Σοφία Φιλιππίδου | Ο πολιτισμός είναι πηγή με καθαρό γάργαρο νερό, δεν πίνεται δηλητηριασμένο και όποιος το δηλητηριάζει πρέπει να τιμωρείται.
Η καταξιωμένη ηθοποιός, μιλά στη στήλη #βγαίνουμε_από_το_σπίτι του klik, για την εποχή μετά την καραντίνα εξαιτίας του κορωνοιού.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Covid-19. Ένας ιός που έχει στην κυριολεξία φέρει τα πάνω κάτω στις ζωές των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση και οι Έλληνες επιστήμονες να διαχειρίστηκαν την πανδημία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα κρούσματα και οι θάνατοι στη χώρα μας να μειώθηκαν σημαντικά, όμως τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. Αυτό το επιβεβαιώνουν οι υγειονομικές βόμβες που εμφανίστηκαν πρόσφατα.
Ωστόσο, οι οικονομικές πιέσεις οδηγούν στην σταδιακή και με προφυλάξεις άρση των μέτρων. Κι έτσι κάποια στιγμή, θα βγούμε όλοι μας έξω. Σε προσωπικό επίπεδο, η φοβία είναι εκείνη που θα πρέπει να διαχειριστούμε, γιατί δυστυχώς τίποτα και κανείς ακόμα δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό και την ψυχή μας…
Από τη Δευτέρα 4 Μαΐου, ξεκίνησε η σταδιακή και προσεκτική επάνοδος μας στην κάποια καινούργια “κανονικότητα”, καθώς πρέπει να διαφυλάξουμε αυτά που κερδίσαμε στις μέρες της καραντίνας, αποφεύγοντας τις τραγικές σκηνές που παρακολουθήσαμε στις μεγάλες χώρες της Δύσης.
Η στήλη #μένουμε_σπίτι του klik, αγαπήθηκε από τους αναγνώστες. Eτοιμάσαμε μια νέα στήλη, #βγαίνουμε_από_το_σπίτι και φιλοξενούμε αξιόλογες προσωπικότητες από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, να μας απαντήσουν στις ακόλουθεςερωτήσεις.
Ας δούμε τι μας είπε η κα Σοφία Φιλιππίδου.
Τι κάνετε άνετα και τι θα φοβάστε να κάνετε τώρα που τέλειωσε η καραντίνα και θα κυκλοφορούμε έξω;
Άνετα! Έτσι κι αλλιώς δεν έκανα άνετα και πολλά πράγματα. Ας πούμε δεν ταξίδευα άνετα, δεν κυκλοφορούσα άνετα, δεν συναναστρεφόμουν όλους τους ανθρώπους άνετα…δεν μιλούσα ελευθέρως και άνετα. Παντού και πάντα υπήρχε μια συστολή μια ευγένεια μια αυτολογοκρισία ένα ζύγιασμα… Βέβαια πιο άνετα σφουγγαρίζω, ποτίζω, μαγειρεύω, φτιάχνω μια πίτα. Νοιώθω πολύ καλά πάνω στην σκηνή τις πιο πολλές φορές- όταν δεν φοβάμαι. Πιο άνετα «παίζω» με το διαδίκτυο και τα μέσα που διαθέτει -με τα οποία έχω εδώ και πολλά χρόνια εξοικειωθεί. Πιο άνετα -χωρίς τον φόβο- θα αρχίσω πάλι να διαβάζω βιβλία που θέλουν μελέτη ίσως να ξαναπιάσω το γράψιμο -υπάρχουν εκκρεμότητες- άλλα καθόλου άνετα δεν κάνω σχέδια για το μέλλον. Βρήκα επίσης ένα τρόπο μέσω διαδικτύου να συνεχίσω μια δουλειά που άφησα στην μέση με τα Σεμινάρια Θεατρικής Παιδείας που άρχισα τον Ιανουάριο και ευχαριστώ και τους ηθοποιούς που συμμετέχουν στις νέες διαδικτυακές θεατρικές πρόβες για να δημιουργήσουμε το θέατρο στο διαδίκτυο ή «το θέατρο στην πλατφόρμα» κάτι σαν το παλιό θέατρο στο ραδιόφωνο που είχε βέβαια τότε μόνο φωνή… Όλα αυτά βέβαια γιατί δεν μπορούμε να ανεβάσουμε την παράσταση μας με τα νέα δεδομένα.
Τέλος φοβάμαι να κάνω -αφού απαγορεύεται -αυτό που μου αρέσει και αγαπώ: να βρίσκομαι με ομάδες ηθοποιών και να ανεβάζω μια παράσταση. Η θεατρική έρευνα και πρόβα αυτό είναι που θα μου λείψει πιο πολύ από όλα και η συναναστροφή με τα παιδιά.
Τι θα σας λείψει από τις μέρες της καραντίνας;
Η καραντίνα ήταν ένα σοκ. Κάτι σαν ένα ακόμη μυητικό σκαλοπάτι που σε φέρνει πιο κοντά στον θάνατο του παλιού εαυτού για να γεννηθεί ο καινούργιος. Αρχικά λοιπόν είναι φόβος, βαθύς φόβος του θανάτου σε ένα νοσοκομείο στην μονάδα εντατικής χωρίς ανάσα. Εφιαλτικό. Μετά το πρώτο σοκ, άρχισα να φτιάχνω χειροποίητα φυλακτά σαν ξόρκια και στις 23 Μαρτίου έκανα την πρώτη χειροποίητη μου μάσκα. Τότε έφυγε ο φόβος. Η δημιουργία μου έδωσε ανάσα ζωής και χαράς και το μοίρασμα με τους φίλους μου στο facebook και στο instagram έδωσε στον εγκλεισμό μου ένα νέο νόημα. Ήταν κάτι σαν αποστολή σαν κυνήγι του χαμένου θησαυρού: η ανακάλυψη της χαράς, της ζωής και της δημιουργίας με όρους εγκλεισμού. Αυτό θα μου λείψει. Και επίσης θα μου λείψει η ενημέρωση στις 6μμ και η πρώτη επαφή με την ηθική και ανθρώπινη πλευρά ενός ανθρώπου του Σωτήρη Τσιόδρα που με έπεισε και με καθησύχασε. Και θα μου λείψει που άρχισε μέσα στην καραντίνα να έχει μια μικρή προτεραιότητα η απλή ζωή και η φύση.
Σε ποια καταναλωτικά είδη θα στρέψετε τις αγορές σας το προσεχές διάστημα ;
Δεν είμαι σπουδαία καταναλώτρια. Πιο πολύ με νοιάζει να βρισκω ρούχα για το βεστιάριο μου για να «ντύνω» παραστάσεις. Προς τα εκεί θα στραφώ πάλι σιγά -σιγά όμως τώρα δεν υπάρχει λόγος. Αγαπώ όμως πολύ τα παπούτσια και θα αγοράσω αρχικά ένα ζευγάρι καφέ δερμάτινα μποτάκια που ξέρω που είναι και εύχομαι να τα ξαναβρώ. Προς το παρόν δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο.
Χωρίς να είστε μάγος κάντε μια πρόβλεψη για το μέλλον. Που νομίζετε θα είσαστε στις 15 Αυγούστου ;
Στις 15 Αυγούστου θα είμαι απέναντι από το Άγιο Όρος σε ένα κολπίσκο κοντά στα αδέλφια μου και εύχομαι με την αδελφή μου αν όλα πάνε καλά και επιτραπούν οι πτήσεις από Γερμανία προς Ελλάδα. Σε διαφορετική περίπτωση θα είμαι στο μπαλκόνι μου με τον σύντροφο μου και την νέα γάτα μας.
Ποια πράγματα θα θέλατε να αλλάξουμε στην καινούργια “κανονικότητα” σε σχέση με το παρελθόν;
Θα απαντήσω επειδή με ρωτάτε όχι γιατί πιστεύω πως έχει καμμιά έχει σημασία τι θέλω εγώ. Θα ήθελα λοιπόν υποθετικά να είναι καθαρά τα πεζοδρόμια που βαδίζουμε στα Εξάρχεια. Οι άνθρωποι να δουν από την απαιτούμενη απόσταση τους άλλους -αλλά και τον εαυτό τους- με καθαρή ματιά και να αποκτήσουν κριτική σκέψη, μακριά από την εύκολη οικειότητα τις ψεύτικες αγκαλιές και τα προδοτικά φιλιά. Θα ήθελα να κοιτάξουμε σοβαρά και υπεύθυνα το ζήτημα της περιβαλλοντικής καταστροφής όσο για τον πολιτισμό μας, θα ήθελα να είναι μια γάργαρη καθαρή πηγή, που θα δίνει νερό σε όλους τους ανθρώπους και πάνω σ αυτό θυμήθηκα ένα απόσπασμα από τους Νόμους του Πλάτωνα (από μια παλιά παράσταση μου) και το παραθέτω ολόκληρο :
