Πηνελόπη Κουρτζή | Μακάρι να μπορούσαμε να βρούμε αυτή την στιγμή σε πιο ασφαλείς συνθήκες, αυτό που ψάχνουμε και μας οδηγεί σε αυτό τον συνωστισμό.

Τους τελευταίους μήνες μία είναι η κυρίαρχη έννοια όλων μας, παγκοσμίως… Covid-19. Ένας ιός που έχει φέρει στην κυριολεξία τα πάνω κάτω στις ζωές μας. 

Προσωπικά μιλώντας, οι εικόνες που είδα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με τους αμέτρητους νεκρούς- θύματα του ιού, αλλά και οι πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώσαμε με το lockdown, την απομόνωση από αγαπημένα μας πρόσωπα, την ψυχαναγκαστική απολύμανση πριν αγγίξουμε οτιδήποτε, έχουν γράψει στη συνείδησή μου. Νομίζω ότι το φυσιολογικό θα ήταν όλοι μας να έχουμε πάρει ένα μάθημα από όλα αυτά που συμβαίνουν… Και όμως, τελικά δεν είναι λίγοι εκείνοι που συμπεριφέρονται λες και ζουν σε παράλληλο σύμπαν. Σαν να μην συνέβη τίποτα και είτε ήταν όλα ένα ψέμα, είτε αφορούσαν αποκλειστικά άλλους ανθρώπους…Κι ενώ έχει γίνει άρση των  μέτρων κι ο τουρισμός ανοίγει, τις τελευταίες εβδομάδες ο αυξημένος αριθμός κρουσμάτων επιβεβαιώνει ότι ο κορωνοιός είναι ακόμα εδώ και καλό είναι να το συνειδητοποιήσουμε. Τα μέτρα προστασίας και οι αποστάσεις θα έπρεπε να έχουν γίνει τρόπος ζωής για όλους μας. Δεν είναι δυνατόν όσους κυκλοφορούμε με μάσκα και κρατάμε αποστάσεις από τους άλλους να μας θεωρούν περίεργους ή υπερβολικούς. Η συνετή συμπεριφορά θα έπρεπε να είναι ο κανόνας.

Δυστυχώς, αυτό το καλοκαίρι -εκτός από τα προβλήματα με την Τουρκία για την χώρα μας-  έχει και Covid-19. Tο τί θα συμβεί δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Ωστόσο, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις απόψεις σημαντικών προσώπων από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους.

Σε αυτή την στήλη φιλοξενείται η κα Πηνελόπη Κουρτζή.

Ενώ πριν ένα μήνα η πανδημία είχε σχεδόν εξαφανιστεί στη χώρα μας, με το άνοιγμα των συνόρων καταγράφονται δεκάδες κρούσματα καθημερινά. Από την άλλη η οικονομία έχει ανάγκη τον τουρισμό, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση. Τι νομίζετε ότι θα έπρεπε να γίνει;

Δεν θα έκανα κάτι διαφορετικό αν με ρωτάτε προσωπικά. Ήταν αναμενόμενο πως έπρεπε να παρθεί μία απόφαση. Ή να ανοίξουν τα σύνορα και ένας από τους πιο βασικούς πυλώνες της οικονομίας μας να «αναπνεύσει» και να προσπαθήσει να επιβιώσει ή να συνεχίσουμε να νιώθουμε ασφαλείς σε ότι αφορά στον ιό αλλά χωρίς δυνατότητα βιοπορισμού για χιλιάδες νοικοκυριά, χωρίς κανείς να μπορεί να προσδιορίσει τον χρονικό ορίζοντα που θα κρατούσε αυτό. Σε μία χώρα όπου τα έχει καταφέρει τόσο καλά, θεωρώ πως υπήρχε το παράθυρο να ανοίξουν τα σύνορα για λίγο, ώστε να σωθεί ένα κομμάτι της οικονομίας και να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο το προφίλ μας στον τουρισμό, για τις χρονιές που έπονται. Θεωρώ πως όλοι περιμέναμε αυτή την έξαρση και αυτή την στιγμή οι ισορροπίες είναι εύθραυστες ξανά. Μέχρι εκεί που αντέχουμε. Αυτό νιώθω. Ρίσκο – όφελος που επαναπροσδιορίζονται μέσα στην κάθε ημέρα πολλές φορές. 

