Ελληνικό Φεστιβάλ: Και μετά τον Γιαν Φαμπρ, ποιος;

«Με την παρούσα, εγώ, ο Γιαν Φαμπρ, παραιτούμαι από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή (curator) του Ελληνικού Φεστιβάλ. Αποδέχτηκα την πρόταση του Υπουργού Πολιτισμού της Ελλάδας να προβώ σε καλλιτεχνικές επιλογές με πλήρη ελευθερία. Αυτό δεν φαίνεται να είναι πλέον δυνατόν στην Ελλάδα. Δεν επιθυμώ να εργαστώ σε ένα εχθρικό καλλιτεχνικό περιβάλλον, στο οποίο προσήλθα με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά. Εύχομαι στους Έλληνες καλλιτέχνες καλή τύχη στη δουλειά τους και στο Φεστιβάλ τους».

Με την επιστολή αυτή, ο Φλαμανδός δημιουργός ανακοίνωσε το Σάββατο, 2 Απριλίου, την απόφασή του να αποχωρήσει από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή ή του επιμελητή, όπως ο ίδιος προτιμούσε να τον αποκαλούμε, του Ελληνικού Φεστιβάλ.

Η παραίτησή του ήρθε μία ημέρα μετά τη συνάντηση των καλλιτεχνών στο Θέατρο Σφενδόνη και την ανοιχτή επιστολή που απέστειλαν από κοινού προς τον υπουργό Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά και τον διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών Γιαν Φαμπρ. Στις σελίδες της, ζητούσαν την παραίτηση του πρώτου, αλλά και του δεύτερου, αναγνωρίζοντας μάλιστα τον Φαμπρ ως persona non grata.

Αποτέλεσμα «συντονισμένης επίθεσης από κόμματα, ΜΜΕ και μέρους του καλλιτεχνικού κόσμου», χαρακτήρισε το υπουργείο Πολιτισμού την παραίτησή του.

Και από εδώ και στο εξής τι μέλλει γενέσθαι; Ποιος θα αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση του σημαντικότερου πολιτιστικού θεσμού της χώρας και θα επωμιστεί το δύσκολο έργο της φετινής διοργάνωσής του, δύο μόλις μήνες πριν το καλοκαίρι;

Όπως ανακοίνωσε και επισήμως προ ολίγου το ΥΠΠΟ, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, σκηνοθέτης και ιδρυτής του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, θα βρεθεί στο τιμόνι του Φεστιβάλ. 

Το όνομά του είχε πέσει στο τραπέζι και πριν από μερικούς μήνες, όταν είχε γνωστοποιηθεί η επεισοδιακή απομάκρυνση του Γιώργου Λούκου.

Λίγα λόγια για τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Τελείωσε τη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών και εργάστηκε ως ηθοποιός μέχρι το 1992, όταν και στράφηκε κυρίως στη σκηνοθεσία. 

Στο Εθνικό Θέατρο, στο ΚΘΒΕ, σε ΔΗΠΕΘΕ και στο ελεύθερο θέατρο έχει σκηνοθετήσει, μεταξύ άλλων, τα έργα: Ο ήχος του όπλου της Λ. Αναγνωστάκη, Το φιόρο του Λεβάντε του Γ. Ξενόπουλου, Η πόλη που πρίγκιπάς της ήταν ένα παιδί του Μοντερλάν, Το καινούργιο σπίτι και Ο υπηρέτης δύο αφεντάδων του Γκολντόνι, Οι δύο ευγενείς από τη Βερόνα του Σαίξπηρ, Η μαύρη κωμωδία του Π. Σάφερ, Οι τρομεροί γονείς του Ζαν Κοκτώ, Ποιος ανακάλυψε την Αμερική της Χ. Σπηλιώτη, Ο βασιλικός του Α. Μάτεσι, Μαχαίρι στην κότα του Ντ. Χάρροουερ, Αχαρνείς του Αριστοφάνη. 

Το 1995 παρουσίασε με τη Νέα Σκηνή Τέχνης, που ιδρύθηκε με δική του πρωτοβουλία, τη Φιλονικία του Μαριβώ. Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, τη μόνιμη στέγη που απέκτησε ο θίασος το 1997, έχει επίσης σκηνοθετήσει τα έργα Κοινός Λόγος, πάνω σε κείμενα από το ομώνυμο βιβλίο της Έλλης Παπαδημητρίου, Βρομιά του Ρ. Σνάιντερ, Ο Περλιμπλίν και η Μπελίσα του Λόρκα, Δύο Θεοί του Λ. Χρηστίδη, Εδουάρδος Β΄ του Μάρλοου (Ηρώδειο, Ελληνικό Φεστιβάλ 2000), Παίζοντας με τη φωτιά του Στρίντμπεργκ, Τέλος του παιχνιδιού του Μπέκετ, Τολμηρές πολαρόιντ του Μ. Ρέιβενχιλ, Ο γλάρος του Τσέχοφ, Ο υπολοχαγός του Ίνισμορ του Μάρτιν Μακ Ντόνα, Βόυτσεκ του Μπύχνερ, Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας του Λ. Μπαίρφους, Τα κοκκινομπλέ πατίνια του Στ. Τσιώλη, Οθέλλος του Σαίξπηρ (Ηρώδειο, Ελληνικό Φεστιβάλ 2006), Καθόλου καλά της Ούρσουλα Ράνι Σάρμα, Motortown του Σάιμον Στήβενς, Εχθροί εξ αίματος του Αρκά, Σφαγείο του Ιλάν Χατσόρ, Τρωάδες του Ευριπίδη και τέλος το έργο Τέσσερις αχτίδες συν μία ή Το μεγάλο μπλουμ του Μπρίλη της Ρεγγίνας Καπετανάκη και του Βασίλη Ρίσβα για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία. Το 2008 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο Αλβανίας και σκηνοθέτησε τις Τρωάδες του Ευριπίδη με Αλβανούς ηθοποιούς. 

Έχει διδάξει υποκριτική στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου.