Ο Στάθης Δρογώσης αποκλειστικά στο Klik

Ο Στάθης Δρογώσης παρέκαμψε το πιεστικό του πρόγραμμα για να μας μιλήσει πριν λίγες μέρες. Θυμάμαι συγκεκριμένα, που μιλούσε στο τηλέφωνο, μέχρι την τελευταία στιγμή πριν μπει στα γραφεία μας, διευθετώντας τις τελευταίες λεπτομέρειες για τη βραδιά της παρουσίασης του δίσκου του στον Ιανό.

Ο αγαπημένος τραγουδοποιός μας απάντησε σε όλα τα ερωτήματα μας, από την πολιτική και την δράση του στο Κοινωνικό Ωδείο, το νέο του δίσκο με τίτλο «Το Κόκκινο Τετράδιο» και τα «Americano» ακούσματα του, που συνέβαλαν στη δημιουργία ενός διαφορετικού και ωριμότερου δίσκου.

  Πως και ξεκίνησες το τραγούδι;

Με πας πολύ πίσω τώρα. Ήμασταν μια μουσική οικογένεια. Ακούγαμε πολλή μουσική. Ας πούμε και τα πανηγύρια στη Νάξο ήταν ένα άκουσμα, από εκεί που είναι η μητέρα μου. Επίσης, η γιαγιά μου- η μητέρα του πατέρα μου- ήταν ένας άνθρωπος που τραγουδούσε πολύ. Ο πατέρας μου ήταν ντράμερ παλιά, οπότε στο σπίτι συνεχώς ασχολιόμασταν με τη μουσική.  Αλλά δεν ήθελα να γίνω μουσικός. Κάναμε πιάνο και εγώ και ο αδερφός μου, αλλά ήθελα να γίνω «επιστήμονας».

Κάτι το οποίο κατάφερες, να γίνεις δηλαδή επιστήμονας.

Απλά σπούδασα φυσικός-τώρα τελείωσα-αλλά δεν είμαι επιστήμονας. Επιστήμονας είναι κάτι πέρα από τις σπουδές. Το να γίνω μουσικός γύρω στα είκοσι το αντιλήφθηκα. Πως θέλω να ζήσω από αυτό και να μην κάνω κάτι άλλο. Αλλά όλο το κλίμα στο σπίτι με επηρέαζε, οι δικοί μου. Ακούγαμε μουσική όλη μέρα τραγουδούσαμε κλπ.

Από ποια ηλικία ένιωσες την ανάγκη να πολιτικοποιηθείς;

Εκεί έπαιξε ρόλο όπως πάντα το Πανεπιστήμιο.  Πέρασα στο μαθηματικό της Αθήνας, και έμπλεξα με μια ωραία παρέα ανθρώπων, και πολιτικοποιήθηκα όπως κοιτάς αριστερά τέρμα. Από τότε προσπαθώ πάντα να έχω μια άποψη και να βοηθάω κινήματα στα οποία συμφωνώ και είμαι μέλος.

Διάβασα πως ιδεολογικά πάντα ήσουν στο χώρο της Αριστεράς.

Ναι, σε σημείο να έχω υπάρξει και μέλος σε αντιεξουσιαστική συνέλευση.  Ήμουν δυστυχώς ανένταχτος μέχρι το 2012. Μάλλον ευτυχώς που ήμουν ανένταχτος, δυστυχώς εντάχθηκα μετά το 2012. Ήταν λάθος, αλλά τα πληρώνουμε τα λάθη…

Πως και κατέβηκες υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος; Πίστευες πως είχες περισσότερα να δώσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση από το να ήσουν υποψήφιος για μια θέση στη Βουλή;

Μου είχε γίνει πρόταση να κατεβώ ως βουλευτής το 2012 και είχα αρνηθεί. Στις εκλογές του Μάιου και του Ιουνίου, τις διπλές. Είχα αρνηθεί γιατί οκ, εγώ τότε ήμουν ανένταχτος, δεν είχα ενταχθεί σε κόμμα και επίσης και δεν θεωρούσα τον εαυτό μου τόσο μορφωμένο.

