι Soundgarden και άλλα πολλά που κατάφεραν να περάσουν τον ήχο τους. Αυτό σημαίνει ότι το ροκ κυριαρχούσε. Τα συγκροτήματα αυτά επηρέασαν εκατομμύρια κόσμο σε όλον τον πλανήτη. Μετά το 2000 η δισκογραφία έχει μεταμορφωθεί από το άλμπουμ στο τραγούδι. Τώρα πια με τη διακίνηση της μουσικής μέσω διαδικτύου περισσότερο ο καθένας  κατεβάζει τραγούδια και ελάχιστα ολοκληρωμένα άλμπουμ. Ενώ μπορεί να υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες σπουδαίοι. Ο Sufjan Stevens για παράδειγμα. Όμως η απήχηση που έχουν τα άλμπουμ του δεν είναι αυτή που είχαν ανάλογοι τραγουδοποιοί τις προηγούμενες δεκαετίες. Άρα τα άλμπουμ που ακούω τώρα είναι ελάχιστα, βέβαια τα ακούω όλα από τα καινούργια αλλά πολύ δύσκολα θα σταθώ σε ένα άλμπουμ να το ξανά ακούσω πολλές φορές όπως γινόταν παλιότερα.

Από την προηγούμενη δεκαετία τι ξεχωρίζετε;

 Μου άρεσαν συγκροτήματα όπως οι White Stripes ή οι Black Keys. Και να πω εδώ ότι οι Black Keys είναι ήδη συγκρότημα δέκα ετών και στη ροκ μουσική,  η πρώτη δεκαετία είναι η σπουδαία. Δείτε το στους Beatles ή στους Led Zeppelin. Τώρα τα συγκροτήματα λόγω του ότι δεν βγαίνουν μεγάλα γκρουπ, κρατάνε ακόμα από τα προηγούμενα άλμπουμ. Οι Muse κρατάνε πολύ περισσότερο απ ΄ότι τα παλιά συγκροτήματα στη δισκογραφία. Ένα άλλο παράδειγμα είναι οι Rolling Stones που κάνουν συναυλίες παρόλο που έχουν να βγάλουν 25 χρόνια καλό δίσκο.

Ποιο είναι το μέλλον λοιπόν της ροκ μουσικής;

 Αυτό που έχει μεγάλη σημασία πια είναι ότι το ροκ εδώ και χρόνια έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του. Τελείωσε. Το 2000 που το έλεγα κάποιοι αντιδρούσαν. Βλέπουμε τριγύρω μας ότι το ροκ παίζει πια πολύ μικρό ρόλο στις μάζες της νεολαίας. Το ροκ παραμένει το σπουδαιότερο μουσικό κίνημα μετά το 1950. Το ροκ είναι και θα είναι εδώ αλλά όπως το μπλουζ που προϋπήρχε. Όταν λέω τελείωσε, εννοώ από πλευρά προσφοράς. Καινούργιων ήχων.  

Με ποιους  μουσικούς εντυπωσιαστήκατε φέτος μέχρι στιγμής; 

Τη χρονιά αυτή ξεχώρισα το άλμπουμ του Kendrick Lamar.

Όσον αφορά στους Έλληνες μουσικούς, ποιοι είναι αυτοί που θα θεωρούσατε ότι έχουν κάτι πρωτοποριακό στον ήχο τους ;

Επειδή υπάρχει στο ροκ μια υποχώρηση πολλοί καλλιτέχνες όπως οι  Κeep Shelly inA thens επειδή δεν παράγουν ροκ ήχο, το κάνουν «do it  yourself». Ο μουσικός δημιουργεί τον ήχο με τα συνθεσάϊζερ. Ωστόσο βλέπουμε ότι έχει πλησιάσει αρκετά ο ήχος της νέας γενιάς, με τα αντίστοιχα συγκροτήματα που ακούμε κυρίως από την Αμερική ή από άλλες χώρες. Άρα και με τη διάθεση των κομματιών μέσω του διαδικτύου, τα ελληνικά συγκροτήματα μπορούν να προσεγγίσουν το κοινό του εξωτερικού πιο εύκολα τώρα  παρά στην εποχή που συγκροτήματα όπως οι Socrates ή  οι Last Drive προσπαθούσαν να πετύχουν στο εξωτερικό. Eπίσης, βλέπω ότι  μια σειρά ελληνικών συγκροτημάτων του heavy metal τουλάχιστον σε περιοδείες για φεστιβάλ, έχουν μεγάλη απήχηση στο κοινό του εξωτερικού. Παράδειγμα οι Rotting Christ.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε και επιστροφές συγκροτημάτων του παρελθόντος όπως για παράδειγμα των Pink Floyd, που διχάζουν κριτικούς και κοινό. Πώς πρέπει να κρίνουμε τέτοιες επιστροφές;  Ως αυτόνομη κυκλοφορία ή σε σχέση με το παρελθόν ;

