Ο Άσαντ χάνει το μεγαλύτερο στήριγμά του

Από την πρώτη μέρα που ξεκίνησε ο εμφύλιος στη Συρία και τα αποτελέσματά του τα γνωρίζουμε όλοι, το μεγαλύτερο στήριγμα του προέδρου Μπασάρ Άσαντ ήταν η αλεβιτική κοινότητα της χώρας.

Οι Αλεβίτες αποτελούν το 12% του πληθυσμού της Συρίας (τουλάχιστον πριν από την έναρξη του πολέμου) και ήταν πεπεισμένοι ότι η έξεγερση των συμπατριωτών τους θα τους κατέστρεφε. Στάθηκαν και πολέμησαν στο πλευρό των προεδρικών δυνάμεων αφού και ο πατέρας του σημερινού ηγέτη της χώρας (και προηγούμενος πρόεδρος) Χαφέζ αλ Άσαντ ήταν και αυτός αλεβίτης.

Όταν μιλάμε για τους Αλεβίτες πρέπει να αναφέρουμε ότι πρόκειται περί της ουσίας για μια μυστικιστική θρησκευτική ομάδα η οποία ακολουθεί ένα κλάδο των Σιιτών μουσουλμάνων.

Από την στιγμή που ο πατέρας Άσαντ ανέλαβε την εξουσία οι αλεβίτες πήραν όλα τα ανώτερα πόστα στο στρατό, την αστυνομία και την εν γένει κρατική μηχανή. Ζούσαν όμως πάντα με τον φόβο ότι οι Σιίτες (που αποτελούν το 75%) του πληθυσμού της Συρίας θα τους εξόντωναν αν έβρισκαν την ευκαιρία και αυτό τον φόβο εκμεταλλεύτηκε ο υιός Άσαντ ώστε να τους έχει στο πλευρό του.

Φαίνεται όμως ότι τώρα, πέντε χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου, ο Άσαντ χάνει το μεγαλύτερο στήριγμά του. 

Οι Αλεβίτες με ανακοίνωση τους ξεκαθαρίζουν τη θέση τους όσον αφορά το πώς οραματίζονται το μέλλον της Συρίας και παίρνουν αποστάσεις από τον πρόεδρο.

Στο κείμενο των 8 σελίδων το οποίο χαρακτηρίζουν «διακήρυξη επαναπροσδιορισμού ταυτότητας»  αναφέρουν ότι ελπίζουν να «βρεθεί φως στην άκρη του τούνελ» και ότι εκπροσωπούν έναν τρίτο πόλο «εκτός αλλά και μέσα από το Ισλάμ».

Στηρίζουν τις αξίες ελευθερία, ισότητα και πολιτισμό και καλούν για ένα καθεστώς στο οποίο κάθε θρησκεία θα είναι ίση και ελεύθερη. 

Όσον αφορά τον Άσαντ αναφέρουν ότι «το καθεστώς του θα πρέπει να κριθεί με βάση τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Πολλά ξένα κράτη προσπάθησαν από την απαρχή του πολέμου να πάρουν τους Αλεβίτες από το πλευρό του Άσαντ χωρίς επιτυχία. Φαίνεται όμως ότι κάθε πράγμα στον καιρό του…