Σοφία Τζιτζίκου | Θα έλεγα στον πρωθυπουργό να ακούσει τη δική του καρδιά…
Η Πρόεδρος της Unicef, έδωσε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και συγκινητική συνέντευξη στον Αργύρη Κωστάκη, για τα παιδιά που είναι τα σιωπηλά θύματα των επιλογών των ενηλίκων. -Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
“Όταν έστω και ένα μόνο παιδί στερείται τα δικαιώματά του, τότε ακυρώνεται η έννοια “δικαιώματα του ανθρώπου”. “Τα παιδιά-θύματα να μην τα μετράμε με νούμερα, φτάνει και μόνο ένα παιδί να χαθεί έτσι, τότε ο κόσμος μας ο δήθεν πολιτισμένος, ο δήθεν χριστιανικός, έχει χρεωκοπήσει. Αυτό που πεθαίνει είναι η ψυχή του παιδιού.” είπε κάποτε ο σπουδαίος Έλληνας πεζογράφος, Αντώνης Σαμαράκης, ο οποίος, το 1989 ανακηρύχθηκε Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της UNICEF για τα παιδιά του κόσμου. Πόσο δίκιο είχε…
Τα παιδιά, είναι η ελπίδα να υπάρξει ίσως κάποια ριζική αλλαγή στη χαοτική, σαθρή, χωρίς φραγμό κι έλεος κοινωνία που ζούμε. Τα παιδιά είναι η πηγή και η χαρά της ζωής. Σε αυτά πρέπει να διδάξουμε αξίες όπως αυτές της ηθικής, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της μεγαλοψυχίας, προκειμένου να διαμορφωθούν υγιείς πνευματικά άνθρωποι.
Η Πρόεδρος της Unicef Σοφία Τζιτζίκου, έχει αφιερώσει τη ζωή της στο συνάνθρωπο και ειδικά στα παιδιά που όπως η ίδια πολύ σωστά λέει, “είναι τα σιωπηλά θύματα των επιλογών των ενηλίκων”.
“Σοφία Τζιτζίκου, το πρόσωπο της Ελλάδας της αλληλεγγύης” είναι ο τίτλος του αφιερώματος της γαλλικής εφημερίδας “La Croix” στην Ελληνίδα ακτιβίστρια, φαρμακοποιό και εθελόντρια, δύο χρόνια πριν.
Η κυρία Τζιτζίκου υπηρέτησε εθελοντικά σε κορυφαίες θέσεις στην IPPF (Διεθνής Ομοσπονδία Οικογενειακού Προγραμματισμού), οργάνωση που συνεργάζεται με τα Ηνωμένα Έθνη, εκπροσωπώντας 160 χώρες και έχει σημαντική εθελοντική δράση σε εθνικό επίπεδο, σε δομείς αλληλεγγύης και αντιμετώπισης της προσφυγικής κρίσης και στη UNICEF, της οποίας είναι ιδρυτικό μέλος. Από τα μέσα του 2016 είναι Πρόεδρος της Unicef.
Ακολουθούν αποσπάσματα από την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στον Αργύρη Κωστάκη…
Γιατί αφιερώσατε τη ζωή σας στον συνάνθρωπο?
Είχα και έχω την τύχη να εισπράττω πολλή αγάπη από τους γύρω μου. Στην πορεία, έμαθα ότι αυτά που πολλές φορές θεωρούμε δεδομένα στη ζωή μας, κάθε άλλο παρά είναι και ότι πρέπει να τα υπερασπιζόμαστε, ακόμα κι όταν αφορούν τους άλλους. Στον συνανθρωπό μου, προβάλλεται η δική μου εικόνα. Βλέπετε, ο δρόμος για να κατακτήσουμε τις ισορροπίες στην ζωή μας, συχνά περνάει μέσα από την προσφορά μας στους άλλους.
Η Unicef πώς «τρύπωσε» στην ψυχή σας?
Η πορεία μου χαρακτηρίζεται από μάχες για την υπεράσπιση των Δικαιωμάτων των πιο ευάλωτων. Τα παιδιά είναι τα σιωπηλά θύματα των επιλογών των ενηλίκων. Η Unicef με εκφράζει γιατί, όχι μόνο αναλαμβάνει την ευθύνη για κάθε παιδί, σε κάθε γωνιά της γης, αλλά αναλαμβάνει δράσεις για την εξάλειψη των αδικιών.
Με τι θα παρομοιάζατε τη δράση της Unicef?
Μια τεράστια αγκαλιά, όπου φωλιάζουν τα εκατομμύρια παιδιά που πεινάνε, που δεν έχουν σπίτι, σχολείο, οικογένεια και πατρίδα. Πόσο ευάλωτα είναι τα παιδιά στην κρίση? Τα παιδιά είναι οι σιωπηλοί αποδέκτες των κραδασμών κάθε κρίσης. Οικονομικής, κοινωνικής, πολεμικής κλπ. Η ζωή τους ανατρέπεται, οι ισορροπίες τους χάνονται, ο κόσμος τους καταρρέει. Και κανείς δεν μπορεί να απαντήσει στα αμείλικτα «γιατί» που μας απευθύνουν. Στην ήδη φτωχοποιημένη Ελλάδα προστέθηκαν και οι χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες.
Αν συναντούσατε τον πρωθυπουργό τι θα του λέγατε?
Θα του έλεγα «να ακούσετε τη δική σας καρδιά»…
