Στο Λονδίνο χτυπά η καρδιά της Ευρώπης…
… τουλάχιστον για αυτή την εβδομάδα. Οι γενικές εκλογές στη Μεγάλη Βρετανία είναι το σπουδαιότερο γεγονός για την «γηραιά ήπειρο» - επισκιάζει ακόμη και την ατέρμονη διαπραγμάτευση για το μέλλον της έρημης της Ελλάδας.
Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι μόνο ιστορικά μία από τις δύο μεγαλύτερες ευρωπαϊκές δυνάμεις αλλά η πολιτική του απασχολεί, αφορά και επηρεάζει πολλές χώρες και εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο.
Στο κοινοβούλιο υπάρχουν 650 θέσεις (533 στην Αγγλία, 59 στη Σκοτία, 40 στην Ουαλία και 18 στην Β. Ιρλανδία) και για να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση χρειάζεται ένα κόμμα να εκλέξει 326 βουλευτές. Αυτό δεν είναι εύκολο με τη διασπορά των ψήφων και ήταν ο λόγος που η απερχόμενη κυβέρνηση των Συντηρητικών προσπάθησε να μειώσει κατά 50 τις βουλευτικές θέσεις. Σε μια τέτοια περίπτωση θα σχημάτιζε αυτοδυναμία με τους 306 βουλευτές που εξέλεξε το 2010 (ποσοστό 36,1%) αλλά το θέμα παραπέμφθηκε για το μέλλον και οι εκλογές της Πέμπτης θα αφορούν ξανά 650 θέσεις.
Μια αλλαγή την οποία ήθελε και το συνεργαζόμενο στην κυβέρνηση Κάμερον Φιλελεύθερο κόμμα του Νικ Κλεγκ (ποσοστό 23% – 57 βουλευτές) αλλά οι Εργατικοί του Νιλ Μίλιμπαντ (29% – 258 θέσεις) αντιστάθηκαν σθεναρά.
Στις εκλογές θα συμμετάσχουν 422 πολιτικοί σχηματισμοί στην Αγγλία και άλλοι 36 στην Βόρειο Ιρλανδία. Ο αριθμός είναι εξαιρετικά μεγάλος να σκεφτεί κανείς ότι από το 1922 οι Συντηρητικοί και οι Εργατικοί αποτελούν μονίμως τα δύο πρώτα κόμματα και φυσικά σχηματίζουν τις κυβερνήσεις.
Οι Φιλελεύθεροι είναι εδώ και χρόνια ο τρίτος πόλος και εν πολλοίς ρυθμιστής αφού βοήθησαν τον Κάμερον να γίνει κάτοικος του αριθμού 10 της Ντάουνιγκ Στριτ αλλά φέτος απειλούνται να περιοριστούν σε διακοσμητικό ρόλο.
Αιτία για αυτό είναι η άνοδος κομμάτων όπως αυτό της Ανεξαρτησίας της Μ. Βρετανίας, το Εθνικιστικό Σκοτσέζικο Κόμμα και οι Πράσινοι.
Όλοι αυτοί ευελπιστούν να πάρουν ψηφοφόρους από τα δύο μεγάλα κόμματα αλλά οι εκτιμήσεις και τα γκάλοπ δείχνουν ότι θα προσελκύσουν ανθρώπους από τη δεξαμενή των Φιλελεύθερων κυρίως.
Μεγαλύτερη απειλή αποτελεί το Κόμμα Ανεξαρτησίας του αγλαού Νικ Φάρατζ ο οποίος με τις ακραίες θέσεις του κατάφερε να βγάλει το κόμμα του πρώτο στις Ευρωεκλογές του 2014 και τώρα θέλει να καθίσει στην Βουλή των Λόρδων και να βλέπει το Big Ben.
Το Εθνικιστικό Σκοτσέζικο Κόμμα κατεβαίνει μόνο στη χώρα του αλλά στις προηγούμενες εκλογές εξέλεξε 6 βουλευτές και τώρα πάει για περισσότερους. Οι Πράσινοι εξέλεξαν μία βουλευτή το 2010 και ελπίζουν την Πέμπτη να πολλαπλασιάσουν την επιρροή τους.
Όσον αφορά την πολύπαθη Βόρειο Ιρλανδία αναμένεται εκ νέου μάχη του Δημοκρατικού Ενωτικού Κινήματος και του Σιν Φέϊν.
Η προσεχής ψηφοφορία είναι κρίσιμη όχι μόνο για το μέλλον της χώρας αλλά και της Ευρώπης. Η Μεγάλη Βρετανία μπορεί –και οφείλει – να παίξει το ρόλο του αντίβαρου στη γερμανική προσπάθεια να κάνει την ήπειρο υποχείριό της και το βάρος στους ψηφοφόρους είναι μεγάλο. Όπως μεγάλη θα είναι και η μάχη, τουλάχιστον όπως την προβλέπουν όλα τα τελευταία γκάλοπ.
Μπαίνοντας στην τελική ευθεία οι Εργατικοί συγκεντρώνουν το 34%, οι Συντηρητικοί το 33% και αναμένεται να πάνε στήθος με στήθος ως το τέλος. Το ενδιαφέρον είναι ότι τρίτο κόμμα αναδεικνύεται αυτό του Φάρατζ με ποσοστό 14% – και αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο εκρηκτικός πολιτικός θα έχει σοβαρό λόγο στην επόμενη κυβέρνηση.
Οι Φιλελεύθεροι λαμβάνουν ποσοστό 8%, οι Πράσινοι 5% και τα λοιπά κόμματα άλλο 5%.
