«Ο ιδανικός άντρας συνδυάζει στιλ Τζέιμς Μποντ με την εξυπνάδα του Ανδρέα Μικρούτσικου»: Η Κατερίνα Καραβάτου στο ΚΛΙΚ το 2005
Πριν από 21 χρόνια, η Κατερίνα Καραβάτου συμπαρουσίαζε το «Κους Κους», βούρκωνε εύκολα και δήλωνε «κανονική ρουβίτσα». Όλα αυτά, τα είπε στο ΚΛΙΚ. Η συνέντευξη αναδημοσιεύεται αυτούσια από το αρχείο.
Καλοκαίρι 2005, τ. 216 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ • ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΝΙΚΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣΤΑΝΗΣ (D-TALES) • STYLING ΝΑΝΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (D-TALES) • HAIR & MAKE-UP ΕΛΕΝΑ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΙΔΟΥ (D-TALES) • ΒΟΗΘΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥ ΝΑΝΤΙΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ (D-TALES)
Ξεχωρίζει στο καθημερινό Κους Κους για την τσαχπινιά, τη ζωντάνια, αλλά και την ευαισθησία της. Δάκρυ κορόμηλο και μάγουλο βερίκοκο στην κλίμακα της επιτυχίας.
Συναντιόμαστε μετά από ταλαιπωρία! Δική της! Έχει χαθεί ανάμεσα στην Πανεπιστημίου και στην Ακαδημίας και δεν μπορεί να βρει το σημείο του ραντεβού μας! Μεσολαβούν τρία διευκρινιστικά τηλεφωνήματα που μου κάνει ανά πεντάλεπτο από το κινητό της! Κάποια στιγμή τη βλέπω επιτέλους να μπαίνει στο καφέ φορτωμένη τσάντες! «Νόμιζα πως αυτό το μέρος δεν θα το έβρισκα ποτέ», μου λέει και σωριάζεται στο κάθισμα. «Πάντως, μια και κατέβηκα Αθήνα, είπα να ψωνίσω και μερικά πράγματα. Να μην αφήσω την ευκαιρία να πάει χαμένη, βλέπεις, ο ελεύθερος χρόνος μου είναι απίστευτα περιορισμένος».
Χαμογελάει και όσο μιλάμε γίνεται ολοένα και πιο συμπαθητική απ’ ό,τι δείχνει στο τηλεοπτικό «Κους Κους» που παρουσιάζει καθημερινά. Για πιστευτή, δεν ξέρω! Μου λέει, για παράδειγμα, πως δεν έχει δει εκπομπή της Μενεγάκη, ούτε της Ρούλας, ούτε του Αρναούτογλου.
«Μα πώς να δω αφού την ίδια ώρα κάνω κι εγώ εκπομπή», διαμαρτύρεται. Δεν έχει ακούσει ποτέ όσα έχουν γραφτεί επανειλημμένα, πως, δηλαδή, του χρόνου ίσως να «αλωνίζει» μόνη της στο «Κους Κους», χωρίς τον Δημήτρη και την Κλεοπάτρα, με τους οποίους ήρθε «πακέτο» τον περασμένο Σεπτέμβρη από τη Θεσσαλονίκη για να ξεκινήσουν και οι τρεις μαζί το πρωινό ψυχαγωγικό μαγκαζίνο του ALPHA. «Ξέρεις κάτι και δεν μου το λες;» λέει και χαμογελάει χαριτωμένα!
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Η Κατερίνα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Μοναχοπαίδι. Τελειόφοιτη Γαλλικής Φιλολογίας και Δραματικής Σχολής. Παράλληλα, δούλευε στην εφημερίδα «Μακεδονία». Μια μέρα η αρχισυντάκτρια τη φώναξε για να της πει πως απολύεται. Μαύρισαν όλα γύρω της, όχι όμως για πολύ, καθώς ένας φίλος της μεσολάβησε για να πιάσει δουλειά σε ραδιοφωνικό σταθμό. «“Θα λες τις ειδήσεις”, μου είπαν, “θα σου κάνει training η υπεύθυνη του ειδησεογραφικού”.»
Η υπεύθυνη ήταν η Κλεοπάτρα και φαίνεται πως τα μαθήματα που της έδωσε ήταν τόσο καλά, που γρήγορα η Κατερίνα βρέθηκε να παρουσιάζει στο ραδιόφωνο καθημερινή εκπομπή μαζί με τον Δημήτρη, που ήδη δούλευε στο σταθμό, ενώ κάθε τέταρτο η Κλεοπάτρα κοντά τους έλεγε τις ειδήσεις. «Και να σκεφθείς», μου λέει η Κατερίνα, «πως μια ζωή έλεγα πως δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω ραδιόφωνο! Έχω παρατηρήσει όμως πως σε οτιδήποτε λέω πως δεν θα το κάνω, συμβαίνει μετά να το κάνω! Πάντα με άγνοια κινδύνου!»
