Παναγιώτης Λαφαζάνης: Ο άνθρωπος του κομματικού σωλήνα
Τι έχει κάνει ο μεγάλος ιδεολόγος της Αριστεράς στην ζωή του; Κουβεντιάζει. Μια ζωή κουβεντιάζει. Έχει μαλλιάσει η γλώσσα του.
Είχα πάντα μια λογική απορία βλέποντας τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, στις συχνές εμφανίσεις του στην τηλεόραση. Πως γίνεται τα μαλλιά του να είναι μαύρα από τον κρόταφο και πάνω, ενώ τα γένια του είναι άσπρα. Μετά σιγά σιγά απέκτησα κι άλλες απορίες. Μία από αυτές είναι το σε ποιο σημείο του χρόνου ζει ο Λαφαζάνης. Συχνά έχω την εντύπωση πως έχει μείνει στις αρχές του περασμένου αιώνα. Κάπου κοντά στην Οκτωβριανή Επανάσταση. Το πιο διασκεδαστικό σημείο της πολιτικής καριέρας του Λαφαζάνη, ήταν όταν επισκέφτηκε την Αγία Πετρούπολη πρόσφατα νομίζοντας, ότι βρίσκεται στο Λένινγκραντ. Σε παρόμοιο επίπεδο ήταν και ο θαυμασμός με τον οποίο αντιμετώπισε, όσα στελέχη της Κυβέρνησης Πούτιν συνάντησε, νομίζοντας προφανώς ότι βρίσκεται ακόμη στην εποχή της Σοβιετικής Ενωσης. Του διέφυγε ότι η Κυβέρνηση Πούτιν, είναι ένα από τα σκληρά καπιταλιστικά καθεστώτα της εποχής μας.
Έψαξα να βρω τι ακριβώς έχει κάνει ο Παναγιώτης Λαφαζάνης στην ζωή του. Κι έτσι λύθηκαν οι απορίες μου. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1951 και σπούδασε μαθηματικός στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές του και να πάρει πτυχίο Ήταν ηγετικό στέλεχος της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας και αργότερα μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος. Στο ΚΚΕ παρέμεινε μέχρι το 1991, ενώ αργότερα, το 1992, εντάχθηκε στο Συνασπισμό, ως μέλος της πολιτικής του γραμματείας.
Πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου στις εκλογές του 2000, εκπροσωπώντας την περιοχή της Β΄ Πειραιά.Την κοινοβουλευτική περίοδο 2012-2014 ήταν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2015 διορίστηκε από τον Αλέξη Τσίπρα ως Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Είναι αυτό δηλαδή, που λένε, άνθρωπος του κομματικού σωλήνα. Είναι ο κλασσικός τύπος του ανθρώπου που ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, κουβεντιάζοντας, πολιτικές θεωρίες. Και που δεν έκανε τίποτα άλλο. Δεν δημιουργεί απορίες, το ότι αισθάνεται απέχθεια, για οτιδήποτε συμβολίζει πραγματική δουλειά, ρίσκο, επένδυση. Γιατί οτιδήποτε από αυτά εκθέτει την δική του απραξία. Είναι ο εκπρόσωπος του βαθέως κομματικού κράτους, που δίνει την τελευταία μάχη του. Είναι ο τύπος του ανθρώπου που μιλάει πολύ, χωρίς να λέει τίποτα και κυρίως να κάνει τίποτα.
