Η Αμερικανίδα φωτορεπόρτερ που εκθειάζει τους Έλληνες νησιώτες για τη βοήθειά τους στους πρόσφυγες

Οι εκατοντάδες χιλιάδες υποστηρικτές και η ομάδα των Ευρωπαίων ακαδημαϊκών, έδωσαν το εισιτήριο στην Ελλάδα για την επόμενη φάση των υποψηφιοτήτων για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου η επιτροπή των Νόμπελ θα ανακοινώσει τη shortlistτων υποψηφίων, μέσα από την οποία θα βγάλει την απόφαση της τον Οκτώβριο. Σίγουρα είναι δύσκολη η μάχη των Ελλήνων νησιωτών γιατί μέχρι τώρα η επιτροπή έδινε το Νόμπελ Ειρήνης σε άτομα ή οργανώσεις και θα χρειαστεί να κάνει μια διαδικαστική υπέρβαση για να τιμήσει τις ανθρωπιστικές πράξεις των Ελλήνων, που τους τελευταίους μήνες έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον και την αναγνώριση της παγκόσμιας κοινής γνώμης.

Η αλήθεια είναι όμως ότι οι αντιδράσεις των Ευρωπαίων για την είσοδο των προσφύγων στα εδάφη τους, οι οποίες πολλές φορές φθάνουν και σε ακραίες καταστάσεις, αποσπούν την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης από τη συγκινητική συμβολή  των  Ελλήνων νησιωτών στην απάλυνση της αγωνίας και του δράματος που ζούνε οι πρόσφυγες που φθάνουν στα ελληνικά εδάφη, μετά από τη μάχη με την παγωμένη θάλασσα.  

Η Αμερικανίδα φωτορεπόρτερ Fahri Νisa, αποφάσισε να έρθει στην Ελλάδα και να αποτυπώσει με το φακό της αυτές τις αφίξεις. Τους ταξιδιώτες και τους ανθρώπους που τους υποδέχονται  Το αποτέλεσμα ήταν μια σειρά από εκπληκτικές εικόνες. Και όπως είπε στο  αμερικανικό site Mic το οποίο έκανε ένα εκτεταμένο ρεπορτάζ για τη Fahri Νisa και την εμπειρία της στην Ελλάδα, «Είχα την υποψία ότι η κάλυψη των media για τα όσα συνέβαιναν στην άφιξη των προσφύγων στην Ελλάδα ήταν ελλιπής ή ανακριβής. Για αυτό αποφάσισα να έρθω να δω τι συμβαίνει με τα μάτια μου».  

Ως Μουσουλμάνα, η Fahri Νisa, που τελειώνει το μάστερ της στη σχολή Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Κολούμπια, ένιωσε μια προσωπική σύνδεση με τις ιστορίες των προσφύγων που εγκαταλείπουν κυρίως μουσουλμανικές χώρες όπως η Συρία.

«Ως φωτογράφος, η φωτογραφική μηχανή μου είναι αρκετά ισχυρή» είπε με αυτοπεποίθηση η Fahri, προσθέτοντας πως η απόφασή της να ταξιδέψει στην Ελλάδα ήταν «ο τρόπος μου να προσπαθήσω να κάνω κάτι για την κατάσταση».

Πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι αναζήτησαν καταφύγιο στην Ευρώπη το 2015, και 820.000 από αυτούς μπήκαν στην Ελλάδα μέσω της Τουρκίας και μόνο, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη και την έκθεση  του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης. Η εισροή έχει αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου. Από το Δεκέμβριο, κατά μέσο όρο 3.300 άτομα κάνουν καθημερινά το ταξίδι από τα παράλια της Τουρκίας προς την Ελλάδα, δημιουργώντας μια απότομη αύξηση σε σύγκριση με το μέσο όρο των 1.700 ατόμων  του Ιουλίου, σύμφωνα με την ίδια έκθεση.

Η αυξανόμενη εισροή προσφύγων, η οποία έχει θεωρηθεί η μεγαλύτερη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει δημιουργήσει ανησυχία στους ευρωπαίους νομοθέτες και προκάλεσε ένα αντι-προσφυγικό κλίμα σε αρκετούς πολίτες. «Ο φόβος των προσφύγων, ιδιαίτερα αυτός που εστιάζεται στην υποψία ότι ορισμένοι μπορεί να συνδέονται με την ISIS ή άλλες τρομοκρατικές ομάδες, γρήγορα αποδεικνύεται αβάσιμος, απλά μιλώντας με πρόσφυγες και ακούγοντας τις ιστορίες τους» υποστηρίζει η Fahri.

