Mundial 2026 : Ώρα για αλλαγή φρουράς

Mundial 2026 : Ώρα για αλλαγή φρουράς

Τα τελευταία χρόνια το παγκόσμιο ποδόσφαιρο επηρεάστηκε από την παρουσία δυο ξεχωριστών ποδοσφαιριστών, ενός επιδραστικού προπονητή και μιας σημαντικής ποδοσφαιρικής σχολής. Τώρα ήρθε η ώρα για αλλαγή φρουράς και στυλ.

Πριν αρχίσω να γράφω αυτό το θέμα για το Mundial 2026 που αρχίζει αύριο, με τους αγώνες να διεξάγονται σε ΗΠΑ, Μεξικό και Καναδά, σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή μια αναδρομή στα τελευταία είκοσι χρόνια, μια και ήταν πολύ χαρακτηριστικά για την εξέλιξη του ποδοσφαίρου παγκοσμίως. Να λοιπόν οι χρόνιές και οι ομάδες που κατέκτησαν το Mundial μέσα στον 21 αιώνα :

Δες περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις
Πρόσθεσε το ΚΛΙΚ στη Google
Έτος Πρωταθλήτρια
2002 Brazil 
2006 Italy 
2010 Spain 
2014 Germany 
2018 France 
2022 Argentina 

Ας δούμε όμως και μερικά χαρακτηριστικά αυτής της απεικόνισης.

2002. Η κατάκτηση αυτού του Μουντιάλ ήταν η αποθεωση του βραζιλιάνικου επιθετικού ποδοσφαίρου χάρη στη παρουσία  του (Βραζιλιάνου) Ρονάλντο που εξ αιτίας της άνεσης του στην ντρίπλα και στο σκοράρισμα, είχε αποκληθεί από τον διεθνή Τύπο “το φαινόμενο”, έχοντας δίπλα του δύο ακόμη “φαινόμενα”, τον Ροναλντίνιο και τον Ριβάλντο.

2006. Η χρονιά αυτή χαρακτηρίστηκε από την νίκη αλλά και το τέλος εποχής για ένα στυλ ποδοσφαίρου που είχε κάνει διάσημο η Ιταλία. Το περίφημο αμυντικό “κατενάτσιο”, που έδωσε μια τελευταία παγκόσμια παράσταση με την βοήθεια του Καναβάρο.

2010. Είχε έρθει η εποχή για το περίφημο “τίκι τάκα” από την Ισπανία, την εξαντλητική κατοχή της μπάλας, μέχρι την φαρμακερή στιγμή του γκολ, που στην περίπτωση του τελικού ανήκε σε ένα μεγάλο ταλέντο της Μπαρτσελόνα, τον Ινιέστα.

2014. Με την διοργάνωση να γίνεται στην Βραζιλία, όπου όλοι έδιναν στην εθνική Βραζιλίας του Νεΐμάρ, τις μεγαλύτερες πιθανότητες για επικράτηση, το μεγάλο γεγονός ήταν η συντριπτική ήττα της Βραζιλίας στον ημιτελικό με 7-1 από την Γερμανια, που τελικά κατέκτησε και το τρόπαιο, πιστοποιώντας τ ην διαχρονιική σταθερότητα της σχεδόν πάντα αξιόμαχης Γερμανίας.

2018. Ήταν η ώρα για την επιβράβευση μιας επίθεσης με ξαφνικά “βέλη”, όπως αυτό που προσωποποιούσε ο ταχύτατος όσο και ευθύβολος Κιλιάν Εμπαπέ, αλλά και της Γαλλίας ως μιας σταθερά μεγάλης ποδοσφαιρικής δύναμης.

2022. Ήταν η ώρα για τον Λιονέλ Μέσι να κατακτήσει το μόνο τρόπαιο που έλειπε από την συλλογή του. Ένα παγκόσμιο κύπελλο για την Αργεντινή. Κι έτσι έμειναν (σχεδόν) όλοι ευχαριστημένοι.

Οπότε τι θα δούμε στο φετινό Μουντιάλ;

Χμ…πρώτα από όλα θα δούμε το τέλος μια μεγάλης εποχής που οφείλεται κατ’ αρχάς σε δυο συγκεκριμένα και πασίγνωστα πρόσωπα.

Τον Κριστιάνο Ρονάλντο και το Λιονέλ Μέσι.

