Η Αφροδίτη Λατινοπούλου και άλλοι 3 Έλληνες ευρωβουλευτές καταψήφισαν τον νέo κοινό ορισμό για το βιασμό

«Όχι σημαίνει όχι»! Έχοντας πλέον ως αρχή το διάσημο πλέον μότο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε με ψήφισμά του την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει νομοθεσία για τη θέσπιση κοινού ορισμού του βιασμού σε όλη την ΕΕ, βασισμένου στην απουσία ελεύθερης, ενημερωμένης και ανακλητής συναίνεσης. Όλα καλά και ωραία ως εδώ, σωστά; Όχι, σωστά! Η Αφροδίτη Λατινόπουλου έχει τις «ηχηρές», «τοξικές» ενστάσεις της!

Μπορεί 447 ευρωβουλευτές να ψήφισαν υπέρ της έκθεσης, σε 160 δεν άρεσε καθόλου, ενώ 43 απήχαν. Σ’ αυτούς τους 160 (που λίγους δεν τους λες κι ας είναι σημαντική μειοψηφία) ανήκουν και 4 Έλληνες ευρωβουλευτές, οι οποίοι δεν μας έκαναν ιδιαίτερα να εκπλαγούμε, μιας και έχουν γράψει χιλιόμετρα τοξικού λόγου ή, κάποιοι άλλοι, γιατί ακόμα απορούμε ποιος είναι ο ρόλος τους στο Ευρωκοινοβούλιο και πώς βρέθηκαν εκεί αφού δεν έχουν τίποτα να πουν!

Τη στιγμή που άλλοι αγώνιζονται για την κατοχύρωση ρυθμίσεων που θα προστατεύσουν όσα άτομα πλήττονται από εγκληματικές ενέργειες, άλλοι τις απορρίπτουν για να εξυπηρετήσουν τα εκλογικά του συμφέροντα. Κάπως έτσι φτάσαμε και μια ανάσα από μία σημαντικότατη ενέργεια εκ μέρους της ΕΕ, μιας και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει νομοθεσία για τη θέσπιση κοινού ορισμού του βιασμού σε όλη την ΕΕ, βασισμένου στην απουσία ελεύθερης, ενημερωμένης και ανακλητής συναίνεσης.

Η Λατινοπούλου ξαναχτυπά

Κι ενώ η εισηγήτρια της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών Έβιν Ίνσιρ (Σοσιαλιστές, Σουηδία) δήλωσε «Είναι τόσο ηθικά όσο και νομικά απαράδεκτο το γεγονός ότι οι γυναίκες δεν προστατεύονται σε ολόκληρη την ΕΕ από νόμους με την αρχή ‘μόνο το ναι σημαίνει ναι’», η Αφροδίτη Λατινοπούλου μάλλον ξέρει καλύτερα και καταψήφησε την έκθεση, καθώς «Ως γυναίκα, που αντιλαμβάνεται πλήρως τη σοβαρότητα του βιασμού, η Αφροδίτη Λατινοπούλου δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να ισοπεδώσει την σφοδρότητα αυτού του εγκλήματος, ανοίγοντας πόρτες σε εκδικήσεις, ψευδείς καταγγελίες και κατάχρηση νόμου».

Αντιστοιχίζοντας για άλλη μια φορά το θέμα της «εκδίκησης» -ένα τσιτάτο που επαναλαμβάνεται κάθε φορά που τίθεται το ζήτημα νομικής κατοχύρωσης των θυμάτων χωρίς παράλληλα να έχουν υπάρξει δεδομένα για τόσο συντριπτική (ή έστω σημαντική) αξιοποίηση τέτοιων νόμων γι’ αυτό το σκοπό- με την πολύ υπαρκτή εγκληματική ενέργεια που είναι ο βιασμός, η Λατινοπούλου επιχείρησε να κανακέψει για άλλη μια φορά τη βάση των ψηφοφόρων της ως η προθιέρεια της αντί-woke ατζέντας.

