Αγ. Βαλεντίνος: Η γιορτή που αγαπάμε να μισούμε ή μήπως όχι;

Ο Άγιος Βαλεντίνος πλησιάζει. Δε γίνεται να μην το ξέρεις, σε πυρπολούν διαφημίσεις στο ραδιόφωνο, στη τηλεόραση, ολόκληρα αφιερώματα για το τι να κάνεις την πιο ερωτική νύχτα του χρόνου, πως θα λάμπεις για τον αγαπημένο σου, πως θα της κάνεις την περιβόητη πρόταση γάμου –λες και χάθηκαν άλλες ημέρες;- ποιο είναι το καταλληλότερο δώρο. Η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου είναι εδώ και μαζί και το marketing, που την ακολουθεί. Όλα αυτά φέρνουν μαζί αυτούς που αγαπούν το  Βαλεντίνο και αυτούς που αγαπούν να τον μισούν…

Σ’ αυτό τον μάταιο κόσμο υπάρχουν δύο κατηγορίες γυναικών ένεκα της ημέρας: Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει εκείνες, που τρέχουν πανικόβλητες να βρουν τον τεράστιο λούτρινο αρκούδο, που θα συνοδεύσει την τεράστια επίσης κάρτα τους με λόγια αγάπης, πίστης και αφοσίωσης και να προμηθευτούν τα πιο κόκκινα ή ροζ (ανάλογα τα γούστα) εσώρουχα της αγοράς. Φυσικά το γενικό ρεκτιφιέ δε λείπει πως άλλωστε θα λάμπουν την πιο ερωτική ημέρα του χρόνου;; 

Στο πηγαιμό της τέλειας και πιο ερωτικής εμφάνισης έρχονται και τα παρελκόμενα. Δεν αρκείται στην εμφάνιση και το δώρο, ψάχνει για την ατμόσφαιρα. Λουλούδια, κεριά, ρομαντική μουσική, πολλές φορές συνδυάζονται με φαγητό ή γλυκό, που ίσως να επιχειρεί μία φορά το χρόνο, αλλά επιλέγει την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου να το κάνει με  τα χεράκια της. Όλα αυτά για την πιο ερωτική ημέρα του χρόνου.

Όλα αυτά δεν ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία… ή μήπως όχι; Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι γυναίκες, που αγαπούν να μισούν τον Άγιο Βαλεντίνο, οι γνωστές «γιορτάζω όλο το χρόνο, δεν έχω ανάγκη μία συγκεκριμένη ημέρα» ή οι άλλες «η πιο εμπορική γιορτή του χρόνου, ερωτική; Δε νομίζω Τάκη». Πριν πέσει να με φάει ο μισός γυναικείος πληθυσμός να τονίσω πως και εγώ είμαι της ίδιας νοοτροπίας, δεν αρκούμε σε μία και μόνο –εμπορική- ημέρα. Τι γίνεται όμως όταν σκάει το πρώτο δώρο για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου; (Σιωπή….)

Εδώ γκρεμίζονται συθέμελα κανόνες, αντιδράσεις, αγώνες, το κάστρο πάρθηκε κύριες και κύριοι. Δεν υπάρχει γυναίκα, που να μην έπεσε μετά από ένα δώρο (για τους εγκάθετους, δεν εννοούμε μονόπετρο, μία κίνηση απλή…). Όσες γυναίκες και αν πολέμησαν τον Άγιο Βαλεντίνο, βρήκαν το δάσκαλό τους…

Αν ακόμα αντιδράς (και εσύ μαζί μου) στον Άγιο Βαλεντίνο, τότε τι θα κάνεις αν δεχτείς ένα δώρο εκείνη την ημέρα; Το θέμα δεν είναι αν θα το δεχτείς ή όχι εκείνη τη στιγμή. Όντως είναι μια γλυκιά κίνηση ανεξάρτητα της ημέρας. Στην τελική πρέπει να είσαι ευγενική, κάποιος σε σκέφτηκε… Το πρόβλημα είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα θα το κάνεις κανόνα!  Και ξαφνικά να πως από εχθρός του Αγίου Βαλεντίνου γίνεσαι μία μεγάλη θαυμάστριά του. Να φανταστώ πως κάθε χρόνο παίρνεις και από τα γνωστά σοκολατάκια ένεκα της ημέρας όχι  για κάτι άλλο… 

Υ.Γ: Συμφωνώ πως η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου είναι η πιο εμπορική και δήθεν γιορτή του χρόνου (γιορτή: θα μας φάνε και οι παπάδες μ’ αυτά που γράφουμε), αλλά πριν ξανακατηγορήσεις τη διπλανή σου που το γιορτάζει μέχρι αηδίας, σκέψου τι θα έκανες εάν τα πράγματα ήταν διαφορετικά….

Καλή η κριτική, αλλά λούσου τα πρώτα και μετά μίλα!