Όταν η απιστία σου χτυπά την πόρτα…
Έρχεται η μέρα, λοιπόν, που οι υποψίες σου επιβεβαιώνονται και - με κάποιον τρόπο- μαθαίνεις πως εκείνος έχει ερωμένη. Και τότε ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση...-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
“Ου μοιχεύσεις, ου ψευδομαρτυρήσεις κατά τον πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδήν” είναι δύο από τις “Δέκα εντολές” , που αποτέλεσαν τη βάση ενός ολόκληρου κώδικα ηθικής, θρησκείας, πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης.
“Το σωστό είναι να είσαι καλός, ευθύς, ειλικρινής, δίκαιος. Ότι δίνεις, παίρνεις κι όπως φέρεσαι, σου φέρονται. ”
Αυτά δεν άκουγες όταν ήσουν παιδί; Τί, μόνο σε εμένα τα έλεγαν; Αν αυτά άκουγες, πάντως, τα περισσότερα τα έχεις αφομοιώσει σε τέτοιο βαθμό, που είναι αρκετά δύσκολο να τα αποβάλλεις μεγαλώνοντας. Μέχρι που μια μέρα συνέρχεσαι μια και καλή, και συνειδητοποιείς πως η πραγματικότητα είναι τόσο διαφορετική. Mαθαίνεις ότι μπορεί να αγαπάς, να είσαι δοτική και καθόλα σωστή -στη φαινομενικά ονειρεμένη σου σχέση- αλλά εκείνος να μην ανταποκρίνεται όπως σου αξίζει.
Είσαι δεσμευμένη. Ας υποθέσουμε πως έχεις παντρευτεί. Νομίζεις πως έχεις μια ισορροπημένη σχέση με αγάπη, αλληλοσεβασμό, ειλικρίνεια, κατανόηση. Φυσικά και δε σου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό το ενδεχόμενο απιστίας του αγαπημένου σου. Στο πρόσωπό σου έχει βρει την “ιδανική σύντροφο”, όπως σου λέει. Αντικειμενικά μιλώντας, δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να κοιτάξει κάποια άλλη. “Είμαι τόσο τυχερός που ήρθες στη ζωή μου.” “ Ηταν γραφτό να βρεθούμε εμείς οι δύο.” “Είσαι το άλλο μου μισό.” “ Ότι και να γίνει, εμείς θα είμαστε για πάντα μαζί.” Σε έχει παραμυθιάσει κι εσένα με τα παραπάνω. Δε λέω… Μπορεί κάποια από αυτά να τα πίστευε – όταν τα έλεγε. Στο τέλος, όμως, καλύτερα να μετράς πράξεις, παρά λόγια του αέρα.
Η καθημερινότητά σου κυλά ήρεμα. Μόνο που τελευταία, “ο καλός” σου εξαντλείται στη δουλειά. Όλο meetings, συνέδρια και υπερωρίες. Ο ταλαίπωρος! Κουράζεται τόσο πολύ… Δικαιολογημένα, λοιπόν, τα νεύρα και η κυκλοθυμική συμπεριφορά του. Τον ρωτάς με ενδιαφέρον “Τί έχεις; Είσαι καλά αγάπη μου;” “Tί να έχω; Με τρώει η δουλειά κι η καριέρα.” σου απαντά κοφτά. Εσένα, φυσικά, κάτι δε σου πάει καλά. Διάφορες σκέψεις “χορεύουν” στο μυαλό σου….
Έρχεται η μέρα, λοιπόν, που οι υποψίες σου επιβεβαιώνονται και – με κάποιον τρόπο- μαθαίνεις πως εκείνος έχει ερωμένη. Και τότε ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση…
Σε πρώτη φάση νοιώθεις πως είσαι στα πρόθυρα μιας ωραιότατης νευρικής κρίσης και σου περνά -έστω και φευγαλέα- από το μυαλό να τα σπάσεις όλα! Κι όταν λέω “όλα”, εννοώ και το κεφάλι του μαζί. Προτιμάς, όμως, να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου και να φερθείς πολιτισμένα. Αναρωτιέσαι τί είναι προτιμότερο : να τον ενημερώσεις ότι γνωρίζεις την ύπαρξη της ερωμένης ή να αφήσεις υπονοούμενα να αιωρούνται. Δεν καταφέρνεις να συγκρατηθείς κι επιλέγεις να περάσεις στο παρασύνθημα. “Ξέρω ότι υπάρχει άλλη!” του ανακοινώνεις. “Μα, τί είναι αυτά που λες;”σου απαντά με δήθεν περισσή αδιαφορία ο έκπληκτος “Καζανόβας”. Κι αρχίζει το θέατρο του παραλόγου. Χωρίς να έχεις συνειδητοποιήσει “το πώς”, ο “κύριος” όχι μόνο δεν παραδέχεται τίποτα, αλλά σου αντιστρέφει τα βέλη.
Ισχυρίζεται πως είσαι φαντασιόπληκτη, τρελή, υστερική και σε ενοχοποιεί πως εδώ και καιρό έχεις πάψει να είσαι “κοντά” του και να τον καταλαβαίνεις.
