Αύγουστος Κορτώ: Γιατί έγραψε με ψευδώνυμο, το bullying για τη σεξουαλική του ταυτότητα και οι σκέψεις για την πατρότητα
Ο Αύγουστος Κορτώ εξήγησε πως η επιλογή του ψευδωνύμου ήταν ένας τρόπος προστασίας από την κοινωνική προκατάληψη και τις ταμπέλες που ήδη κουβαλούσε.
Για την απόφασή του να χρησιμοποιήσει ψευδώνυμο στα πρώτα του συγγραφικά βήματα, τις δύσκολες εμπειρίες bullying που βίωσε ως έφηβος αλλά και το ενδεχόμενο να αποκτήσει παιδιά με τον σύζυγό του μίλησε ο Αύγουστος Κορτώ στην εκπομπή «Πορτατίφ» του ΚΡΗΤΗ TV.
«Ήθελα μια ελαφρότητα που δεν είχα στη ζωή μου»
Όπως ανέφερε, αισθανόταν ότι το ψευδώνυμο του έδινε μια μικρή απόσταση από τη σκληρότητα με την οποία τον αντιμετώπιζαν, ειδικά σε μια περίοδο που, όπως είπε, βίωνε ήδη έντονο στιγματισμό λόγω της εμφάνισης και της σεξουαλικής του ταυτότητας. Για αυτό και επέλεξε αρχικά να μη δημοσιοποιήσει ούτε τη φωτογραφία του, θέλοντας να κρατήσει το έργο του μακριά από προσωπικές προκαταλήψεις.
Ο Αύγουστος Κορτώ αναφέρθηκε ιδιαίτερα στα χρόνια του γυμνασίου και του λυκείου, περιγράφοντας το bullying που δεχόταν από συμμαθητές του, σε μια εποχή που, όπως είπε, δεν υπήρχαν τα σημερινά εργαλεία υποστήριξης και ορατότητας.
«Το να σε αντιμετωπίζουνε ακόμα και ως συγγραφικό παρατράγουδο είναι κάτι. Είναι μια μικρή λύτρωση, μια ελαφρότητα και είχα πάντοτε ανάγκη την ελαφρότητα γιατί η υπόλοιπη ζωή μου ήτανε βαριά και ασήκωτη. Φτάνει που στα μάτια τους ήμουνα, επειδή ήμουνα και gay, “ο χοντρός μαλλιαρός ανώμαλος”. Δεν χρειαζόταν να είμαι “ο χοντρός μαλλιαρός ανώμαλος, που γράφει ανωμαλίες”. Οπότε αποφάσισα να μη χρησιμοποιήσω φωτογραφία μου στο βιβλίο και να το δημοσιοποιήσω με ψευδώνυμο», είπε χαρακτηριστικά.
Μίλησε για βαθιά μοναξιά, τονίζοντας πως τη δεκαετία του ’90 ένιωθε πως δεν υπήρχε κανείς στον οποίο θα μπορούσε να απευθυνθεί. Παράλληλα, στάθηκε στη σημασία που έχει σήμερα το διαδίκτυο και η πρόσβαση στην πληροφορία, ώστε νέα παιδιά να μη βιώνουν την ίδια απομόνωση.
«Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι φτιαγμένοι για να γίνουν γονείς»
Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο απόκτησης παιδιών με τον σύζυγό του, αποκάλυψε πως το έχουν σκεφτεί, ωστόσο ο ίδιος έχει επιλέξει συνειδητά να μην προχωρήσει.
Όπως εξήγησε, σημαντικό ρόλο στην απόφασή του παίζει ο φόβος της κληρονομικότητας της διπολικής διαταραχής, αλλά και η προσωπική του πεποίθηση πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι προορισμένοι για τον ρόλο του γονέα. Τόνισε μάλιστα πως θεωρεί απόλυτα θεμιτό κάποιος να αναγνωρίζει ότι δεν είναι φτιαγμένος για την πατρότητα ή τη μητρότητα, χωρίς αυτό να τον καθορίζει αρνητικά.
