Στη νέα σεζόν των «Ανταγωνιστών» οι πολιτικοί κάνουν σεξ και το σεξ είναι πολιτική

Η δεκαετία του ’80 στη Μεγάλη Βρετανία ήταν μια εποχή τεράστιων αντιφάσεων. Την ίδια στιγμή που ο θατσερικός συντηρητισμός ισοπέδωνε την εργατική τάξη και έσπερνε τον ηθικό πανικό με κάθε ευκαιρία, είτε ποινικοποιώντας τον κινηματογράφο είτε αποκλείωντας την ιρλανδική γλώσσα από τις ειδήσεις, πολιτιστικά η χώρα βρισκόταν σε άνθηση και ο κόσμος πέρναγε καλά. Υπερβολικά καλά θα πίστευε κανείς, βλέποντας τη σειρά «Οι Ανταγωνιστές» που μόλις ξεδίπλωσε το δεύτερο κύκλο της στο Disney+.

Η τηλεοπτική παραγωγή που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της ντέιμ Τζίλι Κούπερ, αναβιώνει τα ’80s στον πλήρη ηδονισμό τους, καθώς αφηγείται τα ξέφρενα τερτίπια δύο ανταγωνιστικών καναλιών, της Corinium και Venturer, οι οποίες δεν ενδιαφέρονται μόνο να κυριαρχήσουν στην τηλεθέαση, αλλά και στο βαθμό στον οποίο επηρεάζουν τις πολιτικές εξελίξεις στην Αγγλία. Έτσι, δημιουργείται ένα ιδιαίτερα θελκτικό σεναριακό πλαίσιο, στο οποίο τα ερωτικά μπερδέματα και οι κραιπάλες εξελίσσονται σε ένα βίαιο χανγκόβερ όταν τα πράγματα σοβαρεύουν και οι πρωταγωνιστές καλούνται να φανούν αντάξιοι των περιστάσεων.

Μελό ζουμερό σαν κοκτέιλ

Το μεγαλύτερο ατού των «Ανταγωνιστών» είναι η εντελώς απενοχοποιημένη στάση του απέναντι σε όσα αναπαριστα. Ήδη από τον πρώτο κύκλο είχε «κατακτηθεί» η άνεση με την οποία απεικονίζονται γενναιόδωρα οι ερωτικές σκηνές, αλλά κιόλας με μια αβίαστη ελευθερία που έτεινε να ξεχαστεί από τη μικρή οθόνη. Παράλληλα, ωστόσο, αναπτύσσεται η γέννηση αυτού που μάθαμε να αποκαλούμε «διαπλοκή». Δηλαδή, το πώς μίντια και πολιτική σε αγαστή συνεννόηση διαμορφώνουν το δημόσιο διάλογο, τους ιδελογικούς συσχετισμούς και τις κοινωνικές προτεραιότητες. Υπό αυτήν την έννοια, ο τίτλος της σειράς αντιστοιχεί σε μια μάχη για επιρροή και κυριαρχία σε ένα πολυδιάστατο πεδίο. Ενέργεια που δικαιολογεί, για παράδειγμα, το πώς ισχυροί παραγωγοί όπως ο χαρακτήρας του Ντέιβιντ Τέναντ είναι ικανοί να φτάσουν στα άκρα της νομιμότητας εάν πρόκειται να βγουν κερδισμένοι. Και για αυτό, η ένταση να βρίσκετια μονίμως σε ψηλά επίπεδα.

Φυσικά, όλο αυτό το παιχνίδι εξουσία αφορά, πρωτίστως, την αριστοκρατία. Οι ήρωες των «Ανταγωνιστών» είτε ανήκουν είτε συγχρωτίζονται την ελίτ, μια τάξη που προσφέρεται για αδιάκοπα δράματα. Εξ ου και πολύ συχνά τα επεισόδια θυμίζουν κάτι μεταξύ «Πύργου του Downton» και «Mad Men», συνδυασμός απολαυστικός για να «κολλήσεις» με τα μπλεξίματα ανθρώπων με τους οποίους, διαφορετικά, δεν έχεις τίποτα να μοιραστείς.

Οι «Ανταγωνιστές» δεν κάνουν μονο χαβαλέ

Στη νέα σεζόν, βέβαια, τα πράγματα σοβαρεύουν. Όχι μόνο εξαιτίας του αξέχαστου cliffhanger στο φινάλε του πρώτου κύκλου, αλλά και γιατί ο γοητευτικός πλην ανεξέλεγκτος Ρούπερτ Κάμπελ-Μπλακ (Άλεξ Χάσελ) βρίσκεται ξαφνικά στο μάτι του κυκλώνα – και πολύ άργησε… Φυσικά, δεν πρόκειται να προδώσουμε τι ακριβώς συμβαίνει, πάντως,  μέσα από την ιστορία του χαρακτήρα οι «Ανταγωνιστές» αποκτούν έναν αναγκαίο ρεαλισμό και έτσι, μια πολύτιμη πειστικότητα.

Ταυτόχρονα, ιδιαίτερο συναισθηματισμό αποκτά η σχέση του δημοφιλούς τηλεπαρουσιαστή Ντέκλαν Ο’Χάρα (Έινταν Τέρνερ) με τη σύζυγό του και ηθοποιό Μοντ (Βικτόρια Σμέρφιτ), καθώς οι δυο τους καλούνται να βρουν από την αρχή την ισορροπία της σχέσης τους, όταν εκείνη παίρνει την απόφαση να εργαστεί ξανά στο θέατρο με εντατικούς ρυθμούς. Και όλα αυτά όχι για να σοβαρέψουν οι «Ανταγωνιστές» πάρα πολύ, μη φοβάστε παραμένει ένα ασυναγώνιστο… bonkbuster, αλλά για να προετοιμαστούμε για μια σύγκρουση που, ενδεχομένως, να μην αφήσει κανένα ανεπηρέαστο.

Δείτε τη συνέντευξη του Κλικ με τους πρωταγωνιστές των «Ανταγωνιστών» εδώ. Διαβάστε περισσότερες κριτικές σειρών εδώ.