«Πρώτα απ `όλα είναι άνθρωποι», σημειώνει η Αμερικανίδα φωτορεπόρτερ, η οποία είδε πρόσφυγες να τραγουδάνε από χαρά όταν φθάνοντας στην ακτή διαπίστωναν ότι υπήρχαν εθελοντές έτοιμοι να τους υποδεχθούν. Συνάντησε και μίλησε με άτομα «υψηλού μορφωτικού επιπέδου» ενώ αυτό που θυμάται έντονα ήταν η συνάντηση της με ένα νεόνυμφο ζευγάρι.  Η γυναίκα ήταν έγκυος έξι μηνών, και δήλωνε αισιόδοξη παρά το οδυνηρό ταξίδι τους.

 «Αυτές οι αντιδράσεις λειτουργούν ως μια υπενθύμιση ότι πρόσφυγας θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε από εμάς και οποιαδήποτε χώρα θα μπορούσε να πληγεί από μια τέτοια καταστροφή» σημείωσε η Fahri προσθέτοντας «Είναι αδύνατον να μη συμπάσχει κανείς μαζί τους, όταν βλέπει πόσο απελπισμένοι είναι αυτοί οι άνθρωποι ή όταν ακούει τις ιστορίες τους για την απώλεια, το θάνατο και τον φόβο».

Η ηρωική, ενδεχομένως και υποψήφια για βραβείο, αντίδραση του ελληνικού λαού στο προσφυγικό δράμα, έκανε ιδιαίτερη αίσθηση στη Fahri, όπως σημειώνει το Mic. Για παράδειγμα, μια οργάνωση, η Lifeguard Hellas, έχει τοποθετήσει εθελοντές ναυαγοσώστες στις ελληνικές ακτές 24 ώρες την ημέρα. Οι γιατροί και οι δικηγόροι προσφέρουν τις γνώσεις και τη φροντίδα τους, ακόμη και εκείνοι που δεν έχουν ειδικές δεξιότητες προσπαθούν να βοηθήσουν όσο μπορούν.

 Η Fahri Nisa συνάντησε μιαν Ελληνίδα  που καθημερινά μαζεύει τα βρεγμένα ρούχα των προσφύγων, τα πλένει, τα στεγνώνει και στη συνέχεια τα μοιράζει σε νέους πρόσφυγες που φθάνουν και αυτοί με βρεγμένα ρούχα.

 «Οι προσπάθειές τους έχουν σώσει πολλές ζωές από την αρχή αυτής της κρίσης», σημειώνει η φωτορεπόρτερ. «Είναι όλοι εκεί με τη θέληση τους και προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους. Μερικοί από αυτούς έχουν εγκαταλείψει την εργασία τους, τις δουλειές τους, ακριβώς για να είναι εκεί μέχρι να μην τους χρειάζονται πια».

Ενώ η Fahri Nisa είχε αρχικά προγραμματίσει να παρατηρήσει και να τεκμηριώσει τα γεγονότα αυτά ως φωτορεπόρτερ, τελικά βοήθησε και ως εθελόντρια. «Η συνεχής εισροή των σκαφών απαιτεί περισσότερη βοήθεια από ό, τι ήταν άμεσα διαθέσιμη. Βοήθησα γυναίκες που είχαν χάσει τις δυνάμεις τους μαζί με τα παιδιά τους. Φωτογράφιζα με το ένα χέρι και με το άλλο κρατούσα ένα μωρό μέχρι οι γονείς του να μπορέσουν να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους».

 «Απλά δεν θα μπορούσα να στέκομαι και να μην κάνω τίποτα με τα παιδιά να πέφτουν στο νερό και να μην μπορούν να κολυμπήσουν. Δεν ήμουν ένας δημοσιογράφος εκείνη τη στιγμή, ήμουν άνθρωπος».

«Οι πρόσφυγες θέλουν επίσης οι ιστορίες να ειπωθούν από κάποιους και οι εμπειρίες τους να μεταφερθούν  έξω στον κόσμο», είπε. «Αν κανείς δεν λέει την ιστορία σου, είναι σχεδόν σαν να μην υπάρχει ή σαν αυτό που συνέβη σε σένα να μην έχει συμβεί ποτέ».

Όπως υποστηρίζει η Αμερικανίδα φωτορεπόρτερ, θα συνεχίσει να μεταφέρει τις ιστορίες των προσφύγων μέχρι κάποια μέρα τα πράγματα να αλλάξουν.