Όπως οι προηγούμενες εποχές χαρακτηριστηκαν από δυο ποδοσφαιριστές θρύλους, τον Πελέ και τον Μαραντόνα, έτσι και η τελευταία εικοασετία χαρακτηρίστηκε απο αυτούςτους δυο, που αποτελούν και οι δυο φαινόμενα, έχοντας αποδείξει οτι δεν αρκεί μόνο το ταλέντο. Μεγάλο ρόλο παίζει και η αφοσίωση. Όπως συμβαίνει με όλους τους διαχρονικά μεγάλους αθλητές, το κοινό χαρακτηριστικό που έχουν αυτοί οι δυο, είναι η αφοσίωση σε αυτό που κάνουν.  Και το “όραμα” τους να τους αναγνωριστεί ο τίτλος του GOAT (Greatest of All Time).

Έχουν υπάρξει πολλοί άλλοι μεγάλοι ποδοσφαιριστές όλα αυτά τα χρόνια, όπως ο Ροναλντίνιο, ο Μπέκαμ, ο Νεΐμάρ, ο Τιερί Ανρί και πολλοί άλλοι, αλλά κανείς δεν είχε την συνέχεια, την συνέπεια και την διάρκεια, που είχαν αυτοί οι δυο.

Είναι χαρακτηριστικό το ότι στα σαράντα τους και οι δυο έχουν τόσο καλή φυσική κατάσταση, που τους επιτρέπει να πάρουν μέρος σε ένα ακόμη παγκόσμιο κύπελλο. Είναι ενδεικτική του ταλέντου αυτών των δυο, οι οποίοι ανήκουν σε μια ολότελα ξεχωριστή κατηγορία, ο παρα κάτω πίνακας:

Lionel Messi

Ο Μέσι έχει αγωνιστεί σε 5 Παγκόσμια Κύπελλα:

  • 2006 (Γερμανία)
  • 2010 (Νότια Αφρική)
  • 2014 (Βραζιλία)
  • 2018 (Ρωσία)
  • 2022 (Κατάρ) – το κατέκτησε με την Αργεντινή.

Το 2026 κλήθηκε ξανά και ετοιμάζεται να γίνει ένας από τους ελάχιστους παίκτες στην ιστορία με 6 συμμετοχές σε Mundial.

Cristiano Ronaldo

Ο Ρονάλντο έχει αγωνιστεί επίσης σε 5 Παγκόσμια Κύπελλα:

  • 2006 (Γερμανία)
  • 2010 (Νότια Αφρική)
  • 2014 (Βραζιλία)
  • 2018 (Ρωσία)
  • 2022 (Κατάρ)

Και αυτός βρίσκεται στην αποστολή του 2026, οπότε θα γίνει κι αυτός ένας από τους ελάχιστους παίκτες στην ιστορία με έξι συνεχόμενες συμμετοχές σε Mundial.

Και μερικά ακόμη

  • Το 2006 στη Γερμανία εμφανίστηκαν και οι δύο ως νεαροί αστέρες.
  • Το 2026, είκοσι χρόνια αργότερα, πιθανότατα θα τους δούμε για τελευταία φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
  • Στο διάστημα αυτό κατέκτησαν 13 Χρυσές Μπάλες (8 ο Μέσι, 5 ο Ρονάλντο) και κυριάρχησαν στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο όσο κανένα άλλο δίδυμο στην ιστορία.

Είναι σχεδόν κινηματογραφικό: το Mundial του 2026 μπορεί να είναι το τελευταίο κεφάλαιο της μεγαλύτερης προσωπικής μονομαχίας που γνώρισε ποτέ το ποδόσφαιρο. Και δύσκολα θα ξαναδούμε δύο παίκτες να παραμένουν στην κορυφή για πάνω από είκοσι χρόνια.

Μέχρι το Mundial του 2022 κανένας ποδοσφαιριστής στην ιστορία δεν είχε αγωνιστεί σε 6 Παγκόσμια Κύπελλα. Το ανώτατο όριο ήταν οι 5 συμμετοχές.

Με το Mundial του 2026, οι πρώτοι που φτάνουν τις 6 συμμετοχές είναι τρεις :

  • Cristiano Ronaldo (2006, 2010, 2014, 2018, 2022, 2026)
  • Lionel Messi (2006, 2010, 2014, 2018, 2022, 2026)
  • Guillermo Ochoa (2006, 2010, 2014, 2018, 2022, 2026)
  • Ο Μέσι έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο.
  • Ο Ρονάλντο όχι.
  • Ο Οτσόα θεωρείται ίσως ο μεγαλύτερος τερματοφύλακας στην ιστορία του Μεξικού, αλλά επίσης δεν κατέκτησε ποτέ το τρόπαιο.

Δηλαδή οι τρεις πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν τα 6 Mundial αντιπροσωπεύουν τρεις διαφορετικές εκδοχές ποδοσφαιρικής αθανασίας:

  • ο παγκόσμιος πρωταθλητής (Μέσι),
  • ο παγκόσμιος σούπερ σταρ χωρίς Μουντιάλ (Ρονάλντο),
  • ο εθνικός θρύλος που επέζησε έξι διοργανώσεων (Οτσόα).

 Από το Mundial του 2006 μέχρι το Mundial του 2026 μεσολαβούν 20 ολόκληρα χρόνια. Όταν οι Μέσι και Ρονάλντο έπαιζαν το πρώτο τους Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Λαμίν Γιαμάλ δεν είχε ακόμη γεννηθεί. Αυτό δείχνει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο το πόσο ασυνήθιστη είναι η διάρκεια της καριέρας τους.

 Οτσόα Η περίπτωση του είναι ένα από τα ωραιότερα ανθρώπινα stories αυτού του Mundial.

Ο Guillermo “Memo” Ochoa βρίσκεται στην τελική 26άδα του Μεξικού και θα συμμετάσχει στο Mundial 2026. Εφόσον αγωνιστεί έστω και σε ένα παιχνίδι, θα γράψει ιστορία ως ένας από τους πρώτους ποδοσφαιριστές που έπαιξαν σε 6 Παγκόσμια Κύπελλα.

Οι συμμετοχές του είναι:

  • 2006 – Γερμανία
  • 2010 – Νότια Αφρική
  • 2014 – Βραζιλία
  • 2018 – Ρωσία
  • 2022 – Κατάρ
  • 2026 – ΗΠΑ, Καναδάς, Μεξικό

Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Οτσόα δεν είναι απλώς ένας παίκτης μεγάλης διάρκειας. Έχει συνδεθεί με μερικές από τις πιο θρυλικές εμφανίσεις τερματοφύλακα στην ιστορία των Mundial, ιδιαίτερα εκείνο το Βραζιλία–Μεξικό 0-0 το 2014, όταν έκανε απίστευτες αποκρούσεις απέναντι στον Νεϊμάρ και είχε χαρακτηριστεί από πολλούς ως ο κορυφαίος παίκτης του αγώνα.

Έτσι συνοψίζοντας

  • Ο Μέσι κυνηγά το τελευταίο του κεφάλαιο ως παγκόσμιος πρωταθλητής.
  • Ο Ρονάλντο κυνηγά το μοναδικό μεγάλο τρόπαιο που δεν κατέκτησε ποτέ.
  • Ο Οτσόα κυνηγά απλώς την Ιστορία, ως ο τερματοφύλακας που κατάφερε να εμφανιστεί σε έξι διαφορετικές εποχές του ποδοσφαίρου.

Και κάτι ακόμη σαν δημοσιογραφική λεπτομέρεια: όταν ο Οτσόα, ο Μέσι και ο Ρονάλντο  πήγαν στο πρώτο του Mundial το 2006, ο Γιαμάλ ήταν ακόμη… αγέννητος. Αυτό δείχνει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο το μέγεθος της διαδρομής του.

Αυτά για τους δυο αυτούς παίκτες.

Όμως αυτή η εικοσαετία χαρακτηρίστηκε και από κάτι άλλο. Από το passing game που καθιέρωσε η Μπαρτσελόνα και ένας από τους πιο διάσημους προπονητές της εποχής μας : ο Πεπ Γκαρδιόλα.

Αν και το στυλ αυτό του παιχνιδιού της Μπαρτσελόνα πιστώνεται στον Γκαρδιόλα, εντούτοις ο Μεγάλος Ολλανδός Γιόχαν Κρόιφ, που υπήρκε προπονητής στην Μπαρτσελόνα, πριν από το Γκαρνδιόλα, ήταν αυτός που είχε αρχίζει να αλλάζει το στυλ της μεγάλης καταλανικης ομάδας.

