Μουντιάλ 2026: Καθε αρχή κι ενδιαφέρουσα
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος γράφει για όσα περιμένουμε να δούμε στα πρώτα ματς του Μουντιάλ.
Περιεχόμενα
Το μουντιάλ αρχίζει απόψε με το ματς Μεξικό – Νότιος Αφρική. Παραδοσιακά το μουντιάλ ξεκινά ή με ένα ματς γηπεδούχου ή με ένα ματς του Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Το Μεξικό είναι στα μάτια μου μια κατεξοχήν ομάδα μουντιάλ. Όχι τόσο άγνωστο ώστε να το αντιμετωπίζεις με περιέργεια, ούτε τόσο γνωστό ώστε να μην περιμένεις καμία έκπληξη. Και σχεδόν πάντα φιλόδοξο – καμιά φορά και χωρίς ιδιαίτερο λόγο.
Αυτό είναι το τρίτο Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργανώνει το Μεξικό, αν και αυτή τη φορά δεν είναι η χώρα που το διοργανώνει αποκλειστικα. Και στα δύο προηγούμενα Παγκόσμια Κύπελλα – το 1970 και το 1986 – το Μεξικό πέτυχε αυτό που παραμένει το καλύτερο αποτέλεσμα τους σε Μουντιάλ. Έφτασε στα προημιτελικά. Και στις δύο περιπτώσεις, το Μεξικό αποκλείστηκε από τους ηττημένους φιναλίστ του τελικού: την Ιταλία το 1970 και τη Δυτική Γερμανία το 1986. Το ματς με τους Γερμανούς το 1986 σφράγισε την ιστορία του Μεξικού: εκείνη η γερμανική ομάδα δεν τρόμαζε, είχε φτάσει στα προημιτελικά με μόνο μια νίκη και ο αποκλεισμός στα πέναλτι πόνεσε. Σε εκείνο τον αγώνα, ένας Μεξικανός μέσος, ο Χαβιέρ Αγκίρε, αποβλήθηκε στο 100ό λεπτό. Σήμερα, ο Αγκίρε κάθεται στον πάγκο της εθνικής ομάδας, όπως και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010.
Διαβάστε επίσης
Αγκίρε, η επιστροφή
Ο Αγκίρε είναι ένας από εκείνους τους προπονητές που υπάρχουν σε πολλές χώρες και θεωρούνται εφεδρίες για την Εθνική ομάδα. Η δουλειά που έκανε στο πρώτο του πέρασμα εκτιμήθηκε αργότερα. Εκτός από τον Αγκίρε, υπάρχει ακόμα ένας άλλος επιζών από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, όσο απίστευτο κι αν είναι, αν αναλογιστεί κανείς ότι έχουν περάσει δεκαέξι χρόνια: ο τερματοφύλακας Γκιγιέρμο Οτσόα. Ένα είδωλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ένας από εκείνους τους παίκτες που νομίζεις ότι αποσύρθηκε, μέχρι να τον δεις πάλι στη θέση του, φορώντας τη φανέλα του Μεξικού και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ο Οτσόα δεν θα είχε κληθεί σε καμία Εθνική του κόσμου. Είναι 41 ετών και η καριέρα του έχει τελειώσει. Ωστόσο, εκεί είναι εθνικός ήρωας: όλοι σχεδόν ζητούν από τον Αγκίρε να τον ξεκινήσει βασικό. Είναι πιθανό να κάνει το ντεμπούτο του απόψε στην τωρινή διοργάνωση στο Στάδιο Αζντέκα, όπου ξεκίνησε την καριέρα του με την Κλαμο Αμέρικα είκοσι δύο χρόνια πριν και λίγο πριν την πρώτη συμμετοχή του σε Παγκόσμιο Κύπελλο το 2006. Θα έχει ενδιαφέρον η απόφαση του Αγκίρε γιατί ο βασικός του μέχρι τώρα Λουίς Μαλαγόν είναι καλός τερματοφύλακας.
Το Μεξικό δεν φαινόταν να φτάνει σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο με μεγάλες ελπίδες να εκπλήξει κάποιον. Η ομάδα είναι -ας πούμε- λίγο μέτρια. Στην άμυνα πρωταγωνιστεί ο Γιόχαν Βάσκεθ της Τζένοα, ο οποίος θα πρέπει να κατερυθίνει ξανά μια παραδοσιακή άμυνα τεσσάρων αμυντικών: η Τζένοα παίζει 3-4-3. Δίπλα του είναι ο Χουάν Μόντες – πολύ ψηλός και σκληρός. Μπροστά από την άμυνα βρίσκεται ο Έντσον Άλβαρας, ένας αμυντικός μέσος που παίζει και πλέι μέικερ. Γρανάζι της μηχανής του Αγκίρε φυσικά ο Πινέδα. Το Μεξικό για να τα καταφέρει χρειάζεται να ελέγχει την μπάλα και να παίζει πιεστικά στη μεσαία γραμμή και προσεχτικά στην άμυνα: οι μέρες των Γκουαρδάδο και Τζιοβάνι ντος Σάντος έχουν περάσει προ πολλού.
