Roy Lichtenstein | O καλλιτέχνης που έγινε Pop Art icon & δημιούργησε ένα από τα ακριβότερα έργα που πωλήθηκαν σε δημοπρασία

Ο Roy Lichtenstein υπήρξε ένας καλλιτέχνης με απόλυτα προσωπική στάση. Με έναν κομψό μηδενισμό με το οποίο διαπραγματεύτηκε την τέχνη του, κατάφερε να ξεπεράσει τις προσδοκίες όλων και να σοκάρει τα τότε καλλιτεχνικά δεδομένα της Νέας Υόρκης με τα ρηχά, ανούσια για πολλούς, έργα του.  Ο Αμερικανός pop καλλιτέχνης Roy Lichtenstein είναι το πρόσωπο που συγκλόνισε τον κόσμο της τέχνης με τους πίνακες του εμπνευσμένους από κόμικ και τις τολμηρές αναπαραγωγές χαρακτήρων κινουμένων σχεδίων. Πήρε εικόνες από τη λαϊκή κουλτούρα και τις αναπαρήγαγε στην τέχνη του για να δημιουργήσει νέα πλαίσια και νοήματα. Κατάφερε σταδιακά να γίνει  ένας από τους διασημότερους pop καλλιτέχνες όλων των εποχών. Ο Roy Lichtenstein έκανε επίσης γλυπτική, εκτυπώσεις και κεραμικά, αλλά έγινε γνωστός για τους πίνακές του. 

Όταν αναφερόμαστε στην pop art,   το μυαλό μας δεν μπορεί παρά να πάει σε εκείνον. Με τρόπο κάπως παρόμοιο με του Andy Warhol ο οποίος πρακτικά συνέλαβε έναν από τους πιθανούς ορισμούς της Pop Art- το έργο του Lichtenstein είχε αυτή την αίσθηση του διπλού πράκτορα. Η διαφορά ήταν ότι η άμεση προσέγγιση του Warhol δυσκόλευε τη διάκριση της υψηλής κουλτούρας από τη χαμηλή και προκάλεσε μια πλήρη σύγχυση στην τέχνη, η οποία δεν έχει διευκρινιστεί μέχρι σήμερα. Ο Roy Lichtenstein ήταν ο πρώτος Αμερικανός που εξέθεσε πίνακές του στο Tate Modern.

Γεννημένος στη Νέα Υόρκη το 1923, μεγάλωσε σε μια πόλη και σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από απαγόρευση, μαζική εμπορευματοποίηση, διαφήμιση και τζαζ. Ο αμερικανικός πολιτισμός εξερράγη προς όλες τις κατευθύνσεις και η μαζική κατανάλωση διαμόρφωσε τον τρόπο που έβλεπε το έθνος τον εαυτό του.

Ο Lichtenstein είχε έντονο ενδιαφέρον για την τέχνη και τη μουσική από μικρή ηλικία. Για να συμπληρώσει την κατά τα άλλα εντελώς ακαδημαϊκή του εκπαίδευση, εγγράφηκε σε μαθήματα στη Σχολή Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Νέας Υόρκης και αργότερα στο State University του Οχάιο. Το 1943, οι σπουδές του διακόπηκαν και εισήχθη στο στρατό, όπου υπηρέτησε μέχρι το τέλος του πολέμου. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του επισκέφθηκε το Παρίσι και το Λονδίνο, μαθαίνοντας περισσότερα για την ευρωπαϊκή τέχνη και στυλ.  

Μετά τον πόλεμο ο Lichtenstein επέστρεψε στο Οχάιο όπου πήρε το πτυχίο του και πήρε θέση διδασκαλίας, επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη το 1957. Εκλέχθηκε ως Επίκουρος Καθηγητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης όπου δίδαξε βιομηχανικό σχέδιο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Λιχτενστάιν θεωρείται ότι χρησιμοποίησε για πρώτη φορά κινούμενα σχέδια και κόμικς ως έμπνευση για το έργο του. Το 1960 μετακόμισε στο Κολλέγιο Ντάγκλας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νιου Τζέρσεϊ, όπου γνώρισε τον Allan Kaprow που τον ενέπνευσε να επικεντρωθεί στα κόμικς ως πηγή του.

