Ίσως η μέρα που θα καθαρίσει ο πλανήτης από τις νάρκες να είναι κοντά…
Με γενετικά τροποποιημένα βακτήρια ευελπιστών οι επιστήμονες να ανακαλύπτουν τις θαμμένες νάρκες σε διάφορα σημεία του πλανήτη.
Η νάρκη είναι ίσως από τις πιο «άθλιες» εφευρέσεις του ανθρώπου. Βόμβες κρυμμένες μέσα στο χώμα. Άνανδρος πόλεμος, όταν δεν θέλεις να αντιμετωπίσεις στα ίσα τον εχθρό σου και αποφασίζεις πως ο καλύτερος τρόπος είναι να τον κομματιάσεις εκεί που δεν το περιμένει. Εκεί που δεν βλέπει κίνδυνο.
Και αν όλα τελείωναν όταν οι δύο πλευρές αποφασίσουν να σταματήσουν το πολεμικό παιχνίδι, το κακό θα ήταν μικρότερο. Η νάρκη όμως σπάνια αφαιρείται από το σημείο που θάφτηκε. Μένει εκεί και περιμένει υπομονετικά. Που θα πάει, θα περάσει ο χρόνος και μαζί του η ανάμνηση των όσων συνέβησαν στη γειτονιά. Θα έρθουν μέρες που κανείς δεν θα θυμάται τι κρύβει η γη σε εκείνο το σημείο. Και θα το περπατήσει.
20,000 άνθρωποι σκοτώνονται ή τραυματίζονται σοβαρά κάθε χρόνο από ξεχασμένες νάρκες. 70 χώρες του πλανήτη φιλοξενούν στα εδάφη τους περίπου 100 εκατομμύρια ναρκοπέδια, χωρίς σχέδια, χωρίς καταγραφή. Σε κάποια από αυτά γίνονται προσπάθειες καθαρισμού, κάτι όμως που προϋποθέτει αμέτρητες ώρες εργασίας, μεγάλο κίνδυνο και φυσικά τεράστιο κόστος.
Φαίνεται πως τη λύση στο πρόβλημα των ναρκών, για όσους τη θέλουν, μπορεί να τη δώσουν ερευνητές από το Εβραϊκό πανεπιστήμιο των Ιεροσολύμων. Ανέπτυξαν γενετικά τροποποιημένα βακτήρια με την ιδιότητα να φωσφορίζουν όταν βρεθούν κοντά σε υλικά που συναντώνται συχνά στις νάρκες. Όπως δημοσίευσαν στην επιθεώρηση “Nature Biotechnology”, αρκεί ελάχιστη ποσότητα εκρηκτικής ουσίας που θα βρεθεί εκτός νάρκης, ώστε τα βακτήρια να αντιδράσουν φωσφορίζοντας και να αποκαλύψουν την ύπαρξή της.
Αφού γίνει γνωστή η πιθανότητα ύπαρξης νάρκης, η επιβεβαίωση και ο τελικός της εντοπισμός γίνεται με ακτίνες laser, είτε από επίγειο όχημα, ή από κάποιο drone. Στη συνέχεια, ένα εξειδικευμένο συνεργείο πυροτεχνουργών, αναλαμβάνει να την εξουδετερώσει και να κάνει την περιοχή και πάλι ασφαλή για χρήση.
Το νέο σύστημα στέφθηκε με επιτυχία σε όλες τις δοκιμές που έκαναν οι ερευνητές, θα χρειαστεί όμως ακόμη καιρός για να έχουν τη δυνατότητα να το χρησιμοποιήσουν σε μεγάλες εκτάσεις. Με τα σημερινά δεδομένα, μπορεί να ελέγχεται έκταση 18 τετραγωνικών εκατοστών το δευτερόλεπτο, νούμερο αστείο αν αναλογιστούμε τις τεράστιες εκτάσεις που είναι σπαρμένες με σοδειές θανατηφόρες. Ευελπιστούν όμως πως η ταχεία ανάπτυξη της τεχνολογίας θα δώσει λύσεις και σε αυτά τα προβλήματα.
