Το ΑΙ είναι επικίνδυνο, εκτός βέβαια απ’ όταν εξυπηρετεί τις εκπομπές
Όταν ο Άδωνις χορεύει «πες μου πως σε λένε και από κρατάς» φορώντας μπικίνι, η ΑΙ, λέμε, τάχα, πως έχει πλάκα, αλλά η χωρίς όρια εισβολή στις ζωές των άλλων είναι εφιάλτης.
Η ηθική στην Τεχνητή Νοημοσύνη έχει εδώ και λίγο καιρό γίνει ολόκληρος επιστημονικός κλάδος, διαιρεμένος σε αυτή την ρομποτικής ηθική και στην ηθική της μηχανής. «Αχού και δε με νοιάζει» μας είναι η αντίδραση μας σ αυτή τη πραγματικότητα, που ακούγεται τόσο πληκτικά θεωρητική και δεν μοιάζει να είναι καθόλου διασκεδαστική, ειδικά όταν ειδικοί, επιστήμονες και κατάλληλα καταρτισμένοι δημοσιογράφοι σου πετάνε στο κεφάλι και εκείνους τους βαρύγδουπους 3 νόμους της ρομποτικής του Ισαάκ Ασίμοφ, που τάχα από φιλότιμο θα τους τηρήσουν μποτς πολύ ανεπτυγμένα στο μέλλον και δεν θα μας σφάξουν στον ύπνο απλά επειδή μπορούν. Όμως, ήδη, στην πραγματικότητα, στη καθημερινότητα μας, στις χρήσεις της κάθε στιγμής, καταφεύγουμε ήδη στη βοήθεια της ΑΙ, ώσπου τα όρια δεν υπάρχουν και τα αποτελέσματα είναι εφιαλτικά δυστοπικά.
Είναι ωραίο να φτιάχνεις ένα ΑΙ βιντεάκι, που βρίσκεσαι στο Λευκό Οίκο, αγκαλιά με την Μελάνια, περίκομψη, αμυδρά κάτι να θυμίζει εσένα στα φρύδια ίσως, αλλά πιο πολύ να μοιάζεις η δίδυμη της Σαρλίζ Θερόν. Είναι ωραία και εκείνα τα χιουμοριστικά βιντεάκια στους Αρβύλα και στον Λαζόπουλο, τύπου ο Άδωνις Γεωργιάδης να χορεύει «πες μου πως σε λένε και από πού κρατάς, να σου κάνω μάγια για να μ’ αγαπάς», φορώντας μπικίνι. Είναι ωραίο που ο Ευαγγελάτος μπορεί να μπαίνει στο σπίτι του Κασελάκη στο Κολωνάκι και να κάθεται στον καναπέ δίπλα στον Τάιλερ, που τρώει υγιεινό βέτζι χάμπουργκερ ή στο πρωινό καφέ του πρωθυπουργού και να βλέπει αν πίνει καϊμακαλίδικο ελληνικό ή φρέντο καπουτσίνο με τρεις ζάχαρες. Όμως η πλάκα σταματά και η δυστοπία γινεται εφιαλτική, κακόβουλη, μοχθηρή, βιαστική όταν εισβάλλει σε ζωές για μερικά κλικ, κάποια χτυπήματα παραπάνω, εκμεταλλευόμενη τις πιο τρυφερές, ιδιωτικές ζωές των ανθρώπων.
Διαβάστε επίσης
Η Κατερίνα επιφυλάσσεται «ρητά παντός νομίμου δικαιώματός» της και πολύ καλά κάνει!
Με αφορμή το ενδιαφέρον και την αγάπη του κοινού για το ότι η Κατερίνα Καινούργιου, πρόσωπο της τηλεόρασης που από τα 18 της περίπου χρόνια εργάζεται και μεγαλώνει στην ουσία μπροστά στα μάτια μας, έγινε μητέρα, όπως δεν έκρυβε πως λαχταρούσε, η ΑΙ χτύπησε παραβιάζοντας όρια, εισβάλλοντας στις πιο τρυφερές στιγμές της. Ένα μωρό τέχνης νοημοσύνης, σαν τον Γαργαντούα – βρέφος σε διαστάσεις, χώθηκε ψευδώς στην αγκαλιά της Κατερίνας, ενώ ο σύντροφος της και άλλα πρόσωπα της οικογένειας της, πλασμένοι όλοι από ΑΙ στάθηκαν δίπλα της, σε ένα πλάνο δημοσιοποιημένης σα διαφημιζομένης ευτυχίας. Η πόζα κυκλοφόρησε βέβαια στο διαδίκτυο με αμέτρητα χτυπήματα και τα σχόλια βέβαια πάντα αναμενόμενα, κακόπιστα και κακεντρεχή έκαναν λόγο για ανθρώπους που ξεπουλάνε τις πιο ιερές τους στιγμές.
Μόνο που η Κατερίνα Καινούργιου είχε δεχτεί την εισβολή σ’ αυτό που για την ίδια και κάθε γονιό είναι ό,τι πιο τρυφερό, απόλυτα ανθρώπινο, ιδιωτικό, μοιρασμένο ανάμεσα σε γονιούς και ένα καινούργιο πλάσμα και την αδιανόητα ένθεη νέα πραγματικότητα της μητρότητας. Φυσικά τόσο εκείνη, όσο και ο πατέρα του μωρού της και η οικογένεια τους σοκαρίστηκαν. Σε ανάρτηση της η αγαπημένη του ελληνικού τηλεοπτικού Κατερίνα Καινούργιου σημείωσε πως: «είναι τρομακτικό το πόσο εύκολα μπορούν να φτιάξουν μια “ζωή” για σένα χωρίς εσένα. Δεν έχω σκοπό να δείξω ποτέ ΔΗΜΟΣΙΑ το πρόσωπο του παιδιού μου! Η εικόνα αυτή είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης και δημιουργήθηκε χωρίς τη συναίνεσή μου, με χρήση του προσώπου μου κ συγγενών μου! Επιφυλάσσομαι ρητά παντός νομίμου δικαιώματός μου!». Και πολύ καλά κάνει!
Διαβάστε επίσης
Όρια πριν την δυστοπία
«Η επιτυχία στη δημιουργία τεχνητής νοημοσύνης θα είναι το μεγαλύτερο γεγονός στην ιστορία της ανθρωπότητας. Δυστυχώς, μπορεί να είναι και το τελευταίο» προφήτευε ο Στίβεν Χόκινγκ και συμφωνούσε σε άλλο χρόνο και τόπο ο Ίρβινγκ Τζον Γουντ πως «η πρώτη υπερ-ευφυής μηχανή θα είναι η τελευταία εφεύρεση που θα χρειαστεί ποτέ να κάνει ο άνθρωπος». Δεν ξέρουμε εμείς, οι απλοί, ταπεινοί και καθόλου σοφοί άνθρωποι αν θα είναι έτσι μες στο ζόφο το τεχνολογικά υπερεξελιγμένο μέλλον μας. Γνωρίζουμε όμως την ανάγκη θεσμικών ορίων, αφού οι άνθρωποι των ΜΜΕ αδυνατούμε να βάλουμε αυτό-όρια, γιατί αυτό που μπορεί να είναι ευκολία για επισκεψιμότητα, πλακίτσα για τηλεθέαση ή εντυπωσιασμός για επιτυχία, κάποτε, πληγώνει και γίνεται επικίνδυνο. Και δεν χρειάζεται να είσαι, δα και ο Ισαακ Ασίμοφ για να το καταλάβεις…