Ο Lichtenstein επικεντρώθηκε σε μια συγκεκριμένη εικόνα ή λεπτομέρεια από τα κόμικς και την αναδημιούργησε στο έργο του με μικρές προσαρμογές. Τα έργα του μπορεί να φαίνονται απλά με την πρώτη ματιά, αλλά τεχνικά είναι ιδιαίτερα  απαιτητικά. Χρησιμοποίησε σχέδιο, ιχνηλάτηση, ζωγραφική, ποικίλες πινελιές και γραμμικά σχέδια. Σε αντίθεση με τα αυθεντικά κόμικς, τα οποία αναπαράχθηκαν και εκτυπώθηκαν γρήγορα, το έργο του είναι συχνά λεπτομερές και χρειάστηκε ιδιαίτερη προσοχή για να δημιουργηθεί.

Ας θυμηθούμε 10 καθοριστικά γεγονότα για τον Lichtenstein, τον καλλιτέχνη που έφερε το κόμικ, το Ben-Day dot art στην επιφάνεια και δημιούργησε έναν από τους ακριβότερους πίνακες που πωλήθηκαν ποτέ σε δημοπρασία. 

1.Ο Roy Lichtenstein είχε πολλά χόμπι 

Kαθώς άνοιξα φωτιά από τον Roy Lichtenstein, 1964, Μουσείο Stedelijk

Ο Lichtenstein ανέπτυξε την αγάπη του για τις τέχνες και τη δημιουργικότητα κατά την παιδική του ηλικία, ενώ ήταν συχνός επισκέπτης του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) στη Νέα Υόρκη. Είχε επίσης μια δια βίου γοητεία με τα αεροπλάνα και περνούσε μεγάλο μέρος του χρόνου του κατασκευάζοντας μίνι μοντέλα. Στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε ως πιλότος για τον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά ποτέ δεν πέταξε με αεροπλάνο σε μάχη. 

Ήταν επίσης ταλαντούχος στη μουσική, παίζοντας πιάνο και κλαρίνο και ξεκινώντας ένα συγκρότημα τζαζ την περίοδο που πήγαινε στο γυμνάσιο. Πειραματίστηκε με το σχέδιο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και παρήγαγε αρκετά σχέδια με νεκρή φύση στη θεματολογία. 

2. Η εκπαίδευσή του

Drowning Girl by Roy Lichtenstein, 1963, MoMA

Ο Licthenstein μεγάλωσε στο Upper West Side της Νέας Υόρκης, όπου φοίτησε στο δημόσιο σχολείο μέχρι τα δώδεκα του χρόνια. Στη συνέχεια παρακολούθησε το Dwight School, ένα ανεξάρτητο προπαρασκευαστικό σχολείο στη Νέα Υόρκη, μέχρι την αποφοίτησή του το 1940. Εκείνη την εποχή άρχισε το ενδιαφέρον του για την τέχνη και γράφτηκε σε καλοκαιρινά μαθήματα στο Art Students League στη Νέα Υόρκη, όπου σπούδασε υπό τον Reginald Mars. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα ζωγραφικής στο Parsons School of Design. Στη συνέχεια φοίτησε στο Ohio State University όπου πήρε πτυχίο στις Καλές Τέχνες, μελετώντας θέματα όπως το σχέδιο,  η λογοτεχνία και η ιστορία. 

3. Κλήθηκε στον Στρατό

Wham! του Roy Lichtenstein, 1963, Tate

Το 1943, αφού ολοκλήρωσε τρία χρόνια σπουδών στο Ohio State University, επιστρατεύτηκε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Σπούδασε μηχανικός ως μέρος της εκπαίδευσής του στο Πανεπιστήμιο DePaul στο Σικάγο και στη συνέχεια υπηρέτησε στο πεζικό σε όλη την Ευρώπη. Απολύθηκε με τιμές το 1946 και επέστρεψε για να τελειώσει το πτυχίο Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο, όπου στη συνέχεια παρακολούθησε επίσης ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα και έγινε καθηγητής τέχνης. Η πολεμική του υπηρεσία επηρέασε πολύ τη θεματολογία του έργου του και πολλά από τα έργα του, κυρίως το Whaam! (1963), απεικονίζουν αεροσκάφη του στρατού.

