Το πολιτικό ντοκιμαντέρ «Melania»: Μεγάλο στοίχημα ή λαμπρή αποτυχία της αυτοπροβολής;
Πώς ένα multimillion-dollar κινηματογραφικό εγχείρημα για τη Μελάνια Τραμπ έγινε το σημείο τριβής ανάμεσα σε πολιτική προπαγάνδα, κουλτούρα των εικόνων και ταμειακή αποτυχία
Περιεχόμενα
Τα τελευταία 24ωρα γίνεται ντόρος στα διεθνή μέσα για την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ Melania: Twenty Days to History, που έχει ως κεντρικό πρόσωπο τη Μελάνια Τραμπ, Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ και σύζυγο του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Mε κόστος παραγωγής και προώθησης που ξεπερνά τα 70–75 εκατ. δολάρια και εμπλοκή της Amazon MGM Studios, το φιλμ παρουσίασε έκτακτους τίτλους και επικαιρότητα — όχι λόγω της καλλιτεχνικής του αξίας, αλλά λόγω των εξαιρετικά χαμηλών πωλήσεων εισιτηρίων και της δημόσιας αμφισβήτησης για το περιεχόμενό του.
View this post on Instagram
Το έπος που δεν συγκίνησε το κοινό
Παρά την τεράστια επένδυση και τις επικοινωνιακές προσπάθειες, τα πρώτα στοιχεία από κινηματογραφικές αίθουσες σε ΗΠΑ και Ευρώπη περιγράφουν ένα πρωτόγνωρα αδύναμο ενδιαφέρον. Στο Λονδίνο, για την επίσημη πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ Melania στην πολυτελή αίθουσα της Vue, πωλήθηκε μόλις ένα εισιτήριο, ενώ σε άλλες προβολές οι αίθουσες έμειναν σχεδόν άδειες.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε μεγάλες αίθουσες ακόμα και σε πολιτείες που θεωρούνται πολιτικά συνδεδεμένες με το ρεύμα MAGA, οι προπωλήσεις ήταν υποτονικές, με πολλές προβολές να μη γεμίζουν πάνω από ένα μικρό ποσοστό των θέσεων.
Η εικόνα αυτή συγκρούεται με τη ρητορική που εξέφρασε ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ πριν την έξοδο της ταινίας, όταν υποστήριξε ότι οι προπωλήσεις είχαν εξαντληθεί και το κοινό «ανυπομονούσε» να την δει.
Δεν πρόκειται απλά για στατιστικά: η «ανεπαρκής ζήτηση» μετατράπηκε γρήγορα σε σαρκαστικό σχόλιο για την ικανότητα του εγχειρήματος να αφηγηθεί μια συναρπαστική ιστορία ή να προκαλέσει πραγματικό ενδιαφέρον στο ευρύ κοινό.
Τι περιλαμβάνει το ντοκιμαντέρ και ποιος το υπογράφει
View this post on Instagram
‘Melania’, όπως αναφέρουν τα στοιχεία της Βικιπαίδειας, είναι ένα ντοκιμαντέρ διάρκειας περίπου μιάμισης ώρας, σε σκηνοθεσία του Μπρετ Ράτνερ, που παρακολουθεί τη ζωή της Μελάνια Τραμπ κατά τις 20 ημέρες πριν από τη δεύτερη ορκωμοσία του συζύγου της στον Λευκό Οίκο.
Πρόκειται για μια παραγωγή που έχει πολύ υψηλό προϋπολογισμό για τα δεδομένα των ντοκιμαντέρ (περίπου 40 εκατ. δολάρια για τα δικαιώματα, συν άλλα εκατομμύρια για marketing), με την Amazon MGM να έχει δαπανήσει τεράστια ποσά και για διαφήμιση σε διεθνείς αγορές.
Το project προβάλλει σκηνές από την καθημερινότητα της Μελάνια, οικογενειακές στιγμές, εντυπωσιακές τοποθεσίες, αλλά πολλοί κριτικοί περιγράφουν το αποτέλεσμα ως «στεγνό», χωρίς δραματικό βάθος ή ουσιαστική αφήγηση που να δικαιολογεί την παρουσία του σε μεγάλες αίθουσες.
Το πολιτικό στοιχείο πίσω από τις πωλήσεις εισιτηρίων
Αντί να είναι μια «αθώα» κινηματογραφική πρεμιέρα, το εγχείρημα πήρε πολύ ξεκάθαρες πολιτικές προεκτάσεις. Σε πολλές περιπτώσεις, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ομάδες που πρόσκεινται στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα φέρονται να αγοράζουν μπλοκ εισιτηρίων για να γεμίσουν τεχνητά προβολές και να αποφύγουν τη δυσφήμιση μιας άδειας αίθουσας.
Μάλιστα, όπως αναφέρουν πηγές, σε κάποιες περιπτώσεις οι οργανωτές μοιράζουν δωρεάν εισιτήρια μέσα από ιστοσελίδες που απαιτούν προσωπικά στοιχεία, προκειμένου να μετατραπεί σε ένα είδος «λογιστικής άσκησης πίστης» παρά σε μια αυθεντική κινηματογραφική εμπειρία.