Αλλά στις δημοτικές κατέβηκα, επειδή είχα βοηθήσει την παράταξη της Ελένης της Πορτάλιου, το 2010, και επειδή θεώρησα πως στην πόλη έχεις μεγαλύτερο πεδίο να κάνεις πράγματα. Επειδή εκεί έχεις να κάνεις με συγκεκριμένα προβλήματα. Όχι μόνο θεωρητικά που δεν τα λύνει κανείς, και επειδή ήμουν φίλος με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη και μου το πρότεινε και ο ίδιος, δέχτηκα.

Κυρίως, για να στηρίξω, όχι τόσο για να εκλεγώ. Αλλά τελικά εκλέχθηκα! Πάντως, η ενασχόληση μου με τον Δήμο δεν ήταν αρνητική. Δεν μετανιώνω γι’αυτό. Γιατί υπάρχουν πράγματα για να κάνεις.

Το Κοινωνικό Ωδείο νομίζω το είχες στα σκαριά από το 2011;

Nαι…

Άρα λόγω θέσης μετά μπορούσες να βοηθήσεις.

Όχι, δεν έχει καμία σχέση αυτό. Στο Κοινωνικό Ωδείο είμαστε άνθρωποι ανεξάρτητοι, με δικές μας δυνάμεις και δεν μας έχει βοηθήσει κανένας κρατικός ή ιδιωτικός οργανισμός. Είναι μία προσπάθεια που προσπαθούμε να μείνει ανεξάρτητη. Βέβαια τώρα δυσκολευόμαστε, μπορεί να μας βοηθήσει όποιος μπορεί, αλλά δεν έχουμε κομματική αναφορά, ούτε πολιτική.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Προσπαθούμε να βοηθήσουμε, να κάνουμε κοινωνικό έργο βοηθώντας παιδιά από ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες να κάνουν μουσική δωρεάν. Αυτό είναι πολύ δύσκολο, άλλα πράγματα δεν θα έκανα τώρα, αλλά αυτό θα το συνεχίσω.

Ας πάμε στη δυσαρέσκεια σου σχετικά με την πολιτική, για παράδειγμα τη συγνώμη που ζήτησες από τον κόσμο για το αν συνέβαλες στο να ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Καταρχάς, αυτό μου κόστισε και καλλιτεχνικά, γιατί έβαλα άλλες προτεραιότητες και σχεδόν για 5 χρόνια δεν έβγαλα δίσκο. Βέβαια, βγήκε δίσκος με τραγούδια που έδωσα στη Χαρούλα Αλεξίου, στην Ελευθερία Αρβανιτάκη και ένας πολύ ωραίος δίσκος που βγήκε το 2012 και δεν ακούστηκε πολύ, με 5 τραγούδια νέων στιχουργών σε διαγωνισμό του in.gr. Δηλαδή έκανα πράγματα στο χώρο της μουσικής, αλλά πήγε λίγο πίσω η δουλειά μου ως Στάθης.

Το άφησα σε ένα τρένο της ελπίδας πως θα μπορούσε να γίνει μια πολιτική αλλαγή. Δυστυχώς, είμαι απογοητευμένος όχι μόνο από το κόμμα από το οποίο έφυγα, αλλά και από μένα, καθώς και εγώ βοήθησα στο να εξαπατηθεί κόσμος και στο να δημιουργήσουμε ένα τέρας, μια νεοφιλελεύθερη Αριστερά. Που τα ψηφίζει όλα, ό,τι δεν ψήφισαν οι άλλοι τα ψηφίζουν αυτοί σε δυο μέρες. Αυτή είναι μια απογοήτευση με αυτοκριτική όμως διάθεση, πως φταίω και εγώ.

Φταίμε όλοι εμείς οι οποίοι δεν είχαμε τόσο στιβαρές πολιτικές αναφορές και απλά πήγαμε με το ένστικτο μας, με μια διάθεση, με έναν βολονταρισμό και κλείναμε τα μάτια σε κομματικούς κύκλους που πλέον ελέγχουν το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Που είναι κύκλοι που δεν θέλουν να συγκρουστούν με τα ντόπια συμφέροντα, ούτε με τους ξένους φυσικά, είναι ερασιτέχνες και είναι χειρότεροι από τους άλλους κατά τη γνώμη μου. Γιατί αυτοί θα γονατίσουν και οποιαδήποτε Αριστερά. Γιατί ο κόσμος θα αρχίσει να λέει «τι μας λέτε για Αριστερά», έτσι που έγινε». Αλλά εντάξει, αυτά τα πράγματα είναι πληκτικά. Ό,τι έγινε έγινε, τι να κάνουμε. 

Το θέμα είναι πως τώρα με τη μουσική θέλω να ασχοληθώ.

Πιστεύεις πως θα ασχοληθείς ξανά με την πολιτική στο μέλλον;

Όχι. Στον Δήμο θα μείνω για λίγο καιρό ακόμα, επειδή υπάρχουν κάποιες δουλειές που ελέγχουμε ως αντιπολίτευση. Είμαι λίγο πληγωμένος και επίσης δεν το κατέχω το αντικείμενο τόσο καλά. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με την πολιτική έχουν πολύ ελαστικά όρια. Μπορούν να πουν άσπρο την Τρίτη και μαύρο την Παρασκευή. Χρειάζεται ο χώρος αυτός μια ευκαμψία. Δεν την έχω.

Επίσης, είμαι καλός στο να γράφω τραγούδια, στο να κάνω συναυλίες, σε αυτά τα πράγματα.

Νομίζω πως πρόσφατα βρεθήκατε στην Κω για συναυλία;

Nαι, με τον Μανώλη Φάμελλο, θα παίξουμε όλο τον χειμώνα, γυρνάμε όλη την Ελλάδα, πολύ ωραίες συναυλίες, είμαστε μόνο δύο άνθρωποι αλλά είμαστε άνθρωποι-ορχήστρα! Μαντολίνο, ακορντεόν, πιάνο, κιθάρες… Είναι όλα πολύ ωραία, και γενικά όπως έγιναν τα πράγματα αυτό το καλοκαίρι-που ασχολήθηκα με την ολοκλήρωση του δίσκου μου-με γεμίζει η μουσική, ξαναγυρίζω στις ρίζες μου.

Δεν το έχουν όλοι οι άνθρωποι να ασχολούνται με τα κοινά, είναι δύσκολο.   Προς Θεού, δεν θέλω να φανεί πως εγώ είμαι ο αγνός και όλοι οι υπόλοιποι είναι οι σάπιοι. Μάλλον είναι ένα μείγμα ανικανότητας δικιάς μου, αθωότητας και μη συγκροτημένης σκέψης.  Αυτό. Οπότε, προτιμάω τη μουσική μου και τώρα είμαι ενθουσιασμένος με τον νέο μου δίσκο.

Το Κόκκινο Τετράδιο;

To Kόκκινο Τετράδιο που θα κυκλοφορήσει νομίζω επίσημα στις 4 Δεκέμβρη, στις 7 είναι η παρουσίαση στον Ιανό. Στην παρουσίαση εκτός από μένα θα είναι και η Νατάσσα Μποφίλιου που συμμετέχει σε ντουέτο στον δίσκο, ο Μανώλης Φάμελλος που μοιραζόμαστε τα πάντα τον τελευταίο καιρό, και θα είναι και ο Ηλίας Βαμβακούσης που είναι ο ενορχηστρωτής του δίσκου, ένας πολύ καλός νέος τραγουδοποιός.

Στον δίσκο μέσα προσπαθώ να κλείσω όλες τις υποθέσεις, δηλαδή μιλάω για μένα και τι έγινε και τι θα συμβεί…

Και για την πολιτική;

 Με έναν τρόπο όμως περισσότερο αφαιρετικό, γιατί θα ήταν πολύ βαρετό.  Αλλά νιώθω χαρούμενος ξέρεις γιατί με αυτό τον δίσκο, είναι σα να ξαναγεννιέμαι.  

Πιστεύεις πως αυτός είναι ο πιο ώριμος δίσκος της μέχρι τώρα καριέρας σου;

Κάθε φορά αυτό λέμε, αλλά αυτός είναι όντως ο πιο ώριμος. Έχουμε αλλάξει πολλά στοιχεία στην ενορχήστρωση, μιλάω για διαφορετικά πράγματα, έχω άλλες φόρμες στους στίχους, από το εξώφυλλο μέχρι όλη τη δουλειά, είναι διαφορετικά απ’όσα έχω κάνει.

