Σαν σήμερα, 7 Ιουνίου : Prince, Μαλβίνα Κάραλη, Τοm Jones, Dean Martin, Paul Gaugin, Dorothy Parker & άλλα ακόμα

Γεγονότα

1834: Καταδικάζονται σε θάνατο για συνωμοσία και εσχάτη προδοσία ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας στο Ναύπλιο.

1892: Κατοχυρώνεται η ευρεσιτεχνία του ποδήλατου με αλυσίδα από τον Τζον Φόστερ Πάλμερ.

1903: Ανακαλύπτεται στην Γαλλία ένα νέο στοιχείο, το πολώνιο, από τον φυσικό Πιέρ Κιουρί.

1905: Διαχωρίζεται η Νορβηγία από τη Σουηδία, σύμφωνα με απόφαση του νορβηγικού Κοινοβουλίου.

1929: Ανεξαρτητοποιείται το Βατικανό και γίνεται το μικρότερο κράτος στον κόσμο.

1942: Τερματίζεται με νίκη των Αμερικανών η μάχη του Μίντγουεϊ, που υπήρξε καθοριστική για την έκβαση του Β` Παγκοσμίου Πολέμουμεταξύ ΗΠΑ και Ιαπωνίας.

1963: Κυκλοφορεί το πρώτο σινγκλ των Rolling Stones, «Come On».

1965: Παρουσιάζεται το πρώτο βίντεο οικιακής ψυχαγωγίας από την εταιρία Sony με τιμή πώλησης τα 995 δολάρια.

1970: Περνάει στην ιστορία η απόκρουση του άγγλου τερματοφύλακα Γκόρντον Μπανκς στην κεφαλιά του Πελέ κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ στο Μεξικό.

1976: Δημοσιεύεται στο περιοδικό New York το άρθρο «The Tribal Rites of the New Saturday Night» που θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης για το μιούζικαλ «Πυρετός το Σαββατόβραδο».

Γεννήσεις

1848 :Πολ Γκογκέν, Γάλλος ζωγράφος

1862 : Φίλιπ Λέναρντ, Γερμανός φυσικός και νομπελίστας

1868 : Τσαρλς Μάκιντος, Σκοτσέζος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής

1877 : Τσαρλς Γκλόβερ Μπάρκλα, Άγγλος φυσικός και νομπελίστας

1879 : Κνουντ Ράσμουσεν, Γροιλανδός εξερευνητής

1886 : Χένρι Κοάντα,  «πατέρας» της αεροναυπηγικής

1909 :Τζέσικα Τάντι, Αγγλο-αμερικανίδα ηθοποιός

1917: Ντιν Μάρτιν, αμερικάνος ηθοποιός και τραγουδιστής.

1952: Ορχάν Παμούκ, τουρκοαμερικανός μυθιστοριογράφος.

1958:  Prince… Ποιός δεν γνωρίζει τη σπουδαία μορφή της ποπ μουσικής, το είδωλο  που “φεύγοντας” ξαφνικά,  στις 21 Απριλίου του 2016, προκάλεσε θλίψη σε όλον τον κόσμο; Μπορεί ο  “πρίγκιπας” να έφυγε, μας άφησε όμως το εξαιρετικό του έργο με την εκπληκτική σκηνική του παρουσία  και την ευρεία φωνητική του γκάμα.

Εκείνος ήταν ο  πρωτοπόρος του Minneapolis sound. Η μουσική του συνδύαζε την rock, το R&B, τη σόουλ, το funk, το hip hop, την disco και την ψυχεδελική μουσική, την jazz και την ποπ.

Νομίζω πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει τραγουδήσει τραγούδια αυτής της κορυφαίας μορφής…

Εκείνο όμως που δικαιωματικά θεωρείται το πιο εμβληματικό έργο του Prince, είναι το Purple Rain. Πολλοί μπορεί να το γνωρίζουμε, έχουμε ακούσει όμως την ιστορία  του άλμπουμ που προκάλεσε τη `γονική συναίνεση` αλλά και της ομώνυμης αυτοβιογραφικής ταινίας με την οποία ο “πρίγκηπας” έκλεισε ένα κεφάλαιο της ζωής του για να ανοίξει τα επόμενα;

Το συγκεκριμένο τραγούδι του θρυλικού ομώνυμου άλμπουμ του Prince και του συγκροτήματός του, των Revolution, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1984 και αποτελέσε ένα από τα κορυφαία άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής. Το σημαντικότερο ήταν ότι πρόκειται για το  βασικό κομμάτι της ταινίας Purple Rain που βγήκε στις αίθουσες  λίγο αργότερα. Η ταινία του Prince ήταν αυτοβιογραφική και με τα μουσικά κομμάτια της προκάλεσε τη “γονική συναίνεση”.

Το περίεργο είναι ότι αυτήν την ταινία δεν την πίστεψε κανείς αρχικά – αν εξαιρέσουμε το περιοδικό Rolling Stone. Δεν είχε ακουστεί καμία καλή κριτική. Ο κόσμος όμως, είχε αντίθετη γνώμη. Το αγάπησε τόσο πολύ που το ανέβασε στην κορυφή…

Ο  Prince ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που είχε την ίδια στιγμή ταινία, άλμπουμ και single στο TOP 10!

