Της μιας δραχμής τα επαγγέλματα

Ένας κάποιος εργασιακός προσανατολισμός, σε περίπτωση του το pulp fiction σενάριο της επιστροφής στη δραχμή επικρατήσει, παρά τα κατ’ εξακολούθηση ξόρκια του τύπου «ήρθε μια γριά απ’ την πόλη και έφερε το χάσι χάσι, παναγίτσα μου να χάσει».

Κι ενώ οι –παρ’ όλα αυτά- αισιόδοξοι περιμένουμε να αλλάξει το πράγμα, το πιστωτικό γεγονός είναι γεγονός και ο επαγγελματικός ορίζοντας της χώρας μοιάζει με επαγγελματικός ορυζώνας χωρίς ρύζι. Παράλληλα, το πολιτικοκοινωνικό σκηνικό ταυτίζεται με την τρέχουσα διαφήμιση του ΟΠΑΠ για το Ξυστό. Το ένα ή το δύο; Το ένα, το δύο παπαπάμ. Εκτός από τους λοιπούς συνειρμούς που εξυπηρετεί αυτή η παρομοίωση –βάλε και το μεγάλο κράτος που επιθυμεί η τωρινή κυβέρνηση στην εξίσωση-, το ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: τι θα απογίνουμε σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή ή σε κάποιο παράλληλο νόμισμα βγαλμένο από κάποιο παράλληλο σύμπαν; Σίγουρα δεν θα μπορέσουμε, αρχικώς, να κάνουμε αγορές στο app store, κάτι που έχει ήδη διαπιστωθεί. Ενδεχομένως να λυθεί το θέμα στην πορεία, γιατί και κοτζαμάν Apple δεν είναι κουτή να αφήσει μια σημαντικά αϊφονική αγορά, όπως οι ελληνική, ανεκμετάλλευτη –«άσε που μόλις κυκλοφόρησε και το iPhone 7» μου λέει ένας φίλος που δηλώνει ότι θα ψηφίσει «όχι δαγκωτό» και επιχαίρει το ενδεχόμενο να «γίνουμε Κούβα ρε, γιατί όχι;». Αν δεν είναι αυτό το υπαρκτό πνευματικό χάος, εγώ είμαι η πεταλούδα εκείνη που θα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο και θα φέρει βροχή στην Κίνα.

Σήμερα, μια φίλη της μαμάς μου, συμπαθεστάτη πλην παλιά καραβάνα στην πώληση -μπορεί να πουλήσει ζάχαρη σε διαβητικό-, μου είπε ότι μόνο με το «όχι» θα πάμε μπροστά. Εντάξει, εδώ πάω πάσο. Οι επαγγελματίες μαυραγορίτες έχουν από τον κατασκευαστή τους ενσωματωμένο τσιπάκι με το κεφάλαιο του μάρκετινγκ και της διαφήμισης «Συμπεριφορά Καταναλωτή», πολύ πριν τον Ντέιβιντ Ογκίλβι. Οπότε έχουν την τύχη και το όποιο χρήμα με το μέρος τους.

Το όπιο του λαού από την άλλη, η θρησκεία, θα συνεχίσει να πουλάει και φυσικά να αγοράζει. Κι αφού τα ράσα δεν κάνουν τον παπά, το να βρεθεί ένας χίπστερ στην ευχάριστη θέση να εργαστεί και να ανταμειφθεί για αυτό, χωρίς να χρειαστεί να ξεγυμνωθεί από τα μούσια του και τα μουστάκια του, φαντάζει ιδανικό. Τώρα αν του επιτρέψουν να ράψει το ράσο με καρό ντεσέν και αντί για καλυμμαύκι βάλει καβουράκι και παπιγιόν, είναι ένα θέμα διαπραγμάτευσης.

