Τα δάκρυα του Εύζωνα που συγκινούν – «Από 9 ετών ήθελα να γίνω Εύζωνας»
Τα δάκρυα του Εύζωνα Κωνσταντίνου Λούσια στη μακρινή Αυστραλία συγκινούν.
Τα δάκρυα του Εύζωνα Κωνσταντίνου Λούσια στη μακρινή Αυστραλία συγκινούν. Πιο συγκεκριμένα, την περασμένη Παρασκευή οι Εύζωνες παρέλασαν μπροστά από 45.000 άτομα στην Αδελαΐδα στην εορταστική εκδήλωση στο pre- game ως μέρος της Ημέρας Anzac.
«Ήταν φορτισμένο και συγκινητικό να τους βλέπεις εκεί να εκπροσωπούν την Ελλάδα», εκφράζει ο Χάρης Πατσούρης. ο Έμπιστος του Ιδρύματος Ελληνικών Σπουδών. Μερικοί βέβαια απογοητεύτηκαν από την έλλειψη κάλυψης και αναγνώρισης που έλαβαν οι Εύζωνες κατά τη διάρκεια της παρέλασης από τα ΜΜΕ της Αυστραλίας και τους διοργανωτές.
Την επομένη, οι Εύζωνες τίμησαν τους Anzacs που πολέμησαν. Βάδισαν ρυθμικά προς το Μνημείο Πολέμου και συμμετέχοντας στην αναμνηστική τελετή τοποθέτησης στεφάνου. Αξίζει να τονισθεί πως ήταν η πρώτη φορά που επετράπη σε σύμμαχους στρατιώτες να φυλάξουν το Μνημείο Πολέμου στην Αδελαΐδα.
Οι Εύζωνες επίσης επισκέφτηκαν την ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου όπου ο Επίσκοπος Νικάρδος τους καλωσόρισε και αφού τους συνεχάρη για το ήθος τους, τους ευχαρίστησε που έφεραν ένα τόσο σημαντικό μέρος της Ελλάδας στην Αυστραλία.
Κατά τη διάρκεια του λόγου, δύο Εύχωνες συγκινήθηκαν για την εμπειρία τους στην Αδελαΐδα και για το καλωσόρισμα που δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους.
«Αυτή η εγκάρδια υποδοχή και αγάπη που λάβαμε από τη στιγμή που φτάσαμε στην Αδελαΐδα. Σε συνδυασμό με τον Επίσκοπο Νικάρδο και τα λόγια του που μίλησε τόσο όμορφα για την Ελλάδα και για εμάς, τους Εύζωνες. Όλα αυτά με συγκίνησαν. Αυτό που είδαν ήταν τα συναισθήματά μου από τότε που μπήκα στους Εύζωνες μέχρι και σήμερα», φανερώνει ο 25χρονος Κωνσταντίνος Λούσιας στην αποκλειστική συνέντευξη στον Νέο Κόσμο.
«Ήμουν 9 ετών όταν οι γονείς μου με πήγαν να δω τους Εύζωνες στο Σύνταγμα της Αθήνας. Τους είδα να στέκονται εκεί δυνατοί και υπερήφανοι μπροστά στην ελληνική Βουλή. Είπα στη μητέρα μου ότι θα γίνω κι εγώ», προσθέτει. Ο Κωνσταντίνος κατάγεται από τη Γαβριά, ένα χωριό λίγο έξω από την Άρτα.
«Η θετική ενέργεια, η αγνή αγάπη και η ζεστασιά θα μείνουν χαραγμένες στην καρδιά μας. Όλα αυτά βιώσαμε από τους ανθρώπους στην Αυστραλία . Στέκομαι και θα συνεχίζω να στέκομαι υπερήφανος μέχρι το τέλος. Θα τιμώ την πατρίδα μου και κάθε στρατιώτη. Κάθε στρατιώτη που έδωσε τη ζωή του στο παρελθόν ώστε να είμαστε ελεύθεροι εμείς σήμερα», συνεχίζει.
Το κείμενο είναι από μετάφραση.