Ποιον θεωρείτε μεγαλύτερο κίνδυνο για αυτό το καλοκαίρι και γιατί :a.Τον κορωνοϊό b.Τα οικονομικά προβλήματα και c.Τα προβλήματα με την Τουρκία. 

Και τα τρία είναι σοβαροί κίνδυνοι. Με την σειρά που αναφέρθηκαν. Κυρίως όμως, τον συνδυασμό που αποτελεί μία άσκηση μαθηματικών που ο καθένας μας θα έλυνε με τον δική του σκοπιά λογικής και όλοι θα είχαμε δίκιο. Ένα περίεργο καλοκαίρι στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου κατά την γνώμη μου. Ένα καλοκαίρι που δεν υπάρχει λύση αυτή την στιγμή, οριστική για κανένα από τα τρία προβλήματα. Υπάρχει όμως μία μεγάλη παρακαταθήκη συλλογικής και ατομικής ευθύνης που αν την χρησιμοποιήσουμε όλοι σωστά θα έχει γίνει το πρώτο μεγάλο βήμα. Αυτό που εμένα με απασχολεί περισσότερο είναι να μπορούμε μεμονωμένα ανά πάσα στιγμή να καταλάβουμε τις ανάγκες του διπλανού μας και πως αυτές ορίζονται από τις διαφορετικές πλευρές αντιμετώπισης αυτών των τριών προβλημάτων.

Η πανδημία και το lock down πιστεύετε ότι βοήθησαν τον κόσμο να να ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα στις προσωπικές του σχέσεις ή τον μπέρδεψαν περισσότερο;

Θεωρώ και τα δύο με προβάδισμα στο δεύτερο. Όχι όμως τόσο στην περίοδο του lock down και της έξαρσης της πανδημίας, αλλά τώρα πια. Από την αρχή φοβόμουν τα απόνερα. Εκεί παίζεται όλο το παιχνίδι. Και πράγματι. Οι περισσότεροι μοιάζουμε και είμαστε αλλαγμένοι με χίλιους διαφορετικούς τρόπους. Αν θέλετε την ειλικρινή μου εκτίμηση, νιώθω πως η σύγχυση κυριαρχεί ακόμα και θα συνεχίσει και το ξεκαθάρισμα για όλους μας θα έρθει αρκετά αργότερα…

»Το καλοκαίρι είναι η εποχή που πετάς τα άγχη σου μαζί με τα ρούχα σου. Μερικές μέρες του μπορεί να μεθύσεις με την πεποίθηση ότι όλα στον κόσμο πάνε καλά» –έχει πει η ´Αντα Λουίζ Χάξταμπλ (αρχιτέκτονας-κριτικός αρχιτεκτονικής). Θα ήθελα να σχολιάσετε.

Καλά τα λέει ☺

Εγώ θα σας παραθέσω για να ενισχύσω τον πυρήνα και την έννοια που πραγματεύεται αυτή η φράση και που δεν είναι άλλη από «τον έρωτα» και την «αγάπη» που ευφραίνουν την ψυχή και δημιουργούν «καλοκαίρι», δηλαδή καλό καιρό στον νου μας, άρα αισιοδοξία ένα ελληνικό υπέροχο ποίημα του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΕΗ

