H μεγάλη ευκαιρία στα χέρια του Τσίπρα
Παρά τα τερατώδη λάθη, την απίστευτη απειρία και τις κρίσεις πανικού, ο Αλέξης Τσίπρας έχει μια μεγάλη ευκαιρία να αλλάξει την Ελλάδα.-Από τον Άρη Τερζόπουλο
Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος έχει την ευκαιρία να αλλάξει την Ελλάδα. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, από την πρόσφατη ιστορία μας, είναι εκείνος που τα κατάφερε περισσότερο μια και σε αντίξοες συνθήκες, αμέσως μετά την Χούντα, κατάφερε να κρατήσει την Ελλάδα ενωμένη και να την εντάξει στην τότε ΕΟΚ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο δεύτερος που είχε την ευκαιρία, αλλά παρασύρθηκε γρήγορα από τις αδυναμίες του και τα άφησε όλα στην τύχη. Από τους υπόλοιπους κανένας δεν είχε αυτό που θα λέγαμε την μεγάλη ευκαιρία. Η Ελλάδα είχε μπει σ’ έναν λάθος δρόμο που θα κατέληγε στην κατατσροφή.
Ο Αλέξης Τσίπρας, που με κάποιον τρόπο ανέλαβε να διαχειριστεί την καταστροφή, έχει κι αυτός μια μεγάλη ευκαιρία. Κι αυτό γιατί στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησής του, ακολουθώντας τις πάγιες ιδεοληψίες της λεγόμενης Αριστεράς-που δεν αντιπροσωπεύει τίποτα, είναι κάτι σαν τον χιπισμό, ή τις ψεκασμένες θεωρίες για τα UFO, ή τα παραμύθια για την Χιονάτη και τους 7 νάνους- πρόλαβε να κάνει την απαραίτητη στροφή προς τον ρεαλισμό, πριν διαλυθούμε τελείως. Παρ’ όλο όμως που το καταστροφικό εξάμηνο του Σύριζα, επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τα οικονομικά, ο Τσίπρας έχει μια μεγάλη ευκλαιρία στα; Χέρια του. Να αλλάξει την Ελλάδα και να κάνει την οικονομία της λειτουργική. Κι αυτό γιατί οι αλλαγές που τώρα επιβάλλονται με το ζόρι από τους Θεσμούς (τι ανόητο όνομα και αυτό), είναι πράγματα που θα έπρεπε να γίνουν έτσι κι αλλιώς. Επιπλέον, καθώς το εκλογικό σώμα, πολύ σωστά έχει καταλογίσει τις ευθύνες που αναλογούν στα δύο κόμματα που κυβέρνησαν ως τώρα, στο Πασόκ κυρίως και στην Νέα Δημοκρατία, για την ώρα λειτουργεί ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο.
Ο Τσίπρας δεν είναι κανένας μεγάλος ηγέτης. Τουλάχιστον ακόμη. Ένας νεαρός είναι 42 ετών που ζούσε μέσα στις απηρχαιωμένες ιδεοληψίες και που δεν έχει κάνει και τίποτα σπουδαίο στη ζωή του. Το ότι έγινε πρωθυπουργός στην Ελλάδα δεν λέει και πολλά πράγματα. Και ο Σημίτης έγινε Πρωθυπουργός, ενώ το περισσότερο που θα του ταίριαζε ήταν διευθυντής σε υποκατάστημα Τράπεζας. Ο Τσίπρας έχει όμως την τύχη να βρίσκεται στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή. Αν ξεπεράσει τους έρπητες και τις κρίσεις πανικού, θα μπορούσε και να κάνει σπουδαία πράγματα. Το κακό είναι ότι έχει ελάχιστους αξιόλογους ανθρώπους δίπλα του. Ας ψάξει να βρει κι άλλους.
