Klik Drive || Στην Αράχωβα με την BMW X5 4.0e των 313 ίππων (photos)

Θα είμαστε ξεκάθαροι εξ αρχής. Αν είστε από αυτούς που γράφουν την Αράχωβα με «ο» μπορείτε να ξεΚΛΙΚάρετε άμεσα, γιατί εμείς εδώ συνεχίζουμε να την γράφουμε με «ω». Ήδη σκέφτομαι να καταργήσω ακόμη και το Microsoft Word που έχω εγκαταστήσει στο λάπτοπ μου, καθώς φαίνεται καθαρά ότι πρόκειται για «Δούρειο  Ίππο» των «ομικρονάκηδων» και δεν με αφήνει να την γράψω με «ω». Επιστροφή στο θέμα μας. Μαζευτήκαμε όλοι εδώ για να εκδηλώσουμε τον υπέρμετρο θαυμασμό μας για την BMW X5 4.0e που βρέθηκε στα χέρια μας επί 7 μερόνυχτα. Όποιος διαφωνεί να πάει να βρει τους «ομικρονάκηδες» και να γράφουν όλοι μαζί παρέα την Αθήνα με «οι». Το θωρηκτό της βαυαρικής φίρμας μαγνητίζει τα βλέμματα με την επιβλητική εμφάνιση του και όσο κι αν σας φαίνεται απίθανο, είναι υβριδικό! Ναι, μην μπερδεύεστε με την ψαρωτική σχεδίαση της και αυτό το 4.0 που αναφέραμε πριν, καθώς η συγκεκριμένη X5 εφοδιάζεται με 2λιτρο βενζινοκινητήρα 245 ίππων (και 350 Nm ροπής), αλλά ταυτόχρονα και με ηλεκτροκινητήρα, με την συνολική ιπποδύναμη να ανέρχεται στους 313 ίππους. Τα 2.305 κιλά της X5 4.0e δεν την επηρεάζουν ιδιαίτερα στις επιδόσεις της, με αποτέλεσμα να χρειάζεται μόλις 6,8 δευτερόλεπτα για το 0-100 χλμ./ώρα, ενώ η κατανάλωση στο περίπου 700 χιλιομέτρων οδοιπορικό που πραγματοποιήσαμε, κυμάνθηκε στα 10,5-11.0 λίτρα/100 χλμ., με όχι ιδιαίτερα «eco» οδήγηση από την πλευρά μας. Όταν «συμμορφωθήκαμε» έστω και λίγο, η μέση κατανάλωση πλησίασε στα 9.0 λίτρα/100 χλμ., μία τιμή σχετικά φυσιολογική για ένα όχημα με τον όγκο της εν λόγω X5.

Ξεκινήσαμε λοιπόν από την Αθήνα με προορισμό την Αράχωβα και στόχο να διανύσουμε όσα το δυνατόν περισσότερα χιλιόμετρα μέσα σε 48 ώρες, όχι όμως από την διαχρονικά αγαπημένη μας διαδρομή (μέσω Αλιάρτου), αλλά πραγματοποιώντας έναν μικρό κύκλο -κυριολεκτικά- μέσω… Λαμίας. Αφού ξεκίνησε για τα καλά ο «Χορός των Πληρωμένων Διοδίων» μετά τον Άγιο Στέφανο, στη συνέχεια περάσαμε την Μαλακάσα (γενέτειρα σημαντικών προσωπικοτήτων όπως προδίδει το όνομα της), τη Λίμνη Υλίκη, το Κάστρο (όχι της Μονεμβασιάς), τις Λιβανάτες (μεγάλες λαϊκές φωνές έχουν σπίτια εκεί, όπως ο Γιάννης Πλούταρχος και η Έφη Θώδη), τα Καμμένα Βούρλα (από όπου θα μπορούσε να κατάγεται η μισή και πλέον Ελλάδα) και λίγο πριν φτάσουμε στη Λαμία πραγματοποιήσαμε μία μίνι αναστροφή με κατεύθυνση προς Αμφίκλεια, για να ανέβουμε από την πίσω πλευρά του Παρνασσού. Σε όλο το εθνικό οδικό δίκτυο η τετρακίνητη και αυτόματη BMW X5 4.0e αποδείχτηκε απίστευτα άνετη και ξεκούραστη. Θες να κινηθείς οικονομικά; Θες να κινηθείς γρήγορα; Κανένα πρόβλημα σε αμφότερες τις περιπτώσεις. Το αυτοκίνητο σου δίνει τη δυνατότητα να κάνεις ότι θέλεις, όπως θέλεις και όταν εσύ το θέλεις, παρά τον όγκο του. Το υβριδικό σύστημα σου δίνει την επιλογή να φορτίζεις τον ηλεκτροκινητήρα εν κινήσει χάρη στην ενέργεια που εκλύεται από την πέδηση, με αποτέλεσμα να κερδίζεις συνεχώς χιλιόμετρα στην συνολική αυτονομία του οχήματος. Η αυτονομία με χρήση μόνο του ηλεκτρικού μοτέρ αγγίζει τα 40 χιλιόμετρα, ύστερα βέβαια από πλήρη -σταθερή- φόρτιση.

Τι συμβαίνει όμως όταν αφήνεις πίσω σου την Αμφίκλεια και αρχίζεις να κινείσαι σε ανηφορικό δρόμο με αρκετές στροφές και εκκωφαντική ομίχλη; Απλά ανεβαίνεις στον Παρνασσό θα σου απαντούσε ένας από τους γνωστούς πλέον «ομικρονάκηδες». Λάθος ανορθόγραφε ξερόλα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι συνεχίζεις να θαυμάζεις την οδική συμπεριφορά ενός θωρηκτού με «καρδιά» GTI. Στρίβει και κινείται με την άνεση όχι ενός αυτοκινήτου 4,9 μέτρων, αλλά ενός πολύ μικρότερου σε όγκο οχήματος. Η ανάρτηση απορροφά με επιτυχία όλες τις ανωμαλίες του εδάφους, ακόμη και σε πιο off road μονοπάτια, ενώ σε συνδυασμό με το υπεράνω πάσης κριτικής εσωτερικό της BMW X5 4.0e, οι επιβάτες ουσιαστικά απολαμβάνουν τις υπηρεσίες ενός 5άστερου -κινητού- ξενοδοχείου. Επιπροσθέτως, το μπεζ χρώμα του σαλονιού τονίζει ακόμη περισσότερο την πολυτελή αίσθηση που αποκομίζουν όσοι έχουν την τύχη να βρεθούν στα ενδότερα του γερμανικού μοντέλου. Όση ώρα σας γράφω όλα τα παραπάνω, πλησιάζουμε το Χιονοδρομικό Κέντρο του Παρνασσού (Κελάρια), όπου είχαμε μια συνάντηση κορυφής, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Βουνό και δύο γερμανικά αυτοκίνητα (έστω διαφορετικών κατηγοριών) έσμιξαν για μερικά λεπτά και δεν δίστασαν να φωτογραφηθούν μαζί, ωστόσο για το πώς βρέθηκε εκεί η συγκεκριμένη Mercedes–Benz GLC θα τα πούμε σε νέα δημοσίευση μας. Επιστροφή στο θωρηκτό του οδοιπορικού μας, καθώς ήδη πάει 16.00 και η πείνα χτυπάει «κόφτες». Περνάμε το Λιβάδι (όχι εκείνο με το μικρό σπίτι, αλλά αυτό με το πολύ σπίτι) και αρχίζει η κατάβαση προς Αράχωβα.