Το passing game της Μπαρτσελόνα πού έγινε γνωστό ως τικι τάκα, είχε σαν βάση τις κοντινές μικρές πάσες που ξεκινούσαν από την άμυνα της ομάδας και σιγά σιγά έφταναν μέχρι την αντίπαλη περιοχή και επίσης συχνά κατέληγαν σε γκολ.

Αυτές ήταν οι οδηγίες του Γκαρδιόλα, αλλά δεν θα μπορούσαν να έχουν εφαρμοστεί από καμία ομάδα, αν στο ρόστερ της δεν υπήρχαν ο Μέσι, ο Ινιέστα και ο Τσάβι. Οι εμπνεύσεις όμως ολόκληρης της ομάδας μια και όλοι είχαν εγκλιματιστεί σ’ αυτό το σύστημα, ήταν σαν ένα περίτεχνο εξαιρετικό μπαλέτο. Αλλά δεν θα έλεγε ποτέ τίποτα αν δεν κατέληγε τόσο συχνα σε γκολ. Πολλές ομάδες προσπάθησαν να μιμηθούν το στυλ της Μπαρτσελόνα και αυτό έχει γίνει μια εξαιρετικά διαδεδομένη ποδοσφαιρική τακτική σε πολλά μέρη του κόσμου. Αλλχά καμία δεν το εφάρμοσε τόσο καλά όσο η Μπαρτσελόνα.

Ίσως μονο η Παρί Σεν Ζερμέν των δυο τελευταίων ετών που κατέκτησε και το Τσάμπιονς Λιγκ πέρσι και φέτος, να ήταν η μόνη που κατάφερε να το “χορέψει” τόσο καλά υπό την καθοδήγηση του Ισπανού Λουίς Ενρίκε.

Ο Γκουαρδιόλα βρίσκεται πλέον στην ίδια συζήτηση με τους μεγαλύτερους προπονητές όλων των εποχών, όπως:

  • Alex Ferguson
  • Carlo Ancelotti
  • Johan Cruyff
  • José Mourinho
  • Bob Paisley

Ο Γκουαρδιόλα δεν είναι απλώς πολυνίκης. Υπάρχουν προπονητές με περισσότερα τρόπαια ή αντίστοιχες επιτυχίες. Η ιδιαιτερότητά του είναι ότι άλλαξε τον τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο.

Όπως ο Κρόιφ τη δεκαετία του ’70, έτσι κι ο Πεπ επηρέασε σχεδόν όλους τους μεγάλους συλλόγους και προπονητές της εποχής του. Σήμερα ακόμη και ομάδες που δεν έχουν καμία σχέση με τη Μπαρτσελόνα ή τη Μάντσεστερ Σίτι προσπαθούν να παίξουν ποδόσφαιρο βασισμένο στις αρχές που καθιέρωσε.

Όσο για τους τίτλους του, μέχρι σήμερα έχει κατακτήσει:

  • 3 Champions League
  • 12 Πρωταθλήματα (Ισπανίας, Γερμανίας και Αγγλίας)
  • 2 Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων
  • 4 UEFA Super Cup
  • 2 Κύπελλα Ισπανίας
  • 2 Κύπελλα Γερμανίας
  • 2 Κύπελλα Αγγλίας (FA Cup)
  • 4 League Cup Αγγλίας
  • 9 Super Cup σε Ισπανία, Γερμανία και Αγγλία

Συνολικά περίπου 40 μεγάλους τίτλους, αριθμός που τον κατατάσσει ανάμεσα στους πιο επιτυχημένους προπονητές στην ιστορία του αθλήματος.

Όμως με το φετινό Μουντιάλ μπαίνουμε σε μια καινούργια εποχή, που θα αναδειχθούν καινούργια αστέρια, πιθανόν και κάτω των είκοσι ετών, όπως είναι και ένα άλλο τωρικό παγκόσμιο φαινόμενο. Τα ταλέντα σε πολύ νεαρή ηλικία. Άλλωστε και ο Πελέ είχε καταπλήξει το κόσμο σε ηλικία 17 ετών.

Ο Λαμίν Γιαμάλ και ο Ντουέ είναι μάλλον από τα καινούργια ταλέντα που θα λάμψουν.

Στους 104 αγώνες του φετινού Μουντιάλ, μάλλον σίγουρα θα ανακαλύψουμε και πολλούς άλλους

Σχετικά άρθρα