Μαρσέλ Προυστ: Σε ένα χωρισμό, αυτός που δεν είναι πραγματικά ερωτευμένος είναι εκείνος που λέει τα πιο τρυφερά λόγια.

Μαρσέλ Προυστ: Σε ένα χωρισμό, αυτός που δεν είναι πραγματικά ερωτευμένος είναι εκείνος που λέει τα πιο τρυφερά λόγια.

27 αποφθέγματα του σπουδαίου Γάλλου συγγραφέα που έγραψε το "Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο"- ένα έργο που θεωρείται για πολλούς το καλύτερο μυθιστόρημα όλων των εποχών.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Μαρσέλ Προυστ

Aπό τους σπουδαιότερους Γάλλους  συγγραφείς, δοκιμιογράφους και κριτικούς. Η  οικογένεια του ήταν αρκετά εύπορη  και από πολύ μικρός έδειξε προτίμηση για τη λογοτεχνία. Στα 9 του χρόνια αρρώστησε από άσθμα. Αυτό του σημάδεψε όλη του τη ζωή. Τα έργα του χαρακτηρίζονται  από τη μεγάλη του αγάπη για την εβραϊκής καταγωγής μητέρα του, κάτι που τον  επηρέασε σημαντικά στη συγγραφή του, αλλά και από την ομοφυλόφιλη σεξουαλική του ταυτότητα.

Το έργο της ζωής του ήταν το “Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο” και για πολλούς θεωρείται το καλύτερο μυθιστόρημα όλων των εποχών. Αποτελεί ένα είδος αυτοβιογραφίας και περιλαμβάνει επτά τμήματα με τους τίτλους: 1) «Από τη μεριά του Σουάν», 2) «Στη σκιά των κοριτσιών με τα λουλούδια», 3) «Από τη μεριά των Γκερμάν», 4) «Σόδομα και Γόμορα», 5) «Η αιχμάλωτη», 6) «Η χαμένη Αλμπερτίν», 7) «Ο χρόνος που ξαναβρέθηκε». Εδώ φαίνεται η θλιμμένη νοσταλγία του για την παιδική ηλικία, ο έρωτας, η ζήλεια και ο υπαινικτικός χαρακτήρας μερικών «στιγμών».

Aκολουθούν 27 από τις κορυφαίες ρήσεις του…

Σε ένα χωρισμό, αυτός που δεν είναι πραγματικά ερωτευμένος είναι εκείνος που λέει τα πιο τρυφερά λόγια.

Ας αφήσουμε τις όμορφες γυναίκες για τους άντρες που δεν έχουν φαντασία.

Η ευτυχία θεραπεύει το σώμα, μόνο η θλίψη αναπτύσσει τη δύναμη του νου.

Το ταξίδι της ανακάλυψης δεν σημαίνει να ψάχνεις καινούργια μέρη αλλά να έχεις καινούργια μάτια.

Το θράσος είναι χρήσιμο σ’ αυτούς που ξέρουν να εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες.

Οι αληθινοί παράδεισοι είναι οι παράδεισοι που έχουν χαθεί.

Στην πραγματικότητα, κάθε αναγνώστης είναι, καθώς διαβάζει, αναγνώστης του ίδιου του του εαυτού.

Ο έρωτας είναι ένα χτυπητό παράδειγμα για το πόσο μικρή σημασία έχει για μας η πραγματικότητα.

Όλες οι οριστικές μας αποφάσεις λαμβάνονται ενώ βρισκόμαστε σε μια ψυχολογική κατάσταση που δεν διαρκεί πολύ.

Οι άνθρωποι μπορεί να έχουν πολλά διαφορετικά πάθη. Το αληθινό είναι αυτό για χάρη του οποίου είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν τους άλλους.

Δεν μας απονέμεται η σοφία. Πρέπει να την ανακαλύψουμε μόνοι μας, μετά από ένα ταξίδι που κανένας δεν μπορεί να κάνει για λογαριασμό μας ή να μας γλιτώσει από αυτό.

Είναι γλυκό, σε όλες τις ηλικίες, να αφήνεσαι να σε οδηγεί η φαντασία.

Έρχεται τόσο γρήγορα η στιγμή που δεν υπάρχει πια τίποτα για να περιμένουμε.

Η επιθυμία για κάτι τα κάνει όλα να ανθίζουν. Η απόκτηση αυτού του κάτι τα κάνει όλα να μαραίνονται και να ξεθωριάζουν.

Οτιδήποτε μεγάλο στον κόσμο προέρχεται από τους νευρωτικούς. Αυτοί μόνο έχουν θεμελιώσει τις θρησκείες μας και έχουν δημιουργήσει τα μεγάλα αριστουργήματα.

Η ασθένεια είναι ο πιο πειστικός γιατρός. Στην καλοσύνη και στη σοφία δίνουμε μόνο υποσxέσεις. Στον πόνο υπακούμε.

Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς. Μερικές φορές, μόλις έσβηνα το κερί, τα μάτια μου έκλειναν τόσο γρήγορα, ώστε δεν πρόφταινα ν’ αναλογιστώ: «Με παίρνει ο ύπνος».

(οι πρώτες -μνημειώδεις-φράσεις από το «Αναζητώντας τον Χαμένο χρόνο»)

…και η οικογένεια εκεί που πρέπει: κάπου πέρα, αλλά όχι μακριά.

Η ψυχή σου είναι ένα σκοτεινό δάσος. Τα δέντρα όμως είναι ενός συγκεκριμένου είδους: είναι γενεαλογικά δέντρα.

Όπως πολλοί διανοούμενοι, ήταν ανίκανος να διατυπώσει ένα απλό πράγμα με απλό τρόπο.

Δεν υπάρχουν ίσως ημέρες της παιδικής μας ηλικίας που να τις ζήσαμε τόσο απόλυτα, όσο εκείνες που πιστέψαμε ότι τις αφήσαμε να φύγουν χωρίς να τις ζήσουμε, εκείνες που τις περάσαμε με ένα βιβλίο αγαπημένο.

Αν μια μικρή ονειροπόληση είναι επικίνδυνη, η θεραπεία δεν είναι να ονειρευόμαστε λιγότερο, αλλά να ονειρευόμαστε περισσότερο, να ονειρευόμαστε όλη την ώρα.

Από λεπτό γούστο, αν μη τι άλλο, προσπαθώ να παραμένω ηθικά αγνός.

Οι σημερινές παραδοξότητες είναι οι αυριανές προκαταλήψεις.

Μπορεί κανείς όλα όσα δεν εξαρτώνται από τη δική του θέληση.

Οι άνθρωποι θέλουν να μάθουν να κολυμπούν και ταυτόχρονα να κρατούν τα πόδια τους στη στεριά.

Τα ψέματα είναι απαραίτητα στον άνθρωπο. Είναι -ίσως- εξίσου σημαντικά με την αναζήτηση της ηδονής και, επιπλέον, υπαγορεύονται από αυτήν την αναζήτηση.

Σχετικά άρθρα