Υπάρχει, μάλιστα, περίπτωση να πιστέψεις – έστω και για λίγο- πως εσύ ευθύνεσαι που ο “παραμελημένος” σύντροφός σου, οδηγήθηκε σε αυτήν την πράξη. Σύνελθε! Χρειάζεσαι επειγόντως ένα κρύο ντους! Όποια και να είναι τα προβλήματα στη σχέση σας, σε καμία περίπτωση δε δικαιολογείται που οδηγήθηκε σε άλλη αγκαλιά. Πάψε να αναρωτιέσαι μέχρι ποιό σημείο έφταιγες εσύ και σκέψου πως έπρεπε να είχε ήδη συζητήσει μαζί σου τους προβληματισμούς του. Η απιστία δεν είναι ένα ατύχημα “ουπς γλίστρησα και βρέθηκα στο κρεβάτι με μια άλλη γυναίκα”. Είναι μια πράξη που σχεδιάστηκε με πλήρη επίγνωση ότι θα μπορούσε να οδηγήσει τη δική σας σχέση στο χωρισμό.
Ο “άπιστος” μπορεί να θεωρεί πως με την απιστία ανανεώνεται, ότι αρέσει, ότι είναι ποθητός και σε άλλη γυναίκα. Πίστεψέ με, αδιαφορεί για το αν είσαι πιο όμορφη ή πιο έξυπνη από την ερωμένη. Σημασία, για εκείνον, έχει ότι μαζί σου υπάρχει η σιγουριά της μονιμότητας. Εσύ -νομίζει- πως είσαι η δεδομένη σχέση και θέλει κάτι διαφορετικό, έτσι για αλλαγή, για επιβεβαίωση. “Κάθε μέρα η “creme brulee”, είναι βαρετή” σκέφτεται. Και ρισκάρει να χάσει τα πάντα, επιλέγοντας ένα απλό “ζελέ”.
Το πιθανότερο είναι να μην ομολογήσει ποτέ την ύπαρξη “τρίτου προσώπου”. Ακόμα κι αν έχεις όλα τα τεκμήρια στα χέρια σου, εκείνος αρνείται πεισματικά τα πάντα. “Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Δεν πρόκειται για εμένα.” επιμένει.
Αν πάλι, έχει την “ευφυία” να παραδεχτεί το λάθος του, να δείξει μεταμέλεια και προθυμία να επανορθώσει… Σκέψου καλά πριν δώσεις ευκαιρία στη ραγισμένη σας σχέση. Και λέω “ραγισμένη” γιατί όσο και να επιθυμείς να τον συγχωρέσεις, τα “σημάδια” της προδοσίας πάντα θα υπάρχουν. Ξέρεις καλά πως είναι πολύ δύσκολο να τον ξαναεμπιστευτείς. Στο μυαλό σου θα υπάρχει πάντα η σκέψη πως η ίδια ιστορία θα επαναληφθεί.
Η απιστία είναι σαν τα τσιπς. Έτσι και φας ένα, δεν μπορείς να σταματήσεις. Το πολύ αλάτι, βέβαια, κάνει κακό. Εγκυμονεί κινδύνους! Απαιτείται απίστευτη συγκέντωση της προσοχής για να μην την “πατήσει” από αφηρημάδα και αποκαλυφθεί η ενοχή του. Γιατί, όσο και αν προσπαθεί να σου κρυφτεί, τέλειο “έγκλημα” δεν υπάρχει.
Μπορεί να είσαι σε ένα γάμο με παιδιά ή σε μια μακροχρόνια σχέση και να νοιώθεις τόσο εγκλωβισμένη που να σου φαίνεται αδύνατο να τολμήσεις να “φύγεις”. Ελπίζεις πως με ένα μαγικό τρόπο, θα γίνουν όλα όπως πριν και θα ξεχαστούν. Μοιάζεις με υπνοβάτης που ζει το σήμερα μηχανικά, μεταθέτοντας όλες σου τις ελπίδες στο αύριο. Αλήθεια, μπορείς να ξεχάσεις; Κι αν του δώσεις, δεύτερη ευκαιρία, μήπως έμμεσα του περνάς το μήνυμα πως αν επαναλάβει την ίδια πράξη, εσύ θα τον ξανασυγχωρέσεις;
Γνωρίζεις πολύ καλά πως η αξιοπρέπεια και ο αυτοσεβασμός σου, δε σου επιτρέπουν να συνεχίσεις τη σχέση σου μαζί του, αλλά διστάζεις να κάνεις την αλλαγή.
Φοβάσαι τη μοναξιά, τρομάζεις και μόνο με την ιδέα να ξεκινήσεις τη ζωή σου από την αρχή χωρίς εκείνον.
Σκέψου, όμως, ότι η αντιμετώπιση του φόβου σου, είναι προτιμότερη από το συμβιβασμό και την αδυναμία. Ίσως είναι καλύτερα να “φύγεις” όσο είναι ακόμα καιρός…
Να έχεις πάντα στο μυαλό σου πως ακόμα και αν νοιώθεις προδομένη, απογοητευμένη ή αδικημένη, με ισχυρή θέληση θα καταφέρεις να προχωρήσεις στη ζωή σου. Μην αμφιβάλεις ούτε στιγμή γι’αυτό! Κι ας νοιώθεις πως “έχασες” πολύτιμα χρόνια επενδύοντας σε μια τελειωμένη σχέση, κι ας έχεις μεγαλώσει πια…
Ο σπουδαίος Αντώνης Σαμαράκης, έγραψε κάποτε : “Μην πεις ποτέ σου ‘είναι αργά!’ Κι αν χαμηλά έχεις πέσει, κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει. Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει, μην πεις ποτέ σου ‘είναι αργά! – ’τ’ακούς;’ – ό,τι κι αν γίνει! “
Ποτέ δεν είναι αργά, λοιπόν, για μια νέα αρχή. Γιατί όταν κλείνει μια πόρτα, ανοίγει πάντα μια άλλη…