Η εποχή των συνεντεύξεων και της αμετάκλητα ξεχασμένης τέχνης τους
Τα ίδια πρόσωπα σπάνε συνεχώς τη σιωπή τους, όπου υπάρχει οθόνη. Κι ας είναι και του θυροτηλέφωνου.
Είναι τα ίδια πρόσωπα! Πρωταγωνιστές κυρίως στην τηλεόραση κι ας μη περνά και την καλύτερη της φάση, παγκόσμια, που έχουν ξεχωρίσει ίσως και όχι πολύ, σε σίριαλ, παρουσίαση, πάνελ, πολιτική, δήμους και κοινότητες, τραγούδι με σουξέ, αθλητισμό, νομική και αστυνομία και κυρίως fashion competition, modeling competitions, dating ή romance, cooking competition, social experiment, talent, lifestyle ή makeover reality shows. Σπάνε τη σιωπή τους στα τηλεοπτικά σόου ή στις εκπομπές που συνεργάζονται, σε άλλες εκπομπές που τους δίνουν τάχα, πιο πολύ χώρο, αλλά κάνα 3λεπτο και πολύ πέφτει, αλλά και σε εκπομπές συνεντεύξεων τύπου Αρναούτογλου, η Στούντιο 4. Και τώρα πια σε YouTube, Podcasts τύπου Spotify & co, σε Tik Tok, Insta, LinkedIn, Twitch και σε sites ή blogs δημοσιογραφικά και παντός τύπου. Μη ξεχνάμε τα παραδοσιακά, νοσταλγικής διάθεσης πια μέσα, όπως ραδιόφωνα, εφημερίδες και σε ό,τι έχει απομείνει από περιοδικά. Το ίδιο πρόσωπο μπορεί να το βλέπεις να δίνει 3λεπτη συνέντευξη στην εκπομπή Super Κατερίνα, δύο μέρες μετά, στην «Στην αγκαλιά του Φάνη» Λαμπρόπουλου, πέντε μέρες μετά, διαδικτυακά, στις Θεσσαλονικιές Mystic Van Rouge και Katina Bella ή Rainbow Mermaids -που αυτές κάνουν τη διαφορά και μας αρέσουν κιόλας!-, κάποια στιγμή να τηγανίζει καμιά πατάτα και να σπάει σιωπή στου Βασάλου το «Τι θα φάμε καλέ;» στο κανάλι Raw House στο YouTube, ή να βάφεται και να εξομολογειται οικογενειακούς σπαργμούς στου Παντελή Τουτουντζή το «Make Up Stories», χωρίς δάκρια βέβαια, μη καταστραφεί και το περιτέχνο Cut crease μάτι, που πήρε τόση ωρα! Στον συγκεκριμένο επαγγελματία και συνενετυξιαστή οι απαντήσεις έχουν υποδοχή όλο «μμμμ» σε διάφορες τονικότητες, προάγοντας τη συζήτηση να φτάσει και προς το τέλος όπου κορυφώνει με «χμμμμ». Ενδιαμέσως το ίδιο άτομο, έχει πεταχτεί να εκμυστηρευτεί την αλήθεια του στη Ντέπυς Γκολεμά και στο «Να παίζουν τα ραδιόφωνα» στην ΕΡΤnews Radio, να βγάλει από μέσα τους κοινωνικοπολιτική οργή στο Direct στο protothema και τον Γιώργο Ευγενίδη, αλλά και να φωτογραφηθεί στο Down Town, που ακόμα, κυκλοφορεί και το βρίσκεις σε συγκεκριμένα σημεία στη πόλη.