“Το νερό από όλα τα επιτήδεια της κηπουρικής είναι ασφαλώς το πιο θρεπτικό αλλά είναι εύκολο να διαφθαρεί: γιατί ούτε η γη, ούτε ο ήλιος, ούτε οι άνεμοι που τρέφουν τα φυτά δεν είναι εύκολο να καταστραφούν εξ αίτιας κάποιων παρασκευασμάτων (φαρμακεύσεσιν) ή εξαιτίας κλοπής ή εκτροπής, αλλά το νερό από την φύση του, είναι εκτεθειμένο σε όλα αυτά τα ατοπήματα: για αυτό χρειάζεται ένας νόμος να το προστατεύει. Και ιδού τι θα ορίζει αυτός ο νόμος: Αν κάποιος καταστρέψει εκ προθέσεως το νερό άλλου είτε είναι πηγαίο είτε στέρνα είτε με διάφορα παρασκευάσματα (φαρμακειαις) ή σκάβοντας αυλάκια και εκτρέποντάς το ή κλέβοντας το τότε αυτός που υπέστη τη βλάβη θα έχει το δικαίωμα να τον παραπέμψει στο δικαστήριο των αστυνόμων δηλώνοντας γραπτώς το ποσόν της ζημίας. Οποίος αποδειχτεί ένοχος για βλάβες που προκλήθηκαν εξ αίτιας παρασκευασμάτων (φαρμακείας) θα οφείλει όχι μόνον να πληρώσει το πρόστιμο, αλλά επιπλέον θα έχει την υποχρέωση να καθαρίσει ή την στέρνα και να συμμορφωθεί με τους κανόνες που θα διατυπώσουν ρητά οι ερμηνευτές του νομού ανάλογα με τις περιστάσεις και τα πρόσωπα, για το πως θα πρέπει να γίνει η κάθαρση. ( (ΝΟΜΟΙ VIII d-c)
Ο καλλιτεχνικός χώρος δυστυχώς αντιμετωπίζει προβλήματα αυτήν την περίοδο εξαιτίας των μέτρων. Πώς θα μπορούσε κατά τη γνώμη σας να αντιμετωπιστεί αυτό τόσο από την πολιτεία όσο και από τους καλλιτέχνες ;
Ο καλλιτεχνικός χώρος κατέρρευσε παγκοσμίως . Όλη η οικοδομή. Τώρα γίνεται ένας αγώνας να σωθεί το σαλόνι. Όμως δεν νομίζω πως αυτό είναι εφικτό. Πρώτα πρέπει να σωθεί η οικονομία, να αποκτηθεί η εμπιστοσύνη, να έρθουν κοντά οι άνθρωποι να ερωτευτούν, να φτιάξουν τη ζωή τους.
Όσο για μας εδώ στα δικά μας, μετά την καταστροφή και μετά τα μέτρα επιβίωσης των ανθρώπων του πολιτισμού -σε πρώτη φάση-, έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να κάνουμε μια καινούργια αρχή, όπου να κυριαρχήσουν νέες ιδέες αναγεννησιακές. Ο πολιτισμός είναι παρηγοριά και καταφύγιο. Είναι πηγή με καθαρό γάργαρο νερό (του αποσπάσματος από τους Νόμους του Πλάτωνα που παραθέτω πιο πάνω). Δεν πίνεται δηλητηριασμένο και όποιος το δηλητηριάζει πρέπει να τιμωρείται. Είναι μεγάλη ευκαιρία να βάλουμε τα δυνατά μας για να αναστηλώσουμε την οικοδομή πάνω σε καινούργια θεμέλια, να στήσουμε την κατασκευή με νέα υλικά, με παράθυρα ανοιχτά στον ανθρωπισμό και στην δημοκρατία και σιγά σιγά με σύνεση και σωφροσύνη να δούμε: είμαστε εμείς οι ευλογημένοι, οι ταγμένοι να φτιάξουμε κάτι δημιουργικό και αγαθό; Αν είμαστε, ναι, να το φτιάξουμε με αγάπη και γενναιοδωρία, διαφορετικά νομίζω θα καταρρεύσει το νέο «αυθαίρετο» και θα μας πλακώσει. Νομίζω πως πρέπει να αλλάξει η οπτική ματιά μας στα πράγματα. Γιατί εγώ δεν μπορώ να υποστηρίξω πως ο πολιτισμός της παλιάς κανονικότητας ήταν τόσο φιλικός προς τον άνθρωπο, τα ζώα και προς το περιβάλλον. Γι’ αυτό δεν έχω καμμιά νοσταλγία επιστροφής στην παλιά κανονικότητα…
Μπορείτε να δείτε τα πρόσωπα που φιλοξενήθηκαν στις δύο στήλες του klik :