4.Εμπνεύστηκε από τον Κυβισμό, τον Εξπρεσιονισμό και τον Αφηρημένο Εξπρεσιονισμό 

Modern Art Ι από τον Roy Lichtenstein, 1996

Μετά την αποφοίτησή του από το Ohio State University, ο Licthenstein έκανε την πρώτη του ανεξάρτητη έκθεση στη Νέα Υόρκη στην γκαλερί Carlebach. Στην παράσταση παρουσιάστηκαν τρισδιάστατα έργα συναρμολόγησης από ξύλο, μέταλλο και αντικείμενα που βρέθηκαν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το έργο του περιελάμβανε κυβιστικά και εξπρεσιονιστικά στοιχεία. Αφού μετακόμισε στο Κλίβελαντ για έξι χρόνια, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη και άρχισε να διδάσκει στο State University στο Oswego. Αυτή η περίοδος είδε μια αξιοσημείωτη αλλαγή στην τέχνη του Lichtenstein και την ενσωμάτωση του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού στο έργο του.

Γοητεύτηκε επίσης με τον γερμανικό εξπρεσιονισμό αργότερα στη ζωή του, μιμούμενος θέματα και εικονογραφίες από την Der Blaue Reiter και πίνακες του Otto Dix. Πειραματίστηκε επίσης με ξυλογραφίες, ένα μέσο που χρησιμοποιούσαν οι Emil Nolde, Ernst Ludwig Kirchner και Max Pechstein. 

5.Ο γιος του εμπνεύστηκε το στυλ του 

Look Mickey by Roy Lichtenstein, 1961, Εθνική Πινακοθήκη, Ουάσιγκτον DC

Το έργο του Lichtenstein είναι γνωστό για τις κουκίδες Ben dots, την αισθητική και εικονογραφία εμπνευσμένη από κόμικ. Το πρώτο του έργο στο στυλ της υπογραφής του είναι ο πίνακας Look Mickey (1961) που περιλαμβάνει τους χαρακτήρες  Mickey Mouse και Donald Duck. Λέγεται ότι ο Licthenstein δημιούργησε τον πίνακα αφού ο γιος του συνέκρινε το έργο του με ένα κόμικ με τον Mickey Mouse, λέγοντας: «Στοιχηματίζω ότι δεν μπορείς να ζωγραφίσεις τόσο καλά. E, μπαμπά;»

6. O Lichtenstein έλαβε σκληρές κριτικές από κριτικούς

 Δεν ήταν λίγοι οι επικριτές του pop art καλλιτέχνη οι οποίοι τον κατηγόρησαν για την απλότητα και την ασημαντότητα των έργων του. Θεώρησαν ότι αυτό που δημιουργούσε δεν ήταν κάτι περισσότερο από την αντιγραφή των εικόνων. 

Ο ίδιος ο ζωγράφος υπερασπίστηκε το έργο του δηλώνοντας ότι έκανε μικρές, σχεδόν απαρατήρητες αλλαγές στη σύνθεση καθώς και στην περικοπή της εικόνας. Ανέμειξε την έννοια της υψηλής τέχνης με την έννοια της χαμηλής τέχνης που απορρίπτεται και συχνά παραβλέπεται ως «αληθινή» ή «πραγματική» τέχνη. Επαναλαμβάνοντας τη λεγόμενη “χαμηλή τέχνη” στο στυλ υψηλής τέχνης του, προκάλεσε τη βιομηχανία τέχνης να θέσει το ερώτημα “τι είναι τέχνη και τι αξίζει το χρόνο και την προσοχή μας;” Δεν ήταν λίγοι οι σύγχρονοί  του που δεν κατάφεραν να δουν την πρόκληση που έκανε πέφτοντας στην παγίδα να απορρίψουν το έργο του ως απλό ή χωρίς νόημα.  Όταν μάλιστα, παρουσιάστηκε το έργο του Look Mickey, οι κριτικοί τέχνης «σούφρωσαν» τη μύτη τους και το περιοδικό LIFE το 1964, μάλιστα,  το περιοδικό Life έγραψε ένα άρθρο για τον Lichtenstein στο οποίο ρώτησαν “Είναι ο χειρότερος καλλιτέχνης που υπήρξε ποτέ;”