Οι μισοί Έλληνες ρωτάνε, οι άλλοι μισοί απαντούν και μετά αντιστρέφουν ρόλους
Σε μια χώρα μικρή, μοιάζει οι μισοί του πληθυσμού να ρωτάνε τους άλλους μισούς να πούνε άποψη, γνώμη, θέση, αστεία, προσωπικές πληγές, τραύματα, ιστορίες από το παρελθόν και ψυχαναλυτικά τι θυμούνται από τα παιδικά τους χρόνια. Μετα, λες και παίζονται μουσικές καρέκλες οι ρόλοι αλλάζουν και δεν είναι απίθανο οι πρώτοι μισοί να ρωτιούνται, από τους άλλους μίσους στις προσωπικές τους εκπομπές, για ανείπωτες μεγάλες κι ας μην έχει μείνει που να μην έχει ειπωθεί. Είτε στο Γηροκομείο και στον Ψιννάκη, είτε στο Moments και τη Ζέτα Μακρυπούλια, μωρε, η σιωπή κομμάτια και θρύψαλα θα γίνει. Μα έχουμε τόσα λοιπόν, άτομα που θέλουμε να μάθουμε για αυτά; Και τα ίδια άτομα, πόσες ιστορίες πια έχουν πια που να μην έχουν εξαντληθεί; Και απ την άλλη, εκτός από το ότι οι άνθρωποι θέλουν να προβάλουν τη δουλίτσα τους, πόσο σίγουροι είναι πως η συνέντευξη στον κάθε τυχαίο και πιθανόν άσχετο από την τέχνη της, θα τους κάνει κακό, αντί για καλό εκθέτοντας τους; Στο ρητορικό ερώτημα προστίθεται και ο προβληματισμός για την ευθύνη πολλών από όσους κάνουν τους συνεντευξιαστές πουν θεωρούν πως είναι όλο αυτό ένα εύκολο πράγμα. Μια συζητησούλα μεταξύ «ενδιαφερόντων» προσώπων, που πιθανόν γνωρίζονται μεταξύ τους ή που έχουν ψαχτεί καμία δεκαριά λεπτά στο διαδίκτυο κάποια πράγματα για αυτόν που θε ερωτηθεί. Σιγά το πράγμα! Όλοι μπορούν να το κάνουν, όπως όλοι συζητούν. Θεωρούν πως καθημερινές φράσεις όπως το «τι κάνεις;», «πως είσαι;», «όλοι καλά στο σπίτι;», «προσφάϊσες σήμερα;», «σ αρέσει και το κασέρι και η φέτα;», επειδή έχουν ερωτηματικά στο τέλος, μια χαρά είναι για συνέντευξη και έχουν τόσο ενδιαφέρον όσο να καταπλήξουν τα πλήθη. Με λογιών ασχέτους επαγγελματίες ή δημοσιογράφους που influencers ήθελαν να γίνουν και η άδικη ζωή τους έστειλε να κρατούν μικρόφωνο μακριά από τα like και τα follow και τους σπόνσορες, για τα πλατό των άλλων, η ίδια η ουσία χάνεται. Και απροκάλυπτα πια, κόντρα στην ίδια την ύπαρξη της συνέντευξης, ο καθένας που ρωτά, εκείνον που συνεντευξιάζεται και οι δυο μαζί, παίζουν ρόλους σαν με ερωτήσεις και οι απαντήσεις προβαρισμένες, με την αλήθεια, να μην είναι το ζητούμενο πια, αλλά να κάθεται κάπου στο παρασκήνιο, περιμένοντας τη σειρά της, μπας και αναφανεί. Η συνέντευξη από διάλογος ουσίας γινεται βλακώδης κατασκευασμένη εικόνα.
Και όλα είναι θόρυβος
Ο στόχος μιας δημοσιογραφικής συνέντευξης υποτίθεται πως είναι να φέρει στο φως κάτι αληθινό, όχι απλώς να δώσει μικρόφωνο σε μια ανταλλαγή φιλοφρονήσεων, ανάμεσα σε ναρκισσευόμενα πρόσωπα, που ακκίζονται με τον φακό. Κι αν ο μέγας Τζορτζ Οργουελ έλεγε πως δημοσιογραφία είναι ό,τι κάποιος δεν θέλει να δημοσιευτεί και όλα τα υπόλοιπα είναι εξυπηρετήσεις, εδώ θα του λέγαμε που τη θυμήθηκες ρε φίλες την δημοσιογραφία; Ένα γάβρο θέλει να τηγανίσει, μαζί με φίλους ο Βασάλος και θα τους καίγαμε τον εγκέφαλο . Το πρόβλημα είναι ότι η συνέντευξη, αν γίνει άτσαλα ή πονηρά, μπορεί να κατασκευάσει μια πραγματικότητα πιο πειστική από την ίδια την αλήθεια, ή μια κοινοτοπία πινακοθήκης χαρακτήρων, με απόψεις όμοιες, ή απλά να αφήσει την πλήξη να ξεχειλίσει και να βλέπεις προσωπικότητες πως ίσως κάτι να χαν να πούνε κάποτε και να λες «ωωω! Πάλι αυτός αδελφάκι μου;»! Αν η συνέντευξη είναι μια δύσκολη τέχνη που απαιτεί διάβασμα, μελέτη, συγκέντρωση, παρατήρηση, ακρίβεια, ένστικτο και ένα είδος διακριτικής ευθύνης, έχει γίνει η ξεπέτα, που αντιμετωπίζεται σαν εύκολη κουβέντα μπροστά σε όποια οθόνη είναι εύκαιρη και βολική, με το γνωστό αποτέλεσμα να επιβεβαιώνεται σχεδόν νομοτελειακά από την ειρωνεία του Μαρκ Τουέιν ότι όσο περισσότερο ενημερώνεσαι τόσο πιο εύκολα παραπληροφορείσαι. Και όλα έχουν γίνει θόρυβος, μια φασαρία και όλα τα πρόσωπα και οι προσωπικότητες, έχουν ή όχι να πουν κάτι, έχουν γίνει ένας πολτός βαρετής κοινοτοπίας, χάνοντας την ίδια την ουσία της διαφοράς, της μοναδικότητας, της επικοινωνίας.