Και περνάμε στην καλλιέργεια της γης, η οποία έχει κολλήσει σαν πατημένη τσίχλα στα υποδήματα των καθημερινών νοσταλγών της δραχμής. «Θα φυτέψω ντομάτες στον κήπο, σιγά μη σκάσω» λέει μια φίλη αντάρτισσα της γραφής με περγαμηνές και κοφτερό μυαλό. Πως από τα λόγια θα περάσει στα αλώνια; Πως από τα αιχμηρά σχόλια θα ασχοληθεί με το δάκο και τη μουχρίτσα; Και πως είναι τόσο σίγουρη ότι οι ντομάτες της θα είναι οι καλύτερες σε όλη την κοιλάδα και θα μπορούν να ανταγωνιστούν αυτές του παλιού ντοματά, του δοκιμασμένου αγρότη που έχει κλείσει με μπλόκα επί μπλοκακίων τις εθνικές οδούς στο παρελθόν; Και πόσες ντομάτες nouveau ή old school καλλιέργειας να χρειαστούμε πια, συνυπολογισμένου του ενδεχόμενου της πτωτικής τάσης του πληθυσμού της χώρας, από 11,3 σήμερα σε 7,7 εκατομμύρια το 2080, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της Eurostat.

Να μου πεις ότι θα γίνεις συντηρητής μηχανημάτων, μιας και ο ηλεκτρολογικός χρόνος θα παγώσει στο 2015 και οτιδήποτε φέρει γρανάζια και καλώδια, από ηλεκτρικές συσκευές μέχρι αυτοκίνητα και ποτιστικά μηχανήματα θα χρήζει επισκευής, να πω μάλιστα. Αυτό και δημιουργικό είναι και φουλ ωφέλιμο αφού θα ενισχύσει αισθητικά το vintage του πράγματος.

Αν εν τω μεταξύ είσαι webάς, με την αράδα σου θα πας. Γιατί μπορεί να έχεις ένα σημαντικό προβάδισμα επαφής με την εποχή, αλλά η εποχή δεν θα έχει με εσένα που θα ζεις στο Ελλάντα, οπότε τζίφος. Ένα μέιλ που έλαβα χτες από το σάιτ www.greece.surveycompare.net και με προτρέπει να κερδίσω χρήματα συμπληρώνοντας online έρευνες, με βάζει σε σκέψεις: α) ως εργατικό δυναμικό το ίντερνετ ακόμα με χρειάζεται, β) για να κάνω αυτή τη δουλειά πρέπει το λάπτοπ μου να είναι σε καλή κατάσταση , άρα θα χρειαστώ τη βοήθεια του προαναφερθέντα συντηρητή μηχανημάτων, άρα θα ενισχύσω την εσωτερική οικονομία, άρα οκέι, γ) οκέι που το μονοδιάστατο δίλημμα «to spam or not to spam» θα είναι η μόνη μου απορία;

Σίγουρα υπάρχουν άπειρες άλλες πιθανές ή απίθανες εκδοχές επαγγελματικού προσανατολισμού εν βρασμώ δραχμής. Να αντικαταστήσει πιχί κανείς –σε βάρδιες-την απηχθείσα Καρυάτιδα βαμμένος με την τεχνική της παντομίμας του δρόμου ή να εμπορευθεί χειροποίητες πλεκτές, μπλε ζώνες με τα 19 κίτρινα αστέρια της Ευρωζώνης, ως στιλιστικό υποκατάστατο μιας Ενωμένης Ευρώπης που αποχαιρέτησε. Και τα λοιπά και τα λοιπά.

Επιμύθιο

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό το κείμενο διακρίνεται από μια ηθελημένη υπερβολή. Αλλά και οι εξελίξεις έχουν προ πολλού ξεπεράσει το όριο της συνεννόησης και κινούνται στο όριο του αδιαμφισβήτητου. Όπως λέει όμως ο Μίλαν Κούντερα στο βιβλίο του Ο Πέπλος «πίσω από τη λεπτή γραμμή του αδιαμφισβήτητου απλώνεται μια απέραντη έκταση, η έκταση του κατά προσέγγιση, του επινοημένου, του υπερβολικού, του παρανοημένου, μια απέραντη έκταση από μη αλήθειες που συνουσιάζονται, πολλαπλασιάζονται σαν τα ποντίκια και περνούν στην αθανασία».