Ποιοι δεν θέλουν τον πυρηνικό αφοπλισμό;

Ποιοι δεν θέλουν τον πυρηνικό αφοπλισμό;

Η απερχόμενη σε ένα χρόνο, κυβέρνηση των Η.Π.Α. είναι πολύ κοντά σε μια ιστορική συμφωνία που αφορά τον πυρηνικό αφοπλισμό του Ιράν. Από το 1979 κρατάει αυτή η ένταση ανάμεσα στις δύο χώρες και τόσο καιρό ο πυρηνικός εφιάλτης αιωρείτο από πάνω μας.

Στα μάτια των σκληροπυρηνικών Ρεπουμπλικάνων, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είναι αριστερός. Τα «γεράκια», οι πολεμοχαρείς ανόητοι που δεν έχουν πρόβλημα να αιματοκυλούν διάφορες γωνιές του πλανήτη και να στέλνουν χιλιάδες ανθρώπους (και φυσικά μπόλικους νεαρούς συμπατριώτες τους) στον θάνατο δεν μπορούν (ή δεν θέλουν) να δουν τα καλά της εξωτερικής πολιτικής του Αμερικανού προέδρου.

Αρχικά η συμφωνία του προέδρου Ομπάμα με τον Ραούλ Κάστρο και την Κούβα θα μπορούσε να είναι η κορυφαία στιγμή αν δεν υπήρχε αυτή η τραγική κατάσταση στη Συρία, τη Λιβύη, την Υεμένη κλπ με τους τζιχαντιστές. Μετά από τόσα χρόνια ψυχροπολεμικού κλίματος και τεταμένων σχέσεων, ένα μεγάλο πρόβλημα για τις ΗΠΑ (και όχι μόνο) λύθηκε. Τώρα η, απερχόμενη σε ένα χρόνο, κυβέρνηση είναι πολύ κοντά στο να πετύχει μια νέα ιστορική συμφωνία. Αυτή αφορά τον πυρηνικό αφοπλισμό του Ιράν. Από το 1979 κρατάει αυτή η ένταση ανάμεσα στις δύο χώρες και τόσο καιρό ο πυρηνικός εφιάλτης αιωρείτο πάνω από τα κεφάλια όλων μας.

Με τις (υπό εξέλιξη ακόμη ασφαλώς) διαπραγματεύσεις και τις αρχικές συμφωνίες στα βασικά θέματα μεταξύ των δύο πλευρών, ο Μπαράκ Ομπάμα θα αφήσει πίσω του μια τεράστια κληρονομιά έχοντας πετύχει εκεί που απέτυχαν τόσοι και τόσοι ομόλογοί του. Η συμφωνία (όταν ολοκληρωθεί) δεν θα είναι ίδια με την προ εξαετίας πρόθεση των ΗΠΑ αλλά τουλάχιστον θα διασφαλίζει ότι στην πυριτιδαποθήκη της Μέσης Ανατολής το Ιράν δεν θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, το Ισραήλ δεν θα ανταποδώσει και ο πλανήτης δεν θα γνωρίσει τον όλεθρο.Τι μπορεί να σταματήσει την ιστορική αυτή συμφωνία; Η στενοκεφαλιά και η ανίκητη βλακεία κάποιων θερμοκέφαλων Ρεπουμπλικάνων. Για τους μη γνωρίζοντες το Ρεπουμπλικανικό κόμμα ελέγχει το Κογκρέσο, άρα σε μεγάλο βαθμό αποφασίζει για το ποια νομοσχέδια θα περάσουν.

Εκτός από τον χαμό που έγινε για το περίφημο Obamacare, το νομοσχέδιο για την υγεία, που παραλίγο να κλείσει η κρατική μηχανή το Κογκρέσο αντιτιθέμενο στην μεταναστευτική πολιτική του Ομπάμα λίγο έλειψε να κλείσει την Υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας (είναι η ίδια που ασχολείται και με τις τρομοκρατικές απειλές) μόνο και μόνο για να πάει κόντρα για τα μάτια του κόσμου.

Μια ομάδα 47 βουλευτών με ηγέτη τον νέο στη θέση αυτή Τομ Κότον από το Άρκανσο, συνέταξε μια επιστολή προς τον «Αγιατολάχ» στην οποία παρέδιδαν μαθήματα για την διαδικασία και τις αρχές του αμερικάνικου συντάγματος! Αυτό και μόνο είναι αρκετό ώστε οι ουδέτεροι –αλλά και οι άμεσα εμπλεκόμενοι- να αναρωτηθούν κατά πόσο η Αμερική είναι διατεθειμένη να σεβαστεί τις διεθνείς συμφωνίες της και να μην αλλάζει άποψη και θέση όποτε αλλάζει και κυβέρνηση. Ευτυχώς υπάρχουν και πιο μυαλωμένοι άνθρωποι, όπως ο Μπομπ Κόρκερ. Ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής από το Τενεσί είναι πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων του Κογκρέσου και όχι μόνο δεν υπέγραψε το ανόητο έγγραφο αλλά πρωτοστατεί σε συνομιλίες μεταξύ των «παρτιζάνων» και του Λευκού Οίκου ώστε να μην τιναχτούν όλα στον αέρα.

Ο πρόεδρος Ομπάμα, πράττοντας σοφά, υποχώρησε σε αρκετά σημεία ώστε να έρθει πιο κοντά και στις θέσεις του αντίπαλου κόμματος. Θέλει έτσι να προωθήσει το νομοσχέδιο ως κοινής αποδοχής και από τους Ρεπουμπλικάνους και τους Δημοκρατικούς και να το φέρει προς ψήφιση ως υπερκομματικό. Με αυτό τον τρόπο αν το Κογκρέσο το απορρίψει τότε το Ρεπουμπλικανικό κόμμα θα είναι υπεύθυνο των συνεπειών της απόρριψης αυτής. Και με τις προεδρικές εκλογές σε λιγότερο από ένα χρόνο (αν όλα πάνε καλά υπολογίζεται ότι η τελική συμφωνία θα επιτευχθεί λίγο πριν οι Αμερικανοί πολίτες πάνε στις κάλπες) οι συνέπειες μπορεί να αποβούν και εσωτερικά ολέθριες για την «πολεμοχαρή» πτέρυγα των Ρεπουμπλικάνων.

Σχετικά άρθρα