Ανθίζει ζωή στην έρημο

Η λέξη Αιθιοπία πιθανολογείται ότι προέρχεται από τις ρίζες αιθ- και οψ-, δηλαδή «καμένη όψη». Μπορεί να μην είναι αυτό αλλά σίγουρα θυμίζει καμένη γη.

Ο φοβερός λιμός που χτύπησε την χώρα πριν από 30 χρόνια άφησε πίσω του πολλές ανοιχτές πληγές. Και τώρα οι κάτοικοι της επαρχίας Τιγκράϊ επιχειρούν – και εν πολλοίς επιτυγχάνουν- να πρασινίσουν την έρημο και να δώσουν ζωή σε μέρη όπου κανείς δεν πίστευε πως θα μπορούσε να φυτρώσει καλλιέργεια.

Τη εποχή του λιμού το BBC παρουσίασε ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ για το θέμα και ο παραγωγός Μάϊκλ Μπιούερκ παρομοίασε την κατάσταση στη βόρεια μεριά της  Αιθιοπίας με «ό,τι κοντινότερο υπάρχει στην κόλαση». Ολόκληρη η επαρχία έμοιαζε με κρανίου τόπο και το παρόν ήταν τουλάχιστον ζοφερό. Για το μέλλον δεν γινόταν καν λόγος.

Οι πεισματάρηδες Αιθίοπες όμως προσπαθούν να δημιουργήσουν μια όαση και να ξορκίσουν το κακό. Πλέον η επαρχία Τιγκράϊ έχει αλλάξει πρόσωπο. Και, κυρίως, διάθεση. Χιλιάδες άνθρωποι σπεύδουν καθημερινά, τραγουδώντας ύμνους από την Παλαιά Διαθήκη, να αλλάξουν το ρου της περιοχής τους και να μην επιτρέψουν ποτέ ξανά να καταστραφούν κομμάτια γης και να υποφέρουν κι άλλες γενιές από λιμό.

Χρησιμοποιώντας εργαλεία που μοιάζουν αρχαία για την σύγχρονη γεωργία (φτυάρια, τσάπες, αξίνες) και χωρίς καμία μηχανική βοήθεια εργάζονται όλοι μαζί ώστε να αλλάξουν ριζικά το τοπίο της ερήμου. 

Σκάβοντας, αγκομαχώντας και κουβαλώντας ογκώδεις βράχους οι αγρότες της περιοχής σχηματίζουν φράγματα –με τον ίδιο τρόπο που και οι πρόγονοί τους το έκαναν και επιβίωναν μια χαρά.

Δημιουργούν κοιλότητες που τις προστατεύουν με πέτρες και μέσα σε αυτές συγκεντρώνουν το νερό της βροχής. Οι πρωτόγονες γούρνες θα κρατήσουν το πολύτιμο αγαθό τόσο ώστε να ποτιστούν τα χωράφια με τις σοδειές και ο κόσμος να μην πεινάσει ξανά.

Λόφοι και βουναλάκια ισοπεδώθηκαν στην προσπάθεια αυτή και ενίοτε οι κάτοικοι της περιοχής έσκαψαν μέχρι και 10 μέτρα βαθιά ώστε να βρουν τις υδάτινες πηγές και να δημιουργήσουν τα φράγματα για να κρατήσουν το νερό. Χρειάστηκε πολύς κόπος, μεγάλη πίστη και ατέλειωτος μόχθος. Όμως το θαύμα έγινε.

Υπάρχει σύστημα κεντρικής διαχείρισης και πλέον ο κάθε αγρότης έχει είτε το δικό του πηγάδι, είτε παίρνει από τις δεξαμενές το νερό που χρειάζεται για να ποτίσει τη γη του.

Σιγά – σιγά 98 στρέμματα ερήμου μετατράπηκαν σε γόνιμα χωράφια και η παραγωγή άρχισε.

Οι φτωχοί Αιθίοπες αγρότες απέδειξαν ότι ο άνθρωπος (μπορεί να) είναι πολυμήχανος και να βρίσκει τρόπο να ανταπεξέλθει σε όλες σχεδόν τις δυσκολίες.