Το κακό παράδειγμα του Σύριζα και η Αθλιοκρατία

Το κακό παράδειγμα του Σύριζα και η Αθλιοκρατία

Με τη τοποθέτηση της Βασιλικής Θάνου στην θέση της νομικής συμβούλου του Πρωθυπουργού ο Τσίπρας έδωσε ακόμη ένα παράδειγμα για το σύστημα που υποστηρίζει. Την αθλιοκρατία.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο

Το τελευταίο κατόρθωμα του Αλέξη Τσίπρα προσωπικά, ήταν πια αναμενόμενο. Η τοποθέτηση της Βασιλικής Θάνου που ο ίδιος είχε διορίσει στη ηγεσία του Αρείου Πάγου, στην θέση της νομικής του συμβούλου, ήταν ένα ακόμη παράδειγμα του συστήματος διακυβέρνησης που έχει στο μυαλό του. Την Αθλιοκρατία. Κάτι που δεν έχει πάντα σχέση με τα πρόσωπα, αλλά με τον τρόπο. Τον γνωστό ξεδιάντροπο τρόπο που είναι και το χαρακτηριστικό του Πρωθυπουργού. Που προφανώς είναι στην βάση του χαρακτήρα του,α αλλά και που ενισχύθηκε από το θράσος που έφερε μαζί η Εξουσία.

Και εκπέμπει και ένα μήνυμα. Ότι όλα είναι θέμα συναλλαγής.

Οι μάζες που είχαν ψηφίσει τον Τσίπρα και τον Σύριζα είχαν πολλές ελπίδες, ότι αυτός ο νέος άνθρωπος, που προερχόταν από την αριστερά, που κατακεραύνωνε τους πάντες, που θα καταδίωκε τους δανειστές, που θα έβαζε την Ελλάδα σε άλλη τροχιά, θα έφερνε έναν αέρα ανανέωσης στα πολιτικά πράγματα.

Δυστυχώς, η πραγματικότητα αποδείχτηκε πολύ χειρότερη και από υπέθεταν τα αντιπολιτευόμενα κόμματα.

Η τοποθέτηση της Αγγελικής Θάνου στην θέση της νομικής του συμβούλου, είναι δυστυχώς άλλο ένα παράδειγμα εξευτελισμού. Αλλά όχι το μόνο.

Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς συμπολιτευόμενος ή αντιπολιτευόμενος, δεξιός ή αριστερός ή οτιδήποτε άλλο, για να καταλάβει, το τι είναι αυτό που εκπέμπει συνολικά ο Τσίπρας και η συγκυβέρνηση του. Τι διδάσκει λοιπόν;

Το βασικό που έχει ως τώρα διδάξει ο Τσίπρας, είναι ότι προκειμένου να ανέβουμε επαγγελματικά, μπορούμε να λέμε όσα ψέματα θέλουμε. Ότι δηλαδή η ιδεολογία πάει περίπατο μπροστά στο προωπικό όφελος. Για την ώρα οι μόνοι που έχουν βγει ωφελημένοι από τότε που ανέλαβε ο Σύριζα είναι ο ίδιος και τα μέλη της Κυβέρνησης του και οι βουλευτές που τον στηρίζουν. Σε αντίθεση με παλιότερες Κυβερνήσεις, οι βουλευτές της συγκυβέρνησης ψηφίζουν τα πάντα ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις που έχουν στο σύνολο. Τι δίδαγμα μπορεί να βγάλει κανείς από αυτό; Ότι το προσωπικό κέρδος υπερισχύει της ιδεολογίας.

Με τις πρόσφατες επιθέσεις εναντίον της δικαιοσύνης, προσπαθεί να κάνει κάτι χειρότερο, Στην ουσία προσπαθεί να καταργήσει την διάκριση των εξουσιών, την αρχή πάνω στην οποία στηρίχτηκαν τα δημοκρατικά πολιτεύματα της Δύσης. Κάθε απόφαση των δικαστηρίων που δεν είναι αρεστή γίνεται αντικείμενο οργανωμένων επιθέσων, από τα γνστά “μαντρόσκυλα” του που απλώς εκφράζουν τον ίδιο.

Η τοποθέτηση της Θάνου, η οποία προσπάθησε να παρακάμψει το Σύνταγμα, αλλάζοντας τα όρια ηλικίας , μόνο και μόνο γιατί αυτό συνέφερε την ίδια, είναι ένα παράδειγμα της νοοτροπίας, που σαν δηλητήριο μπαίνει στα πάντα.

Η τοποθέτηση της στην θέση της νομικής συμβούλου του Πρωθυπουργού είναι μια πράξη εξευτελισμού και για τον Τσίπρα και για την Θάνου.

Τους ταιριάζει.

Ο λογαριασμός θα έρθει. Και θα είναι βαρύς.

Σχετικά άρθρα