Κρουαζιέρες Oruc Reis | Πως να κάνεις πολλές τρύπες στο νερό
Η ανόητη και επιθετική ρητορική του Ερντογάν και των στελεχών της κυβέρνησης του, έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα και καθώς οι οικονομικές κυρώσεις πλησιάζουν, το Oruc Reis, διέκοψε τις βόλτες στη Μεσόγειο και γύρισε στην Αττάλεια.-Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Μέχρι και τις πρώτες απογευματινές ώρες χθες, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis, συνέχιζε να ανεβοκατεβαίνει την Μεσόγειο, ενώ οι πληροφορίες από την τουρκική μεριά έλεγαν, ότι με βάση μια καινούργια Navtex αυτή τη φορά η περιοχή των ερευνών θα ήταν κοντά στο Καστελόριζο. Πράγμα που θα περιέπλεκε τα πράγματα ακόμη περισσότερο καθώς κανένας δεν γνώριζε, σε ποια απόσταση από το ελληνικό ακριτικό νησί θα έκανε τις έρευνες του.
Δεν γίνονται έτσι οι πόλεμοι. Όταν κανείς έχει χάσει το μέτρο των απειλών και του τι λέει, μπορεί κανείς να είναι σίγουρος, ότι μάλλον δεν τολμάει να κάνει αυτό για το οποίο απειλεί. Εδώ και χρόνια η άποψη που κυριαρχεί είναι ότι ο Ερντογάν πραγματοποιεί τις απειλές του.
Είναι λάθος και από φοβισμένους ανθρώπους η εκτίμηση αυτή. Ο Ερντογάν πραγματοποιεί τις απειλές του εκεί που τον παίρνει. Στην Συρία πριν από δύο χρόνια πραγματοποίησε τις απειλές του για εισβολή, όταν του το επέτρεψε ο Τραμπ ποιος ξέρει για ποιούς προσωπικούς λόγους. Και στην Λιβύη δεν είναι ακριβώς πόλεμος αυτό που συμβαίνει. Είναι σποραδικές επιθέσεις από μισθοφόρους κυρίως της μεριάς με τους μισθοφόρους της αντίπαλης, με την βοήθεια των αρκετά ανοργάνωτων στρατών του Χαφτάρ και του Σάραντζ.
Ένα θερμό επισόδιο με την Ελλάδα θα έφερνε αντιμέτωπους δυο στρατούς, χωρίς να γνωρίζει κανείς μέχρι που θα μπορούσε να κλιμακωθεί η σύρραξη. Αυτό δεν θα το τολμούσε ο Ερντογάν, έχοντας και μόνο σαν κριτήριο τον τρόπο που εκφέρονται αυτές οι απειλές.
Δεν γίνονται έτσι οι πόλεμοι, όπως είπαμε πάρα πάνω. Οι πόλεμοι γίνονται όπως τους κάνουν οι Ισραηλινοί, που χωρίς να πουν κουβέντα πριν, το καλοκαίρι του 1967, με μια αιφνιδιαστική επίθεση, εξαφάνισαν όλη την πολεμική ισχύ της Αιγύπτου, μέσα σε 6 μέρες. Ή όπως του κάνουν οι Αμερικανοί ή οι Ρώσοι, που πρώτα στέλνουν ένα τελεσίγραφο και όταν η διορία του τελεσςιγράφου εκπνεύσει, αρχίζει ο πόλεμος.
Παζάρι έκανε ο Ερντογάν, μήπως και καταφέρει να αποσπάσει πολλά μετις απειλές.
Λίγο μετά το μεσημέρι χθες, έφτασε σε μια επίσκεψη αστραπή ο Μάικ Πομπέο στην Λευκωσία και λίγο αργότερα, ένα από τα καινούργια ελικοπτεροφόρα των ΗΠΑ βγήκε στην Μεσόγειο σε περιοχή που ήταν ορατό από το Oruc Reis και τα τουρκικά πολεμικά που το συνόδευαν. Το μήνυμα ήταν περισσότερο από σαφές.
Σε λιγότερο από μια ώρα μετά το Oruc Reis διέκοψε την κρουαζιέρα στην Μεσόγειο και γύρισε “προσωρινά” στην Αττάλεια για “ανεφοδιασμό” κλπ, με την “υπόσχεση” να ξαναβγεί για έρευνες, αν δεν ικανοποιηθεί ο Σουλτάνος.
Ξαναβγεί ή δεν ξαναβγεί το ίδιο κάνει. Το Oruc Reis δεν μπορεί καν να κάνει έρευνες. Όποιος γνωρίζει πως γίνονται οι έρευνες από τα σεισμογραφικά, ξέρει ότι δεν μπορούν να γίνουν αξιόπιστες έρευνες με τόσα πολεμικά σκάφη τριγύρω. Οι έρευνες που κάνουν τα σεισμογραφικά, βασίζονται στα ηχητικά κύματα που στέλνει στον βυθό και από την αντανάκλαση που κάνει το ηχητικό κύμα στον βυθό, βγαίνουν συμπεράσματα για το τι βρίσκεται στο υπέδαφος. Ένα υποβρύχιο, ας πούμε, που θα βρισκόταν κάπου κοντά, με ένα sonar που θα εξέπεμπε θα έκανε τα όποια συμπεράσματα άχρηστα. Όπως το τηλέφωνο που δεν ακούς τον άλλον όταν το σήμα δεν είναι καλό. Τόσο απλό.
Το Oruc Reis έκανε κρουαζιέρες για εσωτερική κατανάλωση. Τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον Ερντογάν και αυτό φαίνεται καθαρά στις δημοσκοπήσεις. Η τουρκική λίρα έχει πάρει την κατηφόρα και αν επιβληθούν κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η κατάρρευση θα είναι μάλλον σίγουρη. Γι αυτό ο Ερντογάν χρειάζεται τα καραγκιοζιλίκια που κάνει.
Τώρα τα πράγματα ίσως οδηγηθούν σε κάποιον διάλογο, αλλά θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί κάποιος κοινός τόπος, όταν οι απόψεις απέχουν τόσο πολύ.
Η Ελλάδα δεν έχει να φοβηθεί πολλά πράγματα ούτε αν τα πράγματα φτάσουν σε κάποιου είδους θερμό επεισόδιο, παρ` όλο που ένας πόλεμος , έστω και μικρής έκτασης , δεν είναι καλό πράγμα. Και δεν έχει να φοβηθεί πολλά γιατί άλλο ο πληθυσμός μιας χώρα και άλλο η στρατιωτική της ισχύς.
Ο Ερντογάν για δεύτερη φορά μετά τον Έβρο έχει υποστεί μια ακόμη τακτική ήττα.
Αν μάλιστα τα πράγματα πάνε έτσι ως τον Νοέμβριο και ο Τραμπ χάσει τις εκλογές, τα πράγματα θα είναι ακόμη πιο δύσκολα.
Η Ελλάδα έχει ως τώρα κινηθεί μεθοδικά χτίζοντας τις συμμαχίες της.
Μπορεί η στάση της Μέρκελ να είναι μάλλον θλιβερή, απέναντι σε ένα δικτάτορα, τον οποίον θεωρεί καλό συνομιλητή, αλλά η μόνη ουσιαστική και εκφρασμένη στήριξη που έχει η Τουρκία μέχρι στιγμής είναι από το…Αζερμπαϊτζάν.