 Σε κάποιους δεν αρέσει η τέχνη του γιατί τη θεωρούν απόμακρη δίχως συναίσθημα ή προσωπική εμπειρία. Σε άλλους δεν αρέσει επειδή τη θεωρούν μπανάλ. Το παράδοξο, ωστόσο, είναι ότι μπορεί το έργο του να φαίνεται απλό κι επιφανειακό, αλλά μας προκαλεί με μοναδικούς, απροσδόκητους τρόπους. Είναι πολύπλοκο στην απλότητά του και εντελώς μοναδικό, αν και έχει αντιγραφεί από άλλες πηγές. Δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί καθώς ο καλλιτέχνης παράγει μαζικές εικόνες κόμικς ενσαρκώνοντας την απογοητευτική, χαμηλόφωτη τέχνη. Δημιουργημένες εικόνες για την ευχαρίστηση του κοινού και το εμπορικό κέρδος. 

Μπορεί ο Brain O’ Doherty των New York Times να τον χαρακτήρισε ως “έναν από τους χειρότερους καλλιτέχνες της Αμερικής”, όταν το 1962 στην γκαλερί του Sidney Jannis, ως “νέοι ρεαλιστές” εμφανίστηκε μαζί τον Andy Warhol, τον Claes Oldenburg, τον Thomas K. Wesselmann και τον James Rosenquist.

Μπορεί οι  περισσότεροι να θεωρούσαν ότι ο ανατρεπτικός ζωγράφος θα παγιδευόταν στο αναλώσιμο κι εφήμερο της τέχνης του, όμως οι προβλέψεις για τις δημιουργίες του Lichtenstein έπεσαν έξω.  

Στη μετέπειτα καριέρα του, ο Lichtenstein ξέφυγε από τις εικόνες κόμικ στριπ, αν και συνέχισε να χρησιμοποιεί την υπογραφή Ben Day στα περισσότερα έργα του. Οι κουκκίδες υπονοούσαν αναπαραγωγή ή εκβιομηχάνιση.

7.Χρησιμοποίησε εμπορική τέχνη στο έργο του

Crying Girl του Roy Lichtenstein, 1963, Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας

Το έργο του Licthenstein επικρίθηκε επίσης για την έλλειψη καλλιτεχνικής ικανότητας και δημιουργικότητας. Ωστόσο, αυτή ήταν μια σκόπιμη επιλογή του καλλιτέχνη. Χρησιμοποίησε ιδιαίτερη τεχνική για να κάνει το έργο του να μοιάζει σαν να ήταν «τυπωμένο», σαν κόμικ. Αυτό περιελάμβανε κουκκίδες Ben-Day και μια περιορισμένη, τετράχρωμη παλέτα χρωμάτων, η οποία χρησιμοποιήθηκε από κόμικς και εκτυπωτές αφισών, για να αποκτήσει το επιθυμητό αποτέλεσμα. 

Η αναπτυγμένη καλλιτεχνική του διαδικασία περιελάμβανε τη σχεδίαση του θέματος με το χέρι σε μικρή κλίμακα και μετά την προβολή του θέματος σε έναν μεγαλύτερο καμβά. Στη συνέχεια περιέγραψε το έργο και το χρωμάτισε με τις κουκκίδες του Ben-Day, την παλέτα χρωμάτων και το παχύ περίγραμμα σε στυλ κόμικ. 

