Μπορεί να κυβερνήσει ο Αλέξης Τσίπρας;
Η Κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές χρειάζεται Ηγέτη με ακτινίδια και ο αρχηγός του Σύριζα δείχνει να χρειάζεται ακόμη το μπιμπερό του.-Από τον Άρη Τερζόπουλο
Ο πρώτες δημοσκοπήσεις μετά την παραίτηση της Κυβέρνησης, έδειξαν ένα τοπίο πολύ διαφορετικό από το προηγούμενο. Το 36% είοναι πια μια μακρινή ανάμνηση για τον Σύριζα, μια και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις τον δείχνουν να βρίσκεται γύρω στο 25% και το χειρότερο η απόσταση από την Νέα Δημοκρατία που μόλις πριν μερικές βδομάδες έδειχνε να ακολουθεί τον δρόμο προς την ανυπαρξία, έχει μειωθεί γύρω στις δυο μονάδες, ανάλογα με την δημοσκόπηση. Και ανάλογα με το ποιος την παρήγγειλε. Έτσι η εκλογική αναμέτρηση της 20ης Σεπτεμβρίου έγινε και πάλι ντέρμπυ. Τρεις βδομάδες για την εποχή που διανύουμε είναι πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και πολλά μπορεί να αλλάξουν, αλλά για την ώρα, δείχνει μάλλον το πιθανότερο ο Σύριζα να βρεθεί στην πρώτη θέση και με το μπόνους τρων 50 εδρών να έχει τον πρώτο λόγο για τον σχηματισμό μιας καινούργιας Κυβέρνησης.
Η εποχή που έρχεται όμως, διαφέρει από τις προηγούμενες, γιατί όπως φαίνεται θα αποτελέσει και την τελευταία ευκαιρία για την Ελλάδα. Αυτός που θα αναλάβει την διακυβέρνηση θα πρέπει να κάνει τις μεγάλες εκείνες ρήξεις για να μπορέσει η Ελλάδα να ξεφύγει από τον κλοιό των μικρών και μεγάλων συμφερόντων, που όχι μόνο οδήγησαν την Ελλάδα στην κρίση, αλλά και δεν την άφησαν να βρει γρήγορα τον δρόμο της εξόδου από τα Μνημόνια, όπως έκαναν κατά μέσο όρο σε δυο πάνω κάτω χρόνια, όλες οι άλλες χώρες που έπεσαν στην δίνη των Μνημονίων. Χρειάζεται ρήξη με την Διαπλοκή και ρήξη με τιο βαθύ κράτος του Δημοσίου. ΟΙ ρήξεις όμως χρειάζονται Ηγέτη. Έχει ο Αλέξης Τσίπρας την στόφα του Ηγέτη;
Η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο Όχι. Σε όλες τις κρίσεις που παρουσιάστηκαν στο διάστημα αυτής της επτάμηνης διακυβέρνησης του Σύριζα, ο Τσίπρας ήταν απλώς Απών. Για κάποιον Ηγέτη το τραγικό στυλ διαπραγμάτευσης του Γιάνη Βαρουφάκη, όπως και οι ευθείες προσβολές στον ίδιο τον Τσίπρα στο ίδιο διάστημα, θα ήταν λόγος να έχει φύγει από το παράθυρο από τον πρώτο μήνα. Ο Τσίπρας όχι μόνο αδράνησε, αλλά μάλλον δεν φάνηκε καν να αντιλαμβάνεται το πόσο προσβάλει τον ίδιο το να κάθεται στο πάτωμα ο Βαρουφάκης την ώρα που ο Τσίπρας μιλούσε στην Κοινοβουλευτική του, ή το να πηγαίνει στην Αίγινα την ώρα που η Βουλή πήγαινε στην πιο κρίσιμη ψηφοφορία της. Ακόμη χειρότερη ήταν η αντίδραση του Τσίπρα στην περίπτωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Η ανεκδιήγητη συμπεριφορά της δεν πρόσβαλε μόνο την ίδια που μάλλον διαθέτει το ακαταλόγιστο, αλλά κυρίως τον Τσίπρα. Ο οποίος βέβαια αδράνησε πλήρως. Σε όποια άλλη κρίση, μικρή ή μεγάλη, η απουσία του Τσίπρα ήταν καθολική. Ούτε καν όταν ο Καμένος είπε ότι υπεύθυνες για την τάξη στο εσωτερικό της χώρας, είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις.
Η μόνη εμφανής αντίδραση ήταν ένας έρπης στα χείλη , κάποιες κρίσεις πανικού και μερικά κιλά πάρα πάνω.
Που μπορεί να οφείλονται όλα αυτά; Δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές. Ή φοβάται . Ή δεν καταλαβαίνει. Ηγετικά προσόντα πάντως δεν είναι. Αν γίνει Πρωθυπουργός, στην περίοδο που έρχεται, μακάρι να κάνω λάθος και η συμπεριφορά του να οφείλεται σε κάποια περίπλοκη σοφία. Θα δείξει. Αν του είχα πάρει δώρο για την γιορτή του θα του είχα πάρει μπιμπερό. Για γραβάτα δεν είναι ακόμη έτοιμος. Όταν μεγαλώσει.