Κάποια στιγμή, πέρυσι, τους ζήτησαν από τον ALPHA να κατέβουν στην Αθήνα για να αναλάβουν την παρουσίαση του πρωινού προγράμματος του σταθμού, μια και ως ομάδα στο ραδιόφωνο έσκιζαν! Ήρθαν… τρέχοντας! «Άφησα τους γονείς μου, με τους οποίους ζούσα μέχρι τότε. Ήταν εκπαιδευτικοί και οι δύο, τον πατέρα μου, μάλιστα, τον είχα δάσκαλο στην έκτη δημοτικού, δύσκολη κατάσταση! Άφησα τον αγαπημένο μου, τον Γιάννη, με τον οποίο είμαι λογοδοσμένη και έχουμε δεσμό πέντε χρόνια. Από τότε δίνω όλα τα λεφτά μου στο τηλέφωνο — δεν θα σου πω πόσα, γιατί θα το μάθουν οι γονείς μου και χάθηκα! Οι άνθρωποι είναι της νοοτροπίας “να έχουμε πάντα κάτι στην άκρη για ώρα ανάγκης”, δικαίως νομίζω. Άφησα τους φίλους μου, οι περισσότεροι είναι από το πανεπιστήμιο. Παρ’ όλα αυτά, ούτε στιγμή δεν το έχω μετανιώσει. Εντάξει, μου λείπει και η Θεσσαλονίκη, αλλά υπάρχουν κάποια στέκια της Αθήνας που μου τη θυμίζουν. Ας πούμε, το Κολωνάκι, είναι το ίδιο πολύβουο, περπατάς και πέφτεις πάνω σε γνωστούς, γεμάτο μαγαζιά και καφέ! Επίσης, προχθές, πέρασα έξω από ένα μαγαζί με λουκουμάδες στην Πανεπιστημίου. Μοσχοβόλαγε ο τόπος, όπως και μ’ ένα αντίστοιχο μαγαζί στη Θεσσαλονίκη. Μπήκα και πήρα έξι λουκουμάδες στο χέρι. Ευτυχία!»
Διαβάστε επίσης
Στο «Κους Κους», όπου πήγε με τους συναδέλφους της από το ραδιόφωνο, αρχικά είχαν και οι τρεις το ίδιο μερίδιο στις πρωτοβουλίες και στις εξουσίες, σταδιακά όμως η Κατερίνα ξεχώρισε και πήρε πάνω της την παρουσίαση της εκπομπής. «Δεν έχω ενοχές», μου λέει, «δεν έκανα εγώ πέρα τα παιδιά, ούτε πήγα να καπελώσω κανέναν, απλά οι υπεύθυνοι διάλεξαν εμένα για να κάνω το συντονισμό. Ίσως είχα μια μεγαλύτερη επαφή με το κοινό λόγω των θεατρικών μου σπουδών».
Αν, ξαφνικά, αυτήν τη στιγμή σου τηλεφωνήσουν από τον ALPHA και σου πουν να περάσεις από το λογιστήριο, επειδή δεν ανανεώνεται το συμβόλαιό σου, πώς θα αντιδράσεις;
Έλεος, μη μου λες τέτοια! Θα πάθω σοκ! Όμως σοοοοκ! Θα με πιάσει το στομάχι μου. Θα με πιάσει πονοκέφαλος. Ε, μετά, όταν συνέλθω, θα βγω να βρω δουλειά.
Είσαι από τους ανθρώπους που χτυπούν πόρτες ή από εκείνους που περιμένουν στο σπίτι τους να τους θυμηθούν και να χτυπήσει το τηλέφωνο;
Δεν ξέρω, γιατί η ζωή μέχρι σήμερα μου τα έχει φέρει καλά, η μια δουλειά πάντα ερχόταν μετά την άλλη. Όμως, είμαι κι εγώ πολύ συνεπής, πολύ του καθήκοντος, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο! Δεν υπάρχει περίπτωση, αν μου αναθέσεις κάτι, να μην κάνω το παν για να τα βγάλω πέρα. Βέβαια, στο “Κους Κους”, με έχουν στηρίξει πολύ όλοι όσοι είναι καθημερινά κοντά μου, η κυρία Παγιατάκη, ο κύριος Μανιάτης…
Συνεχίζει απαριθμώντας όλα τα ονόματα των συνεργατών και των συντελεστών της εκπομπής με τη θερμή παράκληση να δημοσιευθούν. «Pleeeeeease», επιμένει, «κατ’ αρχήν respect, αν έχω καταφέρει κάτι, τους το οφείλω!»
