Άστρο Lebron (δεν) τον οδηγεί
Το μπάσκετ είναι ομαδικό και συνήθως δίκαιο άθλημα, όπως αποδείχτηκε και στους φετινούς τελικούς του NBA.
Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Ένας Κούκοτς μπορεί, αλλά έχει σταματήσει το μπάσκετ εδώ και αρκετά χρόνια… Ο Βασιλιάς των «Λεπρών» (συμπαικτών του) στο Cleveland το πάλεψε, αλλά το κοντέρ έγραψε 4-2 νίκες για τους Warriors και 2/6 συνολικά σε τελικές σειρές για τον LeBron. Χωρίς τα δαχτυλίδια να είναι το μοναδικό κριτήριο για την κορυφή, ο «King James» φαίνεται ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να φτάσει όχι μόνο τον Michael Jordan που έχει 6, αλλά ούτε και τον Kobe (ή Copy για τους γνωρίζοντες) Bryant που έχει 5 και πλέον περνάει το χρόνο του κυρίως σε ιατρεία και όχι σε γήπεδα. Ενώ θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι μετά την φετινή έκβαση των τελικών, o James προηγείται με διαφορά μόλις ενός τίτλου (2-1) από τον φετινό MVP του NBA, Stephen Curry.

Ο «Βασιλιάς» είναι γυμνός λοιπόν, αλλά δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις για μη προσπάθεια. Και ειδικά φέτος, όπου είτε λόγω τραυματισμών είτε λόγω περιορισμένων ικανοτήτων ορισμένων συμπαικτών του, βρέθηκε να παλεύει κυριολεκτικά μόνος του. Στο μπάσκετ όμως ποτέ δεν κερδίζει ο ένας με τα τεράστια νούμερα σε όλες τις κατηγορίες και αυτό μπορεί να σας το επιβεβαιώσει και ο μεγαλύτερος νικητής που έβγαλε το άθλημα, Michael Jordan, ο οποίος δέχτηκε γενναία «περικοπή» των μέσων όρων του, προκειμένου να καταστεί επιτυχής η τριγωνική επίθεση των Bulls. Η ιστορία γνωστή. Έξι πρωταθλήματα, με ενδιάμεση αποχώρηση και επάνοδο για τον κορυφαίο αθλητή, όλων των αθλημάτων. Ένας μύθος, που δεν θα ξεπεραστεί από κανέναν.
Όσοι βάζουν τον LeBron στην ίδια κουβέντα με τον Jordan είναι είτε απλά… παιδάκια, είτε γραφικοί δημοσιογράφοι που προσπαθούν να εκμαιεύσουν «κλικς» και αδικούν τον ίδιο τον James, ο οποίος είναι σίγουρα ο κορυφαίος της εποχής του. Όποιος όμως δεν έχει δει τον Jordan απέναντι στις πιο σκληρές αμυντικές ομάδες όλων των εποχών (Pistons, Knicks κλπ.) και σε μια Ανατολή με ομαδάρες, όχι την αστεία τωρινή ή τον Magic Johnson να μαγεύει με το ατόφιο ταλέντο του, δεν έχει δει μπάσκετ. ΟΚ υπήρχαν κι άλλοι, αλλά εγώ ξεχωρίζω τον Καλύτερο και τον πιο Ταλαντούχο. Ο Magic δεν χρειάστηκε να γίνει «ντουλάπα» για να μπορεί να παίξει σε όλες τις θέσεις. Το έκανε, γιατί απλά μπορούσε. Ο Jordan δεν είχε ανάγκη να καρφώνει με μανία για να επιβληθεί. Το έκανε με τις «αέρινες» κινήσεις, σήμα κατατεθέν του. Ο Bryant δεν χρειάστηκε να αγχωθεί για τέτοιου είδους συγκρίσεις. Ως εξαιρετική «κόπια» του Jordan, αποδέχτηκε το ρόλο της καλύτερης απομίμησης. Και ο James τι θα κάνει; Προς το παρόν 2/6 και συνεχίζει. Και για όσους δεν Tον πρόλαβαν, μια υπενθύμιση είναι πάντα χρήσιμη: