Βασίλης Σπανούλης: Ο Μύθος που νίκησε μέχρι και τα παραμύθια!

Ήταν αρχές Απριλίου του 2015, το νέο klik.gr ετοιμάζεται να βγει στον διαδικτυακό «αέρα» και το πρώτο μου κείμενο στην αγαπημένη μου κατηγορία Sports, αφορούσε στον κορυφαίο Ευρωπαίο καλαθοσφαιριστή των τελευταίων ετών, τον Βασίλη Σπανούλη. Δεν ήταν ένα συνηθισμένο κείμενο, καθώς όπως έγραφα χαρακτηριστικά η γνώμη μου για τον συγκεκριμένο αθλητή διένυσε μια περίεργη διαδρομή: «Από την εποχή που αγωνίζονταν στο Μαρούσι και παρά τις δεδομένες μπασκετικές του ικανότητες, έβγαζε μια ανεξήγητη αντιπάθεια (κυρίως προς τον γράφοντα), η οποία εντάθηκε όταν μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό και κορυφώθηκε με την κατάληξή του στο Λιμάνι, το καλοκαίρι του 2010, όμως ακόμη και σήμερα η προέλευση της παραμένει απροσδιόριστη».

Στη συνέχεια ακολουθούσε αναλυτική αναδρομή στα πεπραγμένα του με την ερυθρόλευκη φανέλα, τα οποία όχι μόνο άλλαξαν την ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, αλλά και την γνώμη μου για εκείνον. Και κατέληγα στη μεγαλύτερη του νίκη, η οποία δεν ήταν εντός γηπέδων: «Μετά τις «back to back» κατακτήσεις της Ευρωλίγκας, ο αρχηγός των «ερυθρόλευκων» ήταν το πιο καυτό όνομα στο μεταγραφικό παζάρι του καλοκαιριού του 2013 και όλοι στοιχημάτιζαν ότι θα αποχωρούσε, καθώς τα ποσά που του προσέφεραν οι ομάδες του εξωτερικού ήταν σε αρκετές περιπτώσεις διπλάσια από αυτά που θα λάμβανε εάν έμενε στον Ολυμπιακό. Όταν λοιπόν η «μπάλα έκαιγε», ο Σπανούλης ανέλαβε και πάλι δράση, πήγε στα γραφεία των Αγγελόπουλων χωρίς τον μάνατζερ του και έμεινε στον Πειραιά με λιγότερα χρήματα από όσα προέβλεπε το προηγούμενο συμβόλαιο του (και πάλι όμως μεγάλο ποσό), απορρίπτοντας τις υπέρογκες προτάσεις από Ρωσία και Ισπανία. Κατά την προσωπική μου άποψη, πέρα από τους τίτλους και τις ατομικές του διακρίσεις, ο αρχηγός του Ολυμπιακού, με αυτή του την κίνηση ουσιαστικά αποστόμωσε και τους τελευταίους που υποστήριζαν ότι τα λεφτά ήταν το μόνο κίνητρο του και όχι ο μπασκετικός εγωισμός που «έβγαλε» τα τελευταία χρόνια».

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Να σας βοηθήσω λίγο. Τότε «back to back» κατακτήσεις της Ευρωλίγκας, τώρα του ελληνικού πρωταθλήματος. Τότε συνάντηση με τους Αγγελόπουλους χωρίς τον μάνατζερ του, τώρα το ίδιο. Τότε μείωση των αποδοχών του (από 2,4 εκατ. ευρώ σε 2), τώρα το ίδιο (από 2 εκατ. ευρώ σε 1,5). Τότε προτάσεις από ξένες ομάδες με διπλάσια και τριπλάσια ποσά, τώρα το ίδιο. Τότε 3 χρόνια η διάρκεια του νέου συμβολαίου του, τώρα το…. ίδιο (ΟΚ όχι ακριβώς, αλλά παραλίγο). Αυτό που δεν άλλαξε τότε (αν και θα έπρεπε) ήταν αυτά τα «Φραγκοφονούλης» και «Προδότης», με τα οποία τον στολίζουν ακόμη, όσοι δεν μπόρεσαν να χωνέψουν την μεταπήδηση του από Παναθηναϊκό σε Ολυμπιακό το 2010. Να δεχτούμε ότι μια τέτοια απόφαση, λόγω της αντιπαλότητας των δύο «αιωνίων», δεν μπορεί να είναι ευκολοχώνευτη για ΚΑΝΕΝΑΝ. Και για τους μεν και για τους δε. Το πρόβλημα είναι ότι όλοι οι βιαστικοί και κουτοπόνηροι, διατείνονται ότι «πούλησε» τους Πράσινους για τα λεφτά του Ολυμπιακού. Σε αυτό το αυθαίρετο συμπέρασμα βρήκαν σύμμαχο τους τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, τον προπονητή ο οποίος εγκατέλειψε το πράσινο καράβι, όταν το 2012 του ανακοινώθηκε από τη νέα διοίκηση μείωση του μπάτζετ! Δεν τον λες και αξιόπιστο «μάρτυρα»…

Ο Βασίλης Σπανούλης με το νέο (διετές) συμβόλαιο θα κλείσει 8 χρόνια συνολικά στον Ολυμπιακό, με τις αποδοχές του να μην είναι διόλου ευκαταφρόνητες για την εποχή, όμως να βρίσκονται σε σταθερή τροχιά προς τα ΚΑΤΩ, μετά από κάθε ανανέωση του με τους ερυθρόλευκους. Ποιος είναι ο «Φραγκοφονούλης» τελικά; Γιατί δεν «πούλησε» και τον Ολυμπιακό για τα λεφτά, τόσο το 2013 όσο και τώρα; Γιατί η βλακεία είναι ανίκητη; Ρητορικές ερωτήσεις. Ο «Kill Bill» είναι ένας «ψυχάκιας», που ζει και αναπνέει για το μπάσκετ. Εγωιστής όσο δεν πάει, ο ηγέτης που δεν θα κρυφτεί και θα κάνει τα πάντα για να κερδίσει. Κάποιες φορές θα τα καταφέρει, κάποιες όχι, όμως πάντα θα ψάχνει το κίνητρο που θα του δώσει τη δύναμη για να συνεχίσει. Δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξε να υπογράψει στον Ολυμπιακό το 2010. Μόνο ένας «τρελός» θα επέλεγε το δύσκολο μονοπάτι, να αφήσει την σιγουριά και να πάει στο αντίπαλο δέος που δεν βρίσκονταν και στα καλύτερα του. Και μόνο ο Βασίλης Σπανούλης θα μπορούσε 6 χρόνια μετά, να μετράει 3 πρωταθλήματα και 2 ευρωπαϊκά, άπειρα ρεκόρ, διακρίσεις, βραβεία MVP και buzzer-beater, αλλά οι μεγαλύτερες και πιο αποστομωτικές νίκες του να σημειώθηκαν εκτός παρκέ, στα γραφεία της εταιρείας των αδερφών Αγγελόπουλων. Εκεί που ο Μύθος του, νίκησε τα παραμύθια με τα οποία προσπάθησαν επί χρόνια να τον μειώσουν. Εμείς πέρσι αναφωνήσαμε «Mea Culpa, Βασίλη Σπανούλη». Εσείς πότε;