Klik Drive || Εξερευνώντας τη μαγευτική Μήλο με το νέο Nissan Micra 0.9 IG-T! (photos)

Το πόσο γρήγορα κυλάει ο χρόνος το καταλαβαίνεις όσο μεγαλώνεις, οπότε καλό θα ήταν οι ανοησίες του τύπου «είναι ο καλύτερος γιατρός», είτε να σταματήσουν είτε να τιμωρούνται παραδειγματικά, δηλαδή με απαγόρευση του μπότοξ και άλλες αντίστοιχες «σκληρές ποινές». Δέκα χρόνια -και περίπου καμιά δεκαριά επισκέψεις στο νησί της Μήλου- μετά, συνεχίζεις να ανακαλύπτεις ακόμη πιο μαγικά μέρη από όσα απίστευτα είχες δει τις προηγούμενες φορές. Ας ξεκινήσουμε όμως από την αρχή του «κακού». Αύγουστος του 2007 και αδερφικός φίλος από το πανεπιστήμιο (στη μακρινή Σκωτία) επιμένει να με καλεί στο νησί του για 4ο σερί καλοκαίρι. Χωρίς όμως να υπάρχει συγκεκριμένος λόγος, δεν μπορούσαμε να συγχρονιστούμε αν και ήθελα πολύ να επισκεφτώ τη Μήλο, για την οποία είχα ακούσει τα καλύτερα και όχι μόνο από τον Γιώργο, που παρά την καταγωγή του από εκεί φαινόταν αρκετά αντικειμενικός.

Το 2007 όμως αποτέλεσε μια χρονιά ορόσημο από πολλές απόψεις, ίσως η τελευταία ανέμελη περίοδος για αρκετό κόσμο, για μένα πάντως ήταν σίγουρα. Έχοντας ξεκινήσει ένα καλοκαίρι με ατελείωτες διακοπές και μπάνια σε Αθήνα και Κρήτη (τρις), ήταν σαν να έλειπε ένα σημαντικό κομμάτι από το παζλ, για να ολοκληρωθεί με τον ιδανικό τρόπο. Αρχές Αυγούστου, βρισκόμαστε με τον Γιώργο στο κλασικό σημείο της εποχής (Caprice για τους μυημένους) και πετάει τη βόμβα: «Μήτσο αύριο φεύγω για Μήλο, ψήνεσαι; Έλα ρε μαλάκα για 4-5 μέρες και αν δεν σου αρέσει, φεύγεις!», ήταν η χαρακτηριστική ατάκα που με έβαλε σε πειρασμό. Ή τώρα ή ποτέ, σκέφτηκα και του απαντάω «Φύγαμε». Η επόμενη ερώτηση ήταν «Εισιτήρια έχουμε;» με την απάντηση όμως να μη με καλύπτει πλήρως. Προφανώς και δεν είχαμε, προφανώς επίσης λόγω περιόδου αιχμής τα «γρήγορα» πλοία ήταν γεμάτα και μας έμενε μόνο ο «Άγιος Γεώργιος» (R.I.P.) με το ταξίδι-κρουαζιέρα διάρκειας 8-9 ωρών, ανάλογα πάντα με τα κέφια του. Ο άλλος Γιώργος με ενημέρωσε ότι διαθέσιμα εισιτήρια υπήρχαν μόνο στη διακεκριμένη (;) θέση του συνονόματου πλοίου και λέω ΟΚ, κάπως θα την παλέψουμε. Η πραγματικότητα όμως είναι πάντα πιο σκληρή, σαν τις ξύλινες (διακεκριμένες) πολυθρόνες του «Άι-Γιώργη», οπότε κρίνοντας εκ του αποτελέσματος πιθανόν να ήταν καλύτερα να είχαμε ταξιδέψει στο μηχανοστάσιο ή μέσα στο φουγάρο του πλοίου…

Κάπως έτσι λοιπόν, μερικές εκατοντάδες ώρες μετά, φτάσαμε στο λιμάνι του Αδάμαντα. Σε αυτές τις περιπτώσεις η πάγια άποψη μου είναι ότι η πρώτη εντύπωση είναι η πιο έγκυρη και αυτό που αντίκρισα εξ αρχής στη Μήλο, μου φάνηκε τόσο οικείο, λες και την είχα επισκεφτεί καμιά 100αριά φορές. Όμως ήταν μόλις η 1η και ακόμη δεν είχα δει τίποτα… Θα μπορούσα να γράψω τόμους ολόκληρους για αυτή την πρώτη επίσκεψη στο νησί, η οποία ξεκίνησε για 5 μέρες και τελικά κράτησε 15 (!), ενώ παραλίγο να κρατήσει πάνω από 1 μήνα! Ας όψεται ο αρχικός βιαστικός σχεδιασμός και η έλλειψη των απαραίτητων αποσκευών… Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες αφίξεις μου εκεί, είτε καλοκαίρια, είτε Πάσχα (αναπαριστώντας τον Τιτανικό, αλλά με αυτοκίνητο), είτε Σεπτέμβριο για ευχάριστες (..) κοινωνικές εκδηλώσεις, όμως δεν μαζευτήκαμε σήμερα εδώ για το παρελθόν, αλλά κυρίως για το παρόν. 10 χρόνια μετά από εκείνο το (1)5ήμερο επεισοδιακό ταξίδι, είχε φτάσει η στιγμή να βρεθώ στη Μήλο με την κατάλληλη παρέα.

Το εντυπωσιακό νέο Nissan Micra το γνώρισα τον Απρίλιο, ταξιδεύοντας μαζί του στο εξίσου υπέροχο Costa Navarino. Κατά σύμπτωση και τότε ήταν πορτοκαλί χρώματος, αλλά με κινητήρα 1.5 diesel. Προσπαθώντας να οργανώσουμε με τον Υπεύθυνο Δημοσίων Σχέσεων της «Nissan – Νικ. Ι. Θεοχαράκης ΑΕ», κ. Γιάννη Μεθενίτη, το ιδανικό οδοιπορικό στη Μήλο, καταλήξαμε ότι η πλέον ενδεδειγμένη επιλογή για την περίσταση θα ήταν το Micra με τον turbo κινητήρα βενζίνης 0.9 IG–T. Όπερ και εγένετο. Ο  Γιάννης εξυπηρετικός όπως πάντα, μας είχε ενημερώσει εγκαίρως μέχρι και για την πινακίδα του αυτοκινήτου, την οποία χρειαζόμασταν για την κράτηση των εισιτηρίων με το Speed Runner 3. Χάρη στα διαθέσιμα 300 λίτρα του χώρου αποσκευών του νέου Micra, είχαμε τη δυνατότητα να το φορτώσουμε με κάθε πιθανό ή απίθανο τρόπο. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι καινούριο πλέον, καθώς όλοι γνωρίζουν ότι η τελευταία γενιά του Micra έχει μεγαλώσει σε διαστάσεις, χωρίς ωστόσο να χάσει τον χαρακτήρα του ευέλικτου αυτοκινήτου πόλης (ή νησιού στην προκειμένη περίπτωση) που πάντα είχε. Με λίγα λόγια ο ορισμός του all–around παίκτη που λέμε και εμείς οι μπασκετικοί.

Και ναι αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να κάνουμε κρουαζιέρα με κανέναν τρισ-Άγιο, καθώς μέσα σε μόλις 4 ώρες οι 4 τροχοί του Micra είχαν πατήσει στεριά με κατεύθυνση τα αγαπημένα μας Πολλώνια στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού. Για τους αγεωγράφητους, αδαείς ή απλά άμπαλους, είναι ΤΑ Πολλώνια και όχι κάποια χώρα της κεντρικής Ευρώπης. Ένα πανέμορφο γραφικό ψαροχώρι με θέα την Κίμωλο, στο οποίο αν κάτσεις πολλές μέρες θα επιστρέψεις κοντά στα 300 κιλά. Από την μία ο φούρνος της κυρα-Φλώρας, από την άλλη ο Γιαλός με τα πιταράκια της κυρα-Ιωάννας, δεν θέλει και πολύ για να γίνει το κακό. Και αν γλιτώσεις από αυτά, πάντα θα σε περιμένει το Ριφάκι, η Αρμύρα, το Λιόφυτο και ο «νέος» Άλκης, για να καταλήξεις για ποτό στην ταράτσα του Cactus. Όσο δε για την φιλοξενία μας, φρόντισε ο Νίκος, αδερφός του Γιώργου (όχι του πλοίου), με τα υπέροχα Flag Suites του, τα οποία λειτούργησαν για πρώτη φορά φέτος το καλοκαίρι και πραγματικά αν το νησί δεν είχε τόσες ομορφιές να απολαύσεις, δεν θα ξεμύτιζες ποτέ από τα ενδότερα τους.

Το κρίσιμο ερώτημα σε αυτές τι περιπτώσεις είναι, μετά από τόσες επισκέψεις στο νησί τι άλλο να δεις; Η απάντηση σαφής: Τα ξαναβλέπεις ΟΛΑ με bonus την Κίμωλο και την Πολύαιγο, κοντινά νησιά τα οποία μας είχαν διαφύγει κατά το παρελθόν. Χωρίς κανέναν ενδοιασμό πλέον, η εξερεύνηση της Μήλου με το νέο Nissan Micra είχε μόλις ξεκινήσει. Το ιαπωνικό μοντέλο δεν αποτέλεσε τυχαία την ιδανική παρέα, καθώς χάρη σε αυτό μπορέσαμε να κινηθούμε με άνεση και ασφάλεια στους νησιώτικους δρόμους, ενώ σε πολλές περιπτώσεις μας προσέφερε και τις απαραίτητες οδηγικές συγκινήσεις, επαληθεύοντας τις σπορ καταβολές της Nissan. Φυσικά, όλα αυτά χωρίς να καταναλώνει υπερβολικό καύσιμο, για την ακρίβεια παραμένοντας σταθερό μεταξύ 6,5-7,0 λίτρων/100 χλμ., με την υποσημείωση ότι ουδέποτε επιχειρήσαμε Eco Driving κατά τη διάρκεια του οδοιπορικού… Τουναντίον, δεν του χαριστήκαμε στο ελάχιστο απολαμβάνοντας κάθε στιγμή πίσω από το τιμόνι του.

Με τη σιγουριά ότι έχουμε στα χέρια μας ένα αυτοκίνητο έτοιμο να κινηθεί ευέλικτα, οικονομικά και με υψηλά επίπεδα προσαρμοστικότητας, αρχίσαμε να γράφουμε χιλιόμετρα. Προβατάς, Παλαιοχώρι, Αγία Κυριακή (δις), Φυροπόταμος και Φυριπλάκα αποτελούν εγγύηση για όσους θέλουν να απολαύσουν πραγματικές διακοπές χωρίς περιττές ταλαιπωρίες. Ειδικά με την Αγία Κυριακή απολαυστική όσο ποτέ χάρη στην απουσία beach (ή bitch) bar, το μόνο πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσεις είναι ο καιρός. Για την ακρίβεια ο αέρας, ο οποίος φέτος βασάνισε τις Κυκλάδες από νωρίς, με εξαίρεση τις μέρες κατά τις οποίες το νέο Nissan Micra βρέθηκε στη Μήλο. Οι Έλληνες Θεοί των ανέμων συνεργάστηκαν με τους Ιάπωνες «συναδέλφους» τους, γεγονός το οποίο μας έδωσε την ευκαιρία μετά από αρκετά χρόνια να απολαύσουμε την μαγική παραλία που ακούει στο όνομα Φυροπόταμος, χωρίς κύματα και κυρίως χωρίς το εκνευριστικό μελτέμι.

Ήδη ακούω κάποιους από αυτούς που μπερδεύουν τα Πολλώνια με την Πολωνία, να μουρμουρίζουν «που είναι το Σαρακήνικο ρε μεγάλε;» και άλλα τέτοια γραφικά σαν την Τρυπητή και την Πλάκα, χωριά στα οποία μπορείς να απολαύσεις ηλιοβασίλεμα αντάξιο της Σαντορίνης ή της Φολεγάνδρου. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάποια πράγματα. Το Σαρακήνικο είναι πολλά, αλλά δεν είναι παραλία με την ευρύτερη έννοια του όρου. Να το θέσω αλλιώς. Αν κάποιοι από εσάς δεν έχετε την ευκαιρία να επισκεφτείτε τη Σελήνη (όχι του Φώσκολου), η NASA φρόντισε για το επίγειο ομοίωμα της. Προφανώς δεν το δημιούργησε η ίδια, αλλά εξωγήινοι πειρατές, οπότε από την στιγμή που θα το επισκεφτείτε μετράει σαν να πήγατε στο διάστημα! Το ότι βρέθηκε και λίγη θάλασσα εκεί δίπλα ή ένα μισοβυθισμένο καράβι, είναι απλά αποδείξεις ζωής στον πλανήτη Σαρακήνικο. Κλείνει η παρένθεση.

Ναι αλλά το Τσιγκράδο; Το Κλέφτικο; Το Κλήμα; Τα Θειωρυχεία; Αρχικά συγχαρητήρια, ξέρεις να διαβάζεις τους τουριστικούς οδηγούς της Μήλου. Στη συνέχεια μπορείς να απευθυνθείς στην Excellent Yachting για να σου λύσει όλες τις απορίες και να σε ξεναγήσει σε όλα αυτά και σε ακόμη παραπάνω μέρη, τα οποία δεν είχες φανταστεί ούτε όταν βρέθηκες στο Διάστημα, μερικές ώρες πριν. Αμφιβάλλω αν ήξερες πχ. το Ακρωτήρι Βάνι. Ή την  Συκιά, τον Γέρακα, τα Γλαρονήσια. Τώρα τα έμαθες και με το Mama Maria ή τον Saint Nicolas θα τα δεις και από κοντά. Για το Κλέφτικο ότι κι αν πεις είναι λίγο. Άσπρες αψίδες μέσα σε καταγάλανα νερά και εσύ να κολυμπάς ανάμεσα τους, με ενδιάμεσες στάσεις σε σπηλιές. Απλά, καθημερινά πράγματα… Όμως αν είσαι τυχερός και πετύχεις το Βάνι χωρίς αέρα, θα με θυμηθείς. Δεν συμβαίνει συχνά να μην φυσάει, αλλά αυτές τις λίγες φορές σε αποζημιώνει στο έπακρο. Ψηλά, πολύχρωμα και κοφτερά βράχια, πράσινα νερά, μέχρι και διαφημιστικά γνωστών οίκων μόδας έχουν γυριστεί σε αυτό. Τι δεν το διάβασες αυτό στον τουριστικό οδηγό;

Επίσης, έχεις την εντύπωση ότι αυτό το οδοιπορικό θα τελειώσει τόσο εύκολα; Έχω βάλει τέρμα τη μουσική στο απίθανο ηχοσύστημα της BOSE με το οποίο εφοδιάζεται το Nissan Micra, για να μην ακούγονται τα γέλια μου! Και πριν προλάβεις να πεις το γελοίο «Καλό Χειμώνα», έχω καλέσει στο κινητό του τον Καπετάν-Χειμώνα (ναι έτσι τον φωνάζουν) και ξεκινάμε να δούμε Κίμωλο και Πολύαιγο. Παρκάρουμε το Micra σε ασφαλές σημείο, καθώς σε όλη τη διάρκεια της παραμονής μας στη Μήλο, υπήρξε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος και κυρίως του θαυμασμού ντόπιων και μη θαμώνων. Περνώντας απέναντι με το πλοίο-παντόφλα, ο Καπετάν Βαγγέλης μας περίμενε με το Δελφίνι του στο λιμάνι της Ψάθης και ο 1ος γύρος μόλις ξεκίνησε. Έχοντας δει τις μαγικές τοποθεσίες της Μήλου ο πήχης βρίσκεται στα ύψη, όμως η Κίμωλος αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη με φανταστικά μέρη! Γερονικόλας, Θέρμα, Γερακιά, Σούφι, Δέκας, Ελληνικά, Μαυροσπήλια, Αγιόκλημα, Πράσα, Ψάθα κλπ. κρύβουν από βυθισμένες πολιτείες, μέχρι φώκιες Μονάχους, πολύχρωμα κοράλλια και θερμές πηγές άνω των 50 βαθμών Κελσίου. Λίγο πριν προλάβουμε να συνέλθουμε από το «σοκ» της Κιμώλου, μας περίμενε ακόμη ένα. Πολύαιγο τη λένε και όλα τα γίδια κλαίνε. ΟΚ όποιος δεν κατάλαβε το λογοπαίγνιο με τις «πολλές αίγες» και τα γίδια, ας αρκεστεί σε μέρη μαγικά όπως το (απέραντο) Γαλάζιο, τα Χοχλάκια, οι Καλόγεροι, η Μυρσίνη και όσα ακόμη σας αποκαλύψει ο Καπετάν-Χειμώνας μέσα στο κατακαλόκαιρο…

Επιστροφή στη Μήλο, με το Nissan Micra να μας περιμένει για τον ιδανικό επίλογο σε ένα οδοιπορικό με πολλά χιλιόμετρα, καθώς και ναυτικά μίλια. Μερικά κρουασάν βουτύρου ακόμη από τον φούρνο της Φλώρας, μερικά πιταράκια ακόμη από τον Γιαλό, οι τελευταίες βουτιές, αποχαιρετιστήριες βόλτες και πάλι δεν χορταίνεις. Όμως πρέπει να φύγεις. Μόνη παρηγοριά το πορτοκαλί Micra, το οποίο αποτέλεσε την ιδανική συντροφιά όλες αυτές τις μέρες. Δεν «παραπονέθηκε», δεν απαίτησε καύσιμο, δεν μας «πρόδωσε» ποτέ. Αν μετά τις καλοκαιρινές διακοπές και την επιδρομή του ΕΝΦΙΑ, έχεις ακόμη απόθεμα χρημάτων, τότε το ιαπωνικό μοντέλο αποτελεί μια ασφαλή επένδυση για σένα. Ανάλογα με την εξοπλιστική έκδοση της αρεσκείας σου, η τιμή του Nissan Micra 0.9 IG-T ξεκινάει από τα 13.690 ευρώ (Energy) και μπορεί να φτάσει έως και τα 19.000 ευρώ περίπου (Techna), αν προσθέσεις όλα τα τεχνολογικά «καλούδια» σαν αυτά που διέθετε το μοντέλο της δοκιμής μας. Η τελική απόφαση είναι δική σου. Όπως και ο προορισμός. Και αν ο δρόμος σου σε βγάλει προς τη Μήλο και τα γύρω νησιά, αλλά δεν κατάλαβες ούτε φωνήεν από όσα σου γράψαμε εδώ και 1.900 λέξεις, σου δίνουμε άλλη μία ευκαιρία:

Θα μείνεις στα ολοκαίνουργια Flag Suites. Ο Νίκος θα φροντίσει για τα υπόλοιπα.

Θα φας πρωινό, κρουασάν βουτύρου και ότι άλλο θες, στο φούρνο της Φλώρας στα Πολλώνια.

Θα φας πιταράκια, κολοκυθοκεφτέδες, πέννες με κοτόπουλο και κατίκι δομοκού στο Γιαλό. Και ψάρι για όσους είναι fan. Α θα πιεις και απίθανο κρασί.

Θα κάνεις το γύρο της Μήλου με την Excellent Yachting. Φεύγεις πρωί, επιστρέφεις βράδυ και έχεις ζήσει την πιο απίστευτη εμπειρία με τον Γιάννη, τον Τζουλιάνο και τα άλλα παιδιά.

Θα πιεις καφέ ή χυμό… ουίσκι στο Cactus με τον Δημήτρη και τη Μιρένα.

Θα με θυμηθείς.

*Ευχαριστούμε θερμά τη «Nissan – Νικ. Ι. Θεοχαράκης ΑΕ» για την παραχώρηση του Micra, στα πλαίσια της υλοποίησης του συγκεκριμένου θέματος.