Μ’αρέσει να κάνω δίσκους, δεν μπορώ τα singles. Τώρα πια θα μου πεις, ποιος ακούει δίσκους;  Ποιος θα κάτσει ήσυχος να πιει ένα κρασάκι σπίτι του και να ακούσει έναν δίσκο; Δεν το κάνει πολύς κόσμος πια. Να κάτσεις μια ώρα και να ακούσεις ένα δίσκο από την αρχή μέχρι το τέλος. Δεν υπάρχει πλέον αυτή η πολυτέλεια. Βομβαρδιζόμαστε από πληροφορία και από singles.

Πάντως, είμαστε κάποιοι άνθρωποι που κάνουμε δίσκους. Όπως ο Φοίβος ο Δεληβοριάς, που τώρα έβγαλε ένα δίσκο που είναι φοβερός-ο καινούργιος του- είναι και αυτός ένας ολοκληρωμένος δίσκος, τον βάζεις από την αρχή να τον ακούσεις. Δεν είναι τραγουδάκια πεταμένα στη σειρά, αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη δουλειά μας.

Αυτό λοιπόν είναι και το «Κόκκινο τετράδιο» ένας δίσκος που πρέπει ο ακροατής να τον αφήσει να παίξει από το 1 μέχρι το 11, όχι αποσπασματικά.

Από το «Κόκκινο Τετράδιο» έχεις κάποιο αγαπημένο τραγούδι;

Ναι, λέγεται «Ματωμένος Ουρανός» είναι αυτό που ανοίγει τον δίσκο. Θα είναι μάλλον το δεύτερο single, το πρώτο λέγεται «Όπως στην Αρχή», μ’αρέσει γιατί είναι λίγο αμερικάνικο!

Είναι δηλαδή πιο country;

Ναι, ακούγαμε ένα συγκρότημα, τους The Magnetic Zeros, αν τους ξέρεις. Γενικά εμείς οι Έλληνες όταν ενορχηστρώνουμε επηρεαζόμαστε  από αγγλόφωνο κυρίως τραγούδι, αγγλικό ή αμερικάνικο. Όπως αντίστοιχα κάνει ένα νέο κύμα Ελλήνων καλλιτεχνών, που έχουν επιρροές από την ελληνική παράδοση. Εγώ δεν είμαι μέσα σε αυτούς. Λατρεύω την ελληνική παράδοση αλλά δεν την έχω ενσωματώσει μέσα στα τραγούδια μου. Δεν μπορώ να το κάνω. Είναι δύσκολο.

Κυρίως εγώ γοητευόμουν από την αγγλική σκηνή, όμως τα τελευταία δύο χρόνια άκουγα πολύ αμερικάνικη και φαίνεται στον δίσκο. Είναι πιο ανάλαφρος, έχει πιο πολύ κιθάρα, γι’αυτό και μου αρέσει.  

Κλείνοντας, μπορείς να μου αναφέρεις  2-3 μπάντες που σε επηρέασαν από το εξωτερικό;

Γενικά έχω επιρροές από αγγλική σκηνή, και από τα 90s,  με συγκροτήματα με τα οποία μεγαλώσαμε, πχ Blur, Oasis, Smashing Pumpkins…  Αν και οι τελευταίοι είναι από την Αμερική. Αλλά τώρα άκουγα πολύ Cat Power, τους The Magnetic Zeros, που είναι ένα φοβερό συγκρότημα, τι άλλο; Μου άρεσε και ο καινούργιος δίσκος των Coldplay«A Head Full of Dreams», αν και «εξωτερικός». Στις μεγάλες μου αγάπες διαχρονικά, είναι οι και οι Radiohead, που τους λατρεύω και πάνε τη μουσική σε άλλο επίπεδο…

«Το Κόκκινο Τετράδιο» θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στον Ιανό τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου στις 21:00.  Θα τραγουδήσουν μαζί με τον Στάθη Δρογώση, η Νατάσσα Μποφίλιου με την οποία μοιράζεται το τραγούδι  «Πλατεία Ναυαρίνου» στον δίσκο, ο Μανώλης Φάμελλος φίλος του, μέντοράς του και συνεργάτης του χρόνια και ο νέος τραγουδοποιός Ηλίας Βαμβακούσης ο οποίος με τη βοήθεια του Στάθη ενορχήστρωσε το Κόκκινο Τετράδιο.