Μια Γερμανία που δεν φοβίζει την Εθνική μας
Αυτή η Γερμανία, η κάπως προβληματική στα μετόπισθεν, είναι ένα εξαιρετικό δεύτερο τεστ για την Εθνική του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Μετά την νίκη με αντίπαλο την Σερβία η Εθνική μας βρίσκεται σήμερα στο Αουγκσμπουργκ για το δεύτερο ματς στο Nations League αυτή την φορά για να συναντήσει την Γερμανία του Γιούργκεν Κλοπ. Η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι πρώτη στην βαθμολογία μετά την ισοπαλία των Γερμανών με την Ολλανδία στη δική τους πρεμιέρα. Προφανώς για την Εθνική μας ομάδα η δεύτερη δοκιμασία είναι πιο δύσκολη.
Αν ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, μερικές φορές για να καταλάβεις τα προβλήματα μιας ομάδας πρέπει να κοιτάζεις πράγματα όπως οι πρώτες αποφάσεις ενός προπονητή, αυτές που παίρνει για να δείξει στους παίκτες του ότι κάτι άλλαξε. Με βάση τα πρόσφατα ρεπορτάζ ο πρώην τεχνικός της Λίβερπουλ έχει θέσει τέσσερις απαράβατους κανόνες στις αποστολές. Ο πρώτος ότι η ομάδα πρέπει τρώει όλη μαζί. Τον καιρό τού Νάγκελσμαν, οι παίκτες έτρωγαν όποτε ήθελαν μεταξύ 19:00 και 20:00. Ο Κλοπ ανακοίνωσε ότι οι ποδοσφαιριστές είναι πλέον αναγκασμένοι να τρώνε ή στις 19:00 ή στις 20:00 αλλά όλοι μαζί. Ο δεύτερος αφορά τα κινητά τηλέφωνα. Ο Κλοπ έχει απαγορεύσει τη χρήση τους πριν από τους αγώνες. Ο τρίτος κανόνας αφορά τις επισκέψεις των κομμωτών στο ξενοδοχείο πριν από τους αγώνες: δεν επιτρέπονται πια. Ο τέταρτος κανόνας αφορά επισκέψεις συγγενών και φίλων των παικτών: θα γίνονται πλέον κατόπιν συνεννόησης.
Επισκέψεις. τηλέφωνα, κομμωτές
Τι δείχνουν αυτά τα μικρά που αποφασίστηκαν; Κατά την γνώμη μου το γιατί ο Νάιγκελσμαν απέτυχε στην Εθνική. Ενας προπονητής που επιτρέπει στους παίκτες να τρώνε όποτε θέλουν, να χρησιμοποιούν τα κινητά τους όποτε γουστάρουν, να ασχολούνται πριν τα ματς με την περιποίηση των μαλλιών τους και να δέχονται στα ξενοδοχεία επισκέψεις από γνωστούς και φίλους επιδιώκει βασικά ένα πράγμα: να τα έχει καλά μαζί τους. Αυτού του τύπου οι παραχωρήσεις κατέστρεψαν την εσωτερική ιεραρχία: οι παίκτες ένιωθαν πιο σημαντικοί από τον προπονητή τους. Αυτό είναι το πρώτο που θέλησε να διορθώσει ο Κλοπ. Το ζήτημα δεν είναι τα κινητά και οι κομμωτές: είναι να περάσει το μήνυμα πως η Εθνική Γερμανίας οφείλει να ξαναγίνει κάτι που χρόνια τώρα δεν είναι. Δηλαδή σοβαρή ομάδα.
Οι Γερμανοί μετά τον θρίαμβο στην Βραζιλία το 2014 ζουν μόνο αποτυχίες. Οι γερμανικές αποτυχίες βέβαια δεν είναι σαν τις ιταλικές, ούτε σαν τις εγγλέζικες. Οι Γερμανοί δεν λείπουν από τα τελικά των μεγάλων διοργανώσεων όπως οι Ιταλοί και δεν λιποθυμούν μπροστά στην πιθανότητα κάτι να κερδίσουν όπως οι Αγγλοι. Αλλά μολονότι δεν λείπουν ποτέ, δεν διακρίνονται και δεν διακρίνονται γιατί οι αντίπαλοί τους δεν τους φοβούνται. Αυτό πιο πολύ και από τις αποτυχίες τους στα μουντιάλ φάνηκε στην αποτυχία τους ως διοργανωτές του Euro2024. Τους απέκλεισαν οι τελικά νικητές Ισπανοί σε ένα ματς που οι Γερμανοί έχουν και τα δικαιολογημένα τους παράπονα. Αλλά στην διάρκεια εκείνου του τουρνουά δεν είχαν δείξει ποτέ πραγματικά γερμανική ομάδα. Οι δυο ηγέτες τους, ο Μουσλέρα και ο Βιρτζ ήταν πολύ μικροί για να σηκώσουν την ομάδα στις πλάτες τους. Υπήρχε πρόβλημα στο γκολ (πράγμα εκτός λογικής όταν μιλάμε για την Γερμανία…) και υπήρχε μια διαρκής αναζήτηση του ήρωα της μιας βραδιάς – δηλαδή του ανθρώπου που θα σκοράρει. Αλλά το μεγάλο πρόβλημα ήταν η άμυνα. Εδώ και καιρό όποιος αγωνίζεται με την Γερμανία ξεκινά με την πίστη ότι στους διάφορους Τα, Σλότεμπεργκ, Μπράουν, θα βάλει γκολ. Με αυτή την πίστη τους πήραν την ισοπαλία και οι Ολλανδοί την Πέμπτη: βρήκαν γκολ με τον Χάπκο στις καθυστερήσεις.
