Ρίτσαρντ Νίξον: Δεν είναι κανείς τελειωμένος όταν νικηθεί. Είναι όταν παραιτηθεί…
Στις 15 Μαίου του 1970, διόρισε τις δύο πρώτες γυναίκες στρατηγούς του αμερικανικού στρατού.-Aπό τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ρίτσαρντ Μίλχους Νίξον.
Αμερικανός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως ο 37ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, την πενταετία 1969-1974. Ήταν ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος που παραιτήθηκε από το αξίωμά του. Διατέλεσε αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Αϊζενχάουερ (1953-1961). Ο μοναδικός -μέχρι σήμερα- που έχει εκλεγεί ως πρόεδρος και αντιπρόεδρος σε δύο διαφορετικές περιόδους, αλλά και ο μόνος Πρόεδρος που παραιτήθηκε από τη θέση του. Η παραίτησή του ήρθε μετά από το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ σε μια απόπειρα να αποφύγει την καθαίρεσή του από το αξίωμα του Προέδρου. Η θητεία του συνδέθηκε με την κλιμάκωση του πολέμου στο Βιετνάμ, καθώς και με την αποχώρηση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από εκεί το 1973. Αντικαταστάθηκε από τον δεύτερο αντιπρόεδρό του, Τζέραλντ Φορντ. Εκείνος μάλιστα, του απέδωσε χάρη για οποιοδήποτε αδίκημα διέπραξε επί θητείας του, από τις 20 Ιανουαρίου 1969 έως τις 9 Αυγούστου 1974.
Ακολουθούν κάποια από τα λόγια του…
Είναι απαραίτητο να αποκτήσω την εικόνα νικητή. Γι’ αυτό θα πρέπει να νικήσω κάποιον.
Το αξίωμα του Προέδρου έχει πολλά προβλήματα, αλλά η πλήξη δεν είναι ένα από αυτά.
(διακήρυξη από τηλεοράσεως λίγο πριν αναγκασθεί σε παραίτηση, το 1974)
Ποτέ μην σκύβεις το κεφάλι. Ποτέ μην τα παρατάς και μην κάθεσαι να μοιρολογείς. Βρες έναν άλλο τρόπο. Και μην προσεύχεσαι όταν βρέχει αν δεν προσεύχεσαι όταν λάμπει ο ήλιος.
Δεν είναι κανείς τελειωμένος όταν νικηθεί. Είναι όταν παραιτηθεί.
Για χρόνια οι πολιτικοί έταζαν το φεγγάρι. Είμαι ο πρώτος πολιτικός που εκπλήρωσε αυτήν την υπόσχεση.
(μετά την αποστολή στο φεγγάρι του Apollo 11, το 1969)
Ο πρώτος κανόνας της ηγεσίας είναι ότι πρέπει να φυλάς τον εαυτό σου για τα μεγάλα θέματα. Μη φρακάρεις το μυαλό σου με τα ασήμαντα.
Θα γινόμουν ένας καλός Πάπας.
Το σημάδι του καλού πολιτικού είναι ότι πάντα είναι έτοιμος να μιλήσει, επειδή πάντα ψιλοπεριμένει να του ζητήσουνε να βγάλει λόγο.