Διαβάστε επίσης
Το Μεξικό είναι μια ομάδα που ξέρει κυρίως να παλεύει: ίσως του είναι πρόβλημα ότι είναι γηπεδούχος. Αλλά πρέπει να πω ότι μοιάζει φορμαρισμένο. Στα προηγούμενα φιλικά παιχνίδια του δεν έμοιαζε ικανό για κάτι σπουδαίο: δύο κάπως βαρετές, αλλά αξιοσημείωτες ισοπαλίες εναντίον της Πορτογαλίας και του Βελγίου επιβεβαιώναν ότι το Μεξικό θα είναι μια ομάδα που θα χάνει δύσκολα. Ο Αγκίρε είναι ένας πρακτικός προπονητής: οι ομάδες του σκοράρουν λίγο και δεν σε ξετρελαίνουν. Αλλα λίγο πριν την έναρξη του μουντιάλ κάτι αλλάζει προς το καλύτερο: αυτό δείχνουν οι άνετες νίκες με την Σερβία και την Γκάνα.
Το Μεξικό εξαρτάται πολύ από την απόδοση του “Σάντι” Χιμένες στην επίθεση. Η μεγάλη ελπίδα του Μεξικού προέρχεται από τη χειρότερη σεζόν της καριέρας του. Δεν είναι μόνο η κακή του φόρμα που προβληματίζει αλλά και οι τραυματισμοί του που τον κράτησαν εκτός για μεγάλο χρονικό διάστημα το 2026. Ο Αγκίρε έχει δοκιμάσει στην κορυφή της επίθεσης και τον Ραούλ Χιμένες αντί για αυτόν: μεγαλο παιδί, πλησιάζει κι αυτός στο τέλος της καριέρας του, αλλά είναι εμβληματικός παίκτης με πατριωτικό φρόνημα. Τυπικός Μεξικάνος δηλαδή.
Ο πρώτος αγώνας του Μεξικού εναντίον της Νότιας Αφρικής, με όλες τις προσδοκίες να τον βαρύνουν, θα είναι καθοριστικός: θα καταλάβουμε αν μπορεί να κερδίσει τον όμιλο πράγμα απαραίτητο αν θέλει να διακριθεί. Η Νότια Αφρική είναι μια ομάδα με ελάχιστους παίκτες που αγωνίζονται στην Ευρώπη αλλά με ομοιογένεια και φυσικά αθλητικότητα. Προκρίθηκε γιατί κατέκτησε την πρώτη θέση στον προκριματικό όμιλο της αφρικανικής ζώνης απέναντι σε Νιγηρία, Μπενίν, Ζιμπάμπουε, Ρουάντα και Λεσότο – το ότι προσπέρασε την Νιγηρία κάτι λέει. Μου μοιάζει κακός μπελάς για τους Μεξικάνους. Καλή αρχή.
Διαβάστε επίσης
Χαράματα με Κορεάτες
Περιμένω με ενδιαφέρον και το Νότιος Κορέα – Τσεχία τα χαράματα της Παρασκευής. Η Κορέα θέλει να διεκδικήσει την πρώτη θέση στον όμιλο – έτσι λέει ο Σον, ο πιο εμβληματικός ποδοσφαιριστής της. Οι Κορεάτες δεν είναι κακοί αλλά είναι ασταθείς: γι’ αυτό έχασαν άσχημα από την Ακτή Ελεφαντοστού και τη Βραζιλία, δέχτηκαν 9 γκολ σε αυτά τα δυο φιλικά μουτζουρώνοντας την εικόνα τους. Αλλά ΄έχουν ενδιαφέρον: ο Σόν θα είναι το βαρόμετρο, η σεζόν του με τους Λος Αντζελες Γκάλαξι ήταν γεμάτη σκαμπανεβάσματα. Εχουν πάλι και τον Χουάνκ – γνωστό από το πέρασμά του από τον Ολυμπιακό: θα δούμε αν θα είναι βασικός.
Οι Τσέχοι είναι μια πολύ παράξενη περίπτωση. Η Τσεχία απέκλεισε απροσδόκητα τη Δανία και έφτασε σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς κανείς να την περιμένει: εχω διαβάσει στην Εκιπ ένα σκληρό σχόλιο για αυτή, ότι είναι η κορυφαία ανάμεσα σε ομάδες για τις οποίες κανείς δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα ίσως γιατί κανείς δεν πιστεύει πως θα παρακολουθήσει παιγνίδια της που θα του προσφέρουν έστω κάτι ελάχιστο να θυμάται.
Η Τσεχία έχει προπονητή τον ηλικιωμένο Κούμπεκ και θα παίξει ένα μάλλον συμπαγές ποδόσφαιρο. Το 5-3-2 είναι κανόνας και το μυστικό της όποια επιτυχίας θα είναι η φόρμα στην οποία θα βρεθούν οι έμπειροι ποδοσφαιριστές της – αναφέρομαι σε παίκτες φαίνεται να έχουν φτάσει κοντά στο τέλος της καριέρας τους – όπως οι Σούτσεκ, ο Κουφάλ, ο Ζελενι, ο Νταρίντα ακόμα και ο Σικ – όλων οι καλές μέρες πέρασαν αλλά όλοι μαζί μπορούν να είναι τρομεροί σε μεμονωμένους αγώνες. Συνολικά, είναι μια κάπως οργανωμένη ομάδα που θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τα λάθη των αντιπάλων της.
Το να αντιμετωπίσει την Τσεχία είναι σαν να αντιμετωπίζει μια οποιαδήποτε ομάδα ενός καλού ευρωπαίκού πρωταθλήματος που κατέληξε λίγο κάτω από τη μέση του βαθμολογικού πίνακα: μπορεί να χάσει ή να κερδίσει, σίγουρα θα βγάλει το λάδι στον αντίπαλό της.