«Για τα καλοκαίρια που έρχονται

Για όσα μας υπόσχονται από τώρα και μας φτιάχνουν την μέρα

Δεν χρειάζεται να ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ

Ας κοιταχτούμε μόνο στα μάτια

Όχι βιαστικά και επιπόλαια όπως συνήθως συμβαίνει

Με εκείνη την ευπρέπεια της συνήθειας και της παρακμής αυτών των καιρών

Αλλά κρατώντας ο ένας τα χέρια του άλλου

ΑΠΕΡΙΣΠΑΣΤΟΙ, με ΑΦΟΣΙΩΣΗ επιτέλους 

Ας μείνουμε βαθιά μέσα στο βλέμμα το συντροφικό

Γιατί απλούστατα εκεί

Με ΥΠΟΜΟΝΗ

Με ΠΙΣΤΗ ΑΚΛΟΝΗΤΗ

ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ 

Από δω και πέρα.»

Νομίζετε ότι η ανευθυνότητα που δείχνουν πολλοί καθώς συχνά συγχρωτίζονται σε κέντρα διασκέδασης ή άλλους χώρους,μετά το άνοιγμα της καραντίνας μπορεί να μας ξαναφέρει ένα νέο lockdown ;

Ελπίζω όχι, αλλά δυστυχώς δεν το θεωρώ απίθανο. Δεν ξέρω αν μπορώ να το χαρακτηρίσω ανευθυνότητα ή επιπολαιότητα ή νιότη ή θάρρος ή θράσος ή αυτό που είδα σε ένα από τα καυστικά αστεία που κυκλοφορούν «ατομικό δικαίωμα να κολλήσω αλλά και να μεταδώσω τον ιό». Δεν είμαι σε θέση να το κρίνω αυτό πραγματικά, μπορώ όμως  να σας πω, δύο πράγματα με τον τρόπο που σκέφτομαι. Πρώτον, φυσικά μπορεί να οδηγήσει σε παύση κάθε δυνατότητας κοινωνικής ζωής και μάλιστα πολύ σύντομα. Άρα από το «έστω λίγο να πάμε στο τίποτα». Και δεύτερον μακάρι με ένα μαγικό τρόπο να μπορούσαμε όλοι μας να βρούμε αυτή την στιγμή σε πιο ασφαλείς συνθήκες, αυτό που ψάχνουμε και μας οδηγεί σε αυτό τον συνωστισμό. Τον άνθρωπο, την ξεγνοιασιά, την παρέα, τον χορό, το «μεθύσι», την μουσική, το καλοκαίρι, το συναίσθημα.

Ευχή μου, το FOMO (fear of missing out) όπως λέγεται, να μας εγκαταλείψει για λίγο μέχρι να επανέλθουμε σε μία κανονικότητα.

Πόσο σας ανησυχεί η πρόσφατη αναζωπύρωση των κρουσμάτων και τι άλλαξε στο καλοκαιρινό πρόγραμμά σας γι’ αυτό;

Με ανησυχεί. Πολύ. Στο πρόγραμμα μου άλλαξε τα πάντα. Από τον τρόπο και τον χρόνο που θα προσπαθήσω να ξεφύγω με την οικογένεια μου για λίγο, μέχρι και την υποχρέωση να μείνω μακριά από αγαπημένα μου πρόσωπα που λόγω των συνθηκών εργασίας τους είναι αναγκασμένα να παραμένουν μακριά για την ασφάλεια της υπόλοιπης οικογένειας. Προσωπικά φέτος το καλοκαίρι, ταξιδεύω κυρίως για δουλειά  και ο Αύγουστος θα με βρει σχεδόν αποκλειστικά στην Αθήνα. Αυτό όμως είναι μία προσωπική μου επιλογή και είμαι πολύ συνειδητή σε αυτό. Πιο πολύ με απασχολεί η επάνοδος όλων μας στο τέλος του καλοκαιριού.

Μπορείτε να δείτε τα πρόσωπα που φιλοξενήθηκαν στις δύο πρώτες στήλες του klik :

#ΒΓΑΙΝΟΥΜΕΑΠΟΤΟΣΠΙΤΙ 

#ΜΕΝΟΥΜΕΣΠΙΤΙ 

#ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ&COVID19