Ο Ρόμπερτ Πάτινσον είναι στην καλύτερη φάση της καριέρας του
Ως πρωταγωνιστής σε μια σειρά επιτυχημένων παραγωγών ο Βρετανός ηθοποιός βρίσκεται σε τροχιά ανόδου και ενδεχόμενης οσκαρικής καταξίωσης.
Έχουν περάσει σχεδόν είκοσι χρόνια από την πρεμιέρα του «Twilight» και ευτυχώς, παρότι συνεχίζει να είναι συνδεδεμένος με το ρόλο του Έντουαρντ Κάλεν, ο σαραντάχρονος πλέον Ρόμπερτ Πάτινσον έχει εξελιχθεί σε έναν αξιόπιστο ηθοποιό με μεγάλο υποκριτικό εύρος. Κάτι που αποδεικνύεται όχι μόνο από την πολυσυλλεκτική γκάμα των συνεργασιών του τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά και από την ποιότητα των παραγωγών στις οποίες είτε τον είδαμε είτε πρόκειται να τον δούμε σύντομα στη μεγάλη οθόνη.
Δράμα και «Οδύσσεια»
Χωρίς να είναι τρομερά επιλεκτικός, ο Βρετανός έχει καταφέρει να σμιλέψει μια φιλμογραφία που επενδύει σημαντικά στο όραμα των σκηνοθετών με τους οποίους συνεργάζεται. Για παράδειγμα, νωρίτερα στη χρονιά πρωταγωνίστησε στο «Πέθανε Αγάπη μου» το οποίο μπορεί να μην ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο, όμως, ο Πάτινσον βρέθηκε πλάι στην Τζένιφερ Λόρενς και συντάχθηκε πλήρως με το ως ένα βαθμό τολμηρό εγχείρημα της έξοχης δημιουργού Λιν Ράμσεϊ. Όσον αφορά το 2026, η συνέχεια ήταν σαφώς ανοδική για τον ηθοποιό. Το καλοκαίρι έκλεψε την παράσταση στο «Drama» για το οποίο γράψαμε χαρακτηριστικά πως «αποδεικνύει την κλάση του παραδίδοντας μια ερμηνεία σαφώς πιο πολυεπίπεδη από το γράψιμο του Κρίστοφερ Μπόργκλι, ο οποίος αφήνει τους ήρωές του να καθοριστούν από τα προβλήματά τους, παρά να αποκτήσουν συμπαγείς και γοητευτικά περίπλοκες προσωπικότητες».
Διαβάστε επίσης
Φυσικά, αμέσως μετά τη σκυτάλη πήρε η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν. Εκεί όπου στο ρόλο του μνηστήρα Αντίνοου ανέδειξε τη ραδιουργία και τη νοσηρότητα ενός χαρακτήρα γεμάτου έπαρση, με τρόπο που δεν είναι τυχαίο πως ενέπνευσε μια σειρά από memes – ειδικά η υποτιμητκή εκφορά της ατάκας «somebody get these beggars out of here». Διόλου τυχαία, η εξαιρετική παρουσία του στο χολιγουντιανό έπος όχι μόνο ξεχώρισε, αλλά τον έβαλε για τα καλά στις συζητήσεις περί φαβορί των επόμενων βραβείων Όσκαρ. Κουβέντα στην οποία δεν είναι απίθανο να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον.
Μια αργοπορημένη οσκαρική αναγνώριση
Δύσκολο να το χαρακτηρίσει κανείς ως αδικία, πάντως προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως μέχρι σήμερα ο Πάτινσον δεν έχει καν υπάρξει υποψήφιος για Όσκαρ. Κατ’ επέκταση, θα είναι αρκετά δύσκολο για την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου να αγνοήσει τις φετινές επιδόσεις του ηθοποιού, εάν κρίνουμε από τις παραγωγές που έχει στα σκαριά. Στις 8 Οκτωβρίου κάνει πρεμιέρα το «Primetime», το οποίο είναι εμπνευσμένο από τις αμφιλεγόμενες πρακτικές που εφάρμοζε ο τηλεπαρουσιαστής Κρίστιαν Χάνσεν με τους συνεργάτες του για να πιάνει στα πράσα σεξουαλικούς παραβάτες στο πλαίσιο του ριάλιτι «To Catch a Predator». Στο μέχρι τώρα υλικό που έχει κυκλοφορήσει, ο Βρετανός δείχνει στοιχειωτικός και θεωρείται ήδη μεταξύ των επικρατέστερων για χρυσό αγαλματίδιο στο Φεστιβάλ Βενετίας όπου και κάνει πρεμιέρα το φιλμ.
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, στις 17 Δεκεμβρίου συγκεκριμένα, ο Πάτινσον πρόκειται να υποδυθεί έναν ακόμα villain, αυτήν τη φορά τον Σκάιτεϊλ για τις ανάγκες του πολυαναμενόμενου «Dune: Part Three». Είναι μια μοχθηρή οντότητα που θέλει να εκθρονίσει τον Πολ Ατρείδη (Τιμοτέ Σαλαμέ) από τον αυτοκρατορικό θώκο, για αυτό σχεδιάζει μια περίτεχνη μηχανορραφία εκμεταλλευόμενος τη ρευστή φύση του. Και βεβαίως, ας μη ξεχνάμε πως αυτήν την περίοδο βρίσκεται στα γυρίσματα του επόμενου «Batman», μια υπερηρωική εμφάνιση που έπεισε και τους πιο καχύποπτους για την ικανότητά του να υποστηρίξει ρόλους τόσο μεγάλου βάρους.
Αθροιστικά, λοιπόν, όλα τα παραπάνω συνηγορούν όχι μόνο στο ότι ο Πάτινσον δεν έχει φτάσει ακόμη το «ταβάνι» του, αλλά και πως στα Όσκαρ του 2027 μπορούμε να τον δούμε υποψήφιο τόσο για α’ όσο και για β’ ρόλο, για διαφορετικές ταινίες μάλιστα, αφού πια οι κανονισμοί το επιτρέπουν. Μια υποψηφιότητα, τουλάχιστον, του αξίζει.
Διαβάστε επίσης
