Plasticobilism: H ιδεολογία της πλαστικής σάτιρας

Οι περισσότεροι από μας έχουμε δει έργα του Νίκου Παπαδόπουλου σε κοινωνικά δίκτυα και ιστοσελίδες. Άλλοτε αναπαριστούν σκηνές της ελληνικής πραγματικότητας στα σκληρά χρόνια του μνημονίου και άλλοτε αποτελούν φανταστικές καταστάσεις με σκοπό την έξυπνη κοινωνική κριτική. Φτιαγμένα με μεράκι και φυσικά playmobil!

Ο δημιουργός του project «Plasticobilism», είναι 36 χρονών, διδάκτωρ Αστρονομίας στο ΑΠΘ και την τελευταία δεκαετία εργάζεται ως επαγγελματίας σεναριογράφος, όπως μας πληροφορεί. Καιρός όμως να τον γνωρίσουμε λιγάκι καλύτερα μέσα από τις ερωτήσεις που του απευθύναμε, εδώ στο Klik:  

κ.Παπαδόπουλε, είχατε πάντα καλλιτεχνική φύση ή το project του «plasticobilism» ήρθε τυχαία στη ζωή σας;

Από τότε που με θυμάμαι είχα καλλιτεχνική φύση. Την ανέπτυξα και την διατήρησα στο σχολείο, την έχασα κάπου στο πανεπιστήμιο και την ξαναβρήκα και επαναπροσδιόρισα, όταν βγήκα απ’ αυτό. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το project «Plasticobilism» δεν ήρθε τυχαία στη ζωή μου. Ήρθε εντελώς τυχαία και έμεινε. Και, ευτυχώς, εξελίχθηκε και συνεχίζει να το κάνει.

Ο κόσμος σας έχει αγκαλιάσει στα social media, υπήρξε όμως  ποτέ κάποια άσχημη αντίδραση γι’αυτό που κάνετε;

Υπήρξε καταρχήν από την γερμανική Playmobil, που με «έκλεισε» ένα ωραίο απόγευμα χωρίς καμιά προειδοποίηση. Δεν ήθελε την παραγωγή πολιτικών μηνυμάτων μέσω της χρήσης των φιγούρων της. Θαρρείς και μπορεί κανείς να ορίσει τι είναι πολιτικό και τι όχι. Ή θαρρείς και το παιχνίδι που έχω αγοράσει δεν έχω δικαίωμα να το χρησιμοποιήσω όπως εγώ θέλω. Είναι σαν ο εφευρέτης του στυλό να σου απαγορεύει να γράφεις με αυτό ό,τι θέλεις, να σου απαγορεύει να εκφράζεσαι ελεύθερα!

Πέρα απ’ αυτό, υπάρχουν διάφοροι τύποι που κατά καιρούς μπαίνουν στη σελίδα ή το μπλογκ, για να βρίσουν, να εκτονωθούν ή να τρολάρουν. Σε αυτούς ή που απαντάω καταλλήλως ή που σέβομαι το δικαίωμά τους στον αυτοεξευτελισμό.

Με τι ασχολείστε στην καθημερινότητα σας; 

Με την επινόηση και συγγραφή σεναρίων, με την παρατήρηση και μελέτη των πολιτικοκοινωνικών συμπεριφορών του νεοέλληνα και με το μεγάλωμα των δύο αγοριών μου.

Φαίνεστε έντονα κοινωνικά προβληματισμένος για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας, έχετε σκεφτεί να ασχοληθείτε -έμπρακτα-με τον χώρο της πολιτικής; 

Ναι, το έχω σκεφτεί, αλλά προς το παρόν δεν το έχω επιδιώξει. Και αν αυτό συνέβαινε ποτέ, θα γινόταν με όρους αντίστροφους από τους γνώριμους. Δηλαδή, δεν έχω κανένα σκοπό να «κατέβω» σε εκλογές (δηλαδή στον λαό), για να «ανεβώ» σε κάποιο αξίωμα. Στο μυαλό μου η σωστή σειρά είναι «ανεβαίνω» στον λαό (που είναι πάνω απ’ όλα), για να «κατεβώ» μαζί του στους αγώνες και τις διεκδικήσεις του, όπως δηλαδή ορίζει και το πρώτο άρθρο του Συντάγματος, που λέει ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και υπάρχουν υπέρ αυτού.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον; Θα συνεχίσετε αυτό που με μεγάλη επιτυχία κάνετε ή έχετε και άλλες ιδέες;

Τα σχέδιά μου είναι η ευτυχία των παιδιών μου, όσο αυτή εξαρτάται από μένα. Κατά τα άλλα, θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω όχι όσο αυτό έχει αποδοχή, αλλά όσο θα εξακολουθεί να με εκφράζει ως μέσο έκφρασης και να με λυτρώνει ως ψυχοθεραπεία.

Ειλικρινής και αυθεντικός, κάτι που φαινόταν και από τις εικόνες που αναπαριστά  στο project του άλλωστε. Χρειαζόμαστε τέτοιους χαρισματικούς ανθρώπους που χρησιμοποιούν τη σάτιρα με αγνό σκοπό, δίχως εμπάθειες.

Περισσότερο «Plasticobilism» εδώ: http://plasticobilism.blogspot.gr/ https://www.facebook.com/Plasticobilism-679534845436860/