Ο αδικημένος συνταξιούχος
Στην Ελλάδα σε προεκλογική περίοδο, τα έκτακτα επιδόματα προς αναξιοπαθούντες, είναι γνωστή κατάσταση. Όταν μια Κυβέρνηση που υποσχέθηκε εκσυγχρονισμό του πολιτικού σκηνικού καταφεύγει στις ίδιες πολιτικές, δεν αρκεί η αιτιολόγηση για ‘αδικημένους συνταξιούχους’.
Πριν από λίγες μέρες ο Πρωθυπουργός κος Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγγειλε ένα έκτακτο επίδομα προς συνταξιούχους οι οποίοι, εξ αιτίας της εφαρμογή του Νόμου 4387/2016 είχαν ‘προσωπιική διαφορά’ και έτσι δεν είδαν αύξηση στις συντάξεις τους. Κατά τον Πρωθυπουργό αυτό αποτελεί ‘αδικία που πρέπει να διορθωθεί’ και για αυτό και το προς εξαγγελία έκτακτο επίδομα.
Η προσέγγιση της Κυβέρνησης λοιπόν είναι πως ‘όποτε η εφαρμογή κάποιου Νόμου, δυσαρεστεί κάποιους, σπεύδουμε να τους ικανοποιήσουμε’. Ομολογουμένως, ενδιαφέρουσα προσέγγιση! Γιατί αυτή η αντίληψη θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε πλείστες άλλες περιπτώσεις! Με πρώτη και καλύτερη, τον ίδιο νόμο (Ν 4387/16) που εφαρμόζει το ‘ποσοστό αναπλήρωσης’ με αποτέλεσμα οι συντάξεις των Ελευθέρων Επαγγελματιών να κόβονται στη μέση – αφού σε μια σύνταξη των 1.800 ευρώ, εφαρμόζεται το (εντελώς άδικο!) ποσοστό 0,51% για να την διαμορφώσει στα 900 περίπου ευρώ! Εδώ δεν υπάρχει αδικία; Κατάφορη μάλιστα, έως και αντισυνταγματική καθώς η σύνταξη διαμορφώνεται με βάση τις εισφορές που καταβλήθηκαν! Μήπως να δώσει κάτι και σε αυτούς τους αδικημένους συμπολίτες μας; Να πάρουμε και το νόμο που νομιμοποίησε αυθαίρετα – δεν αποτελεί κατάφωρη αδικία έναντι των νομοταγών πολιτών που αντί για να χτίσουν ‘ότι ήθελαν, όπως ήθελαν, όπου ήθελαν’ περίμεναν (και πλήρωσαν) για έκδοση άδειας και τήρηση του Οικοδομικού Κανονισμού; Να μην επιτραπεί και σε αυτούς να κάνουν επεκτάσεις εκτός των προβλεπομένων στην άδεια οικοδόμησης; Να πάρουμε και το νόμο για τις καταπατήσεις – δεν είναι αδικία προς τους πολίτες που δεν σκέφτηκαν ποτέ να οικειοποιηθούν περιουσία που δεν τους ανήκε;
Γιατί αν κατά την Κυβέρνηση, όποιος αδικείται από εφαρμογή Νόμου, δικαιούται ‘στοργή και προδέρμ’ ή με άλλα λόγια, κάποια ‘διορθωτική κίνηση’ που – εν πολλοίς – θα καταργήσει τα προβλεπόμενα από τον ίδιο τον Νόμο, υπάρχει ‘πεδίον δόξης λαμπρόν’! Ένα ‘δώσε και μένα μπάρμπα’ με κοινωνική αιτιολόγηση, ένα ‘Τσοβόλα δώς’ τα όλα’ του 21ου αιώνα!
Δεδομένου μάλιστα ότι αυτή η κίνηση διόρθωσης των αδικιών γίνεται κοντά στις εκλογές, διαμορφώνει μια ‘win-win’ κατάσταση αφού, αφ’ ενός οι αδικημένοι αισθάνονται καλύτερα, αφ’ ετέρου η Κυβέρνηση εισπράττει άμεσα τα αποτελέσματα της στοργής και φροντίδας που επιδαψιλεύει σε ‘αδικημένα κοινωνικά στρώματα’.
Στα σοβαρά τώρα, η φιλελεύθερη πολιτική υπαγορεύει πως οι αδικίες σε κοινωνικά υποσύνολα, αμβλύνονται από κοινωνικές πολιτικές για το Σύνολο. Με άλλα λόγια, με την ανάπτυξη κοντά στο 12% τη διετία 2021-2022, η Κυβέρνηση θα έπρεπε να διαθέσει πόρους όχι για ένα επίδομα στους ‘αδικημένους συνταξιούχους’, αλλά για καλύτερες υπηρεσίες Υγείας, Ασφάλειας, κοινωνικής πολιτικής κλπ που θα μείωναν το κόστος διαβίωσής τους. Θα έπρεπε να εφαρμόσει πολιτικές που θα καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες τους, αντί να δίνει κάποια έκτακτα χρήματα. Πρώτον γιατί είναι Κυβέρνηση όλων των πολιτών, δεύτερον γιατί ως Κυβέρνηση πρέπει να εφαρμόζει τους Νόμους και τρίτον γιατί τα επιδόματα δεν είναι κοινωνική πολιτική.*
Μια σύγχρονη Κυβέρνηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζει τους ψηφοφόρους ως ευκαιριακές ψήφους που θα προσεταιριστεί μέσα από προεκλογικά ευχάριστες, έκτακτες ενισχύσεις, αλλά ως ώριμους Πολίτες ικανούς να αποτιμήσουν το έργο που έκανε κατά το σύνολο της διακυβέρνησής της.
* Επειδή κάποιοι θα σκεφτούν η παραπάνω τοποθέτηση θα έπρεπε να ισχύσει και για τα επιδόματα που δόθηκαν κατά την Πανδημία, να σημειώσουμε πως η φιλελεύθερη πολιτική ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε έκτακτες συνθήκες, την εφαρμογή έκτακτων πολιτικών για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.