8.Το έργο του έγινε δημοφιλές στα 60s

Explosion από τον Roy Lichtenstein, 1965-66, Tate

Κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας του σε πανεπιστήμια, ο Lichtenstein είχε γνωρίσει και είχε γίνει φίλοι με άλλους κατοίκους καλλιτέχνες όπως ο Allan Kaprow και ο George Segal. Αφού άρχισε να εργάζεται με το χαρακτηριστικό του στυλ, ο Kaprow, αναγνωρίζοντας την ιδιαιτερότητα στους πίνακές του, σύστησε τον Lichtenstein σε εξέχοντες εμπόρους τέχνης και γκαλερί στη Νέα Υόρκη. Η πιο αξιοσημείωτη από αυτές ήταν η  γκαλερί Leo Castelli η οποία ήταν κορυφαίος έμπορος σύγχρονης τέχνης. Παρά τις αρχικές επιφυλάξεις, ο Castelli επέλεξε να εκπροσωπήσει τον Lichtenstein και εκτέθηκε μαζί με τους Andy Warhol, George Segal και James Rosenquist μεταξύ άλλων. Η παράσταση ξεπούλησε και έκανε τον Lichtenstein διαβόητο στον κόσμο της σύγχρονης τέχνης. 

9.Εφηύρε το περιστρεφόμενο καβαλέτο 

Ο Lichtenstein δημιούργησε ένα περιστρεφόμενο καβαλέτο. Αυτό του επέτρεψε να ζωγραφίζει από οποιαδήποτε γωνία και τον βοήθησε να διατηρήσει τη συνέχεια στα μνημειώδη κομμάτια του. Το σχέδιο του καβαλέτου του ήταν το πρώτο του είδους του, και έγινε το πρωτότυπο για τα πολλά στυλ περιστρεφόμενων καβαλέτα που υπάρχουν σήμερα. 

10.Έκανε μια ταινία

Three Landscapes Exhibition στην Tate Modern, 2013

Ο Lichtenstein συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Joel Freedman για την παραγωγή μιας ταινίας με τίτλο Three Landscapes (1971) στο Λος Άντζελες. Η ταινία ήταν μια εγκατάσταση τριών οθονών που περιελάμβανε ζωγραφική, κόμικς και κολάζ και επικεντρώθηκε σε μια σειρά έργων τοπίου που έγιναν από τον Lichtenstein μεταξύ 1964 και 1966. Αρχικά προβλήθηκε στην έκθεση Τέχνης και Τεχνολογίας και επανεκτέθηκε στο Whitney Μουσείο στο αρχικό του στυλ 35 χιλιοστών το 2011 και στη συνέχεια ξανά το 2013 στο Tate Modern. 

11. Το έργο του επεκτάθηκε αργότερα στην καριέρα του

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ο Lichtenstein άρχισε να πειραματίζεται με διαφορετικά καλλιτεχνικά μέσα. Ενσωμάτωσε εξωτερικά υλικά και στοιχεία στη δουλειά του, όπως Rowlux και Plexiglass. Εργάστηκε επίσης με την κεραμική και τη γλυπτική, δημιουργώντας τεράστια και ελεύθερα όρθια κομμάτια πινελιάς σε στυλ καρτούν. 

Brushstroke του Roy Lichtenstein, 1996, Museo Reina Sofía

Το θέμα της δουλειάς του γνώρισε επίσης μεγαλύτερη ποικιλία. Άρχισε να παράγει γυμνά στο στυλ της υπογραφής του. Αντέγραφε επίσης αριστουργήματα αρχικά καλλιτεχνών όπωςο Paul Cezanne, ο Piet Mondrian και ο Pablo Picasso. Αυτά έγιναν με την τεχνική του και με τη χρωματική του παλέτα, συμπεριλαμβανομένων στιλιστικών λεπτομερειών που χαρακτηρίζουν τα άλλα έργα του.

Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1970-80, o Lichtenstein συνδέθηκε επίσης με το κίνημα του Ποπ-Σουρεαλισμού. Το έργο του Pow Wow (1979) είναι αξιοσημείωτο μεταξύ αυτών, καθώς και μια σειρά από πίνακες που δημιουργήθηκαν μεταξύ 1979-81 και περιλαμβάνουν σουρεαλιστικά στοιχεία και θεματική έμπνευση των ιθαγενών Αμερικανών. 

Ο ακριβότερος πίνακάς του και η απίστευτη τιμή πώλησης στο Christie`s της Νεάς Υόρκης

Ο πίνακας είχε αρχικά τον τίτλο Φοβισμός, ο οποίος πιθανότατα είχε βασιστεί στην προφανή ανησυχία στο πρόσωπο της νοσοκόμας. Όταν δόθηκε ο νέος τίτλος, επιτεύχθηκε η αδιαμφισβήτητη δύναμη μιας αντίθεσης – αυτή μεταξύ της ανησυχητικής έκφρασης του προσώπου της γυναίκας και του δήθεν θαρραλέου και παρηγορητικού επαγγέλματός της. Όσο για την ιδιαίτερη ομορφιά της που μαγνητίζει, είναι εμφανής. 

Τον Νοέμβριο του 2015, αυτό το κομμάτι πωλήθηκε για $ 95.365.000 στο Christie`s της Νέας Υόρκης κι αγοράστηκε από ανώνυμο αγοραστή.

Ο πίνακας δημιουργήθηκε το 1964 στο απόγειο της καριέρας του Αμερικανού καλλιτέχνη. Το έργο τέχνης θεωρείται ως ένα εικονίδιο του είδους pop art και διαθέτει την υπογραφή του Ben-Day dots του καλλιτέχνη.

Η εικόνα, η οποία είναι τοποθετημένη σε έναν τετράγωνο καμβά κι απεικονίζει την πεμπτουσία της ηρωίδας του Lichtenstein, ελήφθη από ένα εικονογραφημένο ρομαντικό μυθιστόρημα των αρχών της δεκαετίας του 1960. Πέντε δεκαετίες αφότου ζωγραφίστηκε η Νοσοκόμα, δεν γνωρίζουμε σε ποιο μυθιστόρημα βασίζεται.

O Lichtenstein έφτασε στην κλασική απεικόνιση των γυναικών αφού ασχολήθηκε με τα είδη του κυβισμού και του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στις δεκαετίες του 1940 και 1950. Το πρώτο του άλμα στην ποπ τέχνη ήταν το 1961 με τον πίνακα “Κορίτσι με μπάλα”, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη.

Πριν αγοραστεί ο πίνακας, ήταν σε μερικές από τις σημαντικότερες συλλογές ποπ τέχνης, συμπεριλαμβανομένης της Συλλογής Kraushar και της συλλογής του Karl Strοher, ενός Γερμανού βιομήχανου, η οικογένεια του οποίου κατείχε το εμπορικό σήμα Wella.

 O Leon Kraushar ήταν ένα διαφημιστικό στέλεχος και θρυλικός συλλέκτης, ο οποίος – κατά τη διάρκεια μιας έντονης περιόδου στις αρχές της δεκαετίας του 1960 – συγκέντρωσε μία από τις μεγαλύτερες συλλογές της Pop Art που συγκεντρώθηκαν ποτέ. Ο Kraushar και η σύζυγός του απέκτησαν πολλά πρώιμα έργα από τους Andy Warhol και Roy Lichtenstein. Μεταξύ των πρώτων αγορών του ήταν οι θρυλικές πλέον Red Jackie, Green Liz και Orange Marilyn, οι οποίες εμφανίστηκαν μαζί με τη Νοσοκόμα σε ένα υπνοδωμάτιο του προαστιακού σπιτιού του Kraushar στο Long Island.

