Δύο παλιάτσοι για τον θίασο της Βασίλισσας

Την προηγούμενη εβδομάδα παρακολουθήσαμε ακόμη μία εντυπωσιακή… εξαφάνιση του Κριστιάνο Ρονάλντο σε κρίσιμο ματς της ομάδας του και δύο εξαιρετικές θεατρικές παραστάσεις από τον μετρ του είδους, Ρούντι Φερνάντεθ. Ο πρώτος μετά την πετυχημένη εμφάνιση του στον περσινό τελικό του Champions League, όπου έπειτα από 120 λεπτά αγώνα, έκανε αισθητή την παρουσία του πανηγυρίζοντας ένα πέναλτι στο τέλος που απλά διεύρυνε το τελικό σκορ, για το οποίο βέβαια είχαν φτύσει αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα οι συμπαίκτες του, φέτος αποφάσισε να εξαφανιστεί παντελώς. Και όχι μόνο στα ματς απέναντι στη Γιουβέντους, στα οποία πέτυχε ένα (εύκολο) γκολ στο Τορίνο και ένα στο Μπερναμπέου με πέναλτι που προήλθε από συγκινητική ερμηνεία του Ροντρίγκεζ, ενώ στον υπόλοιπο αγώνα ήταν αναμενόμενα άφαντος.

Η Βασίλισσα Ρεάλ κατά την φετινή αγωνιστική σεζόν δεν κατέκτησε κανέναν τίτλο σε Ισπανία και Ευρώπη, την ίδια στιγμή που η Μπαρτσελόνα κυνηγά το «τρεμπλ», έχοντας ήδη στεφθεί Πρωταθλήτρια στην χώρα τους και με δύο τελικούς (Champions League και Copa del Rey) εν αναμονή. Είσαι ο Κριστιάνο Ρονάλντο λοιπόν, η ομάδα σου έχει αποτύχει παταγωδώς κατά την φετινή χρονιά, η μεγάλη σου αντίπαλος έχει μόλις σηκώσει και μαθηματικά την πρώτη κούπα και συ τι κάνεις; Πανηγυρίζεις ένα αδιάφορο χατ-τρικ επί της Εσπανιόλ και αναγκάζεις μέχρι και τον πλέον άμυαλο ποδοσφαιριστή που ακούει στο όνομα Πέπε, να σε συνετίσει! Το πανηγυρίζεις, γιατί με αυτό κατά 99,9% θα αναδειχθείς πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα, αλλά σε μια ομάδα που ΑΠΕΤΥΧΕ. Και αυτό δείχνει τον ψυχισμό σου. Όπως και πέρσι στον τελικό του Champions League, που πανηγύριζες σαν παλιάτσος το πλέον αδιάφορο γκολ στην ιστορία του θεσμού. Χέστηκες κυριολεκτικά και μεταφορικά για την ομάδα και για τους συμπαίκτες σου.

Ή μήπως να θυμηθούμε το μεγάλο φιάσκο σχετικά με τις ευαισθησίες για τους πληγέντες από τον σεισμό στο Νεπάλ; Όλοι έσπευσαν να αναπαράγουν την είδηση ότι ο Πορτογάλος δώρισε 7 εκατομμύρια ευρώ, με αποθεωτικά σχόλια για την γενναιοδωρία του. Kαι πράγματι έτσι θα ήταν, αν δεν διέψευδε τους πάντες με ανακοίνωση της η φιλανθρωπική οργάνωση «Save the Children», τονίζοντας ότι η μόνη βοήθεια του Ρονάλντο ήταν μια ανάρτηση-παρακίνηση προς όλους μέσω social media και όχι κάποια χρηματική βοήθεια. Για να είμαστε δίκαιοι, εδώ εμπλέκονται και οι γνωστοί δημοσιογράφοι οι οποίοι πλέον έχουν καταντήσει πιο αστείοι και από ανέκδοτο του Στάθη των Ράδιο Αρβύλα (καλά αυτό δεν είναι και πολύ δύσκολο). Όλοι αυτοί που πιάνουν τα πληκτρολόγια τους και γράφουν ανακρίβειες, μη διασταυρωμένες, καθώς και εκείνοι που αλλάζουν γνώμες μέσα σε ελάχιστες μέρες ή ώρες, ανάλογα με το τι τους βολεύει για να μην εκτίθενται, αποτελούν κάτι σαν μάστιγα. Μια τρύπα του όζοντος χωμένη μέσα σε έναν φελλό που επιπλέει πάνω σε τόνους βλακείας και κωλοτούμπας. Και για κερασάκι στην τούρτα εφευρίσκουν απίστευτες δικαιολογίες και τεχνάσματα για να φαίνεται ότι πάντα έχουν δίκιο ή ότι απλά τους παρεξήγησαν. Οι βρυ-κόλακες των εκάστοτε Ρονάλντων βρίσκονται εκεί έξω και περιμένουν τις αμυδρές επιτυχίες των ινδαλμάτων τους ή τις σπάνιες αποτυχίες όσων στοχοποιούν, για να αποκτήσουν και οι ίδιοι λόγο ύπαρξης.

Και κάπου εδώ εμφανίζεται ο Ρούντι Φερνάντεθ για να μας υπενθυμίσει ότι κατέκτησε επιτέλους την Ευρωλίγκα. Με 7 ολόκληρους πόντους στον τελικό κόντρα στον Ολυμπιακό και τον 36χρονο Νοτσιόνι να αναδεικνύεται MVP και να κάνει την δουλειά που θα έπρεπε να κάνει ο ίδιος, αλλά «απέφυγε» για πολλοστή φορά να το πράξει. Το πρόβλημα με τον έτερο παλιάτσο της Βασίλισσας, Ρούντι, είναι ότι πάντα θα παραμένει Τρυπιοκάρυδος στον χαρακτήρα, όπως έχουμε ήδη αναλύσει σε πρόσφατο θέμα και το επαληθεύσαμε εκ νέου στο Final-4 της Μαδρίτης. Έκανε προθέρμανση στα καραγκιοζιλίκια από τον ημιτελικό και συνέχισε στον τελικό, ακόμη και όταν όλα είχαν κριθεί, παρέα με τον Γιόνας Μασιούλις και τον Σέρχιο Ροντρίγκεθ, ο οποίος δεν τήρησε το fair-play ευστοχώντας σε τρίποντο στην τελευταία επίθεση. Πολλοί προσπάθησαν να κατηγορήσουν τον Βασίλη Σπανούλη ως «πηγή του κακού» του συγκεκριμένου επεισοδίου και θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί τους, καθώς θεωρώ απαράδεκτο να πετάει την μπάλα στο Ρούντι τόσο χαλαρά και όχι με περισσότερη δύναμη! Σύντομη διακοπή για διαφημίσεις:

Αυτά λοιπόν έγιναν μετά τον τελικό του Final-4 στο Λονδίνο το 2013, όπου ο Βασίλης Σπανούλης (MVP της διοργάνωσης) λίγα λεπτά μετά τη νίκη επί της Ρεάλ και την κατάκτηση της δεύτερης σερί  Ευρωλίγκας, χαιρετά έναν προς έναν (!!) τους αντιπάλους του αναγνωρίζοντας με αυτόν τον τρόπο την αξία του ηττημένου, όπως οφείλουν να κάνουν οι πραγματικοί νικητές και όχι οι περιφερόμενοι κλόουν με έδρα τη Μαδρίτη. Το να έχεις νεύρα μετά από μια ήττα σε έναν τελικό είναι απόλυτα φυσιολογικό για κάθε αθλητή που θέλει να κερδίζει ή που δεν έμεινε ευχαριστημένος με την απόδοση του. Το να είσαι όμως γεννημένος παλιάτσος και να συμπεριφέρεσαι μόνιμα με αυτόν τον τρόπο, προφανώς και δεν είναι. Δυστυχώς όμως τέτοιοι τύποι ευδοκιμούν διαχρονικά στο πρόσφορο έδαφος των «γκαλάκτικος» και των «μιλκομπούκαλος». Από εμάς, πολλά φιλάκια!