Αυτές οι κυκλοφορίες των δίσκων των μεγάλων συγκροτημάτων -μη γελιόμαστε- είναι για να συγκρατηθούν στην επικαιρότητα και να κάνουν συναυλίες απ’ όπου παίρνουν  και τα περισσότερα χρήματα. Πλέον οι πωλήσεις των δίσκων αυτών των συγκροτημάτων είναι μηδαμινές. Την πρώτη εβδομάδα θα πάνε να τον αγοράσουν οι φανατικοί οπαδοί και μετά θα πέσουν οι πωλήσεις. Ωστόσο σε συναυλίες όπως αυτές των Who και των Rolling Stones, γίνεται χαμός. Είμαι βέβαια επιφυλακτικός και με αυτές τις συναυλίες γιατί τους έχω δει στην καλή εποχή τους αλλά από την άλλη υπάρχει και η νοσταλγία για τόσο μεγάλα συγκροτήματα. Ναι, δεν θα έλεγα όχι να πάω να τους δω και τώρα. Ξέρω όμως ότι ο Daltrey δεν θα βγάζει τη φωνή που έβγαζε όταν τον είδα το 1972, το ίδιο και ο Robert Plant.  Πάντως για εμένα ο Daltrey είναι μία από τις πέντε μεγαλύτερες προσωπικότητες αυτής της πρώτης εποχής του ροκ. Και οι  Who είναι ένα πολύ μεγάλο και καταλυτικό γκρουπ που θα έπρεπε να έχει πολύ περισσότερους φανατικούς οπαδούς στην Ελλάδα. Στεναχωριέμαι που στην Ελλάδα οι  Deep Purple, που είναι σπουδαίοι και αυτοί,  είναι πιο δημοφιλείς από τους Who.Να το ξεκαθαρίσω. Μ΄αρέσουν πάρα πολύ και οι Deep Purple αλλά δεν είναι σωστό αυτό. Κάπου πρέπει να υπάρχει μια αξιολόγηση.

Η αλήθεια είναι ότι φαίνεται περίεργο να ακούμε ακόμα καλλιτέχνες που έχουν 50 χρόνια παρουσίας. Είναι σαν να ακούγαμε στη δεκαετία του 80 μουσικούς από το 30.

Με αυτό επιβεβαιώνεται αυτό που δεν μπορούσαν να χωνέψουν πάρα πολλοί σοβαροί κριτικοί τις προηγούμενες δεκαετίες του ’80 ή του ’90- να μην πούμε για το ’60 γιατί τότε ούτε καν το υπολόγιζαν το ροκ-  ότι το ροκ είναι η κλασική μουσική του δεύτερου μισού του 20^ου αιώνα. Μετά από πενήντα ή εβδομήντα χρόνια,  τα ολοκληρωμένα έργα των Pink Floyd για παράδειγμα, θα τα παίζουν κάποιοι όπως παίζουν σήμερα τα έργα του Στραβίνσκι ή άλλα έργα εκείνης της εποχής. Το  «Sgt. Pepper’s» των Beatles ή αρκετά άλμπουμ των Rolling Stones, είναι κλασικά έργα. Ακόμα και άλλα γκρουπ. Δεκάδες γκρουπ. Το 2080 οι Jethro Tull, oι Yes θα είναι  κλασική μουσική. Ακόμα και ο Βοwie που δεν έχει κάνει  concept άλμπουμ όπως οι Pink Floyd, έχει αφήσει πίσω του τουλάχιστον 25 τραγούδια τα οποία είναι κλασικά.

Εφόσον το ροκ δεν έχει να δώσει πια κάτι καινούργιο βλέπετε να υπάρχει κάποια άλλη μουσική που θα το αντικαταστήσει;

Βλέπουμε ότι αυτή τη στιγμή αυτό που κυριαρχεί στην Αμερική είναι το χορευτικό χιπ χοπ. OΚanye West  κάνει φοβερή επιτυχία. Αλλά κατά την άποψή μου αυτές οι ποπ επιτυχίες που ακούγονται είναι πολύ βιομηχανοποιημένες. Είναι πλέον πολύ εύκολο να γραφτούν τραγούδια τα οποία βασίζονται σε παλιές επιτυχίες. Το Uptown Funk του Mark Ronson με τον Bruno Mars που είναι μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της χρονιάς, είναι ατόφια αντιγραφή ενός τραγουδιού των Gap Band.  Ένας 15χρονος που θα το ακούσει θα ενθουσιαστεί με αυτό το τραγούδι αλλά ένας 30χρονος τα έχει ξανά ακούσει αυτά.

Στο μουσείο της STAX στο Memphis

Ήσασταν για πολλά χρόνια διευθυντής στη Virgin μιας από τις πιο πρωτοποριακές εταιρείες δίσκων στις δεκαετίες του 70,του 80 και 90. Τις χρυσές εποχές της δισκογραφικής παραγωγής. Ζήσατε την άνοδο και την πτώση της δισκογραφίας και οπωσδήποτε θα έχετε και άποψη για τους λόγους και τις ευθύνες αυτής της πτώσης.

Θα σας κάνω μια εξιστόρηση της μουσικής για να φτάσω στην απάντηση της ερώτησης . Αυτή η μουσική που άλλαξε τον κόσμο τη δεκαετία του ’50 με τον Elvis και μετά με τους Beatles,  έγινε από κάποιους μεμονωμένους  ανθρώπους που έκαναν τις μικρές ανεξάρτητες εταιρίες δίσκων, οι οποίοι μεγάλωσαν ακούγοντας μουσική του ’40, αριστουργήματα εκείνης της εποχής και μουσική των μαύρων ή της country των προηγούμενων δεκαετιών από το ’50. Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν ξαφνικά στα μέσα της δεκαετίας του ’50 έκαναν εταιρείες όπως η Sun Records στο Μεμφις του Τενεσί εκεί από όπου βγήκαν οι Elvis Prisley, Jerry Lee Lewis, Johny Cash και μερικά από  τα μεγαλύτερα ονόματα της πρώτης εποχής του ροκ εντ ρολ. Θέλω να πω λοιπόν, ότι κάποιοι φωτισμένοι άνθρωποι από το μεράκι τους για την μουσική, έκαναν ανεξάρτητες εταιρείες οι οποίες μας προσέφεραν αυτόν όλο τον πακτωλό  της φοβερής μουσικής του ’50. Η δεύτερη γενιά μετά το ’70 μια άλλη γενιά νεότερων που έκαναν τις Βρετανικές ανεξάρτητες εταιρείες όπως τις RoughTrade, Virgin, Μute ή Factory άκουγε Rolling Stones και Beatles. Αυτοί οι άνθρωποι λείπουν πια. Kαθώς μεγάλωσαν όλοι αυτοί ηλικιακά, τα  corporation, δηλαδή οι μεγάλες εταιρείες απορρόφησαν όλες τις μικρές αγοράζοντάς τις. Έτσι λοιπόν πια, το κέρδος για αυτά τα corporation, ήταν βασικά μόνο το χρήμα και η εμπορική μουσική για να μπορέσει να φέρνει τα budgetτα οποία δημιουργούσαν οι λογιστές.  Φτάσαμε λοιπόν σιγά σιγά μετά τη δεκαετία του ’70 ενώ η Atlantic ήταν μια εταιρεία μόνη της από κάτι Τούρκους που την είχαν φτιάξει, ενώ η Asylum ήταν μια άλλη εταιρεία μόνη της, ενώ η Geffen ήταν μια άλλη εταιρεία μόνη της, όλες αυτές να απορροφηθούν από την Warner. Με αποτέλεσμα να φύγουν αυτοί που είχαν την μουσική παιδεία και το όραμα για να κάνουν αυτά που έκαναν. Το ίδιο έγινε σιγά σιγά τη δεκαετία του ’90 με τις Βρετανικές εταιρείες και αυτή τη στιγμή έχουμε καταλήξει την δισκογραφία να την κατευθύνουν τρεις μεγάλες εταιρείες. Η Sony, η Universal και η Warner ελέγχουν την δισκογραφική αγορά παγκοσμίως. Δυστυχώς οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτές τις εταιρείες είναι λογιστές και δικηγόροι. Με ελάχιστους να έχουν αυτό το όραμα για μια καλύτερη μουσική, για αυτό βλέπουμε να κυριαρχεί η μουσική για τις μάζες. Εδώ επίσης βλέπουμε και την αλλαγή που έχει προκαλέσει αυτή η βιομηχανία και στα φεστιβάλ. Για παράδειγμα στο Glastonbury που είναι ροκ φεστιβάλ  βλέπουμε και ποπ καλλιτέχνες. Και αυτό συμβαίνει επειδή αρχίζουν να μειώνονται τα ονόματα της ροκ μουσικής. Πριν από δύο χρόνια τραγούδησε η Kylie Minogue. Αν γινόταν αυτό το ’80 θα το έκαιγαν το φεστιβάλ. Και όπως βλέπετε δεν είναι μόνο έτσι στην μουσική αλλά και στον κινηματογράφο. Προσπαθούν με τα blockbuster να βγάλουν όλα τα χρήματα και καταλήγουμε να βλέπουμε ετησίως μόνο δέκα καλές ταινίες.