Κι ενώ στο ποστ που δημοσίευσε στη σελίδα του κόμματος της Φωνή Λογικής τα σχόλια περί καταπίεσης των ανδρικών δικαιωμάτων (;) και κατάργησης με αυτό τον τρόπο του 99% των ερωτικών σκηνών στις ταινίες μιας και κανείς δεν δηλώνει ρητά ΝΑΙ πριν την ερωτική πράξη (υπαρκτό σχόλιο, παραφρασμένο), η Λατινοπούλου μίλησε για «ένα νομικό τέρας που μετατρέπει κάθε σεξουαλική επαφή σε πιθανό έγκλημα και ανοίγει το δρόμο σε κάθε άνδρα ή γυναίκα που θέλει να εκδικηθεί προηγούμενους συντρόφους για μια ερωτική συνεύρεση τους, μεταγενέστερα να «θυμηθεί» ότι άλλαξε γνώμη». Πόσες φορές να πούμε ότι δεν υπάρχει «γιατί το θυμήθηκες τώρα;»;

Και συνεχίζει το παραλήρημα της, σχολιάζοντας πως «η αριστερά όχι μόνο ψήφισε ότι η πλειοψηφία των ανδρών από τη’ γέννηση τους είναι υποψήφιοι βιαστές και η πλειοψηφία των γυναικών υποψήφια θύματα, αλλά φρόντισε για πολλοστή φορά να “στριμώξει» και την woke ατζέντα, εξισώνοντας τις τρανς γυναίκες με τις γυναίκες», ένα βασικό πρόβλημα της Λατινοπούλου που θέλει οι γυναίκες να τηρούν πολύ αυστηρά πρότυπα για να μπορούν να υφίστανται ως τέτοιες: από το βάρος ή τις τρίχες τους μέχρι τον τρόπο με τον οποίο απέκτησαν τα γεννητικά τους όργανα.

Κι ενώ συνεχίζει να μιλά για δικαστικό χάος, το μόνο χάος που βλέπουμε είναι η τρικυμία εν κρανίω της ευρωβουλευτού, η οποία στην πραγματικότητα καθόλου τρικυμία δεν είναι, αλλά υπολογισμένη εκμετάλλευση των γυναικίων σωμάτων, τραυμάτων και υπάρξεων για πολιτικό όφελος και τήρηση του pick-me brand της.

Αν μη τι άλλο, η εισηγήτρια της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών Joanna Scheuring-Wielgus (Σοσιαλιστές, Πολωνία) μίλησε με στοιχεία σε αντίθεση με την Λατινοπούλου που επικαλείται ανύπαρκτες αποδείξεις στις χώρες που εφαρμόζουν τον ορισμό της συναίνεσεις: «Μία στις τρεις γυναίκες στην ΕΕ έχει υποστεί έμφυλη βία. Μία στις είκοσι, έχει υπάρξει θύμα βιασμού. Χάρη στο θάρρος γυναικών όπως η Ζιζέλ Πελικό, οι φωνές που ζητούν δράση, πυκνώνουν. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι στις κοινωνίες μας υπάρχουν αμέτρητα θύματα, πολλά από τα οποία δεν θα βρουν ποτέ δικαίωση. Το Κοινοβούλιο υψώνει την φωνή του υπέρ της δικαιοσύνης, καλώντας την Επιτροπή να προτείνει νομοθεσία, ώστε να μπορέσουμε να βελτιώσουμε ουσιαστικά την κατάσταση που βιώνουν οι γυναίκες και να υπερβούμε παρωχημένους νόμους προκειμένου να διασφαλίσουμε το ίδιο επίπεδο προστασίας σε ολόκληρη την ΕΕ».

Και οι άλλοι 3;

Όπως είναι αναμενόμενο και οι άλλοι τέσσερις Έλληνες Ευρωβουλευτές προέρχονται από κόμματα της ευρύτερης ακροδεξιάς. Πρώτα, έχουμε την Γαλάτω (Τούλα) Αλεξανδράκη, συνταξιούχο κτηνοτρόφο εκλεγμένη με την Ελληνική Λύση με πάνω από 51.000 ψήφους τις οποίες ακόμα παραμένει άγνωστο πώς εξασφάλισε μιας και σχεδόν κανείς δεν τη γνώριζε. Με το ίδιο κόμμα έχει μπει στην Ευρωβουλή και ο Εμμανουήλ (Μανώλης) Φράγκος, επίσης άγνωστος στα κοινά την πρώτη φορά της εκλογής του. Τουλάχιστον η δική του εκλογή έγινε γρήγορα σαφής: οι 100000 ψηφοφόροι του τον μπέρδεψαν με τον Φραγκούλη Φράγκο, επίτιμο αρχηγό ΓΕΣ και πρώην υπουργό Άμυνας!

