Ναι, Σοφία Κουρτίδου, «με το σώμα μας δεν πρέπει να είμαστε σε μάχη, αλλά σε ειρήνη» και αμήν!
Αξίες, αρχές, ομορφιές, ψυχολογίες στο ζύγι.
Περιεχόμενα
«Εθισμός, παχυσαρκία, νευρική ανορεξία, όλα αυτά είναι κοινωνικά προβλήματα όχι ψυχιατρικά. Συμπυκνώνουν και δηλώνουν ένα ανταγωνισμό του ατόμου με κάποιον στο περιβάλλον του, σχετικά με τον έλεγχο πάνω στο σώμα του», έγραφε ο ψυχίατρος Τόμας Σας, ήδη, από το 1961, με μια βιβλιογραφία – μανιφέστο υπέρ της ατομικής ελευθερίας. Σήμερα, στο πολεμόχαρο, όλο θρησκευτικές και όχι μόνο συγκρούσεις, άγριο 2026, ο κόσμος μοιάζει πιο γαντζωμένος από ποτέ, σε διαφορές που χρειάζεται να μισήσει για να νιώσει καλύτερα, με τον ίδιο του τον εαυτό. Το τμήμα ψυχολογίας του Χάρβαρντ σε ό,τι αφορά τη φυλή, το χρώμα του δέρματος, την αναπηρία, την ηλικία και τη σεξουαλικότητα, βρίσκει πως η προκατάληψη κατά των χαρακτηριστικών αυτών, που περιθωριοποιούσε άτομα, είναι σε ύφεση. Ή προσποιείται πως είναι σε ύφεση. Υπάρχει, φυσικά το μεγάλο «αλλά» και είναι εξαίρεση από όλες τις διακρίσεις, αυτή του πάχους, του βάρους, των κιλών, του μεγάλου όγκου, του σώματος που δεν μοιάζει με τα άλλα, η προκατάληψη, που όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά αυξάνεται. Οι κοινωνίες σε όλο τον δυτικό κόσμο, στέκονται φοβικά απέναντι στους ακόμα και ελαφρά υπέρβαρους ανθρώπους, τους παχύσαρκους, ή αυτούς που αποφεύγουμε να αποκαλούμε -ή να αυτοαποκαλούμαστε- ως χοντρούς.
Το σκεπτικό είναι πως κανείς δεν φταίει για το πού γεννήθηκε, για το χρώμα του, για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ή για το ατύχημα που τον κατέστησε ανάπηρο, μιας και είμαστε εμείς οι ίδιοι που χρεώνουμε τις διαφορές και τις ευθύνες, αλλά είναι υπόθεση εκείνου, που δεν μπορεί να χαλιναγωγήσει τον εαυτό του, να αυτοσυγκρατηθεί, να έχει μέτρο και κάνει κακό στην υγεία του, μιας και είμαστε όλοι γιατροί και ξεύρουμε και τι είναι καλό για την υγεία, το σώμα, την ψυχολογία του άλλου. Από τις τοξικά σχόλια τύπου «κρίμα που έχεις τόσο ωραίο πρόσωπο και δεν χάνεις λίγο βάρος», «έχασες κιλά, μπράβο, λίγο θες ακόμα», «έχεις απευθυνθεί σε ειδικό για τα κιλά σου;», «εγώ λέω να χάσεις για την υγεία σου» έως τα «καλέ, πως έγινες έτσι; Γιατί αφέθηκες;» και τα σχόλια με τα γελάκια με χαρακτηρισμούς τύπου η βοθρόνα, το κήτος, η φάλαινα, το βουνό, η κοινωνική διάκριση κατά των παχύσαρκων ατόμων, ή η χοντροφοβία καλά κρατεί στην καθημερινότητα. Και κάποτε γινεται πολιτικός -ας το πούμε- λόγος, της wanna be βουλευτίνας με εξαιρετική αποτυχία έως τώρα και ωσαννά εν τοις υψίστοις, Αφροδίτης Λατινοπούλου, που ξεσπάθωνε γιατί βαφτίσουμε τάχα την χοντρή ως κορμάρα, όταν έκανε τηλεοπτικές εκπομπές η Δανάη Μπάρκα. Γενικά η συστημική χοντροφοβία στο χώρο του θεάματος εκφράζεται ανερυθριάστα και βρίσκει πάντα χώρο να εκφραστεί στη τηλεόραση. Και ύστερα ήρθε η ανάρτηση της Σοφίας Κουρτίδου!
