Γιολάντα Ρενέ Κινγκ | Η `μαγική` ομιλία της εγγονής του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ Jr. που συγκίνησε όλον τον κόσμο
Ένα μικρό κορίτσι που εμπνεύστηκε από τον παππού της για να εκφράσει το δικό της `όνειρο`.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Η Γιολάντα Ρενέ Κινγκ, είναι ένα εννιάχρονο κορίτσι με πείσμα, θάρρος, αποφασιστικότητα και δύναμη ψυχής. Ίσως δεν είναι τελικά τυχαίο πως είναι η εγγονή του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Ο παππούς της, είχε “ένα όνειρο”… Το δικό της όνειρο, μοιράστηκε κι εκείνη με τους διαδηλωτές εναντίον των όπλων, το Σάββατο 24 Μαρτίου.
Η μοναδική εγγονή του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ μάγεψε όσους την άκουσαν στη διαδήλωση εναντίον της οπλοκατοχής.
Πολλές εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανοί κατέβηκαν στους δρόμους το στις τέσσερις γωνιές των Ηνωμένων Πολιτειών και διαδήλωσαν εναντίον της χρήσης όπλων.
Στην Ουάσιγκτον, σύμφωνα με τους διοργανωτές, συγκεντρώθηκαν πάνω από 800 000 άνθρωποι.
`Εχοντας εμπνευστεί από την ιστορική ομιλία του παππού της Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, η μικρή Γιολάντα έκανε μια συγκλονιστική έκκληση, προκαλώντας ενθουσιασμό στους διαδηλωτές. “Εχω ένα όνειρο, ότι φτάνει, ως εδώ! Δεν πρέπει να υπάρχουν όπλα στον κόσμο”, είπε μεταξύ άλλων…
Ας θυμηθούμε, τον σπουδαίο παππού της και την ιστορική ομιλία του, που έγραψε ιστορία…
Αμερικανός ιερέας των Βαπτιστών, ειρηνιστής, οπαδός της δράσης μέσω της παθητικής αντίστασης, ηγέτης του Αφροαμερικανικού Κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων. Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, στον οποίο το 1964 απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ για τους αγώνες του υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων των μαύρων μέσω ειρηνικών διαμαρτυριών.
Ολοκληρώνοντας μια σειρά θεολογικών σπουδών, έλαβε θέση πάστορα σε εκκλησία των Βαπτιστών και αναμίχθηκε στον αγώνα των μαύρων για την απόκτηση πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων
Ηγήθηκε υπέρ της “Πορείας στην Ουάσινγκτον” εκφωνόντας την ιστορική ομιλία του. “Έχω ένα όνειρο…”, είναι η φράση με την οποία ξεκινά περιγράφοντας το σπουδαίο όραμα του για ισότητα στην αμερικανική κοινωνία.
Το 1968, ενώ σχεδιάζει την “Πορεία των Φτωχών” προς την Ουάσινγκτον, στο Μέμφις του Τενεσσή, δολοφονείται. Ήταν 4 Απριλίου του 1968.
Η ομιλία που εκφώνησε ήταν η εξής:
“Κάτι κινείται στον κόσμο μας. Οι μάζες εξεγείρονται. Κι όπου κι αν βρίσκονται σήμερα στο Γιοχάνεσμπουργκ, στο Ναϊρόμπι της Κένυας… στην Άκρα της Γκάνας, στη Ν. Υόρκη, στην Ατλάντα της Τζόρτζια στο Τζάκσον του Μισισιπή ή στο Μέμφις του Τενεσί το αίτημα είναι παντού το ίδιο: «Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι!» Άλλος ένας λόγος που χαίρομαι επειδή ζω τώρα, είναι ότι έχουμε φτάσει αναγκαστικά σε ένα σημείο όπου πρέπει να αντιμετωπίσουμε προβλήματα που προσπαθεί να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος εδώ και πολλά χρόνια, μα δεν το έκανε διότι δεν στάθηκε απολύτως αναγκαίο. Η επιβίωσή μας απαιτεί να καταπιαστούμε με αυτά. Χρόνια τώρα γίνεται συζήτηση για τον πόλεμο και την ειρήνη”…
Και συνεχίζει…
“Κάποιοι ανέφεραν ότι έγιναν απειλές κατά της ζωής μου δηλαδή τι θα μου έκαναν κάποιοι άρρωστοι λευκοί αδερφοί μας. Δεν ξέρω τι θα συμβεί τώρα. Έχουμε δύσκολο δρόμο μπροστά μας. Όμως δεν έχει καμία σημασία διότι έφτασα στην κορυφή του όρους. Και δεν με νοιάζει! Όπως όλοι μας, θα ήθελα να ζήσω πολύ. Καλή η μακροβιότητα, μα δεν με απασχολεί τώρα. Θέλω να κάνω το θέλημά Του. Με άφησε να ανεβώ στο όρος. Κοίταξα πέρα και είδα τη Γη της Επαγγελίας. Ίσως να μη φτάσω εκεί μαζί σας, μα απόψε θέλω να σας πω ότι όλοι εμείς, ως λαός, θα φτάσουμε στη Γη της Επαγγελίας! Γι` αυτό, απόψε είμαι χαρούμενος. Δεν ανησυχώ και δεν φοβάμαι τίποτα! Τα μάτια μου έχουν δει τη δοξασμένη έλευση του Κυρίου!”