Η πλειοψηφία της παρέας ανυπομονεί να γευτεί για πολλοστή φορά τις εκπληκτικές νοστιμιές της «Μυκόνου του χειμώνα». Κάθε φορά που γράφω αυτό το τελευταίο, αναρωτιέμαι ποιος «ομικρονάκιας» σκέφτεται αυτές τις εξυπνάδες; Μετά από μερικά λεπτά και ενώ ήδη βρισκόμασταν ακινητοποιημένοι στην είσοδο της Αράχωβας για σεβαστό χρονικό διάστημα, συνειδητοποίησα το βαθύτερο νόημα του παραπάνω παραλληλισμού με το κοσμοπολίτικο νησί. «Ούτε με πλοίο δεν περνάς από εδώ» σκέφτηκα και αμέσως όλα έγιναν τόσο ξεκάθαρα, όσο η ορατότητα μέσα από το εσωτερικό της BMW X5 4.0e. Αντίστοιχα ξεκάθαρη ήταν και η επιλογή του μέρους στο οποίο θα απολαμβάναμε το γεύμα μας και προφανώς αυτό δεν ήταν η πηγμένη στην κίνηση «πρωτεύουσα των SUV». Μετά από σχεδόν κάποιους αιώνες που χρειάστηκαν για να διασχίσουμε την «χειμωνιάτικη Ibiza της Ελλάδας», βρισκόμασταν καθ`οδόν για τον «ομφαλό του κόσμου». Το μέρος στο οποίο η Πυθία θα μπορούσε να πίνει… καφέ με τον Bob Marley και να βλέπουν στην τηλεόραση αγώνες των Boston Celtics. Στους Δελφούς όλα επιτρέπονται, είναι κάτι σαν το «Λας Βέγκας της Φωκίδας» θα μπορούσε να πει κάποιος «ομικρονάκης». Και τότε φτάσαμε ΕΔΩ. Χειροποίητα φαγητά με απίστευτες γεύσεις, οικογενειακό κλίμα, ζεστή ατμόσφαιρα και μπόνους θέα την Ιτέα με το Γαλαξίδι. Ναι, αυτό το μέρος αποδείχθηκε κομβικό για το οδοιπορικό μας. Η Κατερίνα και ο Γιάννης (βασική ατραξιόν των Δελφών) φρόντισαν όχι μόνο να μην μείνει κανείς νηστικός, αλλά να γυρίσουμε στην Αθήνα με καμιά 15αριά παραπανίσια κιλά ο καθένας μας. Θα ξαναπάμε. Όταν με το κάλο τα χάσουμε.

Το επόμενο πρωί αποχαιρετήσαμε τους Δελφούς και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής, με μία μόνο στάση. Στο ιστορικό Δίστομο, για να πούμε ένα γεια σε συγγενείς και φίλους. Η οποία στάση έφερε κι άλλη. Στην παραθαλάσσια Αντίκυρα. Μετά από τόσο βουνό να μην πιεις και έναν καφέ δίπλα στη θάλασσα, ειδικά όταν επανήλθε η ηλιοφάνεια; Προφανώς δεν κατεβήκαμε στην Αντίκυρα επειδή είναι η «Κολομβία της Ελλάδας» στον καφέ, αλλά γιατί η διαδρομή ήταν ιδανική για να απολαύσουμε εκ νέου τις αρετές της BMW X5 4.0e. Απότομα στροφιλίκια, ανηφορικοί/κατηφορικοί δρόμοι και όμως κανένα ψεγάδι στην συμπεριφορά της. Ένα αυτοκίνητο-κόσμημα από κάθε άποψη. Ακόμη και στην τιμή της η οποία αγγίζει τα 89.332 ευρώ, ένα ποσό διόλου ευκαταφρόνητο, όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση ότι δίνεις, παίρνεις. Και με το παραπάνω. Ένα αυτοκίνητο που ξεχώριζε σαν την μύγα μες το γάλα, στην «πρωτεύουσα των SUV», κάνοντας ακόμη και ακριβότερα αυτοκίνητα να φαίνονται απλά και καθημερινά. Αν λοιπόν είσαι ταυτόχρονα λάτρης της τεχνολογίας, των GTI και των SUV, πλέον έχεις μια σοβαρή επιλογή, η οποία συνδυάζει και τα τρία. Απλά θα πρέπει να αντέξεις τα βλέμματα που θα είναι μόνιμα καρφωμένα πάνω σου κάθε φορά που αποφασίζεις να κυκλοφορήσεις στον έξω κόσμο. Πόσες φορές έχεις δει θωρηκτά να κινούνται εντελώς αθόρυβα και οικολογικά;