Έχεις ποτέ νιώσει δέος απέναντι στους παρουσιαστές των εκπομπών που γίνονται την ίδια ώρα με το “Κους Κους”;
Μπροστά στη Μενεγάκη, στη Ρούλα και στον Αρναούτογλου εγώ κάθομαι προσοχή, γιατί οι άνθρωποι έχουν μια λαμπρή πορεία σε ένα χώρο που, τώρα που τον ζω κι εγώ, βλέπω τις δυσκολίες του. Παρ’ όλα αυτά, δεν θαυμάζω κανέναν από αυτούς, ούτε νιώθω δέος απέναντί τους, γιατί όταν βλέπω κάποιον με δέος, τον φοβάμαι! Κι εγώ δεν θέλω στη ζωή μου να φοβάμαι (βουρκώνει). Αυτή τη συμβουλή μού έχει δώσει κι ο κύριος Λαζόπουλος. Να μη φοβάμαι στη ζωή μου! Ούτε ονειρευτεί ποτέ να μοιάσω σε κάποια, θα έπεφτα στη λούμπα αν το έκανα. Γιατί να με προτιμήσουν αν μοιάζω με κάποιον άλλον; Στη ζωή θέλω να είμαι ο εαυτός μου.
Αν σου ζητούσαν να συνεργασθείς μαζί τους στο πρόγραμμα της επόμενης σεζόν, πώς θα αντιδρούσες;
Θέλω να είμαι με αυτούς που είμαι (συνεχίζει να βουρκώνει).
Υπάρχει λόγος να συγκινείσαι με μια τέτοια συζήτηση;
Είμαι υπερευαίσθητη, γι’ αυτό άλλωστε και στην εκπομπή, όταν ακούω κάποιους ανθρώπους να τηλεφωνούν και να μας λένε τον πόνο τους, συμπάσχω μαζί τους και συχνά δύσκολα κρατιέμαι να μην κλάψω.
Διαβάστε επίσης
Φαντάζομαι πώς θα αντιδράς όταν νιώθεις πως αδικείσαι…
Δεν υπερασπίζομαι τον εαυτό μου, είμαι χαμηλών τόνων, είμαι και ενοχική, πιστεύω δηλαδή πως για πολλά που γίνονται στη ζωή μου, φταίω κι εγώ. Σίγουρα ξέρω πως έχω δυνατότητες, όμως με τις πράξεις μου είναι σαν να θέλω να αποδείξω το αντίθετο. Σε τέτοιες φάσεις προσπαθώ να θυμηθώ ποια είμαι. Λέω μέσα μου: “Κατερινάκι, αυτοσυγκέντρωση και ηρεμία! Πάμε από την αρχή! Αν ξεπεράσεις αυτό το πρόβλημα και προσπαθήσεις να γίνεις καλύτερη, η ζωή θα σου τα φέρει καλά”. Ό,τι δίνεις παίρνεις. Στο τέλος η σούμα θα αποδείξει αν τα έχεις πάει καλά.
Αυτό που εύχεσαι πάνω απ’ όλα στη ζωή σου τι είναι;
Να είμαι περήφανη για μένα αφού περάσουν τα χρόνια και κοιτάξω πίσω τη ζωή μου. Δεν είναι εύκολο, όταν κινείσαι σε έναν τόσο ανταγωνιστικό χώρο. Αλλά, θα μου πεις, σε ποιο χώρο είναι εύκολα τα πράγματα; Τελικά, η ζωή είναι μια περιπέτεια, ένα ταξίδι κι εγώ βρίσκομαι τώρα στο καράβιγνωρίζοντας πως η διαδρομή είναι από αυτές που σε φέρνουν αντιμέτωπη με τον εαυτό σου και με καταστάσεις που μπορεί να σε κάνουν άλλον άνθρωπο, να σε καταστρέψουν. Εγώ, λοιπόν, θέλω,όταν η διαδρομή μου φτάνει στο τέλος της, να μπορώ να πω στον εαυτό μου «εντάξει, Κατερίνα μου, καλά τα πήγες!».
Υποθέτω πως το ταξίδι στο οποίο αναφέρεσαι θα έχει τις φουρτούνες του, από τη στιγμή που δεν έχεις κοντά σου αυτόν που αγαπάς.
Είναι αλήθεια, πόσο μάλλον που με τον Γιάννη αγαπιόμαστε πολύ. Βέβαια, κι οι δυο έχουμε κάνει πολλές υποχωρήσεις και συμβιβασμούς για να διατηρηθεί η σχέση μας.
