Ναι ναι, ειμαι ενα τυχερο κοριτσι, που γνωρισε πως στην Γαλλια ξερουν να ζουν την ζωη καλυτερα απο ολους τους αλλους. Και θα το πω χωρις ντροπη. Το σπιτι μου ειναι υπεροχο.

Ναι ναι σωστα. Πολυ σωστα. Τωρα με νοιαζει πιο πολυ. Γιατι Τωρα συμβαινει στο σπιτικο μου.

Γιατι ειμαι ενα τυχερο κοριτσι, που γεννηθηκα απο υπεροχους γονεις στην γειτονια της Δυσης. Που εχω 10 φιλους που ζουν Λιγο πιο κατω. Στο Παρισι, στην πρωτευουσα της Γαλλιας. Ξερεις! Εκει που παμε να κανουμε διακοπες δυο τρεις φορες τον χρονο.

Εκει που παμε στα μουσεια να δουμε γυμνους απο μπρουτζο. Και διπλα μας χαμουρευεται ενα νεαρο ζευγαρι, που μετα θα παει να πιει ενα ποτηρι κρασι και να φλερταρει, και θα καταληξει στο κρεβατι κανοντας ερωτα εκτος γαμου.Γιατι καποια μερα, αυτος την ειδε στο δημοσιο Πανεπιστημιο με την κοντη της φουστα. Κατι της ειπε και αυτη του χαμογελασε. Μετα θα πηγαν βολτες, θα γελασαν και θα τραγουδουσαν δυνατα. Και καποιο βραδυ, στο εστιατοριο στην γωνια, θα κραζουμε με φιλο μας που κερατωνει την γυναικα του, τους πολιτικους και θα ζηταμε να μπορουν να παντρευτουν οι ομοφιλοφιλοι. Και το πρωι θα πιουμε ζεστο καφε, και θα φαμε βουτυρατο κρουασαν και θα βγαλουμε βολτα τα παιδια μας στο Παρκο. αυτα θα γελασουν και θα παιξουν. Θα χτυπησουν και θα πανε σε δημοσιο νοσοκομειο. Εμεις στον δρομο θα τσακωθουμε.

Και καπως ετςι, θα ζουμε την ζωη σε αυτη την γη, σαν να μην υπαρχει αλλη, γιατι αφησαμε την αγωνια για την μεταθανατια, στους πεθαμενους.

Ναι ναι, ειμαι ενα τυχερο κοριτσι, που γνωρισε πως στην Γαλλια ξερουν να ζουν την ζωη καλυτερα απο ολους τους αλλους. Και θα το πω χωρις ντροπη. Το σπιτι μου ειναι υπεροχο.

Και μου εμαθε ενα πραγμα. Υπαρχει ενας Θεος. Αυτος των μικρων πραγματων.