Θεωρείτε προσιτό οικονομικά το επίσημο downloading από τα site των εταιρειών;

Αυτό δεν μπορώ να το κρίνω γιατί δεν μ’αρέσει το downloading. Θέλω να έχω το φυσικό προϊόν. Από την άλλη βλέπουμε να υπάρχει και μια επιστροφή στα βινύλια. Αυτό το διαπίστωσα από τα συχνά ταξίδια μου στην Αμερική. Είμαι από αυτούς που τρελαίνονται να πηγαίνω εκεί που γεννήθηκε η μουσική που αγάπησα. Μ’ αρέσει  να βρίσκω πράγματα για την δισκοθήκη μου. Αυτό έκανα και κάνω όλα αυτά τα χρόνια. Ενώ λοιπόν έβλεπα την απαξίωση των cd και του βινυλίου στην Αμερική- όπως άλλωστε την βλέπουμε και εδώ- μου έκανε εντύπωση ότι τα τελευταία δύο χρόνια άρχισα να βλέπω βινύλια ακόμα και σε καταστήματα όπως τα Starbucks. Αυτό δείχνει σημαντική άνοδο πωλήσεων στα βινύλια. Είναι ευχάριστο γεγονός ότι οι νεότεροι αγοράζουν βινύλια άρα ακούνε πιο ποιοτικό ήχο. Πώς να μου αρέσει  ο συμπιεσμένος ήχος των cdόταν η γενιά μου μεγάλωσε με τα βινύλια; Εμένα έρχονταν οι φίλοι μου σπίτι , καθόμασταν στον καναπέ και ακούγαμε όλοι μαζί Pink Floyd. Ποιος το κάνει σήμερα αυτό;

Στο κινηματογραφικό μουσείο της ιστορικής πόλης Lone Pine, California

Σίγουρα ένας από τους συμμάχους των νέων συγκροτημάτων σε αυτήν την κρίση της δισκογραφίας είναι το διαδίκτυο. Μπορεί όμως να αναπληρώσει τις παροχές μιας δισκογραφικής εταιρείας;

Το διαδίκτυο είναι μια εξέλιξη που παρόλο όπως σας είπα δεν είμαι φίλος του download, έχει βοηθήσει πάρα πολύ τη διάδοση της μουσικής. Είναι αποδεδειγμένο ότι ένα νέο συγκρότημα θα χρησιμοποιήσει το internet για να γίνει κάπως γνωστό αλλά από εκεί και πέρα πρέπει να έχει έναν άνθρωπο ο οποίος θα το πάει σε μια εταιρεία. Είτε μάνατζερ είτε παραγωγός. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, κάποιος καλλιτέχνης που να μην έχει από πίσω του μια δισκογραφική εταιρεία. Θεωρώ ότι τη δουλειά του στο διαδίκτυο πρέπει την χρησιμοποιήσει σαν όπλο για να την παρουσιάσει στην δισκογραφική εταιρεία. 