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«100 κιλά αλήθειας»
«Είμαι η Σοφία Κουρτίδου και είμαι 100 κιλά. Σου ακούγεται τρομακτικό; Δεν είναι» είπε κοιτώντας τη κάμερα της, στο λογαριασμό της στο TikTok η Κουρτίδου και συνέχισε λέγοντας «τρομακτικό είναι όλο αυτό που βίωνα τα προηγούμενα χρόνια και χρειάστηκε να φτάσω σε αυτό το βάρος για να σπάσει ο παραμορφωτικός καθρέφτης μέσα από τον οποίο έβλεπα τον εαυτό μου και δω επιτέλους το σώμα μου όπως πραγματικά είναι. Λόγω της δουλειάς μου, έχω αρκετά βίντεο από το παρελθόν και παρατηρώντας τα σήμερα, βλέπω πράγματα που με σοκάρουν», είπε η Σοφία Κουρτίδου και πρόβαλε ένα απόσπασμα από παλαιότερη εκπομπή που είχε βρεθεί καλεσμένη, με την Τατιάνα Στεφανίδου να της λέει: «Κοιτάξτε τα ποδαράκια της. Είσαι πάρα πολύ αδύνατη. Εκτός από μαλλί της δεν έχει μείνει τίποτα άλλο μεγάλο πάνω της και το μπούστο βεβαίως, το οποίο είναι πληθωρικό. Δεν την είχατε μάθει τροφαντούλα;».
«Ο συγκεκριμένος άνθρωπος που το έκανε αυτό ένιωσε ότι με αυτόν τον τρόπο θα με επαινέσει για τα κιλά που έχω χάσει και κατανοώ φυσικά ότι είχε μια καλή πρόθεση. Όμως η συμπεριφορά του κανονικοποιήθηκε ως κομπιλέντο. Η πραγματικότητα όμως απέχει πολύ από αυτό. Και ενέχει και μία παραβίαση. Γι’ αυτό και η πρώτη μου αντίδραση ήταν να τσιρίξω. Αυτός ο έπαινος της εξαφάνισής μου μου έδειχνε ότι όσο λιγότερο χώρο πιάνω, τόσο περισσότερο αξίζω να αγαπηθώ. Και τώρα που δεν έμεινε τίποτα πάνω μου, εκτός φυσικά από εκείνα τα σημεία που η στερεοτυπική κοινωνία μας επιλέγει να κρατήσει ως ελκυστικά, έγινα επιτέλους αποδεκτή», δήλωσε στη συνέχεια η Σοφία Κουρτίδου τονίζοντας ότι δεν στοχοποιεί την παρουσιάστρια αφού «κατά μία έννοια ήταν και οι δύο θύματα των ίδιων παγιωμένων στερεοτύπων». Είπε ακόμη πως «Το ψυχικό βάρος που είχα να κουβαλήσω τα προηγούμενα χρόνια ήταν πραγματικά ασήκωτο. Άλλωστε το σώμα μας είναι απλώς ένα νούμερο και τα νούμερα αλλάζουν. Γιατί η λέξη βάρος να έχει αρνητικό πρόσημο; Η βαρύτητα είναι αυτή που μας κρατάει στη γη, να στεκόμαστε γερά, να προχωράμε. Αντί για το βάρος της κριτικής επιλέγω το βάρος της ευγνωμοσύνης. Γιατί αυτό το σώμα με όλο του το βάρος με κράτησε ζωντανή, με προστάτευσε, με έφερε μέχρι εδώ. Θα ήθελα κάθε σώμα να μπορεί να είναι ελεύθερο όπως του αξίζει, απαλλαγμένο από κάθε πρόσημο», είπε, χωρίς να τελειώνει εδώ.
«100 κιλά αλήθειας. Μας έμαθαν να κρύβουμε την ηλικία και το βάρος μας σαν να είναι πηγές ντροπής. Όμως αυτή η σιωπή είναι το αποτέλεσμα μιας βαθιά στερεοτυπικής και σεξιστικής συλλογικής εκπαίδευσης. Σήμερα σπάω αυτόν τον φαύλο κύκλο και μιλάω φωναχτά για όσα θα ήθελα να είχα ακούσει κι εγώ τότε που τα είχα ανάγκη. Ας σπάσουμε τον κύκλο της σιωπής και της ενοχής. Το παράδοξο της κοινωνίας μας είναι ότι ήμουν αποδεκτή όταν η υγεία μου κατέρρεε, ενώ τώρα που είμαι καλά, το σώμα μου θεωρείται απαγορευμένο. Από θύματα των στερεοτύπων, καταλήγουμε συχνά να γινόμαστε θύτες και να στρεφόμαστε ακόμα και εναντίον του ίδιου μας του εαυτού. Αυτό το βίντεο είναι η δική μου προσωπική απελευθέρωση. Μια πρόσκληση να σταματήσουμε να κρύβουμε την ύπαρξή μας και να αρχίσουμε να τη γιορτάζουμε επιτέλους, όπως της αξίζει», έγραψε στη λεζάντα της ανάρτησής της η Σοφία Κουρτίδου και μας θύμισε τον γραπτό αγαπημένο μας τσιτατάκι της Σιμόν ντε Μπωβουάρ πως «το σώμα μας είναι το χερούλι απ’ όπου κρατιόμαστε στον κόσμο».
Διαβάστε επίσης
Ας κοιτά ο καθείς το δικό του σώμα και ας κρατά εντός του την τοξικότητα του
Παλιά, ακόμη και στον Μεσαίωνα ή στην αρχαία Ελλάδα, το πιο παχύ σώμα θεωρούνταν όμορφο και σημάδι πλούτου και ευημερίας. Σήμερα όμως συχνά κρίνεται αρνητικά, ενώ τότε ακόμη και οι ραγάδες και η κυτταρίτιδα θεωρούνταν ελκυστικά. Η κυρίαρχη τάση, πως ένα παχύ σώμα θεωρούνταν σημάδι τεμπελιάς, λαιμαργίας και έλλειψης αυτοελέγχου πήγαινε ως αστείο, διαπόμπευση και χλευασμός παντού μέχρι το 2021. Ήταν τότε που ο Τάσος Ξιαρχό μας έκανε τα «χοντροφοβία» και «fat shaming» διάσημα και τα έφερε στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, όταν ανέβασε στα social media ένα βίντεο από βραδινή του έξοδο, στο οποίο βιντεοσκοπούσε κρυφά μια άγνωστή του κοπέλα, τη Μαίρη, όπως μάθαμε μετά, που καθόταν σε διπλανό τραπέζι. Στο βίντεο την χλεύαζε για το σώμα της και τις στυλιστικές της επιλογές, σχολιάζοντας ειρωνικά ότι μια υπέρβαρη γυναίκα δεν θα έπρεπε να φοράει ρούχα με οριζόντιες ρίγες, καθώς «προσθέτουν όγκο». Ναι ήταν, μόλις πριν πέντε χρόνια, που αρχίσουμε να μιλάμε ανοιχτά στην Ελλάδα για τα δικαιώματα των χοντρών ατόμων και την τοξικότητα του body shaming.
Μετά την ανάρτηση της η Κουρτίδου βρέθηκε στο πλατό της εκπομπής «Buongiorno» και είπε πως «το να γιορτάζουμε την ύπαρξή μας και να την αποδεχτούμε, δεν σημαίνει ότι κάποιος θα ήθελε να παραμείνει σε αυτό. Η απώλεια κιλών είναι αποτέλεσμα μίας διαδικασίας. Το αδύνατο που όλοι επαινούν, μπορεί για σένα να είναι μία κακή περίοδος. Οι διατροφικές διαταραχές έχουν να κάνουν με το να κρυβόμαστε. Με το σώμα μας δεν πρέπει να είμαστε σε μάχη, αλλά σε ειρήνη». Αμήν και το να κοιτάει ο καθένας το δικό του σώμα και να κρατάει για τον εαυτό του την τοξικότητά του, είναι η ευχή μας.