Ο ΟΦΗ κι όχι μόνο
Αυτή η Γερμανία, η κάπως προβληματική στα μετόπισθεν, είναι ένα εξαιρετικό δεύτερο τεστ για την Εθνική του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Η ελληνική ομάδα δεν έχει νίκη με τους Γερμανούς στην ιστορία της: ούτε σε φιλικό ματς. Η πρόκληση η ομάδα μας να τα καταφέρει να σπάσει αυτή την αρνητική παράδοση είναι μεγάλη. Είναι μάλιστα και λίγο παράδοξο αυτό αφού σε επίπεδο συλλόγων τις γερμανικές ομάδες οι δικές μας ομάδες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τους έχουν κάνει κατά καιρούς πολλά: τελευταίο παράδειγμα είναι η νίκη του ΟΦΗ με την Χόφενχάιμ. Μόνη εξαίρεση στον κανόνα είναι η Μπάγερν Μονάχου που στο Τσάμπιονς λιγκ τους δικούς μας εκπροσώπους τους τρομοκρατεί. Αλλά η Μπάγερν Μονάχου είναι πιο δυνατή από την Γερμανία κι ας μην έχει τον Κλοπ προπονητή.
Δεν μπορείς να φοβάσαι
Στην πρεμιέρα του στον πάγκο της Γερμανίας ο Κλοπ δεν κέρδισε και είχε και ξαφνικά προβλήματα. Ο Τζαμάλ Μουσιάλα αισθάνθηκε ενοχλήσεις στην προθέρμανση και τέθηκε εκτός: προτίμησε στη θέση του τον Ναντιέμ Αμίρι. Στην πορεία του ματς έχασε και τον Χάβερτς. Πριν το ματς είχε διαλέξει 44 παίκτες στην προεπιλογή: τελικά ο μόνος που έκανε ντεμπούτο με τη «Μάνσαφτ» ήταν ο Φίλιπ Τρόι. Ο Κλοπ χρησιμοποίησε βασικό τον Τερ Στέγκεν, είχε στην άμυνα τους Τρόι, Τα, Σλότερμπεκ, Μπράουν, έβαλε στην μεσαία γραμμή τους Κίμιχ, Αμίρι, Νμετσά και στην επίθεση ξεκίνησε τους Χάβερτς, Σανέ και Αντεγέμι, ενώ στη διάρκεια τους ματς βρήκε λεπτά συμμετοχής και στους Γκνάμπρι και Εμπνουταλίμπ. Οι κυνηγοί του είναι καλοί. Τους άλλους δεν μπορείς να τους φοβάσαι.
Την τελευταία φορά που η Εθνική μας συνάντησε τους Γερμανούς τους τρόμαξε με ένα γκολ του Γιώργου Μασούρα, αλλά τελικά ηττήθηκε: εκείνο ήταν ένα φιλικό ματς. Δεν χωράει αμφιβολία πως η Γερμανία, με τον Κλοπ να κάνει ντεμπούτο μπροστά στο κοινό της χώρας, θα είναι αρκετά παθιασμένη και αρκετά επιθετική. Η Εθνική μας πρέπει απόψε, σε σχέση με το ματς με την Σερβία να παίξει καλύτερη άμυνα. Ισως ο Γιοβάνοβιτς κάτι πρέπει να ξαναδεί σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας. Ο Ρέτσος ως αριστερό στόπερ πχ δεν ξέρω αν είναι καλή ιδέα όταν υπάρχει ο Κουλιεράκης. Το 4-4-2 επίσης εμπεριέχει μεγάλο ρίσκο. Αλλά το βασικό είναι η ομάδα μας να δει πάλι το ματς ως μια μεγάλη ευκαιρία. Αν όχι για νίκη, όπως με τους Σέρβους, αλλά για μια καλή εμφάνιση. Από αυτές που χτίζουν σιγουριά και αυτοπεποίθηση πέρα από το αποτέλεσμα.