Αυτή η τακτική εγείρει ουσιαστικά ερωτήματα για το νόημα του εγχειρήματος: είναι μια ταινία που στρέφεται στο πολιτικό κοινό της δεξιάς ή λειτουργεί ως εργαλείο εντυπωσιασμού για μια συγκεκριμένη εκλογική βάση; Η στρατηγική να «γεμίσουν» οι αίθουσες με προσχεδιασμένες αγορές εισιτηρίων δείχνει μια εικόνα πολιτικού marketing παρά καλλιτεχνικής προβολής.
View this post on Instagram
Κριτική και δημόσια αντίδραση
Κριτικοί κινηματογράφου και αναλυτές ήταν ιδιαίτερα σκληροί απέναντι στο έργο, χαρακτηρίζοντας το “Melania” ως μια επιφανειακή και κακό στημένη παραγωγή που μοιάζει περισσότερο με «προπαγανδιστικό εργαλείο» παρά με ντοκιμαντέρ με ουσιαστικό περιεχόμενο. Κάποιοι σχολιαστές το έχουν περιγράψει ως «infomercial» ή ακόμα και ως «στημένη προπαγάνδα αντί για αληθινή ιστορία».
Ταυτόχρονα, παρουσιαστές και κωμικοί σχολίασαν την κατάσταση με σαρκαστικό ύφος, καταδεικνύοντας πως η ίδια η προώθηση του εγχειρήματος φαίνεται να γελοιοποιεί την ιδέα του ντοκιμαντέρ στους θεατές.
Παρά την επίσημη παρατήρηση της παραγωγής ότι το έργο αναδεικνύει μια «ανθρώπινη πλευρά» της Μελάνια — που παραδοσιακά παραμένει ένα άγνωστο ή παρεξηγημένο πρόσωπο — η αντίδραση του κοινού μέχρι στιγμής δείχνει τον αντίθετο δρόμο.
Η ευρύτερη εικόνα: Πολιτική, κουλτούρα και έργα αυτοπροβολής
Το Melania δεν αξιολογείται στον κενό του χώρο. Κυκλοφορεί σε μια εποχή όπου κάθε δημόσιο πρόσωπο, ειδικά πολιτικό, προσπαθεί να ελέγχει ή να διαμορφώνει την εικόνα του μέσα από media και τεχνολογία. Παρόλα αυτά, όταν μια παραγωγή υψηλού προϋπολογισμού συναντά τόσο χαμηλή απήχηση στο κοινό, γεννάται το ερώτημα: είχε ποτέ το κοινό τη διάθεση να δει μια τέτοια ιστορία ή μήπως η ίδια η κοινωνία την αγνόησε ως προϊόν αυτοπροβολής;
Και αν η Μελάνια Τραμπ ήθελε να αλλάξει την κοινή γνώμη για το πρόσωπό της, τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι η κίνηση αυτή σκόνταψε στην ίδια της την υπερβολή: ένα κινηματογραφικό έργο που μοιάζει να απευθύνεται περισσότερο σε ένα περιορισμένο πολιτικό ακροατήριο παρά στο ευρύ κοινό.
View this post on Instagram
Τι μας λέει αυτό το φιλμ για την εποχή μας
Το ντοκιμαντέρ Melania έχει μετατραπεί σε μια καθαρή περίπτωση πολιτικού και κοινωνικού σχολιασμού, πολύ περισσότερο από ότι θα έπρεπε ένα φιλμ για τη ζωή ενός δημόσιου προσώπου. Η αποτυχία στις πωλήσεις εισιτηρίων και η έντονη κριτική, από κριτικούς αλλά και από την κοινωνία των πολιτών, αποδεικνύουν ότι το κοινό έχει κουραστεί από έργα αυτοπροβολής που προβάλλονται ως «καλλιτεχνικά» αλλά στην ουσία λειτουργούν ως πολιτικά εργαλεία.
Αν τελικά Melania καταγραφεί ως ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα κινηματογραφικά έργα της δεκαετίας, δεν θα είναι για καλλιτεχνικούς λόγους, αλλά επειδή έθεσε στο επίκεντρο μια συζήτηση που ξεπερνάει την ίδια την υπόθεση της ταινίας: την αυθεντικότητα, την εικόνα και τα όρια μεταξύ πολιτικής και πολιτισμού.
View this post on Instagram
Διαβάστε επίσης:
Η Alaïa αλλάζει σελίδα: Ο Πίτερ Μιούλιερ και η νέα σιωπηλή πολυτέλεια
Χιλιάδες Fans σπάνε και καίνε προϊόντα Huda Beauty: Το Brand που εμπνεύστηκε τον κόσμο της ομορφιάς αντιμέτωπο με το μεγαλύτερο μποϊκοτάζ στην ιστορία του
Το τελευταίο Camelot: Γιατί ο Τζον Κένεντι Τζούνιορ και η Κάρολιν Μπεσέτ εξακολουθούν να στοιχειώνουν τη συλλογική μας μνήμη