Η απόσταση, αν μη τι άλλο, σας προστατεύει από τη φθορά της καθημερινότητας και από τη ρουτίνα. Για πόσο καιρό;
Σίγουρα η απόσταση εξουδετερώνει τη ρουτίνα, στο τέλος όμως μήπως εξουδετερώσει και μας; Εντάξει, όταν βλέπω τον Γιάννη μετά από καιρό είναι ουάου, όμως δεν είναι δίπλα μου στην καθημερινότητά μου και αυτό μου λείπει πολύ.
Την απιστία στη σχέση τη συγχωρείς;
Την έχω συγχωρέσει στο παρελθόν, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα βγω σήμερα να πω ναι, συγχωρώ την απιστία, γιατί τότε θα είναι σαν να υπογράφω την καταδίκη μου!
Διαβάστε επίσης
Μπορείς να μου περιγράψεις τον ιδανικό για σένα άντρα;
Ιδανικός άντρας για μένα είναι αυτός που συνδυάζει ένα στιλ αλά Τζέιμς Μποντ με την ευφράδεια και την εξυπνάδα του Ανδρέα Μικρούτσικου. Ο άνθρωπος δεν παίζεται με τίποτα – να σκεφτείς πως τον κοιτάζω και κάνω πο πο! Όσο για την ηλικία στον άνδρα, δεν με προβληματίζει. Αν, δηλαδή, είχα απέναντί μου τον Αλ Πατσίνο, θα με ένοιαζε πόσων χρονών είναι; Δεν βάζω στεγανά.
Ποιο πρόβλημα, όμως, νομίζεις πως θα αντιμετώπιζες αν είχες δεσμό με έναν εικοσάχρονο;
Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ να τρώω έξω, σε ρομαντικά ταβερνάκια, σε πολυτελή εστιατόρια, σε μπαράκια, το πού δεν έχει σημασία, αρκεί να τρώω έξω, είναι το καλύτερό μου – εκεί πάνε όσα λεφτά περισσεύουν από τα τηλέφωνα που κάνω –, οπότε ο εικοσάχρονος θα μου έλεγε: σε παρακαλώ, φρικάρω! Βέβαια, μπορεί να βρεθεί και κάποιος που θα το γουστάρει! Τώρα, όμως, γιατί μιλάμε γι’ αυτά! Εγώ είμαι λογοδοσμένη.
Πώς φαντάζεσαι το γάμο σου;
Θέλω να κάνω ένα γάμο παραδοσιακό, ξέρεις, ο γαμπρός να με περιμένει έξω από την εκκλησία κι εγώ, χωρίς να τον στήσω, φορώντας κατάλευκο νυφικό, να ανεβαίνω τα σκαλιά με τον πατέρα μου να με συνοδεύει! Θα ακολουθούσε τρελό πάρτι με κρητικά τραγούδια – καθώς η μαμά μου είναι από τα Χανιά – και με πολύ χορό. Μου αρέσει πάρα πολύ να χορεύω, είμαι φαν του χορού από μικρή.
Φαν κάποιου καλλιτέχνη ήσουν ποτέ;
Ήμουν και ακόμη είμαι φανατική θαυμάστρια του Σάκη Ρουβά! Να σκεφθείς, πέρυσι, τη βραδιά που ο Σάκης συμμετείχε στη Eurovision, είχα κάνει πάρτι στο σπίτι μου με τριάντα καλεσμένους και είχα στολίσει όλους τους τοίχους με φωτογραφίες του Ρουβά! Μου αρέσει επίσης πολύ η Δέσποινα Βανδή, τη βλέπω και λέω μπράβο, κοπέλα μου. Είμαι κανονική ρουβίτσα και βανδίτσα! Από τη Βανδή, μάλιστα, έχω πάρει και μια δεκάλεπτη συνέντευξη για το Κους Κους!
Ο εορτασμός για τη νίκη της Έλενας Παπαρίζου πώς σου φάνηκε;
Υπερβολικός.
Τι σε ενοχλεί περισσότερο αυτόν τον καιρό;
Με ενοχλεί να κάνω γραμματικά λάθη και σαρδάμ στην εκπομπή! Τυχαίνει καμιά φορά, οπότε τρελαίνομαι! Το μεγαλύτερο όμως σαρδάμ το έχω κάνει στο ραδιόφωνο. Ήθελα να πω κατά τη διάρκεια της εκπομπής είμαι ένα προβληματικό μοναχοπαίδι, όμως είπα είμαι ένα προβληματικό μοναχοπόδι! Μια τέτοια γκάφα μπορεί να ξεχαστεί;
Διαβάστε επίσης