Με προϋπολογισμό 7 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία συγκέντρωσε τελικά  68.4 εκατομμύρια στο box office, αλλά και το Όσκαρ Μουσικής.  

Κάποιοι φανατικοί θαυμαστές του τραγουδιού, θεωρούν ότι αφορά κυρίως την ερωτική σχέση του Prince με την Ντενίζ Μάθιους, γνωστή και ως Vanity. Εκείνη ήταν η  πρώτη προστατευόμενή του. Το ζευγάρι χώρισε λίγο πριν γυριστεί η ταινία Purple Rain, όχι με τον καλύτερο τρόπο….

«Ήθελα μόνο να σε δω να γελάς μέσα την μωβ βροχή. Δεν ήθελα ποτέ να σου φέρω μπελάδες, δεν ήθελα να σε πληγώσω…».

Η Απολλωνία υποδύεται τη Vanity στην ταινία. Η ταινία Purple Rain έγινε με τελείως αντισυμβατικό τρόπο. Ο σκηνοθέτης Άλμπερτ Μανιόλι ήταν σχεδόν αρχάριος και οι  παραγωγοί δεν είχαν ξανακάνει ταινία. Ο Prince ήταν απαιτητικός και το να τον ικανοποιήσεις δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ούτε το να καλυφθούν οι απαιτήσεις της  Warner Bros δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση.

  “Ήξερα ένα κορίτσι που το έλεγαν Νίκκι. Θα μπορούσες να πεις ότι ήταν φίλη μου. Τη συνάντησα στο λόμπι ενός ξενοδοχείου…”.

“Ο Prince πούλησε περισσότερα από δέκα εκατομμύρια αντίγραφα του Purple Rain, το οποίο περιελάμβανε και ένα τραγούδι για ένα νεαρό κορίτσι που αυνανιζόταν σε ένα λόμπι ξενοδοχείου. Αυτού του είδους η ροκ μουσική είναι μόνον ένα κομμάτι της αυξανόμενης τάσης της χρησιμοποίησης του σεξ και της βίας στην βιομηχανία της ψυχαγωγίας, από τις ταινίες και τα βίντεο μέχρι τις διαφημίσεις για τα τζιν και τα αρώματα. Μάλιστα, η μουσική είναι το πιο απρόσμενο μέσο και σαφώς η ροκ μουσική δεν δείχνει καμία διάθεση να αυτοπεριοριστεί” είναι απόσπασμα από όσα έγραψε η Γκορ στο βιβλίο της “Μεγαλώνοντας παιδιά σε μια Κοινωνία Ακτίνων Χ”.

Οι αστέρες της μουσικής αντεπιτίθενται όμως σε αυτό… με κατάληξηστις ασπρόμαυρες αυτοκόλλητες ταμπέλες με την προειδοποίηση “Απαιτείται Γονική Συναίνεση: Ειδικό περιεχόμενο”.

Ο Prince με το τραγούδι του άγγιξε θέματα-ταμπού για την αμερικανική κοινωνία, αλλάζοντας την αναφορά στο σεξ… Τα τραγούδια  Sexy M.F., Darling Nikki, Erotic City ήταν κάποια από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

“Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν κάνω πια και άλλα που κάνω ακόμα περισσότερο. Όσο μεγαλώνεις, αλλάζεις. ” Ήταν τα λόγια του σε σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου του Essence, θέλοντας έτσι να εννοηθεί ότι η εποχή εκείνων των στίχων ήταν πια παρελθόν για εκείνον.

Για εμάς όμως, το  Purple Rain δεν μπορεί να αποτελέσει παρελθόν…Αν κρίνει κανείς ότι την ημέρα που έφυγε ο πρίγκιπας της ποπ από τη ζωή, εκείνη η “μωβ βροχή” “τύλιξε” ολόκληρο τον πλανήτη… Κι ας έλεγε στους στίχους του“δεν ήθελα να σου προκαλέσω λύπη, δεν ήθελα να σου προκαλέσω πόνο”…

1965: Ντάμιεν Χιρστ, βρετανός εικαστικός.

1981: Άννα Κουρνίκοβα, ρωσίδα αθλήτρια του τένις.

Θάνατοι

1928 : Τζέιμς Άιβορι, Αμερικανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου

1940 :Τομ Τζόουνς, Ουαλός τραγουδιστής

1952 : Ορχάν Παμούκ, τούρκος νομπελίστας συγγραφέας.

1954: Άλαν Τέρινγκ, βρετανός μαθηματικός και κρυπτογράφος.

1967: Ντόροθι Πάρκερ, αμερικανίδα συγγραφέας.

1980: Χένρι Μίλερ, αμερικάνος λογοτέχνης.

1993: Ντράζεν Πέτροβιτς, κροάτης αθλητής του μπάσκετ.

2002: Μαλβίνα Κάραλη, ελληνίδα συγγραφέας, σεναριογράφος, δημοσιογράφος και παρουσιάστρια.