Οι Kraushars συνέβαλαν στην εξέλιξη αυτού του κινήματος τέχνης. Ο  Kraushar ενθουσιάστηκε με αυτό: “Η pop τέχνη είναι η τέχνη του σήμερα, του αύριο και όλου του μέλλοντος. Όλα τα άλλα πράγματα – είναι παλιά, είναι αντίκες. Ρενουάρ; Τον μισώ. Εικόνες κρεβατοκάμαρας. Είναι όλα ίδια. Είναι το ίδιο με τους αφηρημένους εξπρεσιονιστές, όλοι τους. Διακόσμηση. Δεν υπάρχει σάτιρα, δεν υπάρχει σήμερα, δεν υπάρχει διασκέδαση. Αυτή η άλλη τέχνη είναι για τις ηλικιωμένες κυρίες, όλους εκείνους τους ανθρώπους που πηγαίνουν σε δημοπρασίες – είναι νεκρό. Δεν υπάρχει καμία τέχνη παρά μόνο εδώ. Απαλλάχτηκα από όλους αυτούς τους δεύτερους βαθμολογητές. Κάποιος άλλος μπορεί να τα έχει”.

Μετά το θάνατο του Kraushar το 1967, η χήρα του έβγαλε προς πώληση ολόκληρη τη συλλογή με περισσότερα από 60 έργα με τιμή 600.000 $. Η νοσοκόμα αγοράστηκε από τον βιομήχανο Karl Strοher. Ο Strοher είχε ξεκινήσει τη συλλογή του εστιάζοντας σε σχέδια του 19ου αιώνα που είχε αγοράσει πριν από τον πόλεμο, αλλά στη δεκαετία του 1950 άρχισε να επικεντρώνει τα αποκτήματά του περισσότερο στη σύγχρονη τέχνη. Το 1966 έκανε το πρώτο του ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες και συναντήθηκε με καλλιτέχνες όπως ο Andy Warhol, ο Claes Oldenburg και ο Roy Lichtenstein. Αυτές οι συναντήσεις ενίσχυαν το ενδιαφέρον του για την Ποπ, το οποίο παρέμεινε στο επίκεντρό του για το υπόλοιπο της ζωής του.

Ο πίνακας πωλήθηκε κατά τη διάρκεια του “The Artist`s Muse: A Cured Evening Sale”, μια δημοπρασία του Christie`s που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη και ξεπέρασε την εκτιμώμενη τιμή πώλησής του, η οποία ήταν περίπου 80 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (294 εκατομμύρια Dhh).

Πωλήθηκε επίσης κατά τη διάρκεια της δημοπρασίας ένας πίνακας του Amedeo Modigliani με τίτλο “Nu Couché”. Ο πίνακας αγοράστηκε από τον Κινέζο συλλέκτη Liu Yiqian, οδηγό ταξί που έγινε δισεκατομμυριούχος, για 170,4 εκατομμύρια δολάρια (625,8 εκατομμύρια Dhh). Η πώληση έθεσε ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ ως η δεύτερη υψηλότερη τιμή που επιτεύχθηκε ποτέ σε δημοπρασία για ένα έργο τέχνης.

Μελετώντας προσεκτικά την τέχνη του Lichtenstein, διαπιστώνουμε ότι το έργο του “Η νοσοκόμα” είναι μια “γιορτή” των τολμηρών νέων εικόνων που άλλαξαν την κατεύθυνση της τέχνης.  Το θέμα αυτού του πίνακα, μαζί με τη Marilyn του Warhol, την Elizabeth Taylor και τη Jackie Kennedy είναι μια από τις διακεκριμένες ομάδες εικόνων που παίρνουν τη θέση τους στην ιστορία της εικονιστικής ζωγραφικής.

Κορυφαία αποτελέσματα δημοπρασίας για το έργο τέχνης του Roy Lichtenstein

Nude Sunbathing by Roy Lichtenstein, Οίκος δημοπρασιών 1995

: Sotheby`s, 2017

Πραγματοποιημένη Τιμή: 24.000.000 USD 

The Ring (Engagement) του Roy Lichtenstein, Οίκος δημοπρασιών 1962

: Sotheby`s, 2015

Πραγματοποιημένη Τιμή: 41.690.000 USD

Sleeping Girl by Roy Lichtenstein, Οίκος δημοπρασιών 1964

: Sotheby`s, 2012 

Πραγματοποιημένη Τιμή: 44.882.500 USD