Και φυσικά για φινάλε έχουμε τον Νικόλαο (Νίκο) Ανανδιώτη της «ΝΙΚΗΣ», του οποίου αρκεί να θυμίσουμε τις δηλώσεις για το θέμα των αμβλώσεων, τις οποίες αφού προσπάθησε να αναιρέσει είπε το αμίμητο σε ερώτηση για την περίπτωση εγκυμοσύνης μετά από βιασμό: «Όλοι μιλάτε για την εξαίρεση στο ένα δισεκατομμύριο, γνωρίζεις κάποια; Είμαι υπεύθυνος για αυτά που λέω και όχι για αυτά που καταλαβαίνει ο καθένας. Εγώ είμαι υπέρ του να πορεύεται ο άνθρωπος με τη συνείδησή του. Δεν θα μπορούσα να κάνω άμβλωση, γιατί δεν θα κοιμόμουν ήσυχος. Από πότε βάζουμε το πορτοφόλι πάνω από μια ζωή; Η δύσκολη οικονομική κατάσταση είναι υποκειμενική. Δεν είναι η ζωή πάνω από τα χρήματα».

Ο νέος ορισμός για τον βιασμό

Στην έκθεση που εγκρίθηκε την περασμένη Τρίτη με 447 ψήφους υπέρ, 160 κατά και 43 αποχές, οι ευρωβουλευτές καλούν τα κράτη μέλη που εξακολουθούν να στηρίζονται σε ορισμούς με βάση τη χρήση βίας ή εξαναγκασμού να εναρμονίσουν τη νομοθεσία τους με τα διεθνή πρότυπα και τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, η η οποία κυρώθηκε από την ΕΕ το 2023. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τόνισε  ότι η σιωπή, η έλλειψη αντίστασης, η απουσία ρητής άρνησης, η προηγούμενη συναίνεση, η προγενέστερη σεξουαλική συμπεριφορά ή μια υφιστάμενη ή προηγούμενη σχέση δεν πρέπει να θεωρούνται συναίνεση (τα βασικά δηλαδη). Επίσης, ζητά να λαμβάνονται υπόψη καταστάσεις όπως ο φόβος, η απειλή, η μέθη, ο ύπνος, η αναπηρία ή άλλη ευαλωτότητα, καθώς και τραυματικές αντιδράσεις όπως το «πάγωμα» η «παραίτηση» (κι άλλα βασικά και ελπίζουμε κάποτε αυτονόητα), οι οποίες πρέπει να αποτυπώνονται στη νομοθεσία και τη δικαστική πρακτική. Παράλληλα, επαναλήφθηκε η έκκληση να προστεθεί η έμφυλη βία στον κατάλογο ποινικών αδικημάτων υπό το δίκαιο της ΕΕ.

Οι ευρωβουλευτές υπογραμμίζουν την ανάγκη για θυματοκεντρική προσέγγιση, με άμεση ιατρική φροντίδα, ψυχολογική υποστήριξη, νομική συνδρομή και δωρεάν εξειδικευμένες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων κέντρων κρίσης που να λειτουργούν σε εικοσιτετράωρη βάση. Η έκθεση ζητά, ακόμη, υποχρεωτική κατάρτιση για αστυνομικούς, δικαστές, εισαγγελείς, δικηγόρους και επαγγελματίες υγείας, καθώς και εκστρατείες ενημέρωσης για τη συναίνεση και την έμφυλη ισότητα. Οι ευρωβουλευτές καλούν την Επιτροπή να παρουσιάσει εντός του 2026 τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για μια ολοκληρωμένη διαπαιδαγώγηση για τη σεξουαλικότητα και τις σχέσεις, καθώς και για εκστρατείες ευαισθητοποίησης σε επίπεδο ΕΕ σχετικά με τη συναίνεση, τις διαπροσωπικές σχέσεις, τη σεξουαλική ακεραιότητα και τη σωματική αυτονομία, καθώς και για την αποδόμηση μύθων γύρω από τον βιασμό, το περιεχόμενο που υπονομεύει την έμφυλη ισότητα και την διαδικτυακή προπαγάνδα που προωθεί στερεοτυπικές και μισογυνικές αντιλήψεις («incels»).