Σαν την παπαρούνα μοιάζεις…
Η φρενίτιδα των Βρετανών για το κόκκινο λουλούδι έχει εξήγηση και μάλιστα ιστορική. Από την Αργυρώ Ντόκα
Τις τελευταίες ημέρες η Βρετανία έχει γεμίσει από παπαρούνες. Όχι, δεν αναφερόμαστε μόνο στο κόκκινο ανθό, που φυτρώνει στην αγγλική ύπαιθρο. Η κόκκινη παπαρούνα έχει μετανάστευση από τα λιβάδια και τους κήπους, στα τανκς, τα πέτα υπουργών και βασιλιάδων και σε κάθε Βρετανό πολίτη.
Η βρετανική φρενίτιδα με τις κόκκινες παπαρούνες έχε εξήγηση και μάλιστα ιστορική. Από το 1920 και κάθε φθινόπωρο, στη Βρετανία αλλά και τον Καναδά οι πολίτες φορούν χάρτινες, πλαστικές ακόμα και αληθινές παπαρούνες στο πέτο ως φόρο τιμής στους πεσόντες του Α` Παγκόσμιου Πολέμου. Το έθιμο αυτό δεν άργησε να γίνει τάση και πλέον βλέπουμε ολοένα και περισσότερους να τιμούν τους πεσόντες με μία παπαρούνα.
Η ιδέα αυτή ξεκίνησε μετά το τέλος του Α` Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ήταν μεγάλη η ανάγκη για οικονομική ενίσχυση και επαγγελματική αποκατάσταση των βετεράνων. Έτσι, η τότε Αμερικανίδα καθηγήτρια Πανεπιστημίου, Μόινα Μάικλ, αποφάσισε να αναλάβει δράση. Έντονα επηρεασμένη από το ποίημα «Στις πεδιάδες της Φλάνδρας», αποφάσισε να πουλήσει μεταξωτές παπαρούνες. Η ιδέα της βρήκε έδαφος.
Τα χρήματα, που συγκεντρώνονται κάθε χρόνο από τις παπαρούνες πηγαίνουν στη Βασιλική Βρετανική Λεγεώνα, μια επίσημη φιλανθρωπική οργάνωση για στρατιωτικούς και βετεράνους. Πέρυσι η πρωτοβουλία Έκκληση της Παπαρούνας συγκέντρωσε στη Βρετανία 36,6 εκατομμύρια στερλίνες.
Από το 1922 λειτουργεί το Poppy Factory στο Λονδίνο, μια βιοτεχνία που κατασκευάζει περίπου 36 εκατομμύρια αναμνηστικές παπαρούνες. Άλλα πέντε εκατομμύρια κατασκευάζονται στο Lady Haig’s Poppy Factory στο Εδιμβούργο. Στον Καναδά, μέχρι το 1996 τις παπαρούνες έφτιαχναν ανάπηροι βετεράνοι, πλέον φτιάχνονται από ιδιώτη εργολάβο.
