Οδυσσέας Ελύτης: «Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα. Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα»
Περισσότερα από σαράντα αποφθέγματα του μεγάλου μας ποιητή, που αξίζει να γνωρίζεις, με αφορμή τα 105 χρόνια από τη γέννησή του.
Σαν σήμερα, 2 Νοεμβρίου του 1911 γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης ο Οδυσσέας Αλεπουδέλης, όπως ήταν το πραγματικό όνομα του Οδυσσέα Ελύτη. Ποιητή και ζωγράφου, ο οποίος υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές μας, που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979, ενώ αποτέλεσε ένα από τα επίλεκτα μέλη της λεγόμενης «γενιάς του τριάντα» στον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Ο Ελύτης πέθανε στις 18 Μαρτίου 1996, σε ηλικία 85 ετών, κληροδοτώντας ένα εκπληκτικό έργο στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο.
Ακολουθούν μερικά από πολύ γνωστά αποφθέγματά του, που αξίζουν της προσοχής σου:
«Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».
«Τα τρία Τ της επιτυχίας: Ταλέντο, Τόλμη, Τύχη».
«Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι».
«Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι».
«Την αλήθεια την «φτιάχνει» κανείς ακριβώς όπως φτιάχνει και το ψέμα».
«Η λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε».
«Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις,όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε».
«Το «κενό» υπάρχει όσο δεν πέφτεις μέσα του».
«Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά».
«Όταν ακούς «τάξη», ανθρωπινό κρέας μυρίζει».
«Και η Ποίηση πάντοτε είναι μία όπως ένας είναι ο ουρανός. Το ζήτημα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό. Εγώ τον έχω δει από καταμεσίς της θάλασσας».
«Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία…».
«Για να πατάς στέρεα στη γη, πρέπει το ένα πόδι σου να είναι έξω από τη γη».
«Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη».
«Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους. Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας, και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει αν δεν του ’χει από μιας αρχής δοθεί;».
«Από τον Θεό τραβιέται ο άνθρωπος όπως ο καρχαρίας από το αίμα».
«Το άπειρο υπάρχει για μας όπως η γλώσσα για τον κωφάλαλο».
«Αρκετά λατρέψαμε τον κίνδυνο κι είναι καιρός να μας το ανταποδώσει».
«Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις Εξουσίες θα ‘τανε αληθινή σωτηρία».
«Τη μαγεία δεν την πιάνεις με την ερμηνεία της μαγείας, πόσο μάλλον με την περιγραφή της ερμηνείας της μαγείας. Ή κελαηδάς ή σωπαίνεις. Δε λες: αυτό που κάνω είναι κελαηδητό!».
«Δυστυχώς και η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει».
«Η αλήθεια βγαίνει χυτή σαν το νιόκοπο άγαλμα, μόνον μέσ’ από τα καθάρια νερά της μοναξιάς· κι η μοναξιά της πένας είναι από τις πιο μεγάλες».
«Ο Νόμος που είμαι δεν θα με υποτάξει».
«Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θα ‘χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο».
«Ένας «Αναχωρητής» για τους μισούς είναι, αναγκαστικά, για τους άλλους μισούς, ένας «Ερχόμενος».
«Κι έναν πόντο πιο ψηλά να πάτε, άνθρωποι, ευχαριστώ θα σας πει ο Θεός».
«Φτασμένες οι προλήψεις σε μια καθαρότητα μαθηματική, μας οδηγούν στη βαθύτερη γνώση του κόσμου».
«Ναι, ο Παράδεισος δεν ήταν μια νοσταλγία. Ούτε, πολύ περισσότερο, μια ανταμοιβή. Ήταν ένα δικαίωμα».
«Ο τρομοκράτης είναι ο άξεστος των θαυμάτων».
«Ο ήλιος σκάει μέσα μας κι εμείς κρατάμε την παλάμη στο στόμα έντρομοι».
«Τρώγε την πρόοδο και με τα φλούδια και με τα κουκούτσια της».
«Στην κακή μοιρασιά πάντοτε ο Θεός ζημιώνεται».
«Όπου ακούς αέρα είναι η γαλήνη που βρικολάκιασε».
«Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα».
«Θεέ μου τι μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε!».
«Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα. Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα».
«Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως. Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας. Κι όταν σε πήρε το φιλί, Γυναίκα».
«Το ελάχιστο θέλησα και με τιμώρησαν με το πολύ».
«Κείνο που σου προσάπτουνε τα χελιδόνια είναι η άνοιξη που δεν έφερες»
«Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη, Μα πού γύριζες»
«Πρόσεχε να προφέρεις καθαρά τη λέξη θάλασσα , έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια, Κι η ερημιά πολλή που να χωρά ο θεός».
«Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει».
«Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε, μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!».
«Χίλιοι δυο παραφυλάνε σε κοιτάν και δεν μιλάνε. Είσαι σήμερα μονάρχης κι ώσαμ’ αύριο δεν υπάρχεις».
«Ένα σώμα γυμνό είναι η μοναδική προέκταση της νοητής γραμμής που μας ενώνει με το μυστήριο»
«Έχοντας ερωτευτεί και κατοικήσει αιώνες μες στη θάλασσα έμαθα γραφή και ανάγνωση».
«Πάντα πάντα περνάς τη φωτιά για να φτάσεις τη λάμψη».