Το site apotis4stis5 το δημιουργήσατε για να καλύψετε ένα κενό που υπήρχε στη μουσική ενημέρωση στο ελληνικό διαδίκτυο;

Το site το κάναμε με τον συνεργάτη μου τον Κώστα Ζουγρή που ήμασταν 38 χρόνια στην ΕΡΤ βασικά σαν συνέχεια της ραδιοφωνικής μας εκπομπής εκεί. Ο Κώστας είναι αυτός που «κρύβεται» περισσότερο πίσω από το siteγιατί εγώ ασχολούμαι περισσότερο με το ραδιόφωνο.  Όπως θα έχετε δει είναι ένα site διαφορετικό από τα άλλα που δείχνει τις εμπειρίες μας από την μουσική.  Πιστεύω ότι ένας άνθρωπος όπως είμαι εγώ και ο Κώστας που έχουμε παρακολουθήσει όλες τις δεκαετίες της μουσικής, μπορούμε να συνδυάσουμε έναν καινούργιο καλλιτέχνη με έναν παλιότερο. Νομίζω ότι υπήρχε ένα κενό στο διαδίκτυο όχι όσον αφορά στα κείμενα, αλλά έχουμε λίστες με τραγούδια που μπορούν οι νεότεροι να ακούσουν καλλιτέχνες και να βρουν π.χ  ποιοι ήταν παλιά οι μέντορές τους .

Με τα social media ασχολείστε ;

Ασχολούμαι λίγες ώρες την ημέρα για να πληροφορηθώ μόνο μερικά πράγματα. Προτιμώ να ακούω μουσική.

Στο site σας διαβάσαμε και μια άποψη του Κώστα Ζουγρή για τη διαδικτυακή επίθεση στον Νίκο Πορτοκάλογλου για το νέο του τραγούδι. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Είναι η ίδια με του Κώστα. Οι απόψεις μας ταυτίζονται απλά σε μερικά πράγματα διαφωνούμε σαν δύο τρελοί επιστήμονες οι οποίοι από το πρωί μέχρι το βράδυ τσακώνονται.  Η δική μου άποψη λοιπόν είναι ότι ένας καλλιτέχνης τόσο σπουδαίος όσο είναι ο Πορτοκάλογλου δεν μπορεί να τον αποκαθηλώνεις γιατί είπε τη γνώμη του σε ένα τραγούδι και αυτό δεν άρεσε σε μια πολιτική μερίδα. Αυτή τη στιγμή ζούμε μια περίπτωση αποκαθήλωσης πολλών καλλιτεχνών που ξέρουμε την προοδευτικότητά τους, επειδή τολμούν να πουν μια διαφορετική γνώμη από τη γνώμη συγκεκριμένων ανθρώπων. Λίγο πριν το περιστατικό με τον Πορτοκάλογλου έγινε το ίδιο με ένα τραγούδι του Αγγελάκα. Δηλαδή τι; Αμφισβητούμε την προοδευτικότητα του Αγγελάκα; Είναι δυνατόν;  Ο Πορτοκάλογλου είναι από τους βασικούς και πολύ σημαντικούς έλληνες δημιουργούς μετά το ’80. Τόσο με τους Φατμέ όσο και μόνος του.

Το συναυλιακό καλοκαίρι ξεκίνησε εντυπωσιακά με τους Black Keys. Αν συγκρίνουμε όμως τις συναυλίες επί ελληνικού εδάφους με άλλα φεστιβάλ του εξωτερικού, ίσως και να αισθανθούμε αδικημένοι. Θα μπορέσουμε ποτέ να αποκτήσουμε ένα συναυλιακό στάτους τέτοιο ώστε να προσελκύουμε μαζεμένα μεγάλα ονόματα ;

