Άρης Τερζόπουλος | Γινόμαστε κάπως καλύτεροι, μόνο όταν αισθανθούμε πως κινδυνεύει η ζωή μας.
O εκδότης Άρης Τερζόπουλος, μιλά στη νέα στήλη του klik, #βγαίνουμε_από_το_σπίτι, για την εποχή μετά την καραντίνα εξαιτίας του κορωνοιού .-Aπό τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Covid-19. Ένας ιός που έχει στην κυριολεξία φέρει τα πάνω κάτω στις ζωές των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση και οι Έλληνες επιστήμονες να διαχειρίστηκαν την πανδημία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα κρούσματα και οι θάνατοι στη χώρα μας να μειώθηκαν σημαντικά, όμως τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. Αυτό το επιβεβαιώνουν οι υγειονομικές βόμβες που εμφανίστηκαν πρόσφατα.
Ωστόσο, οι οικονομικές πιέσεις οδηγούν στην σταδιακή και με προφυλάξεις άρση των μέτρων. Κι έτσι κάποια στιγμή, θα βγούμε όλοι μας έξω. Σε προσωπικό επίπεδο, η φοβία είναι εκείνη που θα πρέπει να διαχειριστούμε, γιατί δυστυχώς τίποτα και κανείς ακόμα δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό και την ψυχή μας…
Από την επόμενη Δευτέρα 4 Μαΐου, αρχίζει η σταδιακή και προσεκτική επάνοδος μας στην κάποια καινούργια “κανονικότητα”, καθώς πρέπει να διαφυλάξουμε αυτά που κερδίσαμε στις μέρες της καραντίνας, αποφεύγοντας τις τραγικές σκηνές που παρακολουθήσαμε στις μεγάλες χώρες της Δύσης.
Η στήλη #μένουμε_σπίτι του klik, αγαπήθηκε από τους αναγνώστες. Λίγο πριν την αυγή της νέας ζωής μετά την καραντίνα, ετοιμάσαμε μια νέα στήλη, #βγαίνουμε_από_το_σπίτι και φιλοξενούμε αξιόλογες προσωπικότητες από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, να μας απαντήσουν σε τέσσερις ερωτήσεις.
Ας δούμε τί μας είπε ο εκδότης, κ. Άρης Τερζόπουλος.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα θέλατε να κάνετε όταν τελειώσει η καραντίνα ;
Να μετακομίσω. Φεύγω από αυτό το ευχάριστο σπίτι που έμεινα τα τελευταία 6 χρόνια και πηγαίνω σε κάποιο άλλο. Και στην προετοιμασία για την μετακόμιση πετάω ότι ήταν περιττό. Επρόκειτο να έχω ήδη μετακομίσει, αλλά η καραντίνα το καθυστέρησε. Οπότε η ζωή μου σ` αυτήν την καινούργια περίοδο που ξεκινάει, θα αλλάξει στο συμβολικά κυρίαρχο κομμάτι της ζωής μας. Στο σπίτι που μένουμε… Και ελπίζω βγαίνοντας να αλλάξουμε προς το καλύτερο και το μεγάλο “σπίτι” μας. Τον πλανήτη που μας φιλοξενεί…
αφήνοντας πίσω ότι ήταν περιττό…
Τι θα σας λείψει από τις μέρες της καραντίνας;
Πολλά θα μου λείψουν. Σε επίπεδο κοινωνίας το ότι στις μέρες της καραντίνας βγάλαμε οι περισσότεροι έναν καλύτερο εαυτό με κάποια μεγαλύτερη δόση αλληλεγγύης απ` ότι στην προηγούμενη “κανονικότητα” μας, που σε μένα δεν έμοιαζε και τόσο κανονική, σε πολλά βασικά επίπεδα. Σε προσωπικό επίπεδο ο χρόνος που είχα στην διάθεση μου, που και πάλι δεν έφτανε μια και τα πιο ευχάριστα πράγματα που έχει η ζωή μου γίνονται σπίτι. Όπως το να γράφω, να διαβάζω, να ζωγραφίζω. Και ένα ακόμη… Στη στήλη #μένουμε_σπίτι, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που είπαν ότι ο εγκλεισμός ήταν μια ευκαιρία για εσωτερική ενδοσκόπηση, για να δούμε επιθυμίες και αλήθειες που ίσως πριν είχαμε βάλει στην άκρη. Εσάς, αυτή η περίοδος, σε τι σας ωφέλησε και σε τι σας ζημίωσε ;
Ό,τι ενδοσκοπήσεις είχα να κάνω στην ζωή μου και ιδίως την πιο βασική, το να τα βρω με τον εαυτό δηλαδή, την είχα ήδη κάνει. Παρ` όλο που όσο ζούμε συνεχώς αλλάζουμε. Για μένα η περίοδος της καραντίνας είχε μόνο όφελος και καμιά ζημία`. Και επίσης συνειδητοποίησα ότι στην μαγειρική είμαι ακόμη χειρότερος κι απ` ότι όταν παίζω τένις… Ποια πράγματα θα θέλατε να αλλάξουμε στην καινούργια “κανονικότητα” σε σχέση με το παρελθόν;
Πολλά, αλλά κυρίως να περιορίσουμε την αλαζονεία με την οποία σαν είδος αντιμετωπίζουμε κάθε τι που υπάρχει πάνω στον πλανήτη, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι άνθρωποι. Το Πάσχα που μόλις περάσαμε ήταν ίσως το καλύτερο από όσα θυμάμαι, καθώς το “Αγαπάτε αλλήλους” απέκτησε κάποια ουσία και κάποιο νόημα. Συνήθως ξεχνιέται μόλις δούμε μπροστά μας την μαγειρίτσα. Δυστυχώς ή ευτυχώς και σε προσωπικό και σε συλλογικό επίπεδο, γινόμαστε κάπως καλύτεροι, μόνο όταν αισθανθούμε πως κινδυνεύει η ζωή μας. Αν θέλουμε αυτό που περάσαμε -και που δεν τέλειωσε ακόμη- να μας κάνει καλύτερους θα ήταν καλό να εκλάβουμε ως προειδοποίηση…
Αυτό που ζήσαμε ήταν μια εικόνα από το μέλλον…