Μου δίνετε την ευκαιρία να πω για τη συναυλία των Black Keys ότι με τις εποχές και τις πενταετίες που αλλάζουν, αλλάζει και ο τρόπος συμπεριφοράς του κοινού. Το κοινό των χίπστερ μου δίνει την εντύπωση ότι παρακολουθεί πράγματα τα οποία γίνονται της μόδας και ξεχνιούνται πάρα πολύ γρήγορα. Νομίζω ότι αυτό το κοινό μαζεύτηκε πρόσφατα στην συναυλία των Black Keys. Προσωπικά με αυτές τις πληροφορίες που έχω για τη συναυλία των Black Keys, μου φαίνεται περίεργο που πήγε 25.000 κόσμος. Τότε αν πήγε τόσος κόσμος σε αυτό το συγκρότημα, γιατί δεν φέρνουν και τον Bruce Springsteen που λένε ότι φοβούνται να τον φέρουν; Δεν το λέω αυτό γιατί οι Black Keys δεν είναι καλό συγκρότημα απλά θέλω να πω ότι ο κόσμος που πήγε στην συναυλία δεν νομίζω να έχει ακούσει ποτέ όλα τα άλμπουμ τους. Κατάλαβα επίσης ότι ο κόσμος ήξερε αυτά τα τέσσερα-πέντε χιτ που έχουν παιχτεί πολύ στα ραδιόφωνα και αυτός ήταν ο λόγος που προσέλκυσε όλους αυτούς που πήγαν, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι μέσα σε αυτό το κοινό δεν υπάρχουν και οι αυθεντικοί οπαδοί που τους παρακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό που δεν μου άρεσε στη συναυλία ήταν μια αδιαφορία για τους Black Angels που σίγουρα δεν είναι σαν τους Black Keys σε δημοτικότητα αλλά είναι ένα εξαιρετικό συγκρότημα. Έχω διαπιστώσει σε όλα αυτά τα χρόνια που πηγαίνω σε συναυλίες και φεστιβάλ, ότι γνώρισα πολλά σημαντικά γκρουπ από αυτά που δεν ήξερα, πριν από το  headliner. Την ίδια αδιαφορία είδα όταν είχε έρθει εδώ η Florence and the Μachine. Θα δούμε βέβαια αν θα συγκεντρωθεί τόσος πολύς κόσμος και στις επόμενες συναυλίες του καλοκαιριού. Εκεί θα καταλάβουμε αν τελικά οδηγούνται πολλοί από την μόδα. Όσον αφορά στην απάντηση στην ερώτηση σας, αυτό θα γίνει εάν συνεχίσουν αυτό το καλοκαίρι να έρχονται  promoters γιατί και αυτοί βάζουν λεφτά σε μια χώρα που είναι σε οικονομική κρίση και αν φυσικά οι συναυλίες πάνε καλά. Το φεστιβάλ Plissken είχε φέτος μερικά πολύ ενδιαφέροντα ονόματα όπως τους Ariel Pink. Αυτό το φεστιβάλ είδα ότι είναι για ένα ειδικό κοινό, για αυτό δηλαδή που ψάχνει τα πολύ καινούργια ονόματα, τα εναλλακτικά ή τα λιγότερο εναλλακτικά. Εάν αυτό το φεστιβάλ μαζέψει δύο με τρεις χιλιάδες κόσμο είναι ένα πολύ ικανοποιητικό νούμερο που θα βοηθήσει και τους promoters να φέρουν συγκροτήματα σε αυτό το είδος. Όταν πρόκειται για μεγαλύτερα φεστιβάλ σε στυλ Primavera, αυτό πρέπει να φανεί από μια μαζικότερη συμμετοχή του κοινού που να δείξει ότι ενδιαφέρεται για αυτά τα ονόματα.

Κρίνετε ότι είναι επαρκείς οι συναυλιακοί χώροι στη χώρα μας;

Υπάρχουν χώροι στην Ελλάδα όπως οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις αλλά νομίζω ότι χρειάζεται μια καλύτερη συντήρηση των γηπέδων ή των κτιρίων που φτιάχτηκαν στους Ολυμπιακούς αγώνες. 

Τον Γιάννη Πετρίδη μαζί με τον Κώστα Ζουγρή μπορείτε να τους ακούτε καθημερινά στον Βήμα FM